Αριθμός Απόφασης: Α2989/2025
Τμήμα: 2ο Μονομελές
Δικαστής: Μ. Κοτσινονού, Πρωτοδίκης Δ.Δ.
Αγωγή άρθρων 105 και 106 ΕισΝΑΚ – Ο ενάγων ζητεί να υποχρεωθεί το εναγομένο ν.π.δ.δ. (e-ΕΦΚΑ) να του καταβάλει χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης που ισχυρίζεται ότι υπέστη από παράνομες πράξεις και παραλείψεις του, συνιστάμενες στην – πέραν του εύλογου χρόνου – καθυστέρηση διεκπεραίωσης της διαδικασίας χορήγησης σε αυτόν επικουρικής σύνταξης, λόγω θανάτου του πατέρα του – Και μετά την έναρξη ισχύος του Κώδικα Διοικητικής Διαδικασίας (ΚΔΔσίας – ν. 2690/1999, ΦΕΚ Α΄ 45), εξακολουθούν να ισχύουν οι ειδικές διατάξεις της ΚΥΑ ΔΙΣΚΠΟ/Φ17/29/26420/1991 (ΦΕΚ Β΄ 510, διόρθωση σφαλμάτων ΦΕΚ Β΄ 382/1993), που ορίζουν διαφορετικές προθεσμίες για τη διεκπεραίωση των υποθέσεων από ασφαλιστικούς οργανισμούς κύριας και επικουρικής ασφάλισης αρμοδιότητας της Γ.Γ. Κοινωνικών Ασφαλίσεων. Οι προθεσμίες αυτές είναι ενδεικτικές, σύμφωνα με το άρθρο 10 παρ. 5 του ΚΔΔσίας, περιέχουν, ωστόσο, έντονη υπόδειξη προς τα αρμόδια όργανα να ολοκληρώσουν τη διαδικασία μέσα σε σύντομο και, πάντως, μέσα σε εύλογο χρόνο. Σε περίπτωση υπέρβασης του εύλογου χρόνου, στοιχειοθετείται ευθύνη του ασφαλιστικού οργανισμού προς αποζημίωση, κατά τα άρθρα 105 και 106 του ΕισΝΑΚ. Εξάλλου, και από την αρχή της χρηστής διοίκησης απορρέει η ειδικότερη υποχρέωση της Διοίκησης να ασκεί επικαίρως τις εκ του νόμου ανατιθέμενες σε αυτήν αρμοδιότητες – Αίτηση του ενάγοντος, στις 12-10-2017, για απονομή επικουρικής σύνταξης. Έκδοση, στις 22-3-2019, απόφασης Διευθυντή Συντάξεων Περιφερειακού Υποκαταστήματος του εναγόμενου, με την οποία έγινε δεκτό το αίτημα. Η απόφαση αυτή, παρέμεινε ανεκτέλεστη παρά την παρέλευση πλέον των τεσσάρων (4) ετών, με αποτέλεσμα ο ενάγων να μην μπορεί, κατά το χρόνο αυτό, να εισπράττει τα ποσά των συντάξεων – Κρίση του Δικαστηρίου ότι η καθυστέρηση υπερβαίνει κατά πολύ τον οριζόμενο από την ανωτέρω ΚΥΑ, αλλά και τον εύλογο χρόνο. Κρίσιμος ο χρόνος που η πράξη άρχισε να παράγει αποτελέσματα. Το εναγόμενο δεν επικαλείται κάποιον πειστικό λόγο για την καθυστέρηση. Αλυσιτελείς οι ισχυρισμοί του ότι δεν κατέστη τεχνικά δυνατή η εκτέλεση της απόφασης, επειδή αυτή δεν ήταν μηχανογραφημένη, ότι το ζήτημα επιλύθηκε από τον ανάδοχο με την ολοκλήρωση του λογισμικού συστήματος και ότι και άλλες, αντίστοιχες με του ενάγοντος, αιτήσεις παρέμειναν σε εκκρεμότητα μέχρι τότε – Διαπιστώνεται παρανομία των οργάνων του εναγόμενου, η οποία προκάλεσε στον ενάγοντα ηθική βλάβη – Το Δικαστήριο δέχεται εν μέρει την αγωγή. Υποχρεώνει τον e-ΕΦΚΑ να καταβάλει στον ενάγοντα χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης.
