ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΕΠΙΛΥΣΗΣ ΔΙΑΦΟΡΩΝ
Β’ ΥΠΟΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΕΠΑΝΕΞΕΤΑΣΗΣ Αθήνα, 29/ 09 /2026 Αριθμοός απόφασης: 3783
ΤΜΗΜΑ Α5
Ταχ. Δ/νση : Φιλαδελφείας 8 & Σάμου
Ταχ. Κώδικας : 104 40 – Αθήνα
Τηλέφωνο : 2131312347
: 2131312357
E-mail : ded.ath@aade.gr
ΑΠΟΦΑΣΗ
Ο ΠΡΟΪΣΤΑΜΕΝΟΣ ΤΗΣ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗΣ ΕΠΙΛΥΣΗΣ ΔΙΑΦΟΡΩΝ
Έχοντας υπόψη:
1. Τις διατάξεις:
α. Του άρθρου 72 του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας (ν. 5104/2024 Α’ 58), εφεξής ΚΦΔ,
β. Του άρθρου 10 της Δ.ΟΡΓ.Α 1125859 ΕΞ 2020/23.10.2020 Απόφασης του Διοικητή της Α.Α.Δ.Ε. (ΦΕΚ Β΄ 4738/26.10.2020) με θέμα «Οργανισμός της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων
Εσόδων (Α.Α.Δ.Ε)», , όπως αναριθμήθηκε, τροποποιήθηκε και ισχύει,
γ. Της ΠΟΛ 1064/2017 Απόφασης του Διοικητή της Α.Α.Δ.Ε (ΦΕΚ Β’ 1440/27-04-2017),
δ. Της με αριθμό Α.1165/2022 απόφασης του Διοικητή της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων (ΑΑΔΕ) (ΦΕΚ Β’ 6009),
2. Την ΠΟΛ.1069/2014 Εγκύκλιο της Γενικής Γραμματείας Δημοσίων Εσόδων του Υπουργείου Οικονομικών.
3. Την υπ’ αριθμ. Δ.Ε.Δ. 671739 ΕΞ 2026/29.07.2026 (ΦΕΚ Β΄4962) Απόφαση του Προϊσταμένου της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών με θέμα “Παροχή εξουσιοδότησης υπογραφής».
4. Την από 29.05.2026 και με αριθμό πρωτοκόλλου ……… ενδικοφανή προσφυγή της προσφεύγουσας εταιρείας ……………… που εδρεύει στ.. …………. επί της οδού ……….., , με Α.Φ.Μ. ………………. κατά της υπ’ αριθμ. Πρωτοκόλλου ……./17.03.2026 αρνητικής απάντησης της Προϊσταμένης του …………… και τα προσκομιζόμενα με αυτήν σχετικά έγγραφα.
5. Την ανωτέρω πράξη της Προϊσταμένης του ΚΕ.ΒΕΙ.Σ. Αττικής της οποίας ζητείται η ακύρωση.
6. Τις απόψεις της ανωτέρω φορολογικής αρχής.
7. Την εισήγηση του ορισθέντος υπαλλήλου του Α5 τμήματος επανεξέτασης, όπως αυτή αποτυπώνεται στο σχέδιο της απόφασης.
Επί της από 29.05.2026 και με αριθμό πρωτοκόλλου ………… ενδικοφανούς προσφυγής της προσφεύγουσας εταιρείας “…………………………” με ΑΦΜ: ………… που εδρεύει στ…. ………………………, με Α.Φ.Μ. ………………, κατά της υπ’ αριθμ. Πρωτοκόλλου ……/17.03.2026 αρνητικής απάντησης της Προϊσταμένης του …………. η οποία υποβλήθηκε εμπρόθεσμα και κατόπιν μελέτης και αξιολόγησης των υφιστάμενων στο σχετικό φάκελο εγγράφων και των αιτιάσεων της ενδικοφανούς προσφυγής, επαγόμαστε τα ακόλουθα:
Η προσφεύγουσα εταιρεία εδρεύει στ.. ………….. και διαθέτει ελληνικό ΑΦΜ για σκοπούς ΦΠΑ.
Με την υπ’ αρ. ……………… απόφαση του Διοικητικού Εφετείου Αθηνών (8ο Τριμελές), που εξεδόθη επί της υπ’ αρ. καταχώρησης …………………………. προσφυγής της ανωτέρω εταιρείας κρίθηκε δεκτή η με αριθμ. πρωτ. ………………….. επιφύλαξη της προσφεύγουσας που υποβλήθηκε στη ΔΟΥ …………….. με την με αριθμ. καταχώρησης …………………. περιοδική δήλωση ΦΠΑ Δ΄ τριμήνου 2021, κατά το σκέλος που η δήλωση αυτή αφορούσε την αναγνώριση του δικαιώματος έκπτωσης ΦΠΑ εισροών συνολικού ύψους 2.714.532,66€ και ορίσθηκε να γίνει νέα εκκαθάριση του οφειλόμενου ΦΠΑ και να επιστραφεί στην εταιρεία που προσέφυγε το ποσό που εκείνη κατέβαλε αχρεωστήτως, νομιμοτόκως από την υποβολή της ως άνω από 31.01.2022 δήλωσης επιφύλαξης. Ο ΦΠΑ εισροών που αναγνωρίστηκε προς έκπτωση επεστράφη από την φορολογική αρχή στην προσφεύγουσα εταιρεία.
Στη συνέχεια, η εταιρεία με την υπ’ αριθμ. πρωτοκόλλου …………… αίτησή της απευθυνόμενη στο ΚΕΒΕΙΣ Αττικής, σε εκτέλεση της υπ’ αριθμ. ……………… απόφασης του Διοικητικού Εφετείου Αθηνών που στο μεταξύ είχε καταστεί αμετάκλητη, ζήτησε την καταβολή των νόμιμων τόκων επί του επιστραφέντος ποσού ΦΠΑ, υπολογιζόμενων με το επιτόκιο της ΥΑ ΔΠΕΙΣ 1198598 ΕΞ/31.12.2013 (6%) από την υποβολή της με αρ. πρωτ. ………………… επιφύλαξης της εταιρείας και έως την ημερομηνία επιστροφής του.
Η ως άνω αίτηση απερρίφθη με την υπ’ αρ. …………/28.11.2025 απάντηση της Προϊσταμένης του …………….. με το σκεπτικό ότι για τις έντοκες επιστροφές που πραγματοποιούνται βάσει δικαστικών αποφάσεων εφαρμοστέο είναι το άρθρο 38 του ν.1473/1984 και η για την εφαρμογή του εκδοθείσα ΠΟΛ.1249/1994 και ότι σύμφωνα με τις διατάξεις αυτές οι τόκοι υπολογίζονται με το επιτόκιο των έντοκων γραμματίων Δημοσίου τρίμηνης διάρκειας, το οποίο κατά την ημερομηνία άσκησης της δικαστικής προσφυγής, που κατά τη φορολογική αρχή αποτελεί το χρόνο έναρξης της τοκοφορίας, ήταν αρνητικό.
Με την υπό κρίση ενδικοφανή προσφυγή της, η προσφεύγουσα στρέφεται κατά της ως άνω αρνητικής απάντησης της Προϊσταμένης του ΚΕ.ΒΕΙ.Σ., ζητώντας να ακυρωθεί η προσβαλλομένη πράξη ως εσφαλμένη, αναιτιολόγητη, νόμω και ουσία αβάσιμη επικαλούμενη ότι δεν είναι νόμιμη η θέση της φορολογικής αρχής ως προς το εφαρμοστέο επιτόκιο και ως προς το νόμιμο χρόνο έναρξης της τοκοφορίας της απαίτησης.
Επειδή, η άσκηση της ενδικοφανούς προσφυγής διέπεται από τις διατάξεις του άρθρου 72 του Ν. 5104/2024, σύμφωνα με το οποίο ορίζονται τα εξής:
«1. Ο υπόχρεος, εφόσον αμφισβητεί οποιαδήποτε πράξη που έχει εκδοθεί σε βάρος του από τη Φορολογική Διοίκηση ή σε περίπτωση σιωπηρής άρνησης, οφείλει να υποβάλει ενδικοφανή προσφυγή με αίτημα την επανεξέταση της πράξης στο πλαίσιο διοικητικής διαδικασίας από τη Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών της Φορολογικής Διοίκησης. Η αίτηση υποβάλλεται στη φορολογική αρχή που εξέδωσε την πράξη ή παρέλειψε την έκδοσή της και πρέπει να αναφέρει τους λόγους και τα έγγραφα στα οποία ο υπόχρεος βασίζει το αίτημά του. Η αίτηση πρέπει να υποβάλλεται από τον υπόχρεο μέσα σε τριάντα (30) ημέρες από την ημερομηνία κοινοποίησης της πράξης σε αυτόν ή από τη συντέλεση της παράλειψης. Η προθεσμία του τρίτου εδαφίου αναστέλλεται κατά το χρονικό διάστημα από 1η έως 31η Αυγούστου. Η προθεσμία του τρίτου εδαφίου ορίζεται σε εξήντα (60) ημέρες για φορολογούμενους κατοίκους εξωτερικού. Η υποχρέωση άσκησης ενδικοφανούς προσφυγής δεν ισχύει στις περιπτώσεις των διαφορών που υπάγονται στην αρμοδιότητα του Προέδρου Πρωτοδικών του Διοικητικού Πρωτοδικείου, σύμφωνα με την περ. δ’ της παρ. 2 του άρθρου 6 του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας. […]».
Επειδή, σύμφωνα με το άρθρο 20 του Ν. 4987/2022, που κωδικοποίησε τον Ν. 4174/2013 και ίσχυσε έως 18/04/2024 οριζόταν ότι:
«1. Όταν ο φορολογούμενος αμφιβάλλει σχετικά με την υποχρέωση υποβολής φορολογικής δήλωσης, έχει δικαίωμα να υποβάλει φορολογική δήλωση με επιφύλαξη, η οποία πρέπει να είναι ειδική και αιτιολογημένη. Κάθε γενική ή αόριστη επιφύλαξη θεωρείται άκυρη και δεν επιφέρει κανένα αποτέλεσμα. Ο Διοικητής δύναται να δεχθεί την επιφύλαξη και να διαγράψει το ποσό της φορολογητέας ύλης για την οποία διατυπώθηκε η επιφύλαξη μέσα σε ενενήντα (90) ημέρες από την υποβολή της δήλωσης. Σε περίπτωση απόρριψης της επιφύλαξης ή παρέλευσης άπρακτης της προθεσμίας απάντησης, ο φορολογούμενος μπορεί να προσφύγει στην Ειδική Διοικητική Διαδικασία, σύμφωνα με το άρθρο 63.
2. […] Σε περίπτωση αποδοχής της επιφύλαξης από τον Διοικητή, ο φόρος που τυχόν καταβλήθηκε αχρεωστήτως, επιστρέφεται σύμφωνα με την παρ. 2 του άρθρου 42.”
Επειδή, στο άρθρο 53 του Ν. 4174/2013 (ΦΕΚ Α’ 170/26-7-2013)- προϊσχύων Κώδικας Φορολογικής Διαδικασίας- όπως ισχύει μετά την τροποποίησή του με τα άρθρα 48 του Ν. 4223/2013 (Α΄ 287) και 7 παρ. 12 του ν. 4224/2013 (Α΄ 288), ορίζονται τα ακόλουθα: «1. […] 2. Σε περίπτωση καταβολής υπερβάλλοντος ποσού φόρου (αχρεώστητη καταβολή), καταβάλλονται τόκοι στον φορολογούμενο για τη χρονική περίοδο από την ημερομηνία αίτησης επιστροφής του υπερβάλλοντος ποσού φόρου μέχρι την ημερομηνία ειδοποίησης του φορολογούμενου για την επιστροφή […]. 4. Ο Υπουργός Οικονομικών με απόφασή του, ορίζει τα επιτόκια υπολογισμού τόκων, καθώς και όλες τις αναγκαίες λεπτομέρειες για την εφαρμογή του παρόντος άρθρου».
Επειδή, κατ’ εξουσιοδότηση της παραγράφου 4 του άρθρου 53 του Κ.Φ.Δ. εκδόθηκε η ΔΠΕΙΣ 1198598 ΕΞ/31.12.2013 απόφαση του Υπουργού Οικονομικών (Β’ 19/10.1.2014) με θέμα: «Καθορισμός των επιτοκίων του άρθρου 53 του ν.4174/2013» και με αυτήν καθορίσθηκε το επιτόκιο υπολογισμού των κατ’ άρθρο 53 παρ. 2 του Κ.Φ.Δ. τόκων.
Επειδή η προμνημονευθείσα διάταξη της παραγράφου 2 του άρθρου 53 του Ν.4174/2013 αναριθμήθηκε και κωδικοποιήθηκε στο άρθρο 52 παρ. 4 του ισχύοντος Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας που κυρώθηκε με τον Ν. 5104/2024 (ΦΕΚ Α’ 58), διατηρώντας το ίδιο ουσιαστικό και κανονιστικό περιεχόμενο.
Επειδή, στην παράγραφο 13 του άρθρου 70 του Ν. 4987/2022, με τον οποίο κυρώθηκε ο ν. 4174/2013 και ίσχυε μέχρι την έναρξη ισχύος του νέου ΚΦΔ (5104/2024), ορίζεται:
«Η παρ. 2 του άρθρου 53 του Κώδικα εφαρμόζεται για αιτήσεις επιστροφής που υποβάλλονται από την 1η.1.2014 και εφεξής.».
Επειδή σύμφωνα με το άρθρο 83 «Εξουσιοδοτικές διατάξεις» του Ν.5104/2024:
« …47. Με απόφαση του Υπουργού ορίζονται τα επιτόκια υπολογισμού τόκων, καθώς και όλες οι αναγκαίες λεπτομέρειες για την εφαρμογή του άρθρου 52, περί τόκων εκπρόθεσμης καταβολής […]»
Επειδή, σύμφωνα με το άρθρο 84 «Μεταβατικές διατάξεις» του Ν. 5104/2024:
«Πράξεις που έχουν εκδοθεί κατ’ εξουσιοδότηση των ν.4174/2013 (Α’ 170) και 4987/2022 (Α΄206) εξακολουθούν να ισχύουν.”
Επειδή, κατά την πάγια νομολογιακή θέση των διοικητικών δικαστηρίων, οι τόκοι που αφορούν αξιώσεις επιστροφής φόρων, υπολογίζονται για το διάστημα μετά την 01.01.2014, δηλαδή, μετά την έναρξη ισχύος του Κ.Φ.Δ. και εφεξής βάσει του επιτοκίου που ορίζεται με την εκδοθείσα, κατ’ εξουσιοδότηση της παραγράφου 4 του άρθρου 53 του ιδίου Κώδικα, απόφαση του Υπουργού Οικονομικών (ΔΠΕΙΣ 1198598 ΕΞ/31.12.2013, Β΄19/2014). Οι δε ρυθμίσεις που εισήχθησαν με τις διατάξεις του άρθρου 53 του Κ.Φ.Δ. για την έντοκη επιστροφή αχρεωστήτως καταβληθέντων φόρων, καθόσον διαφοροποιούνται από την προϊσχύσασα νομοθετική ρύθμιση, όσον αφορά στο χρόνο έναρξης της τοκοφορίας (παρ.2) και στο επιτόκιο βάσει του οποίου υπολογίζονται οι οφειλόμενοι τόκοι (παρ.4) κατισχύουν κάθε προγενέστερης αντίθετης διάταξης ως νεότερες και ειδικότερες.
Επειδή, ενδεικτικά αναφέρεται η ΣτΕ 330/2024, με την οποία εξετάστηκε παρεπόμενη αξίωση καταβολής τόκων επί αχρεωστήτως καταβληθέντος φόρου που καταλογίστηκε σε χρονικό διάστημα μεταγενέστερο της έναρξης ισχύος του Κ.Φ.Δ. (01.01.2014), με την οποία έγινε δεκτό ότι:
«[…] όπως έχει κριθεί (βλ. ΣτΕ 1527/2018, 233-234/2021, ΣτΕ 1505/2022 κ.ά.), με τις προπαρατεθείσες διατάξεις του άρθρου 53 του Κ.Φ.Δ. εισήχθησαν ρυθμίσεις για την έντοκη επιστροφή αχρεωστήτως καταβληθέντων φόρων, οι οποίες διαφοροποιούνται από την προϊσχύουσα νομοθετική ρύθμιση (βλ. άρθρο 38 παρ. 2 και 3 του ν. 1473/1984, Α΄ 127), εν σχέσει τόσο με τον χρόνο έναρξης της τοκοφορίας (παρ. 2) όσο και με το επιτόκιο, βάσει του οποίου υπολογίζονται οι οφειλόμενοι τόκοι (παρ. 4). Ειδικότερα, με το άρθρο 53 παρ. 2 του Κ.Φ.Δ. -το οποίο, δυνάμει των προαναφερόμενων μεταβατικών διατάξεων του άρθρου 72 παρ. 16 του ίδιου Κώδικα, εφαρμόζεται για αιτήματα επιστροφής φόρου που υποβάλλονται από της ενάρξεως ισχύος του (1.1.2014) και εφεξής- προβλέπεται ότι για την έναρξη της τοκοφορίας απαιτείται πλέον -αντί της παρόδου εξαμήνου από την επέλευση των κατ’ άρθρο 38 παρ. 2 του ν. 1473/1984 γεγονότων (επίδοση δικαστικής απόφασης περί επιστροφής, υποβολή φορολογικής δήλωσης, έκδοση εκκαθαριστικού σημειώματος κ.ά.)- η υποβολή σχετικής αιτήσεως. […] Καθ’ ερμηνεία των προαναφερόμενων διατάξεων του Κ.Φ.Δ. έχει, περαιτέρω, κριθεί ότι αναφορικά με την παρεπόμενη αξίωση του φορολογουμένου για την καταβολή τόκων εφαρμοστέο δεν είναι το επιτόκιο που ισχύει κατά τον χρόνο γέννεσης της κύριας οφειλής περί επιστροφής του αχρεωστήτως καταβληθέντος φόρου, αλλά το επιτόκιο που εκάστοτε ορίζεται όσο διαρκεί η στέρηση της περιουσίας από την οποία απορρέει η περί καταβολής τόκων παρεπόμενη αξίωση του φορολογουμένου (ΣτΕ 1527/2018 7μ.). Σε περιπτώσεις, κατά συνέπεια, που η παρεπόμενη αξίωση προς καταβολή τόκων επί αχρεωστήτως καταβληθέντος φόρου αφορά εξ ολοκλήρου χρονικά διαστήματα μεταγενέστερα της έναρξης ισχύος του Κ.Φ.Δ. (1.1.2014), οι οφειλόμενοι τόκοι υπολογίζονται βάσει του επιτοκίου της εκδοθείσας, κατ’ εξουσιοδότηση του άρθρου 53 παρ. 2 του Κ.Φ.Δ. υπουργικής απόφασης (ΔΠΕΙΣ 1198598 ΕΞ/31.12.2013), ήτοι με το επιτόκιο των πράξεων κύριας αναχρηματοδότησης της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (MRO), προσαυξημένο κατά 5,75 μονάδες, και όχι με το επιτόκιο που ισχύει για τα έντοκα γραμμάτια του Ελληνικού Δημοσίου τρίμηνης διάρκειας, όπως προβλεπόταν από το άρθρο 38 παρ. 2 του ν. 1473/1984 (πρβλ. ΣτΕ 1527/2018 7μ., 653/2020, 689/2020, 233-234/2021, 714715/2021, 2595-2596/2021 κ.ά.).
[…] Μη νόμιμη είναι, περαιτέρω, η κρίση του δικάσαντος διοικητικού εφετείου περί υπολογισμού των οφειλόμενων στην αναιρεσείουσα τόκων με το επιτόκιο που ίσχυε για τα έντοκα γραμμάτια του Ελληνικού Δημοσίου τρίμηνης διάρκειας, όπως προέβλεπαν οι προϊσχύουσες και μη τυγχάνουσες, εν προκειμένω, εφαρμογής διατάξεις του άρθρου 38 παρ. 2 του ν. 1473/1984, αντί του επιτοκίου της κατ’ εξουσιοδότηση του άρθρου 53 παρ. 4 του Κ.Φ.Δ. υπουργικής απόφασης (ΔΠΕΙΣ 1198598 ΕΞ/31.12.2013), το οποίο ήταν, εν προκειμένω, εφαρμοστέο, ως εκ του ότι η παρεπόμενη αξίωση της αναιρεσίβλητης περί καταβολής τόκων επί του αχρεωστήτως καταβληθέντος, βάσει της, τελικώς, ακυρωθείσας καταλογιστικής πράξης (……/…….2015), φόρου αφορούσε μεταγενέστερα της έναρξης ισχύος του Κ.Φ.Δ. χρονικά διαστήματα. […]»
Επειδή, στο άρθρο 198 του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας ορίζεται ότι : «1. Οι διοικητικές αρχές οφείλουν, με θετικές ενέργειες ή με αποχή από κάθε αντίθετη ενέργεια, να συμμορφώνονται προς το περιεχόμενο των αποφάσεων οι οποίες εκδίδονται για διαφορές που άγονται προς επίλυση με άσκηση προσφυγής. […]»
Επειδή, στο διατακτικό της υπ’ αριθμ. ……/2024 απόφασης του .. Τριμελούς Διοικητικού Εφετείου Αθηνών, με την οποία κρίθηκε το ένδικο αίτημα της προσφεύγουσας, ορίστηκε ρητώς και με σαφήνεια ως χρόνος έναρξης της νόμιμης τοκοφορίας της απαίτησής της ο χρόνος υποβολής της δήλωσης επιφύλαξης.
Επειδή στην προκειμένη περίπτωση η προσφεύγουσα υπέβαλε αίτημα για την νομιμότοκη επιστροφή του αχρεωστήτως καταβληθέντος ΦΠΑ το πρώτον με την υποβολή της υπ’ αρ. πρωτ. ………………….. δήλωσης επιφύλαξης ενώπιον της ΔΟΥ……………. Επί του ένδικου αιτήματος της απεφάνθη το Διοικητικό Εφετείο Αθηνών με την υπ’ αριθμ. ……/2024 απόφασή του ορίζοντας ρητώς και με σαφήνεια ως χρόνο έναρξης της νόμιμης τοκοφορίας της απαίτησης της εταιρείας, τον χρόνο υποβολής της δήλωσης επιφύλαξης.
Επειδή με το υπ’ αρ. πρωτ. …………/2025 αίτημά της προς το ΚΕΒΕΙ.Σ., επί του οποίου εξεδόθη η προσβαλλομένη πράξη, η προσφεύγουσα εταιρεία δεν υπέβαλε εκ νέου αίτημα επιστροφής τόκων, αλλά ζήτησε την εκτέλεση του διατακτικού της υπ’ αρ. ………./2024 απόφασης του δικαστηρίου και την καταβολή των νόμιμων τόκων επί Φόρου Προστιθέμενης Αξίας (ΦΠΑ) ποσού 2.714.532,66 ευρώ, που είχε ήδη επιστραφεί στην εταιρεία.
Επειδή, καθ΄ο μέρος ζητείται με την υπό κρίση ενδικοφανή προσφυγή ο καθορισμός του νόμιμου χρόνου έναρξης της τοκοφορίας, αυτή πρέπει να απορριφθεί ως απαραδέκτως ασκηθείσα, εφόσον ως προς το ζήτημα αυτό εφαρμοστέο είναι το διατακτικό της αμετάκλητης υπ’ αρ. …………/2024 απόφασης του Διοικητικού Εφετείου Αθηνών και η μη συμμόρφωση ή η μη εκτέλεση αυτής δεν αποτελεί ζήτημα που εντάσσεται στο πεδίο αρμοδιότητας της ΔΕΔ .
Επειδή, περαιτέρω η παρεπόμενη αξίωση της προσφεύγουσας για τη νομιμότοκη επιστροφή της κύριας απαίτησης του αχρεωστήτως καταβληθέντος ποσού ΦΠΑ για το Δ’ τρίμηνο 2021 ανάγεται σε κάθε περίπτωση σε χρόνο μεταγενέστερο του χρόνου έναρξης ισχύος του Κ.Φ.Δ. (01.01.2014), ο ισχυρισμός της προσφεύγουσας περί υπολογισμού των οφειλόμενων τόκων με εφαρμογή του επιτοκίου της κατ’ εξουσιοδότηση του άρθρου 53 παρ. 4 του 4174/2013 (νυν άρθρο 52 του ν. 5104/2024) Υπουργικής απόφασης (ΔΠΕΙΣ 1198598 ΕΞ/31.12.2013) κρίνεται κατ’ ουσία βάσιμος. Συνεπώς, πρέπει να καταβληθούν στην προσφεύγουσα τόκοι με βάση το επιτόκιο που ορίζεται στην εκδοθείσα, κατ’ εξουσιοδότηση του άρθρου 53 παρ. 4 του ΚΦΔ (άρθρο 52 παρ. 4 του νέου ΚΦΔ), υπουργική απόφαση (ΔΠΕΙΣ 1198598 ΕΞ/31.12.2013), όπως αυτή ισχύει.
Επειδή η υπό κρίση προσφυγή πρέπει να γίνει δεκτή καθ’ ο μέρος αμφισβητεί τη νομιμότητα εφαρμογής της διάταξης του άρθρου 38 του Ν.1473/1984 για τον υπολογισμό του νόμιμου τόκου του αχρεωστήτως καταβληθέντος φόρου και να ακυρωθεί η υπ’ αριθμ. Πρωτοκόλλου …………/17.03.2026 αρνητική απάντηση της Προϊσταμένης του…………, όσον αφορά στον υπολογισμό του ύψους του εφαρμοστέου επιτοκίου με την ως άνω μη εφαρμοστέα διάταξη. Καθ΄ο μέρος δε αφορά στο ζήτημα του χρόνου έναρξης της τοκοφορίας της απαίτησης, το οποίο έχει ήδη κριθεί με την υπ’ αρ. ………./2024 απόφαση του Διοικητικού Εφετείου Αθηνών, να απορριφθεί ως απαράδεκτη , σύμφωνα με τα προεκτεθέντα.
Κατόπιν τούτων
Αποφασίζουμε
Την μερική αποδοχή της από 29.05.2026 και με αριθμό πρωτοκόλλου ……………… ενδικοφανούς προσφυγής της προσφεύγουσας εταιρείας “……………………………………..” με ΑΦΜ: ………………… και την ακύρωση της προσβαλλόμενης πράξης κατά το μέρος που αφορά στον υπολογισμό του ύψους του εφαρμοστέου επιτοκίου.
Εντελλόμεθα όπως αρμόδιο όργανο κοινοποιήσει με τη νόμιμη διαδικασία την παρούσα απόφαση στον υπόχρεο.
Η Εισηγήτρια
Ακριβές αντίγραφο
O/Η Υπάλληλος του Αυτοτελούς Τμήματος Διοικητικής Υποστήριξης
Με εντολή του Προϊσταμένου της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών
Ο Αναπληρωτής Προϊστάμενος της Β’ Υποδιεύθυνσης Επανεξέτασης
Χαραλαμπονικόλαος Πασχάλης
Σ η μ ε ί ω σ η : Κατά της απόφασης αυτής επιτρέπεται η άσκηση προσφυγής ενώπιον των αρμόδιων Διοικητικών Δικαστηρίων εντός τριάντα (30) ημερών από την κοινοποίησή της
