ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Διοικητική δικονομία – Αρμοδιότητα – Για τις κοινωνικοασφαλιστικές διαφορές χωρίς αμιγώς χρηματικό αντικείμενο διατηρείται ο κανόνας της γενικής καθ’ ύλην αρμοδιότητας του Τριμελούς Διοικητικού Πρωτοδικείου σε πρώτο βαθμό – Απόφαση ΤΔΕ που επικυρώνει απόφαση απονομής μειωμένης επικουρικής σύνταξης, συμψηφίζει τα αχρεωστήτως καταβληθέντα ποσά σύνταξης και καταλογίζει αυτά εντόκως δεν έχει αμιγώς χρηματικό αντικείμενο – Αφορά στο εφαρμοστέο ratione temporis νομοθετικό καθεστώς για την απονομή επικουρικής σύνταξης λόγω γήρατος από το καθ’ ου ν.π.δ.δ. – Η αξίωση του τελευταίου για επιστροφή των ποσών που εισέπραξε η προσφεύγουσα ως αχρεωστήτως καταβληθέντων αποτελεί επακόλουθο του τρόπου υπολογισμού της εν λόγω σύνταξης – Παρακολουθηματικός χαρακτήρας αξίωσης – Παραπέμπει την προσφυγή.
ΤΟ
ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
ΤΜΗΜΑ Α΄ ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ
Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριο του στις 12 Ιανουαρίου 2026, με δικαστή τη Μάρθα Μπαμπαλίδου, Πρωτοδίκη Διοικητικών Δικαστηρίων (Δ.Δ.), και γραμματέα την Αναστασία Σοφιάδου, δικαστική υπάλληλο,
για να δικάσει την προσφυγή με αριθμό και ημερομηνία κατάθεσης ΠΡ…/28.12.2024 και Εθνικό Αριθμό Υπόθεσης (Ε.Α.Υ.) …,
της … του …, κατοίκου Θεσσαλονίκης (οδός …, αρ. …), η οποία παρέστη αυτοπροσώπως,
κατά του νομικού προσώπου δημοσίου δικαίου (ν.π.δ.δ.) με την επωνυμία «Ηλεκτρονικός Εθνικός Φορέας Κοινωνικής Ασφάλισης» (e – Ε.Φ.Κ.Α.), το οποίο εδρεύει στην Αθήνα, εκπροσωπείται από τον Διοικητή του και παρέστη δια του πληρεξουσίου δικηγόρου Βασίλειου Κούβελα.
Κατά την συζήτηση, οι διάδικοι ανέπτυξαν τους ισχυρισμούς τους και ζήτησαν όσα αναφέρονται στα οικεία πρακτικά.
Α φ ο ύ μ ε λ έ τ η σ ε τ α σ χ ε τ ι κ ά έ γ γ ρ α φ α
Σ κ έ φ θ η κ ε κ α τ ά τ ο ν Ν ό μ ο
1. Επειδή, με την κρινόμενη προσφυγή, για την άσκηση της οποίας καταβλήθηκε παράβολο, ποσού είκοσι πέντε (25,00) ευρώ (σχετ. το με κωδικό πληρωμής … δεσμευμένο ηλεκτρονικό παράβολο), ζητείται η ακύρωση της …/…/19.9.2024 απόφασης της Διοικητικής Επιτροπής (Δ.Ε.) της Γ΄ Διεύθυνσης Απονομής Συντάξεων του e – Ε.Φ.Κ.Α., με την οποία απορρίφθηκε ένσταση της προσφεύγουσας κατά της (με αρ. συστήματος …/…/…/18.11.2021) …/23.11.2021 απόφασης της Διευθύντριας του Περιφερειακού Υποκαταστήματος Μισθωτών Θεσσαλονίκης του e – Ε.Φ.Κ.Α.. Με την τελευταία αυτή απόφαση: α) είχε τροποποιηθεί η (με αρ. συστήματος …/…/…/23.3.2016) …/28.3.2016 απόφαση του Διευθυντή του Περιφερειακού Υποκαταστήματος Θεσσαλονίκης του ν.π.δ.δ. με την επωνυμία «Ίδρυμα Κοινωνικών Ασφαλίσεων – Ενιαίο Ταμείο Ασφάλισης Μισθωτών» (Ι.Κ.Α. – Ε.Τ.Α.Μ.) περί απονομής στην προσφεύγουσα μειωμένης επικουρικής σύνταξης λόγω γήρατος του ν.π.δ.δ. με την επωνυμία «Ενιαίο Ταμείο Επικουρικής Ασφάλισης» (Ε.Τ.Ε.Α.), από 29.5.2015, ως προς τις ημέρες ασφάλισης και τον τρόπο υπολογισμού του ποσού της εν λόγω σύνταξης, το οποίο, κατ’ εφαρμογή του προβλεπόμενου στο άρθρο 42 παρ. 5 περ. β΄ του ν. 4052/2012 (Α΄ 41) [όπως αυτό αντικαταστάθηκε με το άρθρο 96 παρ. 1 του ν. 4387/2016 (Α΄ 85/12.5.2016) και το τελευταίο αυτό άρθρο αντικαταστάθηκε με το άρθρο 44 του ν. 4670/2020 (Α΄ 43)] τρόπου υπολογισμού, καθορίστηκε στο ποσό των 46,27 ευρώ (από το ποσό των 121,55 ευρώ), μηνιαίως, β) είχε συμψηφιστεί κάθε ποσό που εισέπραξε η ανωτέρω, δυνάμει της ως άνω …/28.3.2016 απόφασης, με τα ποσά που αυτή δικαιούτο, δυνάμει της …/23.11.2021 απόφασης, και γ) είχαν καταλογιστεί εντόκως σε βάρος της, με επιτόκιο 5%, από την οριστικοποίηση της απόφασης, ως αχρεωστήτως καταβληθέντα, τα ως άνω εισπραχθέντα από την ίδια υπερβάλλοντα ποσά συντάξεων, δια της παρακράτησης του ¼ της μηνιαίας σύνταξής της, μέχρι την εξόφληση της οφειλής.
2. Επειδή, στο άρθρο 7 παρ. 1 του ν. 702/1977 (Α΄ 268) ορίζεται ότι: «Εις την αρμοδιότητα του τριμελούς διοικητικού πρωτοδικείου υπάγονται αι διοικητικαί διαφοραί ουσίας, αι αναφυόμεναι εκ της αναγνωρίσεως, παραχωρήσεως ή απονομής δικαιώματος, ή ευεργετήματος ή οιασδήποτε άλλης παροχής της αρνήσεως ικανοποιήσεως, εν όλω ή εν μέρει, τοιούτου αιτήματος, ως και της μεταβολής δημιουργηθείσης, δια διοικητικής πράξεως καταστάσεως κατά την εφαρμογήν της νομοθεσίας: α) Περί κοινωνικής ασφαλίσεως, καθ’ όσον αφορά εις τας εν γένει ασφαλιστικάς σχέσεις μεταξύ των φορέων και των ησφαλισμένων ή των εργοδοτών των, ιδία δε αι διαφοραί περί την υπαγωγήν εις την ασφάλισιν και την διάρκειαν ταύτης, τας καταβλητέας εισφοράς υπό εργοδοτών και ησφαλισμένων και τας πάσης φύσεως παροχάς υπό του φορέως. …».
3. Επειδή, περαιτέρω, στον Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας (Κ.Δ.Δ., ν. 2717/1999, Α΄ 97) ορίζεται στο άρθρο 6, όπως η παράγραφος 2 αυτού τροποποιήθηκε με το άρθρο 28 παρ. 1 του ν. 5119/2024 (Α΄ 103/5.7.2024, με έναρξη ισχύος από τη δημοσίευση του ίδιου νόμου στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, σύμφωνα με το άρθρο 36 παρ. 1 αυτού) και, εν συνεχεία, με το άρθρο 55 παρ. 1 του ν. 5172/2025 (Α΄ 10/29.1.2025, με έναρξη ισχύος από τη δημοσίευση του ίδιου νόμου στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως και εφαρμογή και στις υποθέσεις, για τις οποίες δεν είχε οριστεί δικάσιμος έως τη δημοσίευσή του, σύμφωνα με τα άρθρα 98 και 96 παρ. 1 αυτού, αντιστοίχως), ότι: «1. Η, σε πρώτο βαθμό, εκδίκαση των διοικητικών διαφορών ουσίας ανήκει στο τριμελές πρωτοδικείο. 2. Η εκδίκαση: α) … γ) των χρηματικών διαφορών, των οποίων το αντικείμενο δεν υπερβαίνει το ποσό των σαράντα χιλιάδων (40.000) ευρώ, ανήκει στο μονομελές πρωτοδικείο …», στο άρθρο 7, όπως η παράγραφος 2 αυτού τροποποιήθηκε με το άρθρο 14 του ν. 5028/2023 (Α΄ 54/9.3.2023, με έναρξη ισχύος από 30.6.2023, σύμφωνα με το άρθρο 46 παρ. 2 του ίδιου νόμου), ότι: «1. … 2. Κατ’ εξαίρεση, αρμόδιο δικαστήριο είναι: α) … στ) αν πρόκειται για διαφορές ανάμεσα στον Ηλεκτρονικό Εθνικό Φορέα Κοινωνικής Ασφάλισης (e – ΕΦΚΑ) και τους ασφαλισμένους ή συνταξιούχους ή τους δικαιούμενους παροχές από αυτόν, εκείνο στην περιφέρεια του οποίου κατοικεί ο ασφαλισμένος ή συνταξιούχος ή δικαιούμενος την παροχή κατά τον χρόνο άσκησης του ενδίκου βοηθήματος …» και στο άρθρο 12 ότι: «1. Το δικαστήριο εξετάζει και αυτεπαγγέλτως τη δικαιοδοσία και την αρμοδιότητά του. 2. Αν το δικαστήριο διαπιστώσει ότι η υπόθεση υπάγεται … σε άλλο τακτικό διοικητικό δικαστήριο, παραπέμπει το ένδικο βοήθημα … στο αρμόδιο δικαστήριο. …».
4. Επειδή, από τις προπαρατεθείσες διατάξεις των άρθρων 7 παρ. 1 του ν. 702/1977 και 6 παρ. 1 και 2 του Κ.Δ.Δ. συνάγεται ότι οι διοικητικές διαφορές ουσίας υπάγονται, κατά κανόνα, στην καθ’ ύλην αρμοδιότητα του τριμελούς διοικητικού πρωτοδικείου και, κατ’ εξαίρεση, στην αρμοδιότητα διοικητικού δικαστηρίου άλλου βαθμού ή ίδιου βαθμού αλλά διαφορετικής σύνθεσης, εφόσον τούτο ορίζεται ρητώς με διάταξη νόμου. Όσον αφορά τις διαφορές, οι οποίες ανακύπτουν, κατά την εφαρμογή της νομοθεσίας περί κοινωνικής ασφάλισης, από τις ίδιες διατάξεις συνάγεται ότι στην εξαιρετική καθ’ ύλην αρμοδιότητα του μονομελούς διοικητικού πρωτοδικείου υπάγονται, κατά τον κρίσιμο, εν προκειμένω, χρόνο, μόνον οι κοινωνικοασφαλιστικές διαφορές, οι οποίες έχουν αμιγώς χρηματικό αντικείμενο υπολειπόμενο του ποσού των 40.000,00 ευρώ (πρβλ. ΣτΕ 39/2025). Για τις λοιπές κοινωνικοασφαλιστικές διαφορές, οι οποίες συνδέονται μεν με οικονομικές συνέπειες, αλλά δεν έχουν αμιγώς χρηματικό αντικείμενο, διατηρείται ο κανόνας της γενικής καθ’ ύλην αρμοδιότητας του τριμελούς διοικητικού πρωτοδικείου σε πρώτο βαθμό (ΣτΕ 39/2025, 1855/2024, 362/2023, 2052, 2017/2022, πρβλ. ΣτΕ 1293, 634, 328/2025).
5. Επειδή, στην προκείμενη περίπτωση, από τα στοιχεία της δικογραφίας προκύπτουν τα ακόλουθα: Με τις … και …/29.5.2015 αιτήσεις της προς το Περιφερειακό Υποκατάστημα Θεσσαλονίκης του Ι.Κ.Α. – Ε.Τ.Α.Μ., η προσφεύγουσα, γεννηθείσα στις 29.5.1963, αιτήθηκε την απονομή σε αυτήν κύριας και επικουρικής σύνταξης λόγω γήρατος του Ι.Κ.Α. – Ε.Τ.Α.Μ. και του Ε.Τ.Ε.Α. [πρώην ν.π.δ.δ. με την επωνυμία «Ενιαίο Ταμείο Επικουρικής Ασφάλισης Μισθωτών» (Ε.Τ.Ε.Α.Μ.)], αντιστοίχως. Κατόπιν τούτου, με τις (με αρ. συστήματος …/…/…/23.3.2016) …/28.3.2016 και (με αρ. συστήματος …/…/…/23.3.2016) …/28.3.2016 αποφάσεις του Διευθυντή του ως άνω Περιφερειακού Υποκαταστήματος απονεμήθηκαν στην προσφεύγουσα, από 29.5.2015, μειωμένη κύρια και επικουρική σύνταξη λόγω γήρατος, ύψους 540,62 ευρώ και 121,55 ευρώ, αντιστοίχως. Ειδικότερα δε, το ποσό της καταβαλλόμενης στην ανωτέρω επικουρικής σύνταξης υπολογίστηκε, κατά τις διατάξεις των άρθρων 5 παρ. 1 του ν. 997/1979 (Α΄ 287) και 22 του ν. 3232/2004 (Α΄ 48), ενώ στην ίδια απόφαση διατυπώθηκε ρητή επιφύλαξη για τον συνυπολογισμό του χρόνου ασφάλισης αυτής στο πρώην ν.π.δ.δ. με την επωνυμία «Ταμείο Επικουρικής Ασφαλίσεως Υπαλλήλων Εμπορικών Καταστημάτων» (Τ.Ε.Α.Υ.Ε.Κ.), κατόπιν σχετικής αλληλογραφίας με το εν λόγω Ταμείο. Εν συνεχεία, με την …/20.2.2018 απόφαση της Προϊσταμένης Διεύθυνσης της Γ΄ Διεύθυνσης Επικουρικής Ασφάλισης του ν.π.δ.δ. με την επωνυμία «Ενιαίο Ταμείο Επικουρικής Ασφάλισης και Εφάπαξ Παροχών» (Ε.Τ.Α.Ε.Α.Ε.Π.) – όπως μετονομάστηκε, από 1ης.1.2017, το Ε.Τ.Ε.Α., κατ’ άρθρο 35 παρ. 3 του ν. 4052/2012, όπως η εν λόγω παράγραφος προστέθηκε με το άρθρο 74 του ν. 4387/2016, σε συνδυασμό με το άρθρο 90 του ίδιου νόμου – καθορίστηκε ο χρόνος ασφάλισης της προσφεύγουσας στο πρώην Τ.Ε.Α.Υ.Ε.Κ. σε 306 ημέρες ασφάλισης. Κατόπιν τούτου, με την (με αρ. συστήματος …/…/…/18.11.2021) …/23.11.2021 απόφαση της Διευθύντριας του Περιφερειακού Υποκαταστήματος Μισθωτών Θεσσαλονίκης του e – Ε.Φ.Κ.Α., αφού προηγουμένως συνυπολογίστηκε ο προαναφερθείς χρόνος ασφάλισης της προσφεύγουσας στο πρώην Τ.Ε.Α.Υ.Ε.Κ., του συνολικού χρόνου ασφάλισης αυτής ανερχόμενου, πλέον, δυνάμει της ως άνω …/23.11.2021 απόφασης, στις (4.576 + 306 =) 4.882 ημέρες ασφάλισης, και ελήφθη, επιπλέον, υπόψη ότι το ποσό της επικουρικής σύνταξης αυτής «υπολογίστηκε με το π.δ. 995/1980 αντί του ν. 4387/2016 που ισχύει για αιτήσεις από 01/01/2015 και μετά»: α) τροποποιήθηκε η προμνησθείσα …/28.3.2016 απόφαση περί απονομής στην προσφεύγουσα επικουρικής σύνταξης λόγω γήρατος, ως προς τις ημέρες ασφάλισης, κατά τα προεκτεθέντα, και τον τρόπο υπολογισμού του ποσού της εν λόγω σύνταξης, το οποίο, κατ’ εφαρμογή του προβλεπόμενου στο άρθρο 42 παρ. 5 περ. β΄ του ν. 4052/2012 [όπως αυτό αντικαταστάθηκε με το άρθρο 96 παρ. 1 του ν. 4387/2016 και το τελευταίο αυτό άρθρο αντικαταστάθηκε με το άρθρο 44 του ν. 4670/2020] τρόπου υπολογισμού, καθορίστηκε στο ποσό των 46,27 ευρώ, μηνιαίως, β) συμψηφίστηκε κάθε ποσό που εισέπραξε η ανωτέρω, δυνάμει της ως άνω …/28.3.2016 απόφασης, με τα ποσά που αυτή δικαιούτο, δυνάμει της …/23.11.2021 απόφασης, και γ) καταλογίστηκαν εντόκως σε βάρος της, με επιτόκιο 5%, από την οριστικοποίηση της απόφασης, ως αχρεωστήτως καταβληθέντα, τα ως άνω εισπραχθέντα από την ίδια υπερβάλλοντα ποσά συντάξεων, δια της παρακράτησης του ¼ της μηνιαίας σύνταξής της, μέχρι την εξόφληση της οφειλής. Κατά της απόφασης αυτής η προσφεύγουσα άσκησε ενώπιον της Τοπικής Δ.Ε. του ως άνω Περιφερειακού Υποκαταστήματος την …/4.5.2022 ένστασή της, με την οποία προέβαλε ότι η απόφαση αυτή είναι ακυρωτέα, διότι: α) το άρθρο 96 του ν. 4387/2016 τυγχάνει εφαρμογής από την ισχύ του ίδιου νόμου, ήτοι από τις 13.5.2016, και δεν δύναται να εφαρμοστεί αναδρομικά, η δε αναδρομική ισχύς του αντίκεται στο Σύνταγμα και στην αρχή της χρηστής διοίκησης, δοθέντος ότι επιφέρει δυσμενή αποτελέσματα σε βάρος της, μετά την επέλευση του ασφαλιστικού κινδύνου και β) η αναζήτηση από τον e – Ε.Φ.Κ.Α. των επίμαχων παροχών, μετά την πάροδο πενταετίας από την είσπραξή τους, αντίκειται στην αρχή της χρηστής διοίκησης, εφόσον αφενός δεν συνέτρεχε δόλος στο πρόσωπό της, κατά την είσπραξη αυτών, αλλά, αντιθέτως, ο υπολογισμός της σύνταξής της με το προγενέστερο νομοθετικό καθεστώς οφείλεται σε υπαιτιότητα των υπηρεσιών του εν λόγω φορέα, και, αφετέρου, τα ποσά των ως άνω παροχών έχουν ήδη καταναλωθεί για τις ανάγκες διαβίωσής της και η επιστροφή τους θα επιφέρει σε αυτήν απρόβλεπτες οικονομικές και ηθικές συνέπειες. Εξάλλου, κατόπιν του …/14.11.2022 εγγράφου της Υποδιεύθυνσης Συντάξεων της Α΄ Τοπικής Διεύθυνσης Θεσσαλονίκης του e – Ε.Φ.Κ.Α. προς το Τμήμα Πληρωμών Συντάξεων της Γ΄ Τοπικής Διεύθυνσης Θεσσαλονίκης αυτού, η τελευταία αυτή Υπηρεσία απέστειλε στις 30.11.2022 μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου (e – mail) προς το Τμήμα Ενστάσεων του ίδιου φορέα, σύμφωνα με το οποίο το συνολικό ποσό της επίμαχης οφειλής της προσφεύγουσας ανέρχεται στο ύψος των 5.416,97 ευρώ, του δε υπολοίπου αυτού διαμορφωθέντος, κατά τον 12ο/2022, στο ύψος των 5.297,40 ευρώ. Περαιτέρω, με την με αρ. συστήματος …/…/…/15.3.2024 απόφαση του Διευθυντή του Υποκαταστήματος της Α΄ Τοπικής Διεύθυνσης Θεσσαλονίκης του e – Ε.Φ.Κ.Α., η οποία δεν φέρει υπογραφή του ως άνω οργάνου, κατόπιν λήψης υπόψη της ως άνω (με αρ. συστήματος …/…/…/18.11.2021) …/23.11.2021 απόφασης, παρακρατήθηκε από την επικουρική σύνταξη της προσφεύγουσας ποσό οφειλής, ύψους 5.416,97 ευρώ, στην ίδια δε απόφαση αναφέρεται ότι η παρακράτηση θα γίνει μηχανογραφικά, δια μηνιαίας παρακράτησης του ίδιου ποσού. Ακολούθως, η προεκτεθείσα ένσταση της προσφεύγουσας απορρίφθηκε ως αβάσιμη με την …/…/19.9.2024 απόφασης της Δ.Ε. της Γ΄ Διεύθυνσης Απονομής Συντάξεων του e – Ε.Φ.Κ.Α., με την αιτιολογία ότι δεν διαπιστώθηκε πλημμέλεια ή παρανομία της ως άνω …/23.11.2021 απόφασης, η οποία εκδόθηκε σύμφωνα με τα οριζόμενα στο ισχύον νομικό πλαίσιο.
6. Επειδή, ήδη, με την υπό κρίση προσφυγή, όπως οι λόγοι της αναπτύσσονται με το κατατεθέν στις 15.1.2026 υπόμνημα, η προσφεύγουσα ζητεί την ακύρωση της προσβαλλόμενης απόφασης της Δ.Ε. της ως άνω Διεύθυνσης Απονομής Συντάξεων του e – Ε.Φ.Κ.Α., επαναφέροντας τους ως άνω προβληθέντες με την …/4.5.2022 ένσταση ισχυρισμούς της.
7. Επειδή, αντιθέτως, το καθ’ ου ν.π.δ.δ. με την …/16.9.2025 έκθεση απόψεων της Προϊσταμένης Τμήματος της ως άνω Διεύθυνσής του ζητεί την απόρριψη της προσφυγής, υποστηρίζοντας ότι η προσβαλλόμενη απόφαση της Δ.Ε. είναι πλήρως αιτιολογημένη.
8. Επειδή, με τα δεδομένα αυτά και σύμφωνα με όσα έγιναν ερμηνευτικώς δεκτά στην 4η σκέψη της παρούσας, το Δικαστήριο λαμβάνει, καταρχάς, υπόψη ότι η υπό κρίση διαφορά, ενόψει του προεκτεθέντος περιεχομένου της προσβαλλόμενης απόφασης της Δ.Ε. της ως άνω Διεύθυνσης Απονομής Συντάξεων του e – Ε.Φ.Κ.Α. και των προβαλλόμενων ισχυρισμών της προσφεύγουσας κατά της εν λόγω απόφασης, δεν έχει αμιγώς χρηματικό αντικείμενο, δοθέντος ότι αφορά, μεταξύ άλλων, στο εφαρμοστέο, εν προκειμένω, ratione temporis, νομοθετικό καθεστώς για την απονομή στην ανωτέρω επικουρικής σύνταξης λόγω γήρατος από το καθ’ ου ν.π.δ.δ., κατόπιν υποβολής από την ίδια της …/29.5.2015 αίτησης συνταξιοδότησής της. Η δε αξίωση του καθ’ ου ν.π.δ.δ. για επιστροφή από την προσφεύγουσα – κατόπιν συμψηφισμού των ποσών που εισέπραξε η ανωτέρω, δυνάμει της αρχικής …/28.3.2016 απόφασης απονομής επικουρικής σύνταξης, με αυτά που η ίδια δικαιούτο, δυνάμει της τροποποιητικής …/23.11.2021 απόφασης – ως αχρεωστήτως καταβληθέντων, των εισπραχθέντων από αυτήν υπερβαλλόντων ποσών συντάξεων, δια της παρακράτησης του ¼ της μηνιαίας σύνταξής της, αποτελεί επακόλουθο του τρόπου υπολογισμού της εν λόγω σύνταξης, επί τη βάσει του εφαρμοστέου, κατά τον κρίσιμο χρόνο, νομοθετικού καθεστώτος, και έχει, ως εκ τούτου, παρακολουθηματικό χαρακτήρα (πρβλ. ΣτΕ 39/2025, 362, 1996/2023, 2052/2022). Ενόψει αυτών, το Δικαστήριο κρίνει ότι η διαφορά αυτή, με βάση το κύριο αντικείμενό της, υπάγεται στην καθ’ ύλην αρμοδιότητα του Τριμελούς Διοικητικού Πρωτοδικείου και ότι το ίδιο στερείται καθ’ ύλην αρμοδιότητας προς εκδίκαση της κρινόμενης προσφυγής. Για το λόγο δε αυτό, αυτεπαγγέλτως εξεταζόμενο, πρέπει η υπό κρίση προσφυγή, να παραπεμφθεί, κατ’ άρθρο 12 παρ. 2 του Κ.Δ.Δ., στο καθ’ ύλην και κατά τόπον αρμόδιο για την εκδίκασή της, κατά τα άρθρα 7 παρ. 1 περ. α΄ του ν. 702/1977, 6 παρ. 1 και 7 παρ. 2 περ. στ΄ του Κ.Δ.Δ. και 13 παρ. 1 περ. Α΄ υποπερ. 7 του ν. 5028/2023, ως εκ του χρόνου άσκησής της (28.12.2024), Τριμελές Διοικητικό Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης. Στο τελευταίο, δε, ανήκει, κατ’ άρθρο 34 παρ. 2 του ν. 1968/1991 (Α΄ 150), η κρίση περί της νομιμοποίησης ή παράστασης των διαδίκων ή των πληρεξουσίων, περί της καταβολής τελών και επί όλων των ζητημάτων παραδεκτού της προσφυγής αυτής (πρβλ. ΣτΕ 305/2025, 364 – 365, 63/2024, 993/2023). Τέλος, επί παραπομπής υπόθεσης στο αρμόδιο για την εκδίκασή της δικαστήριο, δεν επιδικάζονται δικαστικά έξοδα (πρβλ. ΣτΕ 305/2025, 364 – 365/2024, 2682, 1134/2021, 320, 190/2019).
Δ ι ά τ α ύ τ α
Κηρύσσει εαυτό καθ’ ύλην αναρμόδιο για την εκδίκαση της υπόθεσης.
Παραπέμπει την προσφυγή προς εκδίκαση στο Τριμελές Διοικητικό Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης.
Η απόφαση δημοσιεύτηκε στη Θεσσαλονίκη, στις 31.7.2026, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριο του Δικαστηρίου τούτου.
Η ΔΙΚΑΣΤΗΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ
ΠΗΓΗ adjustice.gr
