Πρόεδρος: Μ. Παπαδοπούλου, Αντιπρόεδρος
Εισηγητής: Κ. Μαρίνου Σύμβουλος Επικρατείας
Κατ’ άρθρο 224 παρ. 5 ΚΔΔ ως απόσβεση νοείται η εξαφάνιση της οφειλής λόγω γεγονότος λαβόντος χώρα μετά τη γέννησή της. Ως τέτοιο δεν μπορεί να νοηθεί η εξ υπαρχής έλλειψη φορολογικής υποχρεώσεως. Τέτοια και η περίπτωση αποποιήσεως της κληρονομίας του θανόντος οφειλέτη, διότι ναι μεν η δήλωση αποποιήσεως λαμβάνει χώρα μετά τη γέννηση της οφειλής, πλην εφόσον υποβληθεί εμπροθέσμως, η κτήση της κληρονομίας αναιρείται εξ υπαρχής, θεωρούμενη ως μηδέποτε γενόμενη. Τυχόν δε αιτιάσεις του αποποιηθέντος κληρονόμου για τον -παρά την αποποίησή του- εις βάρος του καταλογισμό χρεών από την μη επαχθείσα εις αυτόν κληρονομία, δεν προβάλλονται παραδεκτώς στη δίκη της ανακοπής κατά της ταμειακής βεβαιώσεως των καταλογισθέντων αυτών χρεών, ως αφορώσες στη νομιμότητα της καταλογιστικής πράξεως (μειοψ.).
