Ξεκίνησε η διαδικασία δημόσιας ηλεκτρονικής διαβούλευσης από την Τρίτη 7 Ιουλίου 2026 το σχέδιο νόμου του Υπουργείου Δικαιοσύνης με τίτλο: «Μέτρα για την προστασία από στρατηγικές αγωγές προς αποθάρρυνση της συμμετοχής του κοινού σύμφωνα με την Οδηγία (ΕΕ) 2024/1069 – Νέο πλαίσιο για τη συμμόρφωση της Διοίκησης στις δικαστικές αποφάσεις – Λοιπές διατάξεις».
Μεταξύ των διατάξεων του σχεδίου νόμου περιλαμβάνονται σημαντικές ρυθμίσεις για τη διαδικασία της αναίρεσης ενώπιον του Αρείου Πάγου.
Ειδικότερα, το άρθρο 50 προβλέπει τη μεταβατική εφαρμογή της επαναφοράς της διαδικασίας της εισήγησης στον Άρειο Πάγο, η οποία θα εφαρμόζεται στις αιτήσεις αναίρεσης που κατατίθενται μετά την έναρξη ισχύος του νόμου και για τις οποίες έχει οριστεί δικάσιμος από τις 16 Σεπτεμβρίου 2026 και μετά.
Παράλληλα, το άρθρο 51 εισάγει νέους περιορισμούς ως προς το παραδεκτό της αναίρεσης, θεσπίζοντας ελάχιστα χρηματικά όρια για την προσφυγή στον Άρειο Πάγο. Συγκεκριμένα, η αναίρεση δεν θα επιτρέπεται όταν το ποσό της διαφοράς είναι μικρότερο από 20.000 ευρώ ή από 8.000 ευρώ στις εργατικές διαφορές, με εξαίρεση τις περιπτώσεις όπου το δικαστήριο έχει υπερβεί τη δικαιοδοσία των πολιτικών δικαστηρίων.
Οι νέες ρυθμίσεις συνοδεύονται από αντίστοιχη προσαρμογή του άρθρου 560 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας, ώστε οι προβλεπόμενοι λόγοι αναίρεσης να εφαρμόζονται υπό την επιφύλαξη των νέων χρηματικών ορίων.
Άρθρο 50
Μεταβατική διάταξη σχετικά με την επαναφορά της εισήγησης στον Άρειο Πάγο – Τροποποίηση παρ. 8 άρθρου 126 ν. 5221/2025
Η παρ. 8 του άρθρου 126 του ν. 5221/2025 (Α’ 133), περί μεταβατικών διατάξεων, αντικαθίσταται ως εξής:
«8. Το άρθρο 46 εφαρμόζεται και για τις αιτήσεις αναίρεσης που κατατίθενται μετά την έναρξη της ισχύος του παρόντος και για τις οποίες προσδιορίστηκε ή θα προσδιοριστεί δικάσιμος από τη 16η.9.2026 και έπειτα.».
Άρθρο 51
Προσβολή αποφάσεωνπολιτικών δικαστηρίων με αναίρεση – Τροποποίηση άρθρων 552 και 560 ΚώδικαΠολιτικής Δικονομίας
1. Στο άρθρο 552 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας (π.δ. 503/1985, Α’ 182), περί των προσβαλλόμενων με αναίρεση αποφάσεων, επέρχονται οι ακόλουθες τροποποιήσεις: α) η υφιστάμενη μόνη παράγραφος αριθμείται ως παρ. 1, β) προστίθεται παρ. 2 και το άρθρο 552 διαμορφώνεται ως εξής:
«Άρθρο 552
1. Με αναίρεση μπορούν να προσβληθούν οι αποφάσεις των μονομελών και των πολυμελών πρωτοδικείων, καθώς και των εφετείων.
2. Δεν επιτρέπεται η άσκηση αίτησης αναίρεσης, όταν το ποσό που επιδικάζεται για τη διαφορά που άγεται ενώπιον του Αρείου Πάγου είναι κατώτερο των είκοσι χιλιάδων (20.000) ευρώ ή των οκτώ χιλιάδων (8.000) ευρώ, αν πρόκειται για εργατικές διαφορές, εκτός εάν το δικαστήριο έχει υπερβεί τη δικαιοδοσία των πολιτικών δικαστηρίων. Το ποσό της παρούσας μπορεί να αναπροσαρμόζεται με προεδρικό διάταγμα που εκδίδεται με πρόταση του Υπουργού Δικαιοσύνης, ύστερα από γνώμη της Ολομέλειας του Αρείου Πάγου.».
2. Στο εισαγωγικό εδάφιο του άρθρου 560 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας, περί περιπτώσεων επιτρεπόμενης αναίρεσης, προστίθενται οι λέξεις «με την επιφύλαξη της παρ. 2 του άρθρου 552» και το άρθρο 560 διαμορφώνεται ως εξής:
«Άρθρο 560
Περιπτώσεις επιτρεπόμενης αναίρεσης
Κατά των αποφάσεων των μονομελών πρωτοδικείων, που υπάγονται στην παρ. 2 το άρθρου 18, καθώς και κατά των αποφάσεων των πολυμελών πρωτοδικείων της παρ. 2 του άρθρου 18, επιτρέπεται αναίρεση, με την επιφύλαξη της παρ. 2 του άρθρου 552, μόνο:
1) αν παραβιάστηκεκανόνας του ουσιαστικού δικαίου, στον οποίο περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοίκανόνες των δικαιοπραξιών, αδιάφορο αν πρόκειται για νόμο ή έθιμο, ελληνικό ήξένο, εσωτερικού ή διεθνούς δικαίου. Η παράβαση των διδαγμάτων της κοινής πείραςαποτελεί λόγο αναίρεσης μόνο αν τα διδάγματα αυτά αφορούν την ερμηνεία κανόνωνδικαίου ή την υπαγωγή των πραγματικών γεγονότων σε αυτούς. Ο λόγος αυτόςαναίρεσης δεν μπορεί να προβληθεί σε μικροδιαφορές,
2) αν το δικαστήριοδεν συγκροτήθηκε, όπως ορίζει ο νόμος ή δίκασε δικαστής του οποίου είχε γίνειδεκτή η εξαίρεση,
3) αν το δικαστήριοδέχτηκε ή δεν δέχτηκε τη δικαιοδοσία των πολιτικών δικαστηρίων, ή δεν είχε καθ`ύλην αρμοδιότητα,
4) αν παράνομααποκλείστηκε η δημοσιότητα της διαδικασίας,
5) αν το δικαστήριοπαρά τον νόμο έλαβε υπόψη πράγματα που δεν προτάθηκαν ή δεν έλαβε υπόψηπράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης,
6) αν η απόφαση δενέχει νόμιμη βάση και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ή έχει αιτιολογίεςαντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση τηςδίκης.».
