Το Ζ΄ Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων Αθηνών αποφάνθηκε κατά πλειοψηφία ότι οι συναλλαγές ήταν πραγματικές και ο κατηγορούμενος εκτελούσε χρέη διαχειριστή μόνο «στα χαρτιά» – Γιατί στάλθηκαν σε εισαγγελέα τα πρακτικά της δίκης
Με την απαλλαγή ενός άνδρα που είχε καταδικαστεί πρωτόδικα για αποδοχή 54 εικονικών τιμολογίων πετρελαίου κίνησης, συνολικής καθαρής αξίας 503.101,40 ευρώ, ολοκληρώθηκε η δίκη σε δεύτερο βαθμό ενώπιον του Ζ΄ Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Αθηνών. Το δικαστήριο, υιοθετώντας την πρόταση της Εισαγγελέως, έκρινε κατά πλειοψηφία ότι οι προμήθειες καυσίμων ήταν πραγματικές και ο κατηγορούμενος ήταν απλώς ένας «τυπικός» διαχειριστής, χωρίς γνώση όσων συνέβαιναν στην επιχείρηση.
Η υπόθεση αφορούσε εταιρεία μεταφοράς δομικών υλικών, στην οποία ο κατηγορούμενος εμφανιζόταν ως νόμιμος εκπρόσωπος. Κατά το 2004, η επιχείρηση είχε λάβει 54 τιμολόγια και δελτία αποστολής πετρελαίου κίνησης από δύο προμηθεύτριες εταιρείες. Οι ελεγκτικές αρχές έκριναν τα παραστατικά εικονικά, διαπιστώνοντας ότι οι προμηθεύτριες εταιρείες δεν υπέβαλαν φορολογικές δηλώσεις, δεν διέθεταν δικές τους εγκαταστάσεις ή δηλωμένα βυτιοφόρα, ενώ δεν προέκυπτε από πού αγόραζαν τα καύσιμα. Το 2017, το πρωτοβάθμιο δικαστήριο είχε κρίνει ένοχο τον διαχειριστή.
Πραγματικές οι παραδόσεις καυσίμου
Η πλειοψηφία των δικαστών, έπειτα από ακροαματική διαδικασία τριών συνεδριάσεων, αποφάνθηκε ότι οι φορολογικές παραβάσεις των εταιρειών δεν αρκούν για να χαρακτηριστούν τα στοιχεία εικονικά, εφόσον αποδεικνύεται ότι η συναλλαγή πραγματοποιήθηκε.
Σύμφωνα με την απόφαση, οι δύο προμηθεύτριες εταιρείες ήταν υπαρκτά νομικά πρόσωπα, διέθεταν μισθωμένη έδρα και εξέδιδαν παραστατικά μέσω νόμιμων φορολογικών μηχανισμών. Ο εργοδηγός της μεταφορικής επιχείρησης κατέθεσε στο δικαστήριο ότι παραλάμβανε και μετρούσε ο ίδιος το καύσιμο που άδειαζε στην υπέργεια δεξαμενή της εταιρείας. Επιπλέον, η εξόφληση έγινε μέσω τραπεζικών λογαριασμών με εταιρικές επιταγές συνολικού ύψους 615.000 ευρώ (420.000 και 195.000 ευρώ), ενώ μεταγενέστερος τακτικός έλεγχος του ΠΕΚ Πειραιά δεν διαπίστωσε εικονικότητα, επιβάλλοντας πρόστιμο μόνο επειδή οι επιταγές δεν ήταν δίγραμμες.
Διαχειριστής «στα χαρτιά» λόγω Τειρεσία
Όπως προέκυψε από την ακροαματική διαδικασία, ο κατηγορούμενος εργαζόταν ως υπάλληλος σε άλλη επιχείρηση και ανέλαβε τυπικά τη διαχείριση της μεταφορικής εταιρείας το 2000, προκειμένου να εξυπηρετήσει τον γαμπρό του. Ο τελευταίος, ιδρυτής και πραγματικός διαχειριστής της επιχείρησης, είχε καταχωριστεί στο σύστημα δυσμενών οικονομικών στοιχείων «Τειρεσίας» και αδυνατούσε να εμφανίζεται στη διοίκηση. Τόσο ο φορολογικός ελεγκτής όσο και ο ίδιος ο γαμπρός επιβεβαίωσαν ότι ο κατηγορούμενος δεν ασκούσε ουσιαστική διοίκηση, ούτε γνώριζε τις παραβάσεις των προμηθευτών.
Η μειοψηφία της Προέδρου και η διαβίβαση στον Εισαγγελέα
Η Πρόεδρος του δικαστηρίου μειοψήφησε υπέρ της ενοχής, αναφέροντας ότι ο κατηγορούμενος είναι απόφοιτος διοίκησης επιχειρήσεων με μεταπτυχιακές σπουδές, ενημερωνόταν τακτικά από τον γαμπρό και την αδελφή του για την πορεία της εταιρείας και γνώριζε τη δραστηριότητά της.
Τελικά, το δικαστήριο κήρυξε αθώο τον κατηγορούμενο κατά πλειοψηφία και διέταξε την επιστροφή της χρηματικής εγγύησης των 3.000 ευρώ στη γυναίκα που την είχε καταβάλει. Παράλληλα, αποφάσισε να διαβιβάσει τα πρακτικά της δίκης στον αρμόδιο Εισαγγελέα για την έρευνα τυχόν ευθυνών του γαμπρού ως πραγματικού διαχειριστή.
