Τμήμα 1ο Τριμελές–Μεταβατική Έδρα Σάμου
Προσφυγή με την οποία ζητείται η ακύρωση, άλλως η τροποποίηση, του
φύλλου ελέγχου προσδιορισμού του φόρου εισοδήματος φυσικών προσώπων,
οικονομικού έτους 2008, της Προϊσταμένης της ΔΟΥ Σάμου, με το οποίο
καταλογίστηκε σε βάρος του προσφεύγοντος διαφορά κύριου φόρου, πλέον
πρόσθετου φόρου λόγω ανακρίβειας (σε ποσοστό 112%), λόγω μη υποβολής
δήλωσης για τη δαπάνη αγοράς ακινήτου, για τη δαπάνη ανέγερσης οικίας και για τη
δαπάνη τοκοχρεωλυτικής απόσβεσης ληφθέντων δανείων – Διατάξεις του ν.
2238/1994 (Α΄151). Κατά την έννοια της διάταξης του άρθρου 17 του ν. 2238/1994, ως
πράγματι καταβληθέν χρηματικό ποσό για την αγορά ακινήτου θεωρείται το αληθές
τίμημα που κατέβαλε ο φορολογούμενος για την αγορά αυτή. Ως τέτοιο νοείται,
καταρχήν, το αναγραφόμενο στο οικείο μεταβιβαστικό συμβόλαιο ποσό, εκτός εάν
αυτό υπολείπεται της νομίμως εξευρισκομένης, κατά τα ισχύοντα στη φορολογία
μεταβιβάσεως ακινήτων, αγοραίας αξίας του ακινήτου, οπότε, κατά κοινή πείρα, το
τελευταίο ποσό θεωρείται ως το πράγματι καταβληθέν, επιφυλασσόμενης της
δυνατότητας του φορολογουμένου να αποδείξει, με κάθε νόμιμο μέσο, ότι, στη
συγκεκριμένη περίπτωση, το αναγραφόμενο στο μεταβιβαστικό συμβόλαιο ποσό,
έστω και εάν είναι κατώτερο της αγοραίας αξίας, είναι το πράγματι καταβληθέν.
Προκειμένου το ποσό του δανείου, το οποίο χορηγήθηκε από εμπορική τράπεζα, να
ληφθεί υπόψη για την κάλυψη ή τον περιορισμό τεκμαρτής δαπάνης του άρθρου 17
του ν. 2238/1994, εξετάζεται ο σκοπός για τον οποίο χορηγήθηκε το δάνειο, ο οποίος
πρέπει, κατ’ αρχήν, να τελεί σε συνάφεια προς τη δαπάνη της οποίας επιχειρείται η
κάλυψη ή ο περιορισμός. Σε περίπτωση έλλειψης της εν λόγω συνάφειας, ποσό
τέτοιου δανείου δεν λαμβάνεται υπόψη από τη φορολογική αρχή και τα διοικητικά
δικαστήρια για την κάλυψη ή τον περιορισμό τεκμαρτής δαπάνης. Κρίση ότι ο
προσφεύγων απέδειξε ότι το τίμημα που αναγράφεται στο μεταβιβαστικό του
αγορασθέντος ακινήτου συμβόλαιο, αν και κατώτερο της αντικειμενικής αξίας, είναι
το πράγματι καταβληθέν. Επομένως, ο προσφεύγων ανέτρεψε το προβλεπόμενο στο
άρθρο 17 περ. γ΄ του ν. 2238/1994 μαχητό τεκμήριο, το δε ως άνω πράγματι
καταβληθέν τίμημα πρέπει να ληφθεί υπόψη για τον προσδιορισμό της διαφοράς
τεκμαρτής δαπάνης προς ανεύρεση του φορολογητέου εισοδήματος, κατ’ εφαρμογή
του άρθρου 19 παρ. 1 του ν. 2238/1994 – Δέχεται εν μέρει την προσφυγή.
Διμηνιαίο Δελτίο Νομολογίας των Τακτικών Διοικητικών Δικαστηρίων
