…………από τον συνδυασμό των εφαρμοζομένων διατάξεων, ερμηνευόμενων υπό το πρίσμα του άρθρου 21 του Συντάγματος, με το οποίο θεσπίζεται ιδιαίτερη προστασία της μητρότητας, της παιδικής ηλικίας και της οικογένειας, συνάγεται ότι η ειδική άδεια προστασίας της μητρότητας του άρθρου 142 του ν. 3655/2008 (ήδη άρθρου 228 Κ.Α.Ε.Δ.) αφενός διαφοροποιείται από τις άδειες του άρθρου 37 ν. 4808/2021, ήδη 229 Κ.Α.Ε.Δ. και του άρθρου 28 του ν. 4808/2021, ήδη 221 Κ.Α.Ε.Δ., αφετέρου δεν συνιστά όμοια διευκόλυνση αυτής που προβλέπεται στο άρθρο 53 παρ. 2 του Υπαλληλικού Κώδικα, κατά την έννοια της παραγράφου 3 του ίδιου άρθρου (βλ. και ΔιοικΕφΑθ 2587/2024). Και τούτο διότι: α) σκοπός της άδειας του άρθρου 142 του ν. 3655/2008, όπως προκύπτει τόσο από τη γραμματική ερμηνεία του τίτλου αυτής («ειδική παροχή προστασίας της μητρότητας»), όσο και από την τελολογική ερμηνεία της, σύμφωνα και με όσα αναπτύσσονται στην οικεία αιτιολογική έκθεση, είναι η προστασία της ευάλωτης κατηγορίας των μητέρων που εργάζονται στον ιδιωτικό τομέα, προκειμένου να εξασφαλιστεί ότι για περισσότερο χρόνο δεν θα διαταράσσονται οι σχέσεις μητέρας – βρέφους από τη σώρευση βαρών που προκύπτουν από την ταυτόχρονη άσκηση του επαγγέλματος (πρβλ. και απόφαση ΔΕΕ της 14ης Απριλίου 2005, Επιτροπή κατά Μεγάλου Δουκάτου Λουξεμβούργου, υπόθεση C-519/2003), β) δικαιούχος της ειδικής άδειας και παροχής προστασίας της μητρότητας, είναι μόνον η εργαζόμενη μητέρα που πληροί τις προϋποθέσεις του άρθρου 142 του ν. 3655/2008, ο τρόπος δε άσκησης του σχετικού δικαιώματος συνιστά αποκλειστικά δικό της δικαίωμα, αφού η μεταβίβαση ή μη μέρους της άδειας στον πατέρα εμπίπτει στη δική της και μόνο απόφαση,(…) γ) η ως άνω άδεια δεν συνεπάγεται λήψη των αποδοχών εργασίας, αλλά επιδοτείται από τον ΟΑΕΔ (νυν ΔΥΠΑ) με μηνιαίο ποσό ίσο με τον κατώτατο μισθό, όπως κάθε φορά καθορίζεται, πλέον δώρων εορτών και επιδόματος αδείας και δ) λαμβάνεται σωρευτικά με την άδεια του άρθρου 37 του ν. 4808/2021 (μειωμένο ωράριο για 30 μήνες ή ισόχρονη άδεια κατόπιν συμφωνίας με τον εργοδότη) και του άρθρου 28 του ν. 4808/2021 (γονική άδεια 4 μηνών). Αντιθέτως, η προβλεπόμενη στο άρθρο 53 παρ. 2 του Υπαλληλικού Κώδικα εννεάμηνη άδεια: α) δεν αποσκοπεί στην προστασία της μητρότητας αλλά στη διευκόλυνση των δικαιούχων γονέων όσον αφορά στη φροντίδα και ανατροφή των τέκνων τους, όπως εξάλλου προκύπτει και από τον τίτλο του άρθρου («Διευκολύνσεις υπαλλήλων με οικογενειακές υποχρεώσεις»), β) αποτελεί αυτοτελές δικαίωμα τόσο της μητέρας όσο και του πατέρα, που ασκείται με κοινή τους δήλωση, γ) συνεπάγεται για τον δικαιούχο γονέα, για όσο χρόνο ασκεί το δικαίωμά του, τη λήψη πλήρων των αποδοχών της θέσης του και δ) χορηγείται εναλλακτικά και όχι σωρευτικά του μειωμένου ωραρίου της ίδιας διάταξης (βλ. ΔιοικΕφΠειρ 473/2025).
………. στην προκειμένη περίπτωση, από τα στοιχεία της δικογραφίας προκύπτουν τα εξής : Ο αιτών, Υπαστυνόμος Β΄, υπηρετών στο Τ.Δ.Ε.Ε. ………….., με την από 28.05.2025 αίτησή του ζήτησε τη χορήγηση εννεάμηνης άδειας ανατροφής τέκνου για το γεννηθέν στις 11.10.2023 τέκνο του, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 53 παρ. 2 του ν. 3528/2007 σε συνδυασμό με το άρθρο 10Α του π.δ. 27/1986. Ωστόσο, με την προσβαλλόμενη υπ’ αριθ. πρωτ. 263740/10/30-α΄/03.06.2025 απόφαση του Διοικητή του Τ.Δ.Ε.Ε. …………… απορρίφθηκε η ως άνω αίτηση του αιτούντος, με την αιτιολογία ότι «η “ειδική άδεια προστασίας της μητρότητας” του αρ. 142 του ν. 3655/2008, όπως τροποποιήθηκε με το αρ. 43 του ν. 4997/2022 και ισχύει μετά την κωδικοποίησή του με το άρθρο 228 του Κώδικα Ατομικού Εργατικού Δικαίου (π.δ. 80/2022) όπως αυτό διαμορφώθηκε με το άρθρο 150 του ν. 5078/2023, συνιστά όμοια διευκόλυνση με την άδεια ανατροφής τέκνου της παρ. 2 του αρ. 53 του Υπαλληλικού Κώδικα (ν. 3528/2007), η οποία χορηγείται στους γονείς αστυνομικούς σύμφωνα με την παρ. 2 του αρ. 10Α του π.δ./τος 27/1986, και ως εκ τούτου ο πατέρας αστυνομικός δεν δικαιούται να κάνει χρήση της άδειας αυτής, όταν η σύζυγός του, μητέρα τέκνου τους, εργαζόμενη στον ιδιωτικό τομέα, έχει λάβει και εξαντλήσει την “ειδική άδεια προστασίας μητρότητας”, διάρκειας εννέα (9) μηνών.». Εξάλλου, σύμφωνα με την από 16.04.2025 βεβαίωση του …………. Ι…………….., η σύζυγος του αιτούντος, εργαζόμενη στο «…………………» ως υπάλληλος γραφείου, είχε ήδη λάβει τις εξής άδειες : α) άδεια τοκετού – λοχείας για το χρονικό διάστημα από 22.08.2023 έως 18.12.2023, β) την προβλεπόμενη στο άρθρο 43 του ν. 4997/2022 ειδική άδεια προστασίας μητρότητας για το χρονικό διάστημα από 19.12.2023 έως 18.09.2024 και γ) την προβλεπόμενη στο άρθρο 28 του ν. 4808/2021 γονική άδεια για το χρονικό διάστημα από 19.10.2024 έως 18.01.2025.
…….. η ειδική άδεια του άρθρου 142 του ν. 3655/2008 αποβλέπει στην προστασία της μητρότητας και στην αντιμετώπιση του δημογραφικού προβλήματος της Χώρας και, ως τέτοια, δεν υπάγεται στην έννοια των «όμοιων ολικώς ή μερικώς διευκολύνσεων» της παραγράφου 3 του άρθρου 53 του Υπαλληλικού Κώδικα και δεν δύναται να συμψηφιστεί με τις διευκολύνσεις που παρέχονται στους εργαζόμενους γονείς για την εκπλήρωση των ελάχιστων υποχρεώσεων ανατροφής του τέκνου τους. Υπό τα δεδομένα αυτά, εφόσον η σύζυγος του αιτούντος δεν έλαβε την άδεια ανατροφής τέκνου είτε με τη μορφή μειωμένου ωραρίου είτε ως συνεχόμενη άδεια, σύμφωνα με την προαναφερόμενη βεβαίωση του εργοδότη της, μη νομίμως αρνήθηκε η Διοίκηση να χορηγήσει στον αιτούντα την εννεάμηνη άδεια ανατροφής τέκνου του άρθρου 53 παρ. 2 του Υπαλληλικού Κώδικα σε συνδυασμό με το άρθρο 10Α του π.δ. 27/1986, με την αιτιολογία ότι έγινε χρήση του δικαιώματος αυτού από τη σύζυγό του. Ενόψει των ανωτέρω, η προσβαλλόμενη πράξη πρέπει να ακυρωθεί και να αναπεμφθεί η υπόθεση στη Διοίκηση για νέα νομίμως αιτιολογημένη κρίση (…). Δέχεται την αίτηση.
