ΔΕΦ Λάρισας ΑΑ47/2025 Πρωτόκολλο κατεδάφισης, άρσης και απομάκρυνσης αυθαίρετων κτισμάτων – κατασκευών και έργων σε χώρους αιγιαλού – παραλίας – θάλασσας

Αίτηση ακυρώσεως κατά πρωτοκόλλου κατεδάφισης, άρσης και
απομάκρυνσης κτισμάτων – κατασκευών και έργων σε χώρους αιγιαλού – παραλίας –
θάλασσας της Προϊσταμένης της Κτηματικής Υπηρεσίας του Νομού Μαγνησίας –
Διατάξεις άρθρων 1 του ν. 2971/2001 (Α΄ 285), όπως η παρ. 1 έως 3 αντικαταστάθηκε
από την παρ. 1 άρθρ. 23 ν. 4607/2019 (Α΄ 65), 27 παρ. 4 του ν. 2971/2001 σε
συνδυασμό με τα άρθρα 11, 12, 12Α, 13, 13Α, 14 και 16 του ιδίου νόμου. Κατά την
έννοια των διατάξεων αυτών, πάσης φύσεως κτίσματα και γενικώς κατασκευάσματα,
τα οποία έχουν εν όλω ή εν μέρει κατασκευασθεί στον αιγιαλό, την παραλία, την
όχθη, την παρόχθια ζώνη, το υδάτινο στοιχείο, τον πυθμένα και το υπέδαφος του
βυθού της θάλασσας, λιμνοθάλασσας, λίμνης και της κοίτης πλεύσιμου ποταμού
χωρίς σχετική άδεια, θεωρούνται παράνομα και κατεδαφίζονται, ανεξάρτητα από τον
χρόνο κατασκευής τους ή της χρήσης τους, με σκοπό την άμεση και αποτελεσματική
προστασία του αιγιαλού και του θαλάσσιου χώρου, ώστε να εξακολουθήσουν να
επιτελούν τον κατά τα ανωτέρω προορισμό τους ως κοινόχρηστα πράγματα.
Επομένως, τέτοια έργα είναι κατεδαφιστέα εάν κατασκευασθούν είτε χωρίς
προηγούμενη άδεια των αρμόδιων αρχών κατά τη νομοθεσία περί αιγιαλού είτε
χωρίς οικοδομική άδεια, εάν η έκδοσή της είναι επιβεβλημένη από την πολεοδομική
νομοθεσία. Εξάλλου, το μέτρο της κατεδάφισης κτισμάτων λαμβάνεται οποτεδήποτε
και αν έχει λάβει χώρα η ανέγερσή τους, ακόμη, δηλαδή, και πριν την οριοθέτηση του
αιγιαλού με διοικητική πράξη. Όπως έχει, δε, κριθεί, το μέτρο της κατεδάφισης
αυθαιρέτων κατασκευών αποσκοπεί στην προστασία του δημοσίου συμφέροντος και
λαμβάνεται κατ’ ενάσκηση δέσμιας αρμοδιότητας από την αρμόδια Κτηματική
Υπηρεσία, ανεξαρτήτως της υπαιτιότητας όσων κάνουν χρήση τους. Εν προκειμένω, ο
ισχυρισμός του αιτούντος ότι η ιδιότητα του αιγιαλού ή του παλαιού αιγιαλού
προκύπτει από φυσικά μόνο φαινόμενα και δεν δημιουργείται με πράξη της
πολιτείας, είναι απορριπτέος ως αβάσιμος, διότι το κύρος της απόφασης περί
καθορισμού των οριογραμμών του αιγιαλού, ως ατομικής πράξης γενικού
περιεχομένου, δεν μπορεί να ελεγχθεί παρεμπιπτόντως στο πλαίσιο της παρούσας
δίκης. Περαιτέρω, το ζήτημα αν ο χώρος του αιγιαλού που καταλαμβάνουν οι
επίμαχες κατασκευές ήταν ιδιωτικός ή κοινόχρηστος, δεν ασκεί επιρροή επί του
χαρακτηρισμού τους ως αυθαιρέτων και κατεδαφιστέων, σε κάθε, δε, περίπτωση δεν
προβλήθηκε ούτε προέκυψε ότι είχε κινηθεί από τον αιτούντα η διαδικασία για την προβολή ιδιοκτησιακών δικαιωμάτων επί του καθορισθέντος αιγιαλού. Επιπλέον,
προηγούμενες δικαστικές αποφάσεις δεν ανέτρεπαν τον χαρακτηρισμό της έκτασης
ως κοινόχρηστης. Από τα στοιχεία της δικογραφίας δεν προέκυψε ότι οι επίμαχες
κατασκευές ανεγέρθηκαν με νόμιμη άδεια ούτε ότι υφίσταται άδεια αρμόδιας αρχής.
Περαιτέρω, οι αποφάσεις του Κοινοτικού Συμβουλίου δεν αποτελούσαν νόμιμη
οικοδομική άδεια και δεν αφορούσαν τα συγκεκριμένα έργα, ενώ και οι άδειες
χρήσης κοινόχρηστου χώρου για τραπεζοκαθίσματα δεν νομιμοποιούν οικοδομικές
παρεμβάσεις. Επιπλέον, ούτε η απόφαση του Ειρηνοδικείου Αλμυρού περί ακύρωσης
πρωτοκόλλου διοικητικής αποβολής ούτε ποινικές αποφάσεις αθώωσης επηρεάζουν
τη νομιμότητα του πρωτοκόλλου κατεδάφισης, καθώς το κρίσιμο ζήτημα είναι η
ανέγερση κατασκευών σε αιγιαλό χωρίς άδεια, ανεξαρτήτως του ιδιοκτησιακού
καθεστώτος. Απόρριψη των ισχυρισμών περί παραβίασης της αρχής της χρηστής
διοίκησης και της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης, διότι η Διοίκηση έχει δέσμια
αρμοδιότητα να διατάσσει κατεδάφιση αυθαιρέτων στον αιγιαλό, ανεξαρτήτως
χρόνου κατασκευής ή καλής πίστης του διοικουμένου. Επιπλέον, ο αιτών είχε ήδη
λάβει γνώση της αυθαίρετης φύσης των κατασκευών από παλαιότερα πρωτόκολλα.
Τέλος, απόρριψη και του λόγου περί παραβίασης της αρχής της αναλογικότητας,
καθώς η ενδεχόμενη οικονομική ζημία δεν επηρεάζει τη νομιμότητα της πράξης
κατεδάφισης – Απόρριψη της αίτησης ακυρώσεως στο σύνολό της