ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Προσφυγή- Πράξη επιβολής εισφοράς σε χρήμα σε βάρος του αποβιώσαντος συζύγου της προσφεύγουσας – Η αρχικώς εκδοθείσα το 1996 πράξη επιβολής εισφοράς σε χρήμα ουδέποτε απώλεσε την εκτελεστότητά της – Η εκδοθείσα το 2024 πράξη επιβολής εισφοράς σε χρήμα εκδόθηκε βάσει των ίδιων στοιχείων και με πανομοιότυπο περιεχόμενο με την αρχική πράξη – Έλλειψη εκτελεστού χαρακτήρα της προσβαλλόμενης (δεύτερης χρονικά) πράξης– Κατανομή βάρους αποδείξεως από το Δικαστήριο με την έκδοση προδικαστικής απόφασης – Μη απόδειξη από τον καθ’ ου Δήμο προγενέστερης κοινοποίησης της αρχικής πράξης, η οποία γίνεται δεκτό ότι κοινοποιήθηκε το πρώτον το έτος 2024 με την κοινοποίηση της δεύτερης πράξης- Αληθώς προσβαλλόμενη με την προσφυγή πράξη η αρχική πράξη επιβολής εισφοράς σε χρήμα του 1996- Η πράξη έπρεπε να έχει εκδοθεί και κοινοποιηθεί εντός πενταετίας από τη λήξη του έτους εντός του οποίο έλαβε χώρα η κύρωση της πράξης εφαρμογής – Κοινοποίηση σε χρόνο κατά τον οποίο είχε συμπληρωθεί η πενταετία του άρ. 2 α.ν. 344/1968 – Απόσβεση του δικαιώματος του καθ’ ου Δήμου να επιβάλει την επίδικη εισφορά- Μη συνδρομή περίπτωσης εφαρμογής του άρ. 72 ν. 5027/2023, διότι τυχόν εφαρμογή της θα συνεπαγόταν την αναβίωση αποσβεστικής προθεσμίας που έχει λήξει σε χρόνο προγενέστερο από τη δημοσίευση του νόμου αυτού, κατά παράβαση της αρχής της ασφάλειας δικαίου- Δεκτή η προσφυγή.
ΤΟ
ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
ΤΜΗΜΑ Ζ΄
ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ
Σ υ ν ε δ ρ ί α σ ε δημόσια στο ακροατήριό του στις 11 Νοεμβρίου 2025 με δικαστή την Αθανασία Κοσμίδου, Πρωτοδίκη Δ.Δ. Ως γραμματέας συμμετείχε η δικαστική υπάλληλος, Αντωνία Παρηγόρη,
γ ι α να δικάσει την προσφυγή με αριθμό και ημερομηνία καταχώρισης ΠΡ916/07.04.2024 (Ε.Α.Υ.: 2024013333),
τ η ς …, χήρας …, … το γένος …, κατοίκου Θεσσαλονίκης (οδός … αρ.1), η οποία δεν παραστάθηκε,
κ α τ ά του ν.π.δ.δ. (Ο.Τ.Α.) με την επωνυμία «Δήμος Κορδελιού- Ευόσμου» που εδρεύει στον Εύοσμο Θεσσαλονίκης, εκπροσωπείται από τον Δήμαρχό του και παραστάθηκε με την κατατεθείσα στις 04.11.2025 δήλωση (κατ’ άρθρο 133 παρ. 2 ΚΔΔ, όπως τροποποιήθηκε με το άρθρο 29 παρ. 1 του ν. 2915/2001) του πληρεξούσιου δικηγόρου του Σωτηρίου Κυβέλου.
Η κ ρ ί σ η τ ο υ ε ί ν α ι η ε ξ ή ς :
1. Επειδή, η κρινόμενη προσφυγή νομίμως επανέρχεται προς περαιτέρω συζήτηση και κρίση, μετά την έκδοση της …/2025 απόφασης του Δικαστηρίου. Για την άσκηση της υπό κρίση προσφυγής, καταβλήθηκε παράβολο συνολικού ύψους 182,96 ευρώ (βλ. τα με κωδικό … και … ηλεκτρονικά παράβολα της Γενικής Γραμματείας Πληροφοριακών Συστημάτων, τα οποία δεσμεύθηκαν με ενέργειες της Γραμματείας του Δικαστηρίου, σε συνδυασμό με το …/2025 σημείωμα υπολογισμού παραβόλου της Διεύθυνσης Οικονομικών Υπηρεσιών του Δήμου Κορδελιού- Ευόσμου). Με αυτή, ζητείται η ακύρωση της από …/2024 πράξης επιβολής εισφοράς σε χρήμα του Προϊσταμένου της Διεύθυνσης Πολεοδομίας του Δήμου Κορδελιού- Ευόσμου, με την οποία επιβλήθηκε σε βάρος του, αποβιώσαντος ήδη, συζύγου της προσφεύγουσας, …, εισφορά σε χρήμα λόγω ένταξης στο ρυμοτομικό σχέδιο ακινήτου ιδιοκτησίας του με Κ.Α.: … και αριθμό οικοπέδου …, ευρισκόμενου στο Ο.Τ. …, εντός των διοικητικών ορίων του καθ’ ου Δήμου.
2. Επειδή, νομίμως συζητήθηκε η υπόθεση κατά την παρούσα δικάσιμο, κατ’ άρθρα 34, 135 παρ. 1 και 195 παρ. 1 του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας (Κ.Δ.Δ., που κυρώθηκε με το άρθρο πρώτο του ν. 2717/1999, Α΄ 97), παρά την απουσία της προσφεύγουσας, η οποία κλήθηκε νομίμως και εμπροθέσμως για να παραστεί κατά τη δικάσιμο που αναγράφεται στην αρχή της παρούσας (βλ. το από 06.10.2025 αποδεικτικό επίδοσης της …/2025 απόφασης του επιμελητή Δικαστηρίων Σωκράτη Παντελίδη, προς τον πληρεξούσιο δικηγόρο της προσφεύγουσας, η οποία – επίδοση- επείχε θέση κλήτευσης των διαδίκων, σε συνδυασμό με το από 11.11.2025 Πρακτικό δημόσιας συνεδρίασης του Δικαστηρίου).
3. Επειδή, στο άρθρο 63 του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας (που κυρώθηκε με το άρθρο πρώτο του ν. 2717/1999, Α΄ 97) ορίζονται τα εξής «1. Με την επιφύλαξη όσων ορίζονται σε ειδικές διατάξεις του Κώδικα, οι εκτελεστές ατομικές διοικητικές πράξεις ή παραλείψεις, από τις οποίες δημιουργούνται κατά νόμο διοικητικές διαφορές ουσίας, υπόκεινται σε προσφυγή. 2. …», στο άρθρο 64 του ιδίου Κώδικα ότι: «1. Προσφυγή μπορεί να ασκήσει εκείνος: α) ο οποίος έχει άμεσο, προσωπικό και ενεστώς έννομο συμφέρον, ή β) στον οποίο αναγνωρίζεται τέτοιο δικαίωμα από ειδική διάταξη νόμου. 2. […]» και στο άρθρο 35 ότι: «Το δικαστήριο ελέγχει και αυτεπαγγέλτως τη συνδρομή των διαδικαστικών προϋποθέσεων». Άλλωστε, στο άρθρο 1885 του Αστικού Κώδικα (π.δ. 456/1984, Α΄ 164) ορίζεται ότι «Οι απαιτήσεις και τα χρέη της κληρονομιάς διαιρούνται αυτοδικαίως μεταξύ των συγκληρονόμων ανάλογα με τη μερίδα του καθενός». Κατά την έννοια της ανωτέρω διάταξης του άρθρου 63 παρ. 1 του Κ.Δ.Δ., δεν υπόκεινται σε προσφυγή οι μη εκτελεστές διοικητικές πράξεις, στις οποίες περιλαμβάνονται και τα έγγραφα που έχουν αμιγώς πληροφοριακό χαρακτήρα (ΣτΕ 293/2019, 2658/2019 σκ. 23), όπως επίσης και οι επιβεβαιωτικές πράξεις, δια των οποίων εκδηλώνεται εμμονή της Διοίκησης στο περιεχόμενο προγενέστερης εκτελεστής πράξης της, χωρίς να διενεργηθεί επί της υπόθεσης νέα ουσιαστική έρευνα (ΣτΕ 3148/2017, 2770/2015, 3658/2015, 1891/2006). Το ζήτημα δε αυτό, της φύσης της δια της προσφυγής προσβαλλόμενης πράξης, ως αναγόμενο στη δικαιοδοσία των διοικητικών δικαστηρίων, ερευνάται από αυτά και αυτεπαγγέλτως (ΣτΕ 3562/1990, 1113, 5725/1996) και προηγείται της έρευνας συνδρομής τυχόν έτερων λόγων απαραδέκτου, όπως το έννομο συμφέρον (βλ. ενδεικτικά ως προς την σειρά εξέτασης ζητημάτων του παραδεκτού ΣτΕ 2753/1994 Ολ.). Εξάλλου, σε περίπτωση άσκησης προσφυγής κατά επιβεβαιωτικής, που αποτελεί επανάληψη προηγούμενης πράξης ενώπιον του αρμοδίου δικαστηρίου, τούτο οφείλει να ερευνήσει αν η αρχική πράξη ήταν εκτελεστή και αν κοινοποιήθηκε εγκύρως στο διοικούμενο. Σε περίπτωση δε μη κοινοποίησης της αρχικής αυτής εκτελεστής πράξης, οφείλει να θεωρήσει την πράξη αυτή ως συμπροσβαλλόμενη με την προσφυγή που ασκείται κατά της επόμενης μη εκτελεστής διοικητικής πράξης (πρβλ. ΣτΕ 1611/2002 σκ. 8, 5562/1996, ΔΕφΘεσσ 1376/2024, ΔΕφΠατρ 453/2018).
4. Επειδή, στο άρθρο 8 του ν. 1337/1983 «Επέκταση των πολεοδομικών σχεδίων, οικιστική ανάπτυξη και σχετικές ρυθμίσεις» (Α΄ 33), όπως οι διατάξεις του νόμου αυτού ίσχυαν πριν την τροποποίησή τους με τις διατάξεις του ν. 4315/2014, καθορίζονται οι υποχρεώσεις των ιδιοκτητών ακινήτων, που εντάσσονται στο σχέδιο πόλης ή στα οποία επεκτείνεται το σχέδιο πόλης, να συνεισφέρουν ποσοστό των ιδιοκτησιών τους (εισφορά σε γη), προκειμένου να δημιουργηθούν οι κοινόχρηστοι χώροι και να ικανοποιηθούν οι κοινωφελείς σκοποί της πόλης. Στο άρθρο 9 του ίδιου νόμου ορίζεται ότι: «1.Οι ιδιοκτήτες των ακινήτων που περιλαμβάνονται σε περιοχές ένταξης και επέκτασης κατά το άρθρο 1 του νόμου αυτού και διατηρούνται ή διαμορφώνονται σε νέα ακίνητα, συμμετέχουν με καταβολή χρηματικής εισφοράς στην αντιμετώπιση της δαπάνης για την κατασκευή των βασικών κοινόχρηστων πολεοδομικών έργων. … . 2. Η εισφορά ορίζεται για τις ιδιοκτησίες που περιλαμβάνονται σε ζώνες πυκνοδομημένες, αραιοδομημένες ή αδόμητες, ίση με την αναφερόμενη στις διατάξεις του τρίτου εδαφίου του άρθρου 10 του Ν. 1221/1981. .. 4. (όπως ίσχυε πριν αναριθμηθεί σε 3, μετά την κατάργηση της παραγράφου 3 με την παράγραφο 4 του άρθρου 25 του ν. 2508/1997, Α΄ 124). Η εισφορά σε χρήμα υπολογίζεται στο εμβαδόν που απομένει μετά την αφαίρεση της οφειλόμενης εισφοράς σε γη και στην οικοπεδική αξία που έχει κάθε ιδιοκτησία κατά το χρόνο κύρωσης της πράξης εφαρμογής. Η εισφορά αυτή βεβαιώνεται από την αρμόδια πολεοδομική υπηρεσία στο αρμόδιο Δημόσιο Ταμείο (Γραφείο Παρακαταθηκών) που εξυπηρετεί το δήμο ή την κοινότητα, ενώ για τους δήμους που έχουν δική τους ταμειακή υπηρεσία η παραπάνω εισφορά βεβαιώνεται απ’ ευθείας στην υπηρεσία αυτή, μετά την κύρωση της πράξης εφαρμογής. Η εισφορά αυτή εισπράττεται σύμφωνα με τις διατάξεις περί εισπράξεως δημόσιων εσόδων, ως έσοδο του οικείου δήμου ή κοινότητας και αποδίδεται σ` αυτούς κατά μήνα. Το ποσό της εισφοράς αυτής διατίθεται από τους οικείους Ο.Τ.Α. για την εκτέλεση των βασικών κοινόχρηστων πολεοδομικών έργων, είτε από τον ίδιο είτε από εξουσιοδοτημένο από αυτόν φορέα. Κάθε διάθεση της εισφοράς αυτής για άλλο σκοπό είναι άκυρη…» και στο άρθρο 12 ότι: «1. Η εφαρμογή της πολεοδομικής μελέτης πραγματοποιείται με τη σύνταξη πράξεων εφαρμογής … . 2. Η πράξη εφαρμογής περιλαμβάνει ολόκληρη την έκταση στην οποία αναφέρεται η πολεοδομική μελέτη ή τμήμα της. Σε εξαιρετικές περιπτώσεις η πράξη εφαρμογής μπορεί να συντάσσεται και για μεμονωμένη ιδιοκτησία, πάντως δε σε ολόκληρη την πλευρά του οικοδομικού τετραγώνου. 3. … . 4. Η πράξη εφαρμογής συνοδεύεται από κτηματογραφικό διάγραμμα εφαρμογής και κτηματολογικό πίνακα εφαρμογής. Το κτηματογραφικό διάγραμμα και ο πίνακας εφαρμογής περιλαμβάνουν για κάθε ιδιοκτησία το εμβαδόν της, τα στοιχεία των ιδιοκτητών της και το ποσοστό συμμετοχής τους στην ιδιοκτησία … . 5. [όπως η παράγραφος 5 αντικαταστάθηκε από την παράγραφο 4 του άρθρου 6 του ν. 2242/1994 (Α΄ 162)] Η πράξη εφαρμογής συντάσσεται με την ακόλουθη διαδικασία που προωθείται παράλληλα με τη διαδικασία του άρθρου 7 του νόμου αυτού για την έγκριση της πολεοδομικής μελέτης. … . 6. … . 7. [όπως η παράγραφος 7 συμπληρώθηκε με το άρθρο 8 παρ. 5 εδάφιο β΄ του ν. 1512/1985 (Α΄ 4) και αντικαταστάθηκε από το άρθρο 4 του ν. 1772/1988 (Α΄ 91)] α) Η πράξη εφαρμογής κυρώνεται με απόφαση του νομάρχη, αποτελεί ταυτόχρονα και πράξη βεβαίωσης για την εκπλήρωση των υποχρεώσεων εισφοράς σε γη, όπως και κάθε μεταβολής που επέρχεται στα ακίνητα σύμφωνα με την παράγραφο 3, όπως αυτή συμπληρώθηκε με την παρ. 5α του ν.1512/1985 και μεταγράφεται στο οικείο υποθηκοφυλακείο. … Για ιδιοκτησίες, που στις πράξεις εφαρμογής αναγράφονται με ελλιπή στοιχεία ή με την ένδειξη “άγνωστος”, η καταχώριση στη μερίδα των ιδιοκτητών γίνεται μετά από έκδοση διορθωτικής πράξης του οικείου νομάρχη … . β) … . ε) Η πράξη εφαρμογής, μετά την κύρωσή της, γίνεται οριστική και αμετάκλητη. Διαφορές ως προς το μέγεθος της εισφοράς σε γη και το μέγεθος των ιδιοκτησιών, που βεβαιώνονται με απόφαση των αρμόδιων δικαστηρίων, μετατρέπονται σε χρηματική αποζημίωση, όπως ειδικότερα ορίζεται με την απόφαση της παρ. 10 του άρθρου αυτού. … 10. Με απόφαση του Υπουργού Χωροταξίας , Οικισμού και Περιβάλλοντoς καθορίζονται οι σχετικές διαδικασίες και ο τρόπος σύνταξης της πράξεως εφαρμογής, του κτηματογραφικού διαγράμματος και του πίνακα εφαρμογής και κάθε άλλη σχετική λεπτομέρεια και εγκρίνονται οι σχετικές προδιαγραφές. …».
5. Επειδή, εξάλλου, κατ’ επίκληση της εξουσιοδοτικής διάταξης της παραγράφου 4 του άρθρου 9 του ν. 1337/1983, εκδόθηκε το π. δ. 5/1986 «Προσδιορισμός αξίας ακινήτων για την επιβολή εισφοράς σε χρήμα και τρόπος καταβολής της» (Α΄ 2), όπως οι διατάξεις του νόμου αυτού ίσχυαν πριν την τροποποίησή τους με τις διατάξεις του ν. 4315/2014, ορίζονται τα ακόλουθα: άρθρο 1: «1.Μετά την κύρωση της πράξης εφαρμογής, σύμφωνα με την παράγραφο 7 του άρθρου 12 του Ν. 1337/1983, επιτροπή προβαίνει στον προσδιορισμό της αξίας των ακινήτων που περιλαμβάνονται στην πράξη εφαρμογής. Η επιτροπή συγκροτείται σε κάθε τμήμα πολεοδομίας και πολεοδομικών εφαρμογών … . 2. Η κατά την προηγούμενη παράγραφο επιτροπή επιλαμβάνεται του έργου της οίκοθεν ή ύστερα από αίτηση κάθε ενδιαφερομένου. Η αρμόδια πολεοδομική υπηρεσία υποχρεούται, μετά την κύρωση της πράξης εφαρμογής, να διαβιβάσει στην επιτροπή τον πίνακα εφαρμογής και τα σχετικά σχέδια που προσδιορίζουν τη θέση και το μέγεθος των ακινήτων, τα οποία υπόκεινται σε εισφορά. … . 3. Η επιτροπή συγκαλείται από τον πρόεδρό της και μετά από αυτοψία και έλεγχο των στοιχείων που υποβλήθηκαν σ’ αυτήν καταρτίζει, μέσα σε τριάντα ημέρες από τότε που ελήφθησαν τα ως άνω στοιχεία της πράξης εφαρμογής, έκθεση στην οποία περιγράφεται η κατάσταση των ακινήτων και των συστατικών τους, καθώς και οι τυχόν ιδιαίτερες συνθήκες αυτών και εκτιμάται αιτιολογημένα η αξία τους η οποία αναγράφεται στις αντίστοιχες στήλες του πίνακα εφαρμογής. Εάν προκύψει διαφωνία για την αξία του ακινήτου, καταχωρούνται στην έκθεση όλες οι γνώμες που διατυπώθηκαν. Ως χρόνος για τον προσδιορισμό της αξίας του ακινήτου λαμβάνεται ο χρόνος κύρωσης της πράξης εφαρμογής. Ως κριτήρια για την εκτίμηση της αξίας του ακινήτου λαμβάνονται υπόψη τα σχετικά στοιχεία των οικείων οικονομικών εφοριών τα οποία εκτιμούνται ελευθέρως από την επιτροπή ως κάθε άλλο στοιχείο το οποίο κρίνεται αναγκαίο. … . 4. … », άρθρο 2: «1. Μετά την επιστροφή των στοιχείων προσδιορισμού της αξίας των ακινήτων στην αρμόδια πολεοδομική υπηρεσία, αυτή εκδίδει πράξη επιβολής εισφοράς σε χρήμα, για κάθε κύριο ακινήτου που εμπίπτει στην περιοχή ένταξης ή επέκτασης, όπως φαίνεται στον πίνακα της πράξης εφαρμογής. 2. Η πράξη επιβολής περιλαμβάνει αναλυτικά εκτός από τα στοιχεία του υπόχρεου ιδιοκτήτη και όλα τα απαραίτητα στοιχεία για τον υπολογισμό της εισφοράς σε χρήμα σύμφωνα με τις διατάξεις των παραγράφων 3 και 4 (εδάφιο πρώτο) του άρθρου 9 του Ν.1337/1983. 3. … . 4. … . 5. Κάθε πράξη συνοδεύεται από απόσπασμα έκθεσης εκτίμησης ή και από οποιαδήποτε άλλα στοιχεία βάσει των οποίων προσδιορίζεται η αξία του ακινήτου και επιδίδεται στον υπόχρεο κατά τις διατάξεις των άρθρων 56 και επόμενα του Κώδικα Φορολογικής Δικονομίας. 6. Αν ο κύριος του ακινήτου είναι άγνωστος, η σχετική πράξη επιβολής εισφοράς και τα στοιχεία που τη συνοδεύουν κοινοποιούνται στον οικείο Δήμο ή Κοινότητα, για τη διενέργεια περαιτέρω έρευνας εξακρίβωσης τούτου. Όταν εξακριβωθεί ο κύριος του ακινήτου, εκδίδεται νέα πράξη επιβολής εισφοράς».
6. Επειδή, επιπλέον, στο άρθρο 2 του α.ν. 344/1968 «Περί διατάξεων τινών αφορωσών εις τους οργανισμούς τοπικής αυτοδιοικήσεως» (Φ.Ε.Κ. Α΄ 71), όπως το δεύτερο εδάφιο της παραγράφου 1 αντικαταστάθηκε από την παράγραφο 2 του άρθρου 61 του ν. 1416/1984 (Α΄ 18), ορίζονται τα εξής: «1. Η βεβαίωσις των φόρων, τελών, δικαιωμάτων, εισφορών και αντιτίμου προσωπικής εργασίας ενεργείται υπό των δήμων και κοινοτήτων εντός αποσβεστικής προθεσμίας πέντε ετών από της λήξεως του οικονομικού έτους, εις ο ανάγονται. Κατ’ εξαίρεση είναι δυνατή η βεβαίωση μετά την πάροδο της παραπάνω προθεσμίας αν: α) είναι άγνωστος ο υπόχρεος, β) έχει ακυρωθεί μετά την πάροδο της πενταετίας η φορολογική εγγραφή για το λόγο ότι ο υπόχρεος δεν έλαβε γνώση της εγγραφής, γ) η βεβαίωση έγινε σε πρόσωπο που δεν είχε μερική ή ολική φορολογική υποχρέωση και δ) η βεβαίωση έγινε για οικονομικό έτος διάφορο από αυτό που αφορά η φορολογική υποχρέωση. 2. … » και στο άρθρο 6 ότι: «Το άρθρον 76 του αυτού Β.Δ. (άρθρον 60 Ν.Δ. 3033/1954, άρθρον 3 Ν.Δ. 3908/1958(5) αντικαθίσταται ως εξής: Ο χρόνος της παραγραφής των αξιώσεων των δήμων και κοινοτήτων είναι είκοσι ετών, αρχόμενος από της λήξεως του οικονομικού έτους εντός του οποίου εβεβαιώθησαν αύται οριστικώς. Κατ’ εξαίρεσιν αι προερχόμεναι εκ φόρων εν γένει, τελών, δικαιωμάτων, εισφορών και αντιτίμου προσωπικής εργασίας παραγράφονται μετά πενταετίαν ως ανωτέρω».
7. Επειδή, η αρχή της ασφάλειας του δικαίου, η οποία απορρέει από την αρχή του κράτους δικαίου και, ιδίως, από τις διατάξεις των άρθρων 2 παρ. 1 και 25 παρ. 1 εδ. α΄ του Συντάγματος (ΣτΕ 1612 – 1613/2020) και ειδικότερη εκδήλωση της οποίας αποτελεί η αρχή της προστατευόμενης εμπιστοσύνης του διοικούμενου (πρβλ. ΣτΕ 640/2015), επιβάλλει, ιδίως, τη σαφήνεια και την προβλέψιμη εφαρμογή των εκάστοτε θεσπιζόμενων κανονιστικών ρυθμίσεων (πρβλ. ΣτΕ 1976/2015) και πρέπει να τηρείται με ιδιαίτερη αυστηρότητα, όταν πρόκειται για διατάξεις που μπορούν να έχουν σοβαρές οικονομικές επιπτώσεις στους ενδιαφερόμενους, όπως είναι οι διατάξεις που προβλέπουν την επιβολή επιβαρύνσεων υπό τη μορφή τελών και εισφορών [πρβλ. ΣτΕ 1626/2021, 1623/2016, επίσης, ΔΕΕ, 2-6-2016, C-81/15, Καπνοβιομηχανία Καρέλια Α.Ε. κατά Υπουργού Οικονομικών, σκέψη 45, 3-9-15, C-384/14, Établissement national des produits de l’ agriculture et de la mer (FranceAgriMer) κατά Sodiaal International SA, σκέψη 30]. Συνακόλουθα, για την επιβολή επιβαρύνσεων, υπό τη μορφή τελών και εισφορών, απαιτείται να προβλέπεται προθεσμία μετά την πάροδο της οποίας να μην είναι, πλέον, δυνατή η επιβολή σε βάρος του διοικούμενου της σχετικής οικονομικής επιβάρυνσης. Η προθεσμία δε αυτή, η οποία, προκειμένου να εκπληρώνει τη συνιστάμενη στη διασφάλιση της αρχής ασφάλειας δικαίου, που εξυπηρετεί σκοπούς δημοσίου συμφέροντος, λειτουργία της, πρέπει να ορίζεται εκ των προτέρων και να μην εξαρτάται από ενέργειες δημόσιας αρχής, να έχει δε εύλογη διάρκεια, δηλαδή να συνάδει προς την αρχή της αναλογικότητας (πρβλ. ΔΕΕ, 17-9-2014, C-341/13, Cruz & Companhia Lda κατά Instituto de Financiamento da Agricultura e Pescas, IP (IFAP), σκέψεις 62 και 65) και η διάρκεια αυτή να είναι επαρκώς προβλέψιμη από το διοικούμενο. Αυτά δε, προς το σκοπό να μην αφήνονται οι διοικούμενοι έκθετοι, αφενός μεν, σε μακρά περίοδο ανασφάλειας δικαίου – που αποτελεί παράγοντα αποτρεπτικό για τον προγραμματισμό και την ανάπτυξη οικονομικών δραστηριοτήτων με ιδιαίτερα δυσμενείς επιπτώσεις για την ανάπτυξη και, γενικότερα, την εθνική οικονομία, ιδιαιτέρως, μάλιστα, σε περιόδους οικονομικής κρίσης, σε βλάβη του δημοσίου συμφέροντος – και, αφετέρου, στον κίνδυνο να μην είναι, πλέον, σε θέση, μετά την παρέλευση μακρού χρόνου από το γεγονός που γεννά τη σχετική οικονομική υποχρέωση, να αντιμετωπίσουν τις προκύπτουσες οικονομικές υποχρεώσεις, είτε οι ίδιοι είτε, πολύ περισσότερο, οι αναλαβόντες, κατά νόμο, συνεπεία κληρονομικής ή οιονεί καθολικής διαδοχής (πιθανής, σε περίπτωση που ο χρόνος για την απόσβεση της υποχρέωσης είναι μεγάλος ή αβέβαιος), τις υποχρεώσεις τους από τέλη και εισφορές και να μην αφήνεται το Δημόσιο, ο ΟΤΑ ή άλλο νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου έκθετο στο κίνδυνο αδυναμίας είσπραξης τυχόν βεβαιούμενων, μετά την πάροδο μακρού χρόνου από τη γένεση των σχετικών υποχρεώσεων, ποσών τελών και εισφορών, λόγω της ενδεχομένως, εν τω μεταξύ, επελθούσης επιδείνωσης της οικονομικής κατάστασης των διοικούμενων (πρβλ. ΣτΕ 1623/2016, 1976/2015), δεδομένου, άλλωστε, ότι μόνο με την είσπραξη των τελών και εισφορών επιτυγχάνεται ο επιδιωκόμενος με την πρόβλεψή τους σκοπός, δηλαδή η κάλυψη των δαπανών που απαιτούνται για την επίτευξη των επιδιωκόμενων δημόσιων σκοπών (πρβλ. ΣτΕ Ολ. 1738/2017).
8. Επειδή, βάσει των ανωτέρω, πρέπει να γίνει δεκτό ότι το δικαίωμα του οικείου Δήμου να επιβάλει την εισφορά αυτή σε βάρος του ιδιοκτήτη ακινήτου εκτός σχεδίου που εντάσσεται στο σχέδιο πόλης υπόκειται στην πενταετή αποσβεστική προθεσμία που προβλέπεται στη διάταξη της παραγράφου 1 του άρθρου 2 του α.ν. 344/1968 (βλ. ΣτΕ 71/2025). Και τούτο, διότι δεν είναι επιτρεπτή, βάσει των συνταγματικών αρχών που αναφέρθηκαν στην προηγούμενη σκέψη, η νομοθετική θέσπιση μιας οικονομικής υποχρέωσης του διοικούμενου προς το Δήμο, χωρίς, παράλληλα, να υπάρχει εκ των προτέρων ορισμένη, βέβαιη και εύλογη προθεσμία, εντός της οποίας να μπορεί να επιβληθεί σε βάρος του η σχετική οικονομική επιβάρυνση. Δεδομένου δε ότι, σύμφωνα με τις διατάξεις του ν. 1337/1983 και του π.δ/τος 5/1986, ως χρόνος για τον προσδιορισμό της αξίας των ακινήτων, προκειμένου να εκδοθεί η προβλεπόμενη πράξη επιβολής εισφοράς σε χρήμα, λαμβάνεται ο χρόνος κύρωσης της πράξης εφαρμογής, στον χρόνο αυτό ανάγεται, κατά λογική αναγκαιότητα, και η έναρξη της προθεσμίας για την επιβολή της εισφοράς. Συνεπώς, η πενταετής αποσβεστική προθεσμία της παραγράφου 1 του άρθρου 2 του α.ν. 344/1968 για την έκδοση της πράξης επιβολής της εισφοράς αυτής και, περαιτέρω, για την εν ευρεία εννοία βεβαίωσή της από τον αρμόδιο Ο.Τ.Α., η διάρκεια της οποίας είναι εύλογη, αρχίζει από το τέλος του έτους, κατά το οποίο κυρώθηκε η πράξη εφαρμογής, εκτός αν ο αρμόδιος για την έκδοση και βεβαίωση της εισφοράς Ο.Τ.Α. επικαλεστεί και αποδείξει ότι συντρέχουν οι εξαιρετικές περιπτώσεις του εδαφίου β΄ της παραγράφου 1 του άρθρου 2 του α.ν. 344/1968, εξαιτίας των οποίων δεν ήταν εφικτή η έκδοση πράξης επιβολής της εισφοράς και η εν ευρεία εννοία βεβαίωσή της εντός της ανωτέρω προθεσμίας (βλ. ΣτΕ 3286/1995). Αντίθετη εκδοχή, σύμφωνα με την οποία η έναρξη της πενταετούς προθεσμίας για την επιβολή της εισφοράς εξαρτάται από την έναρξη των εργασιών για την υλοποίηση της πράξης εφαρμογής, δηλαδή από μη σαφώς προβλέψιμο εκ των προτέρων χρονικό σημείο, θα είχε ως συνέπεια η κατάσταση του διοικούμενου να τίθεται επ’ αόριστον εν αμφιβόλω, γεγονός που, ενόψει των εκτεθέντων στην προηγούμενη σκέψη, είναι αντίθετο στις συνταγματικές αρχές της ασφάλειας δικαίου, του κράτους δικαίου και της προστατευόμενης εμπιστοσύνης του διοικουμένου (βλ. ΣτΕ 1612-1613/2020).
9. Επειδή, εξάλλου, κατά την έννοια των προπαρατεθεισών διατάξεων, προκειμένου να μην παραγραφεί το δικαίωμα του Δήμου να επιβάλει την ένδικη εισφορά, πρέπει εντός της θεσπιζομένης πενταετούς προθεσμίας όχι μόνον να εκδοθεί η καταλογιστική πράξη αλλά και να κοινοποιηθεί αυτή νομότυπα στο πρόσωπο, σε βάρος του οποίου χωρεί ο καταλογισμός (ΔΕφΠειρ 1726/2024). Τούτο, διότι με τις περί παραγραφής διατάξεις των ανωτέρω άρθρων σκοπείται η εντός ευλόγου χρονικού διαστήματος εκκαθάριση των διαφορών που ανακύπτουν από την επιβολή των εν λόγω εισφορών, χάριν της αποτελεσματικής λειτουργίας της Διοίκησης αλλά και της διασφάλισης της σταθερότητας των δημιουργουμένων νομικών και πραγματικών καταστάσεων και της εμπέδωσης της ασφάλειας δικαίου των διοικουμένων. Οι στόχοι, δε, αυτοί δεν επιτυγχάνονται σε περίπτωση, κατά την οποία η Διοίκηση εκδίδει μεν την καταλογιστική πράξη εντός της πενταετούς προθεσμίας παραγραφής, η κοινοποίηση, όμως, της πράξης αυτής στον διοικούμενο – από την οποία, άλλωστε, εκκινεί, καταρχήν, και η προθεσμία για την δικαστική αμφισβήτησή της- λαμβάνει χώρα μετά τη συμπλήρωση της ανωτέρω πενταετίας (ΣτΕ 157/2023 7μ, 602/2003 Ολ.).
10. Επειδή, εξάλλου, στο άρθρο 72 του ν. 5027/2023 (Α΄ 48/2-3-2023) ορίζεται ότι: «Οφειλές προς τους δήμους, από οποιαδήποτε αιτία, που γεννήθηκαν μέχρι και τις 31.12.2018, αν σύμφωνα με τις παρ. 1 και 2 του άρθρου 73, μπορούσαν να αναζητηθούν-βεβαιωθούν, εξακολουθούν να αναζητούνται και να βεβαιώνονται για δύο (2) έτη από την έναρξη ισχύος του παρόντος. Με την κοινοποίηση πράξης βεβαίωσης ή ατομικής ειδοποίησης, εν ευρεία ή εν στενή έννοια, προς τον υπόχρεο, ή σε εφαρμογή της παρ. 1 του άρθρου 138 του ν. 4270/2014 (Α΄ 143), παρατείνεται η αποσβεστική προθεσμία εντός της οποίας οι δήμοι εξασφαλίζουν την είσπραξη των βεβαιωθέντων εσόδων κατά πέντε (5) έτη» και στο άρθρο 73 ότι: «Από την έναρξη ισχύος του παρόντος, καταργούνται: 1. Τα άρθρα 2 και 6 του α.ν. 344/1968 (Α΄ 71), περί αποσβεστικής προθεσμίας βεβαιώσεως εσόδων και παραγραφής αξιώσεων των δήμων και κοινοτήτων. 2. Το άρθρο 32 του ν. 4304/2014 (Α΄ 234), περί βεβαιώσεως αξιώσεων των Ο.Τ.Α. που αφορούν σε απόδοση φόρων, τελών, δικαιωμάτων και εισφορών και προκύπτουν εξαιτίας μη υποβολής από τους υπόχρεους των αναγκαίων στοιχείων για τη βεβαίωσή τους ή υποβολής ανακριβών ή ελλιπών στοιχείων ή λανθασμένα βεβαιωμένων οφειλών και κάθε διάταξη που αφορά τέλη ή πρόστιμα που εισπράττονται υπέρ των δήμων, στην οποία ορίζονται άλλες προθεσμίες βεβαίωσης και είσπραξης σε σχέση με τα οριζόμενα στο παρόν, πλην εκείνων που ορίζουν μικρότερες».
11. Επειδή, στην προκείμενη περίπτωση, από τα στοιχεία της δικογραφίας προκύπτουν τα εξής: Μετά την κύρωση της … Πράξης Εφαρμογής του πρώην Δήμου Ευόσμου, αυτή τροποποιήθηκε από τη … (αρ.πρωτ. …./30.01.1996) Διορθωτική Πράξη Εφαρμογής. Σύμφωνα με την τελευταία, η οποία εκδόθηκε μετά την κατάθεση της από …/1995 αίτησης των …, τροποποιήθηκαν στην ιδιοκτησία … του ΟΤ … τα στοιχεία ιδιοκτήτη και τα ποσοστά ιδιοκτησίας. Κατόπιν, εκδόθηκαν πράξεις επιβολής εισφορών σε χρήμα για τους φερόμενους ιδιοκτήτες. Ως προς τον …, εκδόθηκε η από …/1996 Πράξη Επιβολής Εισφοράς σε χρήμα του Τμήματος Πολεοδομικών Εφαρμογών της Διεύθυνσης Πολεοδομίας της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Θεσσαλονίκης, με την οποία αναγνωρίσθηκε υποχρέωση του ως ιδιοκτήτη μετατροπής εισφοράς γης σε χρήμα, ύψους 6.234.000 δρχ, για 249,36 τ.μ., με 25.000 δρχ. αξία/τ.μ., με αρχικό ποσοστό συνιδιοκτησίας 27,7% και τελικό ποσοστό 29,32%. Εν συνεχεία, κυρώθηκε η …/08.09.2003 Διορθωτική Πράξη της ίδιας ως άνω Πράξης Εφαρμογής του Δήμου Ευόσμου, με την οποία η ιδιοκτησία … του Ο.Τ. … υπήχθη στα διοικητικά στο Δήμο Ελευθερίου- Κορδελιού. Στις …/2022 ο … απεβίωσε (σχετ. η από …/2022 ληξιαρχική πράξη θανάτου της Ληξίαρχου του Δήμου Πυλαίας- Χορτιάτη). Ακολούθως, υποβλήθηκε στον (ήδη) Δήμο Κορδελιού- Ευόσμου η …/20.02.2023 αίτηση του … με την οποία αιτήθηκε την έκδοση βεβαίωσης περί μη οφειλής εισφοράς γης σε χρήμα/ μετατροπής σε χρήμα της εισφοράς σε γη για την ιδιοκτησία … του Ο.Τ. …. Σχετικά, εκδόθηκε η …/03.04.2023 Βεβαίωση του Τμήματος Προσόδων της Διεύθυνσης Οικονομικών Υπηρεσιών του Δήμου Κορδελιού- Ευόσμου σύμφωνα με την οποία οφείλει, μεταξύ άλλων, ο … μετατροπή εισφοράς γης σε χρήμα. Ακολούθως, εκδόθηκε σε βάρος του … η από …/2024 Πράξη Επιβολής Εισφοράς σε χρήμα του Τμήματος Πολεοδομικών Εφαρμογών της Διεύθυνσης Πολεοδομίας του Δήμου Κορδελιού- Ευόσμου. Με την τελευταία, υπολογίστηκε ότι η εισφορά γης σε χρήμα για τον εν λόγω ιδιοκτήτη, υπολογιζόμενη για 249,36 τ.μ. με αξία 73,37 ευρώ ανά τ.μ., ανερχόταν στο ποσό των 18.295,54 ευρώ. Η εν λόγω πράξη κοινοποιήθηκε στην τελευταία γνωστή διεύθυνση του …, δια θυροκολλήσεως, στις 08.03.2024.
12. Επειδή, με την κρινόμενη προσφυγή, η προσφεύγουσα προβάλλει ότι απέκτησε λόγω κληρονομικής διαδοχής, ως κληρονόμος του αποβιώσαντος την …/2022, συζύγου της, … του …, εκ δημόσιας διαθήκης (με αρ. …/28.01.2019 όπως αυτή δημοσιεύθηκε με το υπ.αρ…./22.09.2022 πρακτικό δημοσίευσης του Ειρηνοδικείου Θεσσαλονίκης) την οποία αποδέχθηκε, δυνάμει της υπ.αρ. …/2023 πράξης δήλωσης αποδοχής κληρονομιάς της συμβολαιογράφου Θεσσαλονίκης …., την πλήρη και αποκλειστική (σε ποσοστό 100%) κυριότητα, μιας αυτοτελούς, ανεξάρτητης και διηρημένης οριζόντιας ιδιοκτησίας, εργοστασιακού χώρος τμήματος ισόγειου χώρου, εμβαδού 880 τ.μ. εκ του χαρακτηριζόμενου (Β) εργοστασιακού κτιρίου ευρισκόμενου δεξιά του παλαιού με χαρακτηριστικό στοιχείο (Α) εργοστασιακού κτιρίου, στην οδό σήμερα … αρ.1, Δημοτικής Κοινότητας Κορδελιού – Ευόσμου, μαζί με την εδαφική του αναλογία στο οικόπεδο 56/1000 ποσοστού εξ αδιαιρέτου, κειμένου επί ενός οικοπέδου με εμβαδό 5.548,19 τ.μ., με αριθμό … στο Ο.Τ … Κατά τα ιστορούμενα από την προσφεύγουσα, το ανωτέρω ακίνητο περιήλθε στον δικαιοπάροχο αποβιώσαντα σύζυγό της, από αγορά, δυνάμει του υπ.αρ. …/1982 πωλητηρίου συμβολαίου της ίδιας ως άνω συμβολαιογράφου με πωλήτρια την εταιρεία «… Ανώνυμος Εμπορική και Βιομηχανική Εταιρία» και υπό τον διακριτικό τίτλο …, το οποίο αγόρασε μαζί με άλλους τέσσερις διηρημένους χώρους του εργοστασιακού συγκροτήματος (κτίριο Α) και (κτίριο Β) και τους οποίους εν συνεχεία και εν όσο ήταν εν ζωή πούλησε, με συνέπεια κατά το χρόνο θανάτου του στην ιδιοκτησία του να υφίσταται μόνο, ο ανωτέρω περιγραφόμενος ισόγειος χώρος 880 τ.μ., τον οποίο και απέκτησε ως κληρονόμος η προσφεύγουσα. Ενόψει των ανωτέρω, η προσφεύγουσα προβάλλει ότι η προσβαλλόμενη πράξη εισφοράς σε χρήμα είναι μη νόμιμη και ακυρωτέα ως εκδοθείσα κατά ανύπαρκτου προσώπου, ήτοι προσώπου που έχει- ήδη από το έτος 2022- αποβιώσει. Περαιτέρω, κατά τα προβαλλόμενα, δεν υφίσταται ουδεμία υποχρέωση συνδεόμενη την εν λόγω ιδιοκτησία, διότι οι αρχικοί ιδιοκτήτες είχαν καταβάλει την σχετική οφειλή. Σε κάθε, άλλωστε, περίπτωση, κατά την προσφεύγουσα το δικαίωμα του καθ’ ου Δήμου για την αναζήτηση της επίδικης εισφοράς σε χρήμα έχει, λόγω παρέλευσης της πενταετούς προθεσμίας από την κύρωση της πράξης εφαρμογής, αποσβεσθεί. Προς απόδειξη των ισχυρισμών της, μεταξύ άλλων, προσκομίζει και επικαλείται τα ακόλουθα σχετικά στοιχεία: 1. Απόσπασμα Περιγραφικής Βάσης του Κτηματολογικού Γραφείου Θεσσαλονίκης (κτηματολογικό φύλλο) εκδοθέν στις 18.09.2024, με ΚΑΕΚ …, της αυτοτελούς ανεξάρτητης και διηρημένης οριζόντιας ιδιοκτησίας, τμήματος ισόγειου χώρου, εμβαδού Ε= 880 τ.μ μετά της εδαφικής αναλογίας 56/1000 και συνημμένο το απόσπασμα χωρικής βάσης από το www.kthmatologio.gr, στο οποίο εμφανίζεται ως κύριος ο …, 2.Την με αριθμό. …/2023 πράξη δήλωσης αποδοχής κληρονομιάς με διαθήκη, της συμβολαιογράφου Θεσσαλονίκης … δυνάμει της οποίας περιήλθε η επίδικη αυτοτελής ανεξάρτητη και διηρημένη ιδιοκτησία, ισόγειος χώρος 880 τ.μ., μετά της εδαφικής του αναλογίας 56/1000, κατά πλήρη κυριότητα νομή και κατοχή, στην προσφεύγουσα ως χήρα του …, λόγω κληρονομικής διαδοχής, 3. Το …/1982 πωλητήριο συμβόλαιο της ίδιας ως άνω συμβολαιογράφου με πωλήτρια την εταιρεία «… Ανώνυμος Εμπορική και Βιομηχανική Εταιρία» και υπό τον διακριτικό τίτλo …, δυνάμει του οποίου ο δικαιοπάροχος της προσφεύγουσας …, αγόρασε το ακίνητο (διηρημένο τμήμα ισογείου 880 τ.μ.) μαζί με άλλους τέσσερις διηρημένους χώρους του εργοστασιακού συγκροτήματος (κτίριο Α) και (κτίριο Β).
13. Επειδή, ο καθ’ ου η προσφυγή Δήμος με την από 12.09.2024 Έκθεση Απόψεών του προβάλλει ότι, σύμφωνα με την από 15.03.1996 πράξη επιβολής εισφοράς σε χρήμα, ο … όφειλε να καταβάλει το ποσό των 6.234.000 δρχ, που αντιστοιχεί σε 18.295,54 ευρώ. Ωστόσο, από τον έλεγχο της ταμειακής υπηρεσίας του Δήμου, που πραγματοποιήθηκε το έτος 2023, δεν εντοπίσθηκε καμία σχετική καταβολή. Ακολούθως, λόγω της διαπίστωσης της οφειλής, η αρμόδια υπηρεσία του Δήμου προέβη στην έκδοση της προσβαλλόμενης πράξης. Περαιτέρω, προβάλλεται η ύπαρξη, εν προκειμένω, πεδίου εφαρμογής της διάταξης του άρθρου 72 του ν. 5027/2023, περί παράτασης της σχετικής αποσβεστικής προθεσμίας για την αναζήτηση ανείσπρακτων οφειλών προς τους δήμους. Τέλος, σημειώνεται ότι η προσβαλλομένη εκδόθηκε σε βάρος του … και κοινοποιήθηκε προς αυτόν, διότι η υπηρεσία δεν τελούσε σε γνώση του θανάτου του κατά το χρόνο έκδοσής της, επισημαίνοντας ότι θα προβεί σε εκ νέου έκδοση της πράξης σε βάρος των νομίμων κληρονόμων του οφειλέτη.
14. Επειδή, ακολούθως, το Δικαστήριο, έλαβε υπόψη ότι: α) Η αρχικώς εκδοθείσα πράξη εισφοράς σε χρήμα, η οποία εκδόθηκε από τον Δήμο Ευόσμου, σε βάρος του …, στις …/1996, ήτοι σε χρόνο κατά τον οποίο ο οφειλέτης βρισκόταν εν ζωή, δεν προκύπτει ότι απώλεσε την εκτελεστότητά της. Η προσβαλλόμενη πράξη, που εξέδωσε ο Δήμος Κορδελιού- Ευόσμου στις …/2024, διαθέτει τα ίδια στοιχεία (αφορά τον ίδιο οφειλέτη, την ίδια ιδιοκτησία, ίδια τ.μ. και αξία γης/ τ.μ. και το αυτό ποσό μετατροπής σε χρήμα, υπολογισθέν βάσει της ΠΕ …/14), με την αρχική πράξη. β) Όπως προκύπτει από το οικ…./2024 διαβιβαστικό έγγραφο του καθ’ ου, με την ως άνω πράξη κοινοποιήθηκε (ως σχετικό έγγραφο β΄), στις 08.03.2024, η από …/1996 πράξη εισφοράς σε χρήμα του Δήμου Ευόσμου, προς τον …. γ) Εκ των στοιχείων του φακέλου, όσων καταγράφονται στην οικεία Έκθεση Απόψεων και όσων ιστορούνται με την κρινόμενη προσφυγή, δεν προκύπτει εάν η από 08.03.2024 κοινοποίηση αποτελεί το πρώτον κοινοποίηση της …/1996 πράξης προς τον … Κατόπιν, προκειμένου να αποφανθεί, με ασφάλεια, επί του παραδεκτού και της φύσης προσβαλλόμενης με την προσφυγή πράξης, έκρινε αναγκαίο να αναβάλει την έκδοση οριστικής απόφασης και να διατάξει τη συμπλήρωση των αποδείξεων. Προς τον σκοπό αυτό, εκδόθηκε η …/2025 μη οριστική απόφαση του Δικαστηρίου, με την οποία ο καθ’ ου Δήμος υποχρεώθηκε να προσκομίσει στη Γραμματεία του Δικαστηρίου (Τμήμα Ζ΄), εντός προθεσμίας τριάντα (30) ημερών από την επίδοση σε αυτόν της παρούσας απόφασης: α. Τυχόν έγγραφα ή στοιχεία, πλην των ήδη προσκομισθέντων, τα οποία λήφθηκαν υπόψη, κατά την έκδοση της από 21.02.2024 προσβαλλομένης με την παρούσα προσφυγή πράξης. β. Τυχόν αποδεικτικό κοινοποίησης της από …/1996 πράξης επιβολής εισφοράς σε χρήμα προς τον …, έως την 08.03.2024 ή έτερο έγγραφο από το οποίο να προκύπτει, τουλάχιστον, η (πλήρης) γνώση του, έως την ανωτέρω ημερομηνία, άλλως να συνταχθεί και να προσκομισθεί σχετική βεβαίωση περί μη ύπαρξης τέτοιων στοιχείων (κοινοποίησης/ πλήρους γνώσης της ως άνω πράξης), έως την ως άνω ημερομηνία. Και γ. Οποιοδήποτε έτερο, σχετικό με τα ανωτέρω, έγγραφο ή στοιχείο. Παράλληλα, παρασχέθηκε η δυνατότητα στην προσφεύγουσα να προσκομίσει, εντός της ίδιας ως άνω προθεσμίας, οιαδήποτε πρόσφορα, κατά την κρίση της, στοιχεία σχετικά με τα ανωτέρω ζητήματα. Η ως άνω απόφαση, επιδόθηκε προς τον καθ’ ου Δήμο στις 29.09.2025 (βλ. σχετ, από 29.09.2025 αποδεικτικό επίδοσης του επιμελητή Δικαστηρίων Κ.Μίκρα), πλην δεν εκτελέσθηκε εντός της ταχθείσας προθεσμίας, ούτε μεταγενεστέρως και μέχρι την εκ νέου εκδίκαση της υπόθεσης.
15. Επειδή, ενόψει των ανωτέρω, ήτοι της μη εκτέλεσης όσων διατάχθηκαν με την προαναφερόμενη απόφαση του Δικαστηρίου, των εκατέρωθεν ισχυρισμών των διαδίκων και των στοιχείων του φακέλου συνολικά εκτιμωμένων, λαμβάνεται υπόψη ότι: α) Η εκδοθείσα στις …/1996 από τον Προϊστάμενο Οικονομικών Υπηρεσιών του Δήμου Ευόσμου πράξη εισφοράς σε χρήμα σε βάρος του …, ουδέποτε απώλεσε την εκτελεστότητά της. Η «νέα πράξη εισφοράς» σε χρήμα, που εξέδωσε ο Προϊστάμενος της Διεύθυνσης Πολεοδομίας του Δήμου Κορδελιού- Ευόσμου στις …/2024, δεν συνιστά ορθή επανάληψη της αρχικής πράξης, καθώς διαθέτει πανομοιότυπο περιεχόμενο με την αρχική πράξη (ίδια τ.μ., αξία γης/ τ.μ. και το αυτό ποσό μετατροπής σε χρήμα), και δεν (προκύπτει– ούτε ο Δήμος προβάλλει- ότι) διορθώθηκαν σφάλματά της (πρβλ. ΣτΕ 782/2007, 6428/1995). Περαιτέρω, η προσβαλλόμενη με την παρούσα πράξη δεν προέκυψε κατόπιν εκτίμησης νέων ή ουσιωδών στοιχείων (βλ. άλλωστε τα συνκοινοποιηθέντα με την προσβαλλόμενη πράξη έγγραφα που δεν είναι άλλα από την από 12.01.1995 Έκθεση Εκτίμησης της Επιτροπής του άρθρου 1 του Π.Δ. 5/1985 και την …/1996 πράξη εισφοράς σε χρήμα του καθ’ ου Δήμου). Εκ των ανωτέρω, παρέπεται ότι η προσβαλλόμενη από …2024 πράξη δεν είναι εκτελεστή, καθώς δεν παράγει (το πρώτον) έννομα αποτελέσματα για τον αποδέκτη της. β) Με την ως άνω μη εκτελεστή πράξη κοινοποιήθηκε, στις 08.03.2024, εκτυπωθείσα στην τελευταία σελίδα των κοινοποιηθέντων εγγράφων και αναφερόμενη στο από 22.02.2024 διαβιβαστικό έγγραφο ως σχετικό β΄, η από …/1996 πράξη εισφοράς σε χρήμα από τον καθ’ ου Δήμο προς τον … (του οποίου τον θάνατο αγνοούσε το καθ’ ου). Ο δε καθ’ ου Δήμος δεν προέβαλε -πολλώ μάλλον δεν απέδειξε (μολονότι με την προαναφερόμενη μη οριστική απόφαση του Δικαστηρίου του κατανεμήθηκε το σχετικό βάρος απόδειξης)- προγενέστερο χρόνο κοινοποίησης της πράξης. Κατά συνέπεια, η από …/1996 πράξη πρέπει θα θεωρηθεί ότι κοινοποιήθηκε το πρώτον προς τον αποδέκτη της, κατά την ανωτέρω ημερομηνία (08.03.2024). Κατόπιν των ανωτέρω, κατ’ εκτίμηση του δικογράφου, ως αληθώς προσβαλλόμενη με την παρούσα προσφυγή πράξη (άλλως ως συμπροσβαλλόμενη και, τελικώς, μοναδική παραδεκτώς προσβαλλόμενη, κατά τα γενόμενα δεκτά στη μείζονα σκέψη, βλ. ανωτέρω σκ.3), πρέπει να θεωρηθεί η από …1996 πράξη εισφοράς σε χρήμα. γ) Την τελευταία δε αυτή πράξη, εκδοθείσα ενόσω ο … βρισκόταν εν ζωή, με έννομο συμφέρον και εν γένει παραδεκτώς προσβάλλει η προσφεύγουσα ως (μεταξύ άλλων προσώπων) κληρονόμος του θανόντος συζύγου της (άρθρα 64 παρ. 1 ΚΔΔ και 1885 ΑΚ). δ) Κατά το άρθρο 2 παρ. 1 εδάφ. α΄ του α.ν. 344/1968 η βεβαίωση, μεταξύ άλλων, των εισφορών πρέπει να διενεργείται από τους Δήμους εντός πενταετίας, ενώ, ειδικότερα, η επιβολή της εισφοράς σε χρήμα του άρθρου 9 του ν. 1337/1983 πρέπει να διενεργείται από τους Δήμους εντός πενταετίας από τη λήξη του έτους εντός του οποίου έλαβε χώρα η κύρωση της πράξης εφαρμογής ή η κύρωση της διορθωτικής πράξης εφαρμογής. Εντός της ίδιας ως άνω πενταετίας, άλλωστε, πρέπει να κοινοποιείται η πράξη εισφοράς σε χρήμα προς τον οφειλέτη. ε) Η αποσβεστική προθεσμία του εφαρμοστέου για την ένδικη εισφορά άρθρου 2 του α.ν. 344/1968 (ΣτΕ 1613/2020) άρχισε, στη συγκεκριμένη περίπτωση, από το τέλος του έτους εντός του οποίου κυρώθηκε με την 29/ΠΕ/38572/2904/30.01.1996 απόφαση του Νομάρχη Θεσσαλονίκης η … διορθωτική πράξη εφαρμογής της πολεοδομικής μελέτης του Δήμου Κορδελιού- Ευόσμου, δηλαδή από το τέλος του έτους 1996, αφού, βάσει αυτής, διαμορφώθηκε το οφειλόμενο από τον αρχικό οφειλέτη ποσό εισφοράς. Η δε πράξη επιβολής εισφοράς σε χρήμα εκδόθηκε μεν εντός της ως άνω αποσβεστικής προθεσμίας και συγκεκριμένα στις …/1996, πλην όμως δεν κοινοποιήθηκε στον …, εντός της ίδιας προθεσμίας. Αντιθέτως, αυτή κοινοποιήθηκε με το από 22.02.2024 έγγραφο του Αν.Προϊσταμένου της Διεύθυνσης Πολεοδομίας του Δήμου Κορδελιού- Ευόσμου, στις 08.03.2024. Επομένως, η από …/1996 πράξη επιβολής εισφοράς σε χρήμα επιδόθηκε προς τον … (και παραλήφθηκε, τελικά, από την προσφεύγουσα) σε χρόνο κατά τον οποίο είχε συμπληρωθεί η πενταετία που προβλέπεται στο άρθρο 2 του α.ν. 344/1968, χωρίς η κρίση αυτή να αμφισβητείται από τον καθ’ ου η προσφυγή Δήμο. Κατόπιν τούτων, το Δικαστήριο κρίνει ότι το δικαίωμα του καθ’ ου η προσφυγή Δήμου να επιβάλει την ανωτέρω εισφορά είχε, κατά το χρόνο της ανωτέρω κοινοποίησης, αποσβεστεί, κατ’ αποδοχή του σχετικού ισχυρισμού της προσφεύγουσας. Εξάλλου, δεν συντρέχει, εν προκειμένω, περίπτωση εφαρμογής η διάταξη του άρθρου 72 του ν. 5027/2023, την οποία επικαλείται ο καθ’ ου η προσφυγή Δήμος, αφού τυχόν εφαρμογή της θα συνεπαγόταν την αναβίωση αποσβεστικής προθεσμίας που έχει λήξει σε χρόνο προγενέστερο από τη δημοσίευση του νόμου αυτού, κατά παράβαση των αρχών της ασφάλειας δικαίου, η οποία σκοπεί στην εξασφάλιση της προβλεψιμότητας των εννόμων καταστάσεων (βλ. ΔΕφΠειρ 150/2023, βλ. και Δ.Ε.Ε. υποθέσεις C- 427/14 Veloserviss της 10-12-2015, σκ. 31, C- 615/21 Napfény – Toll Kft. της 13-7-2023, σκ. 40).
16. Επειδή, κατ’ ακολουθία των ανωτέρω, η κρινόμενη προσφυγή πρέπει να γίνει δεκτή, να ακυρωθεί η από …/1996 πράξη επιβολής εισφοράς σε χρήμα του Προϊσταμένου Οικονομικών Υπηρεσιών του Δήμου Ευόσμου, να επιστραφεί στην προσφεύγουσα το παράβολο που καταβλήθηκε (άρθρο 277 παρ. 9 του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας) και να καταδικαστεί ο καθ’ ου Δήμος στη δικαστική δαπάνη αυτής (άρθρα 275 παρ. 1 εδ. α΄, παρ. 4 εδ. γ΄ και παρ. 6 εδ. τελευταίο του Κ.Δ.Δ., σε συνδυασμό με το Παράρτημα IΙΙ Γ του ν. 4194/2013 «Κώδικας Δικηγόρων», Α΄ 208, βλ. και το Νο Β279329/2024 Γραμμάτιο Προκαταβολής του Δ.Σ. Θεσσαλονίκης), ύψους 85 ευρώ.
Δ Ι Α Τ Α Υ Τ Α
Δέχεται την προσφυγή.
Ακυρώνει την από …/1996 πράξη επιβολής εισφοράς σε χρήμα του Προϊσταμένου Οικονομικών Υπηρεσιών του Δήμου Ευόσμου.
Διατάσσει την απόδοση του καταβληθέντος παραβόλου, ύψους εκατόν ογδόντα δύο ευρώ και ενενήντα έξι λεπτών του ευρώ (182,96), στην προσφεύγουσα.
Καταδικάζει τον καθ’ ου η προσφυγή Δήμο στα δικαστικά έξοδα της προσφεύγουσας, ύψους ογδόντα πέντε (85) ευρώ.
Κρίθηκε, αποφασίσθηκε και δημοσιεύτηκε στη Θεσσαλονίκη. σε έκτακτη δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριο του Δικαστηρίου, στις 28.01.2026.
Η ΔΙΚΑΣΤΗΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ
ΑΘΑΝΑΣΙΑ ΚΟΣΜΙΔΟΥ ΑΝΤΩΝΙΑ ΠΑΡΗΓΟΡΗ
