ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Μεταναστευτικό Δίκαιο – Άδεια διαμονής για εξαιρετικούς λόγους (ν. 4251/2014) – Δημόσια τάξη-Καταδίκη του αιτούντος για κλοπή κατά συναυτουργία που διαπράχθηκε το 2018 – Πλημμελής αιτιολογία της προσβαλλόμενης απορριπτικής απόφασης, καθώς: 1.στηρίζεται μόνο στην απόρριψη, κατ΄επίκληση λόγων δημόσιας τάξης, προγενέστερου αιτήματος του αιτούντος για τη χορήγηση άδειας διαμονής και στην απόρριψη της ασκηθείσας αίτησης ακύρωσης κατά της ανωτέρω απορριπτικής απόφασης και 2.δεν λήφθηκαν υπόψιν ο χρόνος που παρήλθε από την τέλεση του αδικήματος και επίκαιρα στοιχεία σχετικά με τη συμπεριφορά του αιτούντος κατά το χρονικό αυτό διάστημα, μεταξύ των οποίων η εφετειακή απόφαση του ποινικού δικαστηρίου με την οποία μειώθηκε η ποινή του, η σύναψη σταθερής σχέσης με νομίμως διαμένουσα στη χώρα ομοεθνή του και η γέννηση στις 5.5.2025 του τέκνου τους, το οποίο διαμένει επίσης νομίμως στην Ελλάδα– Δέχεται την αίτηση – Αναπέμπει στη Διοίκηση.
ΤΟ
ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
ΤΜΗΜΑ B΄ – ΤΡΙΜΕΛΕΣ
(Ακυρωτική Διαδικασία)
Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, στις 15 Ιανουαρίου 2026, με την εξής σύνθεση: Βασιλική Βακούλα, Πρόεδρος Πρωτοδικών Δ.Δ., Κασσιανή Μανωλάκογλου Πρωτοδίκης Δ.Δ., και Ανδρομέδα Ντάκουλα (εισηγήτρια), Πάρεδρος Δ.Δ.. Ως γραμματέας συμμετείχε η Γεωργία Μπόζη, δικαστική υπάλληλος,
για να δικάσει την αίτηση ακύρωσης με ημερομηνία κατάθεσης 27.6.2025 (αριθμός καταχώρησης ΑΚY…../2025 και εθνικός αριθμός υπόθεσης ….),
του …, πολίτη Aλβανίας, κατοίκου Δήμου Νεάπολης – Συκεών Θεσσαλονίκης, οδός …., ο οποίος δεν παρέστη αλλά νομιμοποίησε τον υπογράφοντα το δικόγραφο δικηγόρο με το …./8.1.2026 ειδικό πληρεξούσιο,
κατά του Υπουργού Μετανάστευσης και Ασύλου, για τον οποίο παρέστη η εξουσιοδοτημένη υπάλληλος της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Μακεδονίας – Θράκης Ελένη Γιαννουλάκη.
Με την υπό κρίση αίτηση ζητείται η ακύρωση της …./28.5.2025 απόφασης του Γραμματέα της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Μακεδονίας – Θράκης, που υπογράφεται κατ’ εντολή του από την Αναπληρώτρια Προϊσταμένη του Α’ Τμήματος Αδειών Διαμονής της Διεύθυνσης Αλλοδαπών και Μετανάστευσης Θεσσαλονίκης.
Μετά τη δημόσια συνεδρίαση, κατά την οποία η υπόθεση συζητήθηκε με αναφορά στην έκθεση της εισηγήτριας (άρθρο 33 παρ. 2 του π.δ. 18/1989 – Α΄ 8), το Δικαστήριο συνήλθε σε διάσκεψη σε αίθουσα του Δικαστηρίου και
Αφού μελέτησε τα σχετικά έγγραφα,
Σκέφθηκε σύμφωνα με τον νόμο.
1. Επειδή, για την άσκηση της κρινόμενης αίτησης καταβλήθηκε το νόμιμο παράβολο ποσού 150,00 ευρώ (σχετ. το με κωδικό … ηλεκτρονικό παράβολο).
2. Επειδή, με την αίτηση αυτή ζητείται, παραδεκτώς, η ακύρωση της …./28.5.2025 απόφασης του Γραμματέα της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Μακεδονίας – Θράκης, που υπογράφεται κατ’ εντολή του από την Αναπληρώτρια Προϊσταμένη του Α’ Τμήματος Αδειών Διαμονής της Διεύθυνσης Αλλοδαπών και Μετανάστευσης Θεσσαλονίκης, με την οποία απορρίφθηκε το από 13.11.2023 αίτημα του αιτούντος για χορήγηση άδειας διαμονής για εξαιρετικούς λόγους (ν. 4251/2014), και επιβλήθηκε σε βάρος του το μέτρο της επιστροφής, χωρίς τη χορήγηση προθεσμίας για την οικειοθελή αναχώρησή του από την Ελλάδα.
3. Επειδή, ο ν. 4251/2014 «Κώδικας Μετανάστευσης και Κοινωνικής Ένταξης και άλλες διατάξεις» (Α΄ 80), ο οποίος τυγχάνει εφαρμογής ως εκ του χρόνου κατάθεσης της επίδικης αίτησης χορήγησης άδειας διαμονής (βλ. άρθρο 177 παρ. 2 του ν. 5038/2023, Α΄ 81), ορίζει στο άρθρο 6 ότι: «Το δικαίωμα διαμονής πολιτών τρίτων χωρών που εισέρχονται νόμιμα στην Ελλάδα, για έναν από τους λόγους του Κώδικα αυτού, τελεί υπό τις εξής προϋποθέσεις: α) […] β) […] γ) Να μην θεωρούνται απειλή για τη δημόσια τάξη, την εσωτερική ασφάλεια ή τις διεθνείς σχέσεις και να μην είναι καταχωρισμένοι ως ανεπιθύμητοι στις εθνικές βάσεις δεδομένων. Ως κριτήρια για τη συνδρομή των λόγων δημόσιας τάξης και ασφάλειας συνεκτιμώνται από την αρμόδια για την έκδοση της άδειας διαμονής υπηρεσία: i) η έκδοση τελεσίδικης καταδικαστικής απόφασης για κακούργημα ή πλημμέλημα σε ποινή φυλάκισης τουλάχιστον ενός (1) έτους, ii) η εγγραφή στον κατάλογο ανεπιθύμητων, η οποία παύει αυτοδικαίως να ισχύει με τη χορήγηση ή ανανέωση άδειας διαμονής, iii) άλλοι λόγοι δημόσιας τάξης, οι οποίοι θα πρέπει να μνημονεύονται ειδικώς και αιτιολογημένα στη σχετική απόφαση, iv) ιδιαιτέρως εξαιρετικοί λόγοι, ειδικώς αιτιολογημένοι, που αφορούν σε ζητήματα εσωτερικής ασφάλειας. […] Η εξέταση λόγων που αφορούν στη δημόσια τάξη και ασφάλεια της χώρας αποτελεί προαπαιτούμενο στοιχείο μόνο κατά την αρχική χορήγηση της άδειας διαμονής του πολίτη τρίτης χώρας […] Εφόσον συντρέχουν λόγοι δημόσιας τάξης και ασφάλειας, η αρμόδια υπηρεσία μπορεί να αρνηθεί τη χορήγηση ή ανανέωση της άδειας διαμονής. Η συνδρομή λόγων δημόσιας τάξης και ασφάλειας που ανακύπτουν μετά τη χορήγηση της άδειας διαμονής συνιστούν λόγο ανάκλησης της. […]». Όπως έχει κριθεί (βλ. ΣτΕ 236/2024 σκ. 7, 711/2023 σκ. 9), οι ως άνω διατάξεις του άρθρου 6 περ. γ΄ του ν. 4251/2014 καθορίζουν τα κριτήρια που συνεκτιμώνται για τη διαπίστωση της συνδρομής λόγων δημόσιας τάξης και ασφάλειας που εμποδίζουν τη χορήγηση άδειας διαμονής ή επιβάλλουν την ανάκλησή της, οι δε προηγούμενες ποινικές καταδίκες δεν αποτελούν αυτοτελείς λόγους για τη λήψη τέτοιων μέτρων, αλλά εκτιμάται η συμπεριφορά του προσώπου που αφορά το μέτρο, η οποία πρέπει να συνιστά πραγματική, ενεστώσα και αρκούντως σοβαρή απειλή που στρέφεται κατά θεμελιώδους συμφέροντος της κοινωνίας, σε κάθε δε περίπτωση πρέπει η άρνηση χορήγησης να είναι σύμφωνη με την αρχή της αναλογικότητας.
4. Επειδή, περαιτέρω, στο άρθρο 19 του ν. 4251/2014, όπως ισχύει μετά την τροποποίησή του με τα άρθρα 31 παρ. 4 του ν. 4540/2018 (Α΄ 91) και 12 του ν. 4825/2021 (Α΄ 157), ορίζεται ότι: «1. Ο Συντονιστής της Αποκεντρωμένης Διοίκησης μπορεί κατ` εξαίρεση να χορηγεί άδεια διαμονής διάρκειας τριών (3) ετών σε πολίτες τρίτων χωρών που διαμένουν στην Ελλάδα. […] Αίτημα χορήγησης άδειας διαμονής έχει δικαίωμα να καταθέσει ο πολίτης τρίτης χώρας, εφόσον αποδεικνύει με έγγραφα βέβαιης χρονολογίας το πραγματικό γεγονός της διαμονής του στη χώρα για επτά (7) τουλάχιστον συνεχή έτη πριν την υποβολή αίτησης […] 4. Προϋπόθεση για την υποβολή αιτήσεων του παρόντος άρθρου είναι: […] γ) Η μη συνδρομή στο πρόσωπο των αιτούντων λόγων που τους καθιστούν επικίνδυνους για τη δημόσια τάξη και ασφάλεια», και στο άρθρο 24 ότι: «1. Η άδεια διαμονής δε χορηγείται ή ανακαλείται ή δεν ανανεώνεται, εφόσον: α. Δεν πληρούνται ή δεν πληρούνται πλέον, οι προϋποθέσεις του Κώδικα αυτού. […] Εφόσον χορηγηθείσα άδεια διαμονής ανακαλείται ή απορρίπτεται αίτημα χορήγησης ή ανανέωσης άδειας διαμονής, οι αρμόδιες κατά περίπτωση υπηρεσίες εκδίδουν απόφαση επιστροφής σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 16 – 41 του ν. 3907/2011». Εξάλλου, ο ν. 3907/2011 (Α΄ 7), με το κεφάλαιο Γ’ του οποίου προσαρμόστηκε η ελληνική νομοθεσία προς τις διατάξεις της Οδηγίας 2008/115/ΕΚ «σχετικά με τους κοινούς κανόνες και διαδικασίες στα κράτη-μέλη για την επιστροφή των παρανόμως διαμενόντων υπηκόων τρίτων χωρών», ορίζει στο άρθρο 20 ότι: «Οι αρμόδιες αρχές κατά την εφαρμογή του παρόντος Κεφαλαίου λαμβάνουν δεόντως υπόψη: α) το βέλτιστο συμφέρον του παιδιού, β) την οικογενειακή ζωή […]», και στο άρθρο 21 παρ. 1, όπως ισχύει μετά την τροποποίησή του με το άρθρο 2 του ν. 4825/2021, ότι: «Σε περίπτωση […] απόρριψης αιτήματος χορήγησης […] τίτλου διαμονής […] η αρμόδια αρχή εκδίδει απόφαση επιστροφής του υπηκόου τρίτης χώρας. Η απόφαση επιστροφής αποτελεί αναπόσπαστο τμήμα […] της απόφασης απόρριψης του αιτήματος διαμονής […]».
5. Επειδή, σύμφωνα με τη νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΔΔΑ), τα συμβαλλόμενα κράτη έχουν την εξουσία, με βάση γενική αρχή του διεθνούς δικαίου και υπό τον όρο της τήρησης των υποχρεώσεών τους που απορρέουν από διεθνείς συνθήκες, μεταξύ των οποίων και η σύμβαση της Ρώμης για την προάσπιση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των Θεμελιωδών Ελευθεριών (ΕΣΔΑ), που κυρώθηκε με το ν.δ. 53/1974 (Α΄ 256), να ελέγχουν την είσοδο, την παραμονή και την απομάκρυνση των αλλοδαπών από το έδαφός τους [ΕΔΔΑ αποφάσεις της 28.5.1985 (Ολομ.) Αbdulaziz, Cabales and Balkandali κατά Ηνωμένου Βασιλείου, αρ. πρ. 9214/80, 9473/81, 9474/81, της 21.10.1997 Boujlifa κατά Γαλλίας, αρ. πρ. 122/1996/741/940 και της 18.10.2006 (μειζ.συνθ.) Üner κατά Ολλανδίας, αρ. πρ. 46410/99]. Περαιτέρω, κατά την έννοια του άρθρου 8 της Σύμβασης, η διοικητική απομάκρυνση πολίτη τρίτης χώρας, εγκατεστημένου στο έδαφος συμβαλλόμενου κράτους, για λόγους επικινδυνότητάς του για τη δημόσια τάξη και ασφάλεια, αποτελεί νόμιμη επέμβαση στην ιδιωτική ή οικογενειακή ζωή του, εφόσον προβλέπεται από τον εθνικό νόμο, επιδιώκεται με το μέτρο αυτό θεμιτός σκοπός δημοσίου συμφέροντος (τέτοιο δε σκοπό αποτελεί και η διαφύλαξη της δημόσιας τάξης) και είναι σύμφωνη με την αρχή της αναλογικότητας, είναι δηλαδή κατάλληλη και αναγκαία για την επίτευξη του επιδιωκομένου σκοπού. Κατά τη στάθμιση αυτή, λαμβάνονται υπόψη κριτήρια όπως η φύση και η σοβαρότητα του αδικήματος που διέπραξε ο πολίτης τρίτης χώρας, ο βίαιος ή μη χαρακτήρας του αδικήματος, η ηλικία του αλλοδαπού κατά τον χρόνο διάπραξής του, η διάρκεια και το καθεστώς της παραμονής του στη χώρα και η ηλικία κατά την οποία εισήλθε σε αυτή, το χρονικό διάστημα που έχει παρέλθει από την τέλεση του αδικήματος και η συμπεριφορά του αλλοδαπού κατά το διάστημα αυτό, η οικογενειακή του κατάσταση (συμπεριλαμβανομένης της διάρκειας του γάμου και των τυχόν άλλων παραγόντων από τους οποίους προκύπτει πραγματική οικογενειακή ζωή), εάν κατά τον χρόνο σύναψης της οικογενειακής σχέσης ο/η σύζυγος γνώριζε ότι ο αλλοδαπός είχε διαπράξει αδίκημα, εάν έχουν γεννηθεί παιδιά από τον γάμο, η ηλικία και το βέλτιστο συμφέρον τους, η σοβαρότητα των δυσχερειών που είναι πιθανόν να αντιμετωπίσουν ο/η σύζυγος και τα τέκνα του αλλοδαπού στη χώρα στην οποία πρόκειται να απελαθεί ο εν λόγω, ενόψει και της εθνικότητάς τους, το ιστορικό παλαιότερων παραβιάσεων της μεταναστευτικής νομοθεσίας και, τέλος, η σταθερότητα των κοινωνικών, πολιτιστικών και οικογενειακών δεσμών του αλλοδαπού με την Ελλάδα και τη χώρα προορισμού του [για τα εφαρμοζόμενα κριτήρια στάθμισης κατά τον έλεγχο της αναλογικότητας του μέτρου, βλ. ΕΔΔΑ απόφαση της 2.8.2001, Boultif κατά Ελβετίας, αρ.πρ. 54273/00, παρ. 48 και ΕΔΔΑ (μειζ.συνθ.) αποφάσεις της 18.10.2006, Üner κατά Ολλανδίας, αρ. πρ. 46410/99, παρ. 57 έως 60, και της 29.6.2008, Maslov κατά Αυστρίας, αρ. πρ. 1638/03, παρ. 68 επομ.].
6. Επειδή, στην προκείμενη περίπτωση από τα στοιχεία του φακέλου προκύπτουν τα εξής: Ο αιτών, πολίτης Αλβανίας, γεννημένος στις ….1995, κάτοχος του …. διαβατηρίου που εκδόθηκε στις 18.6.2018 από τις αλβανικές αρχές και ισχύει έως 17.6.2028, ήταν κάτοχος ειδικών βεβαιώσεων νόμιμης διαμονής κατά τα χρονικά διαστήματα από 31.7.2018 έως 30.7.2019 και από 31.7.2019 έως 30.7.2020. Στις 3.1.2022 υπέβαλε αίτηση, προκειμένου να του χορηγηθεί άδεια διαμονής για εξαιρετικούς λόγους. Η αίτηση αυτή απορρίφθηκε με την …./28.7.2022 απόφαση του Συντονιστή της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Μακεδονίας – Θράκης, με την αιτιολογία ότι στο πρόσωπο του αιτούντος συνέτρεχαν λόγοι δημόσιας τάξης και ασφάλειας. Ειδικότερα, για την απόρριψη του ως άνω αιτήματος, η Διοίκηση έλαβε υπόψη το …./8.7.2022 έγγραφο της Αναπληρώτριας Τμηματάρχη του Τμήματος Αλλοδαπών της Διεύθυνσης Αλλοδαπών Θεσσαλονίκης του Αρχηγείου της Ελληνικής Αστυνομίας, από το οποίο προέκυψε, μεταξύ άλλων, ότι: 1. ο αιτών είχε συλληφθεί στις ….2018 και οδηγήθηκε στον Εισαγγελέα Πλημμελειοδικών Θεσσαλονίκης, κατηγορούμενος για το αδίκημα της ληστείας κατά συναυτουργία, εν συνεχεία, του επιβλήθηκαν οι περιοριστικοί όροι της απαγόρευσης εξόδου από τη χώρα και της εμφάνισής του, το πρώτο πενθήμερο κάθε μήνα, στο Τμήμα Ασφαλείας του τόπου κατοικίας του, ενώ με την …./7.12.2021 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Κακουργημάτων Θεσσαλονίκης καταδικάστηκε σε ποινή φυλάκισης δύο ετών, με τριετή αναστολή και στα έξοδα της δίκης, 2. στις ….2018, σε βάρος του αιτούντος σχηματίσθηκε δικογραφία από το Τμήμα Ασφαλείας Πέλλας και υποβλήθηκε στον Εισαγγελέα Πλημμελειοδικών Γιαννιτσών για παράβαση του άρθρου 82 παρ. 4 του ν. 3386/2005 και 94 του ν. 2696/1999 (Κώδικας Οδικής Κυκλοφορίας), 3. στις …2017, σε βάρος του αιτούντος σχηματίσθηκε δικογραφία από το Α.Τ. Αγίου Νικολάου και υποβλήθηκε στον Εισαγγελέα Πλημμελειοδικών Χαλκιδικής για το αδίκημα της απόπειρας κλοπής κατά συναυτουργία, 4. ο αιτών συνελήφθη στις …2015, διότι εισήλθε και παρέμενε παράνομα στην Ελλάδα, κατά παράβαση του μέτρου της απαγόρευσης εισόδου που του είχε επιβληθεί και ίσχυε έως 14.8.2020 και σε βάρος του εκδόθηκε απόφαση επιστροφής, η οποία εκτελέστηκε στις 20.8.2015. Για την υπόθεση αυτή σχηματίσθηκε επίσης, δικογραφία για παράβαση του άρθρου 82 παρ. 4 του ν. 3386/2005 και υποβλήθηκε στον Εισαγγελέα Πλημμελειοδικών Θεσσαλονίκης, και 5. ο αιτών συνελήφθη στις 31.7.2013, διότι παρέμενε παράνομα στη χώρα, σε βάρος του εκδόθηκε απόφαση επιστροφής, η οποία εκτελέστηκε στις 3.8.2013 και επιβλήθηκε το μέτρο της απαγόρευσης εισόδου με ισχύ έως 3.8.2018. Κατά της ανωτέρω …/28.7.2022 απόφασης του Συντονιστή της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Μακεδονίας – Θράκης, στην οποία είχε ενσωματωθεί και το μέτρο της επιστροφής, ο αιτών άσκησε την ΑΚΥ…./13.9.2022 αίτηση ακύρωσης, η οποία απορρίφθηκε με την ΑΔ…./2023 απόφαση του Δικαστηρίου (Β’ Τμήμα – Τριμελές). Με την απόφαση αυτή κρίθηκε ότι νομίμως η Διοίκηση στηρίχθηκε στην ποινική καταδίκη του αιτούντος για το αδίκημα της κλοπής (κατ’ επιτρεπτή μεταβολή της κατηγορίας) για τη διαμόρφωση της κρίσης της περί συνδρομής λόγων δημόσιας τάξης στο πρόσωπό του, δεδομένων των συνθηκών τέλεσης του αδικήματος (οργανωμένα, με τρίτα άτομα τα οποία έκαναν χρήση βίας), της παρέλευσης πέντε ετών από τη διάπραξή του – χρονικό διάστημα το οποίο δεν θεωρήθηκε αρκετό, ώστε ο κίνδυνος να καταστεί παρωχημένος – της βαρύτητα της ποινής που επιβλήθηκε σε βάρος του (φυλάκιση δύο ετών), και του γεγονότος ότι οι βιοτικοί δεσμοί που επικαλέσθηκε ότι έχει αναπτύξει στη χώρα (διαμονή στην Ελλάδα με τη μητέρα και τα αδέλφια του για δεκαέξι έτη), δεν αρκούσαν για τον κλονισμό της ως άνω κρίσης, καθόσον επρόκειτο για σχέσεις ενηλίκων, οι οποίες καταρχήν, δεν εμπίπτουν στην έννοια της προστατευόμενης οικογενειακής ζωής κατά το άρθρο 8 της ΕΣΔΑ, ενώ αυτός ουδέποτε είχε νόμιμη διαμονή στην Ελλάδα, δεν φοίτησε σε ελληνικά σχολεία και δεν είχε σταθερή απασχόληση. Ακολούθως, ο αιτών κατέθεσε την επίδικη …./13.11.2023 αίτηση για χορήγηση άδειας διαμονής για εξαιρετικούς λόγους. Με την …./28.5.2025 ήδη προσβαλλόμενη απόφαση του Γραμματέα της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Μακεδονίας – Θράκης, η αίτηση αυτή απορρίφθηκε λόγω συνδρομής λόγων δημόσιας τάξης και ασφάλειας στο πρόσωπο του αιτούντος. Ειδικότερα, η απόρριψη αυτή εχώρησε, όπως αποτυπώνεται στο σώμα της προσβαλλόμενης απόφασης, με το ακόλουθο σκεπτικό: 1. σύμφωνα με την …/28.7.2022 απορριπτική απόφαση της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Μακεδονίας – Θράκης επί του από 3.1.2022 προγενέστερου αιτήματος του αιτούντος, και σύμφωνα με το …./8.7.2022 έγγραφο της ΔΑΛΘ, αυτός καταδικάσθηκε σε συνολική ποινή φυλάκισης δύο ετών με την …/2021 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Κακουργημάτων Θεσσαλονίκης, με τριετή αναστολή, 2. με την ΑΔ…./2023 απόφαση του Δικαστηρίου απορρίφθηκε η αίτηση ακύρωσης του αιτούντος κατά της ως άνω από 28.7.2022 απορριπτικής απόφασης, καθώς ελήφθησαν υπόψη οι συνθήκες τέλεσης του αδικήματος για το οποίο καταδικάσθηκε, η παρέλευση μόνο πέντε ετών από τη διάπραξή του και η βαρύτητα της ποινής που επιβλήθηκε σε βάρος του, 3. σύμφωνα με το …./5.2.2025 έγγραφο της ΔΑΛΘ, κατόπιν ελέγχου στις εφαρμογές SIS RECAST, Σηματικές Αναφορές, Δ.Ε.Α. του Α.Ε.Α./ Διεύθυνση Πληροφορικής, καθώς και στον ατομικό φάκελο του αιτούντος, ουδέν νεότερο προέκυψε, πλέον των όσων μνημονεύονται στο προγενέστερο …./8.7.2022 έγγραφο της ίδιας υπηρεσίας, ενώ αυτός δεν είναι καταχωρισμένος στον Εθνικό Κατάλογο Ανεπιθύμητων Αλλοδαπών, καθώς και στο Σύστημα Πληροφοριών Σένγκεν. Με την ίδια απόφαση επιβλήθηκε σε βάρος του αιτούντος το μέτρο της επιστροφής, χωρίς τη χορήγηση προθεσμίας για την οικειοθελή αναχώρησή του από την Ελλάδα.
7. Επειδή, με την κρινόμενη αίτηση, ο αιτών προβάλλει ότι η προσβαλλόμενη απόφαση παρίσταται πλημμελώς αιτιολογημένη, καθόσον δεν ελήφθησαν υπόψη από τη Διοίκηση κρίσιμα στοιχεία, τα οποία προέκυψαν μετά την έκδοση της …/28.7.2022 απόφασης του Συντονιστή της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Μακεδονίας – Θράκης και της ΑΔ…./2023 απόφασης του Δικαστηρίου, που αφορούν την ποινική καταδίκη του και την προσωπική και οικογενειακή του κατάσταση, και τα οποία ασκούν ουσιώδη επιρροή στην κρίση περί επικινδυνότητάς του για τη δημόσια τάξη και ασφάλεια της χώρας. Ειδικότερα, ο αιτών ισχυρίζεται ότι εσφαλμένως η Διοίκηση έλαβε υπόψη της, για τη διαμόρφωση της κρίσης της, την …./2021 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Κακουργημάτων Θεσσαλονίκης, με την οποία αυτός καταδικάσθηκε σε πρώτο βαθμό σε ποινή φυλάκισης δύο ετών για το αδίκημα της κλοπής από κοινού, καθόσον, έχει ήδη, εκδοθεί η …./2.10.2023 τελεσίδικη απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Θεσσαλονίκης, με την οποία αυτός κρίθηκε μεν ένοχος για την τέλεση του προαναφερθέντος αδικήματος, πλην όμως αναγνωρίσθηκε υπέρ του η ελαφρυντική περίσταση του άρθρου 82 παρ. 2 περ. ε’ του Π.Κ. (μεταγενέστερη καλή συμπεριφορά) και επιβλήθηκε τελικώς, σε βάρος του ποινή φυλάκισης ενός έτους. Συναφώς, ο αιτών επισημαίνει ότι το ως άνω αδίκημα αποτελεί μεμωνομένο περιστατικό, και ότι από τον χρόνο τέλεσής του, έχουν παρέλθει ήδη, επτά έτη, διάστημα από το οποίο συνάγεται απουσία ενεστώτος κινδύνου. Το ίδιο άλλωστε, προκύπτει, κατά τους ισχυρισμούς του αιτούντος, και από το γεγονός ότι, όπως προαναφέρθηκε, από το δευτεροβάθμιο ποινικό δικαστήριο κρίθηκε πως ο ίδιος υπέδειξε υποδειγματική συμπεριφορά για μεγάλο χρονικό διάστημα μετά την τέλεση της πράξης, διάγοντας φιλήσυχο οικογενειακό βίο. Περαιτέρω, ως προς τους βιοτικούς δεσμούς που έχει αναπτύξει στη χώρα, ο αιτών προβάλλει ότι διαβιοί και εργάζεται στην Ελλάδα για χρονικό διάστημα μεγαλύτερο των δεκατεσσάρων ετών, ότι ήδη έχει αποκτήσει ένα τέκνο με τη συμβία του, ηλικίας δύο μηνών κατά τον χρόνο άσκησης της κρινόμενης αίτησης, ότι τόσο η συμβία του όσο και το τέκνο του είναι κάτοχοι άδειας διαμονής στη χώρα, όπως και όλα τα λοιπά μέλη της πατρικής του οικογένειας, καθώς και ότι δεν διατηρεί πλέον κανέναν απολύτως βιοτικό δεσμό με τη χώρα καταγωγής του. Ενόψει όλων των προαναφερθέντων, ο αιτών διατείνεται ότι η απόρριψη της αίτησής του για χορήγηση άδειας διαμονής για εξαιρετικούς λόγους δεν αιτιολογείται επαρκώς υπό το πρίσμα της αρχής της αναλογικότητας. Προς απόδειξη των ισχυρισμών του, ο αιτών προσκομίζει και επικαλείται, μεταξύ άλλων: 1. απόσπασμα διατακτικού της …/2023 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Θεσσαλονίκης, με την οποία κηρύχθηκε ένοχος για την πράξη της κλοπής από κοινού, που τελέσθηκε στον Εύοσμο Θεσσαλονίκης στις 3.4.2018, έγινε δεκτό ότι αυτός συμπεριφέρθηκε καλά για σχετικά μεγάλο διάστημα μετά την πράξη του (άρθρο 84 παρ. 2, εδαφ. ε’ του Π.Κ.) και καταδικάσθηκε σε ποινή φυλάκισης ενός έτους, με τριετή αναστολή, 2. την 11/2/2025 ληξιαρχική πράξη γέννησης του Ληξιάρχου Παύλου Μελά, στην οποία αναφέρεται ότι στις 5.5.2025 γεννήθηκε η …. (….), μητέρα της οποίας τυγχάνει η …. και πατέρας ο αιτών, ο οποίος την έχει αναγνωρίσει εκουσίως ως τέκνο του, 3. την … πράξη εκούσιας αναγνώρισης τέκνου, του συμβολαιογράφου Θεσσαλονίκης …., σύμφωνα με την οποία ο αιτών αναγνώρισε την ως άνω …, ως γνήσιο και φυσικό του τέκνο, το οποίο προήλθε από τη σχέση του, εκτός γάμου, με τη μητέρα της, …., 4. την …../4.11.2024 βεβαίωση υποβολής ηλεκτρονικής αίτησης για ανανέωση άδειας διαμονής δεύτερης γενιάς της …., 5. την από 9.7.2025 υπεύθυνη δήλωση της ….., σύμφωνα με την οποία διατηρεί δεσμό με τον αιτούντα εδώ και πέντε έτη και επιθυμούν να προβούν στη σύναψη πολιτικού γάμου, πλην όμως η έλλειψη τίτλου διαμονής του αιτούντος στη χώρα δεν το επιτρέπει, διαμένουν δε όλοι μαζί με το τέκνο τους σε μισθωμένη από τους ίδιους κατοικία επί της οδού …., στις Συκιές Θεσσαλονίκης, 6. αντίγραφο υποβληθείσας δήλωσης πληροφοριακών στοιχείων μίσθωσης ακίνητης περιουσίας, στο οποίο αναφέρονται ως μισθωτές μίας κατοικίας επί της προαναφερθείσας ως άνω οδού, ο αιτών και η …., με περίοδο ισχύος από 1.1.2025 έως 31.12.2026, και 7. πράξεις διοικητικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος του αιτούντος, για τα έτη 2017 έως 2024.
8. Επειδή, η απόρριψη του επίδικου αιτήματος χορήγησης άδειας διαμονής για εξαιρετικούς λόγους ερείδεται αποκλειστικά στην κρίση της Διοίκησης περί συνδρομής λόγων δημόσιας τάξης και ασφάλειας στο πρόσωπο του αιτούντος, λόγω της καταδίκης του σε ποινή φυλάκισης δύο ετών με την …./2021 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Κακουργημάτων Θεσσαλονίκης, για το αδίκημα της κλοπής από κοινού. Ωστόσο, η κρίση αυτή παρίσταται μη νομίμως και επαρκώς αιτιολογημένη, διότι, όπως προκύπτει από το σώμα της προσβαλλόμενης απόφασης και τα λοιπά στοιχεία του διοικητικού φακέλου, για τη διαμόρφωσή της η Διοίκηση στηρίχθηκε και επανέλαβε τα διαλαμβανόμενα στην …/28.7.2022 απορριπτική απόφαση του Συντονιστή της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Μακεδονίας – Θράκης, καθώς και τα κριθέντα με την ΑΔ…/11.5.2023 απόφαση του Δικαστηρίου, χωρίς να συνεκτιμήσει, σύμφωνα με όσα έγιναν ερμηνευτικώς δεκτά στη μείζονα σκέψη της παρούσας, κρίσιμα και επίκαιρα στοιχεία που αφορούν την ποινική καταδίκη του αιτούντος για το αδίκημα της κλοπής από κοινού, το χρονικό διάστημα που παρήλθε από την εκδήλωση της αξιόποινης συμπεριφοράς του και τη συμπεριφορά που επέδειξε κατά το διάστημα αυτό, καθώς και τους βιοτικούς δεσμούς που έχει αναπτύξει στην Ελλάδα, προκειμένου να διαπιστώσει αν η συμπεριφορά του εξακολουθεί να συνιστά πραγματική, ενεστώσα και αρκούντως σοβαρή απειλή για τη δημόσια τάξη της χώρας. Ειδικότερα, η Διοίκηση παρέλειψε να συνεκτιμήσει την …./2.10.2023 τελεσίδικη απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Θεσσαλονίκης, με την οποία κρίθηκε μεν ένοχος ο αιτών για το αδίκημα της κλοπής από κοινού, πλην όμως καταδικάσθηκε τελικώς, σε ποινή φυλάκισης ενός έτους. Στο ίδιο πλαίσιο, δεν συνεκτιμήθηκε ότι από τον χρόνο τέλεσης του προαναφερθέντος αδικήματος (3.4.2018), έως την έκδοση της προσβαλλόμενης απόφασης, παρήλθε χρονικό διάστημα επτά ετών και όχι πέντε, όπως εσφαλμένως εκτίμησε η Διοίκηση, χωρίς ο αιτών να έχει απασχολήσει εκ νέου, τις αρχές, όπως τούτο προκύπτει και από το …./5.2.2025 έγγραφο της ΔΑΛΘ προς τη διάδικο αρχή, στο οποίο, κατά τα αναλυτικώς εκτιθέμενα στην έκτη σκέψη της παρούσας, βεβαιώνεται ότι ουδέν νεότερο προέκυψε σε βάρος του. Πέραν των ανωτέρω, από την αιτιολογία της προσβαλλόμενης απόφασης δεν προκύπτει ότι η Διοίκηση έλαβε υπόψη τους βιοτικούς και οικογενειακούς δεσμούς που ο αιτών έχει δημιουργήσει στη χώρα, όπως αυτοί προκύπτουν από τα στοιχεία του φακέλου, ήτοι, ιδίως, τη μακρά διαμονή του σε αυτή, και τη σταθερή σχέση συμβίωσης που έχει αναπτύξει με ομοεθνή του, με την οποία απέκτησαν λίαν προσφάτως, στις 5.5.2025, ένα τέκνο, το οποίο αυτός έχει αναγνωρίσει εκουσίως με συμβολαιογραφική πράξη, ούτε ότι προέβη στην απαιτούμενη στάθμιση των στοιχείων αυτών έναντι των λόγων επικινδυνότητας για τη δημόσια τάξη και ασφάλεια της χώρας, υπό το πρίσμα του άρθρου 8 της ΕΣΔΑ και της αρχής της αναλογικότητας. Με αυτά τα δεδομένα, δεν μπορεί να γίνει δεκτό ότι η Διοίκηση εξέφερε εξατομικευμένη και επαρκώς αιτιολογημένη κρίση περί συνδρομής λόγων δημόσιας τάξης και ασφάλειας στο πρόσωπο του αιτούντος, εφόσον δεν συνεκτίμησε όλα τα νόμιμα κριτήρια και στηρίχθηκε σε παρωχημένη και μη επικαιροποιημένη πραγματική βάση. Εξάλλου, απορριπτέος ως ερειδόμενος επί εσφαλμένης προϋπόθεσης τυγχάνει ο προβαλλόμενος με την …./9.7.2025 έκθεση απόψεων ισχυρισμός της Διοίκησης, ότι μόνη η εγγραφή του αιτούντος στον κατάλογο ανεπιθύμητων αλλοδαπών αρκεί ως αιτιολογικό έρεισμα για την απόρριψη του επίδικου αιτήματος, δοθέντος ότι, όπως βεβαιώνεται στο …./5.2.2025 έγγραφο της ΔΑΛΘ, ο αιτών δεν είναι εγγεγραμένος στον εν λόγω κατάλογο. Με τα δεδομένα αυτά, η προσβαλλόμενη απόφαση παρίσταται πλημμελώς αιτιολογημένη και για τον λόγο αυτό, που βασίμως προβάλλεται, η αίτηση ακύρωσης πρέπει να γίνει δεκτή, παρελκούσης ως αλυσιτελούς της εξέτασης των λοιπών λόγων ακύρωσης.
9. Επειδή, κατ’ ακολουθία, η κρινόμενη αίτηση πρέπει να γίνει δεκτή, να ακυρωθεί η …./28.5.2025 απόφαση του Γραμματέα της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Μακεδονίας – Θράκης και να αναπεμφθεί η υπόθεση στη Διοίκηση για νέα νόμιμη κρίση, σύμφωνα με το σκεπτικό. Περαιτέρω, το καταβληθέν παράβολο πρέπει να αποδοθεί στον αιτούντα (άρθρο 36 παρ. 4 εδ. α’ του π.δ. 18/1989), κατ’ εκτίμηση των περιστάσεων, όμως, να απαλλαγεί ο καθ’ ου Υπουργός από τη δικαστική του δαπάνη [άρθρο 275 παρ. 1 εδ. ε’ του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας, που κυρώθηκε με το άρθρο πρώτο του ν. 2717/1999 (Α΄ 97), το οποίο εφαρμόζεται εν προκειμένω σύμφωνα με το άρθρο 15 παρ. 5 του ν. 3068/2002 (Α΄ 274), όπως ισχύει, σε συνδυασμό με το άρθρο 4 παρ. 1 περ. στ΄ του ν. 702/1977 (Α΄ 268), όπως η περίπτωση αυτή προστέθηκε με το άρθρο 50 του ν. 3659/2008 (Α΄ 77)].
ΔΙΑ ΤΑΥΤΑ
Δέχεται την αίτηση ακύρωσης.
Ακυρώνει την …. /28.5.2025 απόφαση του Γραμματέα της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Μακεδονίας – Θράκης, η οποία υπογράφεται κατ’ εντολή του από την Αναπληρώτρια Προϊσταμένη του Α’ Τμήματος Αδειών Διαμονής της Διεύθυνσης Αλλοδαπών και Μετανάστευσης Θεσσαλονίκης, και αναπέμπει την υπόθεση στη Διοίκηση για νέα, νομίμως αιτιολογημένη κατά το σκεπτικό, κρίση.
Διατάσσει την απόδοση του καταβληθέντος παραβόλου στον αιτούντα.
Απαλλάσσει τον καθ’ ου Υπουργό από τα δικαστικά έξοδα του αιτούντος.
Κρίθηκε και αποφασίστηκε στη Θεσσαλονίκη, στις 28.4.2026, με τη σύνθεση που αναγράφεται στην αρχή της παρούσας απόφασης και το πρωτότυπο υπογράφεται από την αρχαιότερη δικαστή της σύνθεσης αυτής, Κασσιανή Μανωλάκογλου, Πρωτοδίκη Δ.Δ., λόγω προαγωγής της Προέδρου Πρωτοδικών Δ.Δ. Βασιλικής Βακούλα σε Εφέτη Δ.Δ. και τοποθέτησής της στο Διοικητικό Εφετείο Αθηνών.
Η ΑΡΧΑΙΟΤΕΡΗ ΔΙΚΑΣΤΗΣ
Δημοσιεύθηκε στη Θεσσαλονίκη, σε έκτακτη δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριο του Δικαστηρίου, στις 22.5.2026, με τη συμμετοχή στη σύνθεση της Προέδρου Πρωτοδικών Δ.Δ. Χαρούλας Πόνη, λόγω της ανωτέρω υπηρεσιακής μεταβολής.
Η ΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΕΙΣΗΓΗΤΡΙΑ
H ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ
ΠΗΓΗ adjustice.gr
