Σε δημόσια ηλεκτρονική διαβούλευση έθεσε ο Υπουργός Ανάπτυξης, από τις 15 Ιουνίου 2026, σχέδιο νόμου που αποσκοπεί στην περαιτέρω ενίσχυση της προστασίας των καταναλωτών στους τομείς των πιστώσεων, των χρηματοοικονομικών υπηρεσιών και των συμβάσεων που συνάπτονται εξ αποστάσεως, εκτός εμπορικού καταστήματος και μέσω ηλεκτρονικών μέσων.

Το νομοσχέδιο ενσωματώνει στο εθνικό δίκαιο τις ευρωπαϊκές Οδηγίες (ΕΕ) 2023/2225, 2023/2673, 2024/825 και 2024/1799, προσαρμόζοντας το υφιστάμενο θεσμικό πλαίσιο στις νέες απαιτήσεις για την προστασία των καταναλωτών και τη διασφάλιση μεγαλύτερης διαφάνειας στις συναλλαγές.

Στη διαδικασία της δημόσιας διαβούλευσης καλούνται να συμμετάσχουν κοινωνικοί εταίροι, επαγγελματικοί φορείς, οργανώσεις καταναλωτών και πολίτες, καταθέτοντας τις προτάσεις και τις παρατηρήσεις τους με στόχο τη βελτίωση των διατάξεων του σχεδίου νόμου. Η διαβούλευση θα παραμείνει ανοιχτή έως τη Δευτέρα 29 Ιουνίου 2026 και ώρα 22:00.

Σημαντικές παρεμβάσεις για δανειολήπτες και καταναλωτές

Μεταξύ των σημαντικότερων διατάξεων του νομοσχεδίου περιλαμβάνεται το Άρθρο 40, το οποίο θεσπίζει ανώτατα όρια στο συνολικό κόστος των δανείων, θέτοντας περιορισμούς σε τόκους, προμήθειες και λοιπές χρεώσεις που επιβαρύνουν τους δανειολήπτες.

Παράλληλα, το Άρθρο 41 καθιερώνει την υποχρέωση των πιστωτικών φορέων να ενεργούν με διαφάνεια, επαγγελματική ευσυνειδησία και σεβασμό στα δικαιώματα των καταναλωτών, ενισχύοντας την εμπιστοσύνη στις χρηματοοικονομικές συναλλαγές.

Ιδιαίτερη βαρύτητα δίνεται και στη διαχείριση των ληξιπρόθεσμων οφειλών. Σύμφωνα με το Άρθρο 44, πριν από την έναρξη διαδικασιών αναγκαστικής εκτέλεσης, οι πιστωτικοί φορείς υποχρεούνται να εξετάζουν εναλλακτικές λύσεις ρύθμισης της οφειλής. Επιπλέον, απαγορεύεται η επιβολή πρόσθετων επιβαρύνσεων λόγω καθυστέρησης πέραν του νόμιμου τόκου υπερημερίας.

Ενίσχυση δικαιωμάτων και κυρώσεις για παραβάτες

Το νομοσχέδιο προβλέπει επίσης αυξημένες εγγυήσεις προστασίας των καταναλωτών μέσω των Άρθρων 58, 59 και 60. Οι διατάξεις αυτές ορίζουν ότι ο καταναλωτής δεν μπορεί να παραιτηθεί εκ των προτέρων από τα δικαιώματα που του παρέχει η νομοθεσία, καθιστούν άκυρες παράνομες χρεώσεις και προβλέπουν κυρώσεις για επιχειρήσεις και φορείς που παραβιάζουν το θεσμικό πλαίσιο.

Με τις προτεινόμενες ρυθμίσεις, το Υπουργείο Ανάπτυξης επιδιώκει να δημιουργήσει ένα πιο ασφαλές και διαφανές περιβάλλον για τους καταναλωτές και τους δανειολήπτες, ενισχύοντας παράλληλα τη συμμόρφωση της χώρας με το σύγχρονο ευρωπαϊκό κανονιστικό πλαίσιο.

Άρθρο 40

Καθορισμός ανώτατου ορίου συνολικού ετήσιου πραγματικού επιτοκίου και συνολικού ποσού πίστωσης, χρεωστικών τόκων, επιβαρύνσεων και εξόδων πάσης φύσης για συμβάσεις πίστωσης – Δυνατότητα επιβολής πραγματικών εξόδων του πιστωτικού φορέα

(παρ. 1 και 2 άρθρου 31 της Οδηγίας (ΕΕ) 2023/2225) 

1. Το συνολικό ετήσιο πραγματικό επιτόκιο (Σ.Ε.Π.Ε.) δεν υπερβαίνει το μέσο Σ.Ε.Π.Ε. για συμβάσεις πίστωσης αντίστοιχου τύπου, όπως αυτό δημοσιεύεται σε τριμηνιαία βάση από την Τράπεζα της Ελλάδος, προσαυξημένο κατά τριάντα τοις εκατό (30%) έως και πενήντα τοις εκατό (50%).
2. Το μέγιστο συνολικό κόστος της πίστωσης σε βάρος του καταναλωτή, συμπεριλαμβανομένων τόκων, επιβαρύνσεων και εξόδων πάσης φύσης, ορίζεται σε εξήντα τοις εκατό (60%) επί του ποσού του κεφαλαίου της πίστωσης για συμβάσεις πίστωσης με διάρκεια έως και τέσσερα (4) έτη, σε εβδομήντα τοις εκατό (70%) επί του ποσού του κεφαλαίου της πίστωσης για συμβάσεις πίστωσης με διάρκεια άνω των τεσσάρων (4) ετών και έως τα οκτώ (8) έτη, και σε εβδομήντα πέντε τοις εκατό (75%) επί του ποσού του κεφαλαίου της πίστωσης για συμβάσεις πίστωσης με διάρκεια άνω των οκτώ (8) ετών.
3. Οι παρ. 1 και 2 εφαρμόζονται σε συμβάσεις πίστωσης τόσο με σταθερό όσο και με κυμαινόμενο επιτόκιο, καθώς και σε οποιαδήποτε μορφή πίστωσης προς καταναλωτές, εξαιρουμένων των πιστωτικών καρτών για τις οποίες εφαρμόζεται μόνο η παρ. 1.
4. Η επιβολή εξόδων στο πλαίσιο συμβάσεων πίστωσης επιτρέπεται, μόνο εφόσον τα έξοδα αυτά αντιστοιχούν σε αμοιβές για ειδικές υπηρεσίες που παρέχει ο πιστωτικός φορέας ή σε πραγματικές δαπάνες υπέρ τρίτων, και δεν αποσκοπούν στην κάλυψη του λειτουργικού κόστους του πιστωτικού φορέα.

Άρθρο 41

Υποχρεώσεις επαγγελματικής δεοντολογίας κατά την παροχή πίστωσης σε καταναλωτές

(άρθρο 32 της Οδηγίας (ΕΕ) 2023/2225)

1. Ο πιστωτικός φορέας και ο μεσίτης πιστώσεων οφείλουν να ενεργούν με διαφάνεια και έντιμο, δίκαιο και επαγγελματικό τρόπο και να λαμβάνουν υπόψη τα δικαιώματα και τα συμφέροντα των καταναλωτών κατά την άσκηση των ακόλουθων δραστηριοτήτων:

α) σχεδιασμό πιστωτικών προϊόντων,

β) διαφήμιση πιστωτικών προϊόντων σύμφωνα με τα άρθρα 7 και 8,

γ) χορήγηση, διαμεσολάβηση ή διευκόλυνση της χορήγησης πιστώσεων,

δ) παροχή συμβουλευτικών υπηρεσιών,

ε) παροχή συμπληρωματικών υπηρεσιών σε καταναλωτές,

στ) εκτέλεση σύμβασης πίστωσης.

Οι δραστηριότητες που αναφέρονται στις περ. γ) και δ) βασίζονται:

α) στις πληροφορίες σχετικά με τις συνθήκες που αφορούν τον καταναλωτή και τις οποιεσδήποτε ειδικές απαιτήσεις έχει γνωστοποιήσει ο καταναλωτής, καθώς και

β) σε εύλογες παραδοχές σχετικά με τους κινδύνους για την κατάσταση του καταναλωτή καθ’ όλη τη διάρκεια της σύμβασης πίστωσης.

Οι δραστηριότητες που αναφέρονται στην περ. δ) βασίζονται, επίσης, στις πληροφορίες που απαιτούνται βάσει της περ. α) της παρ. 1 του άρθρου 20.

2. Οι πιστωτικοί φορείς και οι μεσίτες πιστώσεων υποχρεούνται να θεσπίζουν και να εφαρμόζουν πολιτικές αποδοχών για το προσωπικό τους, οι οποίες διασφαλίζουν ότι οι σταθερές και μεταβλητές αποδοχές, οι προμήθειες, τα οικονομικά και μη οικονομικά κίνητρα, καθώς και τα συστήματα αξιολόγησης απόδοσης δεν διαμορφώνονται κατά τρόπο που δύναται να επηρεάσει αρνητικά ή να υπονομεύσει τη συμμόρφωση προς τις υποχρεώσεις που προβλέπονται στην παρ. 1, ιδίως ως προς την υπεύθυνη χορήγηση πίστωσης και την αξιολόγηση της πιστοληπτικής ικανότητας του καταναλωτή.

Ειδικότερα, οι πολιτικές αποδοχών δεν επιτρέπεται να βασίζονται αποκλειστικά ή κατά κύριο λόγο σε ποσοτικά κριτήρια χορήγησης πιστώσεων, χωρίς συνεκτίμηση ποιοτικών παραμέτρων που συνδέονται με τη συμμόρφωση προς τις υποχρεώσεις της παρ. 1, συμπεριλαμβανομένης της καταλληλότητας και βιωσιμότητας της παρεχόμενης πίστωσης για τον καταναλωτή.

3. Οι πιστωτικοί φορείς, κατά την κατάρτιση και εφαρμογή πολιτικών αμοιβών για το προσωπικό που είναι υπεύθυνο για την αξιολόγηση της πιστοληπτικής ικανότητας, τηρούν τις ακόλουθες αρχές με τρόπο και στον βαθμό που αρμόζει στο μέγεθός τους, την εσωτερική τους οργάνωση, τη φύση, το εύρος και την πολυπλοκότητα των δραστηριοτήτων τους:

α) η πολιτική αμοιβών συνάδει με την ορθή και αποτελεσματική διαχείριση των κινδύνων και την προάγει, και δεν ενθαρρύνει την ανάληψη κινδύνων που υπερβαίνουν το επίπεδο του αποδεκτού από τον πιστωτικό φορέα κινδύνου,

β) η πολιτική αμοιβών συνάδει με την επιχειρηματική στρατηγική, τους στόχους, τις αξίες και τα μακροπρόθεσμα συμφέροντα του πιστωτικού φορέα και ενσωματώνει μέτρα για την αποφυγή συγκρούσεων συμφερόντων, ιδίως απαγορεύοντας τη σύνδεση της αμοιβής με τον αριθμό ή το ποσοστό των εγκεκριμένων αιτήσεων για τη χορήγηση πίστωσης.

4. Όταν οι πιστωτικοί φορείς ή οι μεσίτες πιστώσεων παρέχουν συμβουλευτικές υπηρεσίες, η διάρθρωση των αμοιβών του συμμετέχοντος προσωπικού δεν επηρεάζει την ικανότητά του να ενεργεί προς το συμφέρον του καταναλωτή και δεν συνδέεται με στόχους πωλήσεων.

Οι μεσίτες πιστώσεων που παρέχουν συμβουλευτικές υπηρεσίες σύμφωνα με τα άρθρα 19 έως 21 απαγορεύεται να αμείβονται με βάση στόχους πωλήσεων.

5. Δεν επιτρέπεται η πραγματοποίηση πληρωμών από καταναλωτή σε πιστωτικό φορέα ή μεσίτη πιστώσεων πριν από τη σύναψη σύμβασης πίστωσης.

Άρθρο 43

Λήψη μέτρων χρηματοοικονομικής εκπαίδευσης και καθοδήγησης των καταναλωτών σχετικά με τις συμβάσεις πιστώσεων – Διαβούλευση με ενδιαφερόμενα μέρη για τη λήψη μέτρων

(παρ. 1 άρθρου 34 της Οδηγίας (ΕΕ) 2023/2225)

1. Η Ανεξάρτητη Αρχή Ελέγχου της Αγοράς και Προστασίας του Καταναλωτή, σε συνεργασία με την Τράπεζα της Ελλάδος και τη Γενική Γραμματεία Χρηματοπιστωτικού Τομέα και Διαχείρισης Ιδιωτικού Χρέους του Υπουργείου Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών καθώς και τη Γενική Γραμματεία Εμπορίου του Υπουργείου Ανάπτυξης, προωθεί μέτρα εκπαίδευσης και ενημέρωσης των καταναλωτών σχετικά με συμβάσεις πίστωσης, ιδίως στο πλαίσιο της Εθνικής Στρατηγικής Χρηματοοικονομικού Εγγραμματισμού για την Ελλάδα, για την οποία αρμόδια είναι η Γενική Γραμματεία Χρηματοπιστωτικού Τομέα και Διαχείρισης Ιδιωτικού Χρέους του Υπουργείου Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών. Στα μέτρα αυτά περιλαμβάνονται ενδεικτικά η ανάπτυξη εκπαιδευτικών προγραμμάτων και ο σχεδιασμός ενημερωτικών εκστρατειών για τον υπεύθυνο δανεισμό και τη διαχείριση χρεών σε σχέση με τις συμβάσεις πίστωσης.
2. Η Ανεξάρτητη Αρχή Ελέγχου της Αγοράς και Προστασίας του Καταναλωτή παρέχει σαφείς και γενικές πληροφορίες στους καταναλωτές στην ιστοσελίδα της, παρέχοντας καθοδήγηση σχετικά με τη διαδικασία χορήγησης πιστώσεων, με έμφαση στους καταναλωτές που λαμβάνουν πίστωση για πρώτη φορά, ιδίως μέσω ψηφιακών εργαλείων.
3. Για την υλοποίηση και προώθηση των μέτρων ενημέρωσης και εκπαίδευσης της παρ. 1, η Ανεξάρτητη Αρχή Ελέγχου της Αγοράς και Προστασίας του Καταναλωτή διαβουλεύεται και συντονίζει τις δράσεις της με τις ενώσεις καταναλωτών που είναι εγγεγραμμένες στο Μητρώο Ενώσεων Καταναλωτών (Μ.Ε.Κ) του άρθρου 10δ του ν. 2251/1994 (Α΄ 191), τον Ελληνικό Χρηματοοικονομικό Μεσολαβητή, τις ενώσεις των πιστωτικών φορέων, τις ενώσεις των εμπόρων και κάθε άλλον σχετικό φορέα.

Άρθρο 44

Μέτρα ρύθμισης εκ μέρους των πιστωτικών φορέων πριν από την έναρξη διαδικασιών αναγκαστικής εκτέλεσης σε περίπτωση υπερημερίας καταναλωτή

(παρ. 1, 3, 4 και 5 άρθρου 35 της Οδηγίας (ΕΕ) 2023/2225)

1. Οι πιστωτικοί φορείς, πριν από την έναρξη διαδικασιών αναγκαστικής εκτέλεσης σε βάρος του καταναλωτή σε περίπτωση υπερημερίας αυτού, λαμβάνουν εύλογα μέτρα ρύθμισης, προσαρμοσμένα στην κάθε περίπτωση. Τα μέτρα αυτά λαμβάνουν ιδίως υπόψη τις ατομικές συνθήκες του καταναλωτή, όπως την οικονομική του κατάσταση, τις οικογενειακές του υποχρεώσεις και τυχόν έκτακτες περιστάσεις. Οι πιστωτικοί φορείς δεν υποχρεούνται να προσφέρουν μέτρα ρύθμισης επανειλημμένα, εφόσον ο καταναλωτής δεν ανταποκρίνεται στην προσφορά του πιστωτικού φορέα εντός εύλογου χρονικού διαστήματος, εκτός αν συντρέχουν δικαιολογημένες περιστάσεις που αφορούν στις ατομικές συνθήκες του καταναλωτή.
2. Οι πιστωτικοί φορείς δεν υποχρεούνται να διενεργούν νέα αξιολόγηση πιστοληπτικής ικανότητας σύμφωνα με το άρθρο 23, όταν προβαίνουν σε τροποποίηση των υφιστάμενων όρων σύμβασης πίστωσης σύμφωνα με την περ. β) της παρ. 3, υπό την προϋπόθεση ότι η τροποποίηση αυτή δεν συνεπάγεται σημαντική αύξηση του συνολικού ποσού που πρέπει να καταβάλει ο καταναλωτής. Αύξηση που υπερβαίνει το είκοσι τοις εκατό (20%) του συνολικού ποσού που πρέπει να καταβάλλει ο καταναλωτής θεωρείται πάντα σημαντική.
3. Τα μέτρα ρύθμισης της παρ. 1 μπορούν να περιλαμβάνουν, μεταξύ άλλων δυνατοτήτων: α) ολική ή μερική αναχρηματοδότηση σύμβασης πίστωσης,

β) τροποποίηση των υφιστάμενων όρων σύμβασης πίστωσης, που μπορεί να περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων δυνατοτήτων:

βα) παράταση της διάρκειας της σύμβασης πίστωσης,

ββ) αλλαγή του είδους της σύμβασης πίστωσης,

βγ) αναβολή της καταβολής του συνόλου ή μέρους των δόσεων αποπληρωμής για ορισμένο χρονικό διάστημα,

βδ) μείωση του χρεωστικού επιτοκίου,

βε) παροχή αναστολής καταβολής δόσεων,

βστ) μερική αποπληρωμή δόσεων,

βζ) μετατροπή νομίσματος,

βη) μερική άφεση και ενοποίηση χρέους.

4. Εκτός από την επιβολή του νόμιμου τόκου υπερημερίας, ο πιστωτικός φορέας δεν δύναται να επιβάλει οποιαδήποτε άλλη επιβάρυνση στον καταναλωτή λόγω υπερημερίας.
5. Οι πιστωτικοί φορείς ενημερώνουν με σαφή και κατανοητό τρόπο εγγράφως ή επί άλλου σταθερού μέσου τον καταναλωτή για τα διαθέσιμα μέτρα ρύθμισης, τα αποτελέσματά τους και τις πιθανές συνέπειες στη συνολική διάρκεια ή στο συνολικό κόστος της πίστωσης.
6. Τα συμβαλλόμενα μέρη σε σύμβαση πίστωσης δύναται να συμφωνήσουν ρητώς ότι η επιστροφή ή η μεταβίβαση στον πιστωτικό φορέα των αγαθών που καλύπτονται από συνδεδεμένη σύμβαση πίστωσης ή των εσόδων από την πώληση τέτοιων αγαθών επαρκεί για την εξόφληση της πίστωσης.

Άρθρο 58

Απαγόρευση παραίτησης καταναλωτή από δικαιώματα – Εφαρμοστέο δίκαιο σε συμβάσεις πίστωσης που διέπονται από το δίκαιο χώρας εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης

(άρθρο 43 της Οδηγίας (ΕΕ) 2023/2225)

1. Παραίτηση του καταναλωτή από δικαιώματα που του αναγνωρίζονται σύμφωνα με το παρόν Μέρος δεν επιτρέπεται.
2. Διατυπώσεις συμβάσεων που καταστρατηγούν το παρόν Μέρος απαγορεύονται.
3. Το παρόν Μέρος εφαρμόζεται, σε κάθε περίπτωση, σε συμβάσεις πίστωσης, στις οποίες τα μέρη έχουν επιλέξει ως εφαρμοστέο δίκαιο, δίκαιο χώρας εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης, εφόσον η σύμβαση πίστωσης συνδέεται στενά με την Ελλάδα ή άλλο κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Άρθρο 59

Έννομες συνέπειες ιδιωτικού δικαίου σε περίπτωση παραβάσεων των υποχρεώσεων των πιστωτικών φορέων

(παρ. 1 άρθρου 44 της Οδηγίας (ΕΕ) 2023/2225)

1. Αν στη σύμβαση προσδιορίζεται εσφαλμένα το συνολικό ετήσιο πραγματικό επιτόκιο (Σ.Ε.Π.Ε.) σε ύψος χαμηλότερο από το πραγματικά εφαρμοζόμενο, το χρεωστικό επιτόκιο της σύμβασης μειώνεται κατά το ποσοστό της διαφοράς μεταξύ του εφαρμοζόμενου Σ.Ε.Π.Ε. και του προσδιοριζόμενου στη σύμβαση.
2. Αν επιβληθούν επιβαρύνσεις στον καταναλωτή που αντίκεινται στο παρόν Μέρος ή στο άρθρο 2 του ν. 2251/1994 (Α΄ 191), δεν γεννάται καμία αξίωση κατά του καταναλωτή για την καταβολή των εν λόγω επιβαρύνσεων.
3. Αν χορηγηθεί πίστωση χωρίς προηγούμενη αίτηση και ρητή συμφωνία του καταναλωτή, κατά παράβαση του άρθρου 21, δεν γεννάται καμία αξίωση κατά του καταναλωτή ως λήπτη της παροχής.
4. Σε περίπτωση πρακτικής δέσμευσης από τον πιστωτικό φορέα, με την οποία απαιτείται η σύναψη σύμβασης πίστωσης σε συνδυασμό με άλλο χρηματοοικονομικό προϊόν ή υπηρεσία, κατά παράβαση των άρθρων 15 και 16, ο καταναλωτής δεν υποχρεούται να καταβάλει οποιοδήποτε τίμημα για το συνδεδεμένο προϊόν ή υπηρεσία.
5. Αν ο πιστωτικός φορέας χορηγήσει πίστωση κατά παράβαση των υποχρεώσεών του που απορρέουν από:

α) την παρ. 2 του άρθρου 17, περί προεπιλεγμένων τετραγωνιδίων,

β) το άρθρο 28, περί χορήγησης αντίγραφου της σύμβασης πίστωσης,

γ) το άρθρο 29, περί περιεχομένου της σύμβασης πίστωσης,

δ) το άρθρο 30, περί χορήγησης πληροφοριών σχετικά με την τροποποίηση της σύμβασης πίστωσης,

ε) το άρθρο 31, περί χορήγησης πληροφοριών σε περίπτωση μεταβολής του χρεωστικού επιτοκίου,

στ) το άρθρο 32, περί σύμβασης πίστωσης με τη μορφή δυνατότητας υπερανάληψης, και

ζ) το άρθρο 33, περί υπέρβασης,

ο καταναλωτής υποχρεούται να επιστρέψει το συνολικό ποσό της πίστωσης με επιτόκιο ίσο προς το ήμισυ του συμβατικού επιτοκίου, σύμφωνα με το αρχικό χρονοδιάγραμμα πληρωμών.

6. Αν δεν περιλαμβάνονται στη σύμβαση πίστωσης πληροφορίες σχετικές με τη διάρκεια της σύμβασης ή το δικαίωμα καταγγελίας, ο καταναλωτής έχει δικαίωμα να καταγγείλει τη σύμβαση πίστωσης οποτεδήποτε.
7. Ο πιστωτικός φορέας παραδίδει στον καταναλωτή χωρίς καθυστέρηση αναθεωρημένο αντίγραφο της σύμβασης, στο οποίο αποτυπώνονται αναλυτικά οι οφειλόμενες καταβολές μετά από την εφαρμογή των παρ. 1 έως 6.
8. Τα δικαιώματα του καταναλωτή σύμφωνα με τις γενικές διατάξεις του Αστικού Κώδικα (π.δ. 456/1984, Α΄ 164) παραμένουν σε ισχύ.

Άρθρο 60

Διοικητικές κυρώσεις σε περίπτωση παραβάσεων

(άρθρο 44 της Οδηγίας (ΕΕ) 2023/2225)

1. Σε περίπτωση παράβασης που εμπίπτει στην αρμοδιότητα της Ανεξάρτητης Αρχής Ελέγχου της Αγοράς και Προστασίας του Καταναλωτή, εφαρμόζονται τα άρθρα 13α έως 13στ του ν. 2251/1994 (Α΄ 191). Κατά παρέκκλιση της παρ. 5 του άρθρου 13α του ν. 2251/1994, η δημοσιοποίηση της διοικητικής κύρωσης από την Ανεξάρτητη Αρχή Ελέγχου της Αγοράς και Προστασίας του Καταναλωτή πραγματοποιείται ανεξαρτήτως του ύψους του επιβληθέντος προστίμου, καθώς και των υπολοίπων κυρώσεων του Μέρους Ένατου του ν. 2251/1994, εκτός αν η δημοσιοποίηση αυτή ενδέχεται να διαταράξει σοβαρά τις χρηματοπιστωτικές αγορές ή να προκαλέσει δυσανάλογη ζημία στα εμπλεκόμενα μέρη.
2. Σε περίπτωση παράβασης των διατάξεων αρμοδιότητας της Τράπεζας της Ελλάδος, η Τράπεζα της Ελλάδος λαμβάνει διοικητικά μέτρα και επιβάλλει τις κυρώσεις της παρ. 2 του άρθρου 59 του ν. 4261/2014 (Α΄ 107), για τη δημοσιοποίηση των οποίων εφαρμόζεται το άρθρο 60 του ίδιου νόμου.

ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ΝΟΜΟΥ ΕΔΩ