Η απόφαση του Ελεγκτικού Συνεδρίου που εξισώνει την ακαδημαϊκή εξέλιξη στα πανεπιστήμια της Ευρωπαϊκής Ένωσης με εκείνη των ελληνικών ΑΕΙ για τα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων
Στο Ελεγκτικό Συνέδριο έφτασε η υπόθεση ενός απόστρατου αξιωματικού υγειονομικού της Πολεμικής Αεροπορίας, ο οποίος βρέθηκε αντιμέτωπος με μια τεράστια οικονομική απαίτηση ύψους 195.687,89 ευρώ επειδή παραιτήθηκε προτού ολοκληρώσει τον τυπικό χρόνο υποχρεωτικής παραμονής του στο στράτευμα.
Η αποχώρησή του δεν έγινε για προσωπικούς λόγους, αλλά κατόπιν εκλογής του σε θέση μέλους Διδακτικού και Ερευνητικού Προσωπικού σε πανεπιστημιακό ίδρυμα άλλου κράτους-μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Η κρατική διοίκηση, ερμηνεύοντας τις παλαιότερες διατάξεις, είχε επιβάλει στον γιατρό την υποχρέωση καταβολής αποζημίωσης, υποστηρίζοντας ότι η εξαίρεση από τις κυρώσεις αφορά αποκλειστικά και μόνο όσους εκλέγονται σε πανεπιστήμια της Ελλάδας. Ωστόσο, το Πρώτο Τμήμα του Ελεγκτικού Συνεδρίου ανέτρεψε αυτή την προσέγγιση, υιοθετώντας μια ευρύτερη και σύγχρονη ερμηνεία που σέβεται το ευρωπαϊκό πλαίσιο.
Σύμφωνα με το σκεπτικό του δικαστηρίου, ο αποκλεισμός των πανεπιστημίων άλλων χωρών της Ε.Ε. περιορίζει καταφανώς τη θεμελιώδη ελευθερία της ελεύθερης κυκλοφορίας και εγκατάστασης των εργαζομένων, καθιστώντας λιγότερο ελκυστική την επαγγελματική τους κινητικότητα.
Η εφαρμογή της αρχής της υπεροχής του ενωσιακού δικαίου οδήγησε στην ακύρωση της οικονομικής απαίτησης, καθώς το Ελληνικό Δημόσιο δεν μπόρεσε να στοιχειοθετήσει κάποιον αποδεκτό λόγο γενικού συμφέροντος που να δικαιολογεί τη διάκριση μεταξύ των πανεπιστημίων εντός και εκτός συνόρων.
Με τον τρόπο αυτό, η νομολογία αναγνωρίζει ότι η προστατευόμενη από το Σύνταγμα ακαδημαϊκή εξέλιξη των λειτουργών της υγείας δεν νοείται να περιορίζεται γεωγραφικά στα στενά όρια της χώρας, ανοίγοντας τον δρόμο για την απρόσκοπτη επιστημονική σταδιοδρομία των στρατιωτικών επιστημόνων στην ευρωπαϊκή κοινότητα.
