Τμήμα 2ο (Μονομελές
Δικαστής: Χρήστος Κερασιώτης, Πρωτοδίκης Δ.Δ.
Περίληψη:
Με την κριθείσα αγωγή, ζητήθηκε να αναγνωριστεί ότι ο εναγόμενος ασφαλιστικός φορέας (e-Ε.Φ.Κ.Α., πρώην Τομέας Πρόνοιας Ξενοδοχοϋπαλλήλων και Τομέα Πρόνοιας Υπαλλήλων Εμπορικών Καταστημάτων) οφείλει, νομιμοτόκως από την επίδοση της αγωγής και έως την εξόφληση, την καταβολή ποσών τόσο στην πρώτη όσο και στην δεύτερη ενάγουσα, ως επιστροφή των ασφαλιστικών εισφορών που είχε, κατά τους ισχυρισμούς τους, καταβάλει η αποβιώσασα, κόρη της πρώτης και αδερφή της δεύτερης, κατά τη διάρκεια του εργασιακού της βίου, τόσο για την κύρια και επικουρική ασφάλισή της όσο και για τη χορήγηση εφάπαξ παροχής, καθόσον μέχρι το θάνατό της δεν είχε προλάβει να θεμελιώσει συνταξιοδοτικό δικαίωμα ούτε να λάβει εφάπαξ παροχή. Κρίθηκε ότι το αίτημα επιστροφής των εισφορών που καταβλήθηκαν για τον κλάδο κύριας σύνταξης είναι απορριπτέο ως νόμω αβάσιμο, καθότι δεν γεννάται αξίωση επιστροφής των νομίμως καταβληθεισών εισφορών εκ μόνου του λόγου της επέλευσης του ασφαλιστικού κίνδυνου (θάνατος) πριν από τη θεμελίωση συνταξιοδοτικού δικαιώματος. Απόρριψη ως νόμω αβάσιμων αντίθετων ισχυρισμών περί εφαρμογής της Δ.15/Δ΄/90598/11-11-2021 υπουργικής απόφασης, η οποία αφορά αχρεωστήτως καταβληθείσες εισφορές. Περαιτέρω, κρίθηκε απορριπτέα ως νόμω αβάσιμη η αξίωση επιστροφής των ατομικών εισφορών του κλάδου πρόνοιας καθότι οι ενάγουσες είναι δικαιούχοι της αξίωσης καταβολής εφάπαξ παροχής του άρθρου 35 παρ. 3 περ. β΄ υποπερ. αβ΄ του ν. 4387/2016 λόγω της επέλευσης του θανάτου της πρώην ασφαλισμένης πριν από την επέλευση του ασφαλιστικού κινδύνου γήρατος ή αναπηρίας. Άλλωστε, ως προς την ασφάλιση της θανούσας στον πρώην Τομέα Πρόνοιας Ξενοδοχοϋπαλλήλων προκύπτει από τα στοιχεία του φακέλου ότι στις ενάγουσες απονεμήθηκε εφάπαξ βοήθημα λόγω του θανάτου της ασφαλισμένη και συνεπώς για τον συγκεκριμένο τομέα πρόνοιας, οι ενάγουσες αντιμετωπίσθηκαν ως δικαιούχοι εφάπαξ παροχής. Ως προς την ασφάλιση της θανούσας στον πρώην Τομέα Πρόνοιας Υπαλλήλων Εμπορικών Καταστημάτων, κρίθηκε ότι ενδέχεται, εφόσον διαπιστωθεί αντίστοιχος χρόνος ασφάλισης στον κλάδο πρόνοιας, να έχουν δικαίωμα στην προβλεπόμενη εφάπαξ παροχή. Κρίθηκε ότι το δικαστήριο δεν μπορεί να μετατρέψει το αίτημα επιστροφής εισφορών σε αίτημα απονομής εφάπαξ παροχής καθότι τούτο δεν συνιστά απλή υπαγωγή των ίδιων πραγματικών περιστατικών σε διαφορετικό κανόνα δικαίου, αλλά μεταβολή του αντικειμένου της δίκης, διότι η εφάπαξ παροχή έχει διαφορετική νομική φύση, προϋποθέσεις και τρόπο υπολογισμού. Απορρίπτει την αγωγή.
