Διοικητικό Εφετείο Αθηνών, Αριθμός Απόφασης: Α1833/2025 (Τμήμα 13ο Τριμελές)
Πρόεδρος: Μαρία Αντζουλάτου, Πρόεδρος Εφετών Δ.Δ.
Εισηγήτρια: Δήμητρα Λάσκαρη, Εφέτης Δ.Δ.
Αντίθετες εφέσεις, συνεκδικασθείσες λόγω συνάφειας, με τις οποίες επιδιώκεται η εξαφάνιση οριστικής απόφασης του Τριμελούς Διοικητικού Πρωτοδικείου Αθηνών. Με την εκκαλούμενη απόφαση, κατά μερική αποδοχή της σχετικής αγωγής, αναγνωρίσθηκε η υποχρέωση των εφεσίβλητων – εκκαλούντων νοσοκομείων να καταβάλουν αλληλεγγύως και εις ολόκληρον στους ενάγοντες (και ήδη εκκαλούντες – εφεσίβλητους) χρηματική ικανοποίηση για την αποκατάσταση της ψυχικής οδύνης, που είχαν υποστεί από το θάνατο του συζύγου, πατέρα, παππού και αδελφού αυτών. Διατάξεις άρθρων 105 και 106 Εισ.Ν.Α.Κ. και 932 Α.Κ. (π.δ. 456/1984, Α΄ 164): Ευθύνη Δημοσίου ή Ν.Π.Δ.Δ. προς αποζημίωση από μη νόμιμες υλικές ενέργειες των οργάνων τους, ή από παραλείψεις οφειλόμενων νόμιμων υλικών ενεργειών, εφόσον οι υλικές αυτές ενέργειες ή παραλείψεις συνάπτονται με την οργάνωση και λειτουργία των δημόσιων υπηρεσιών τους, καθώς και όταν παραλείπονται τα ιδιαίτερα καθήκοντα και υποχρεώσεις που προσιδιάζουν στη συγκεκριμένη υπηρεσία και προσδιορίζονται από την κείμενη εν γένει νομοθεσία, τα διδάγματα της κοινής πείρας και τις αρχές της καλής πίστης. Ο παράνομος χαρακτήρας της ζημιογόνου πράξης, παράλειψης ή υλικής ενέργειας αρκεί για τη στοιχειοθέτηση της ευθύνης του Δημοσίου ή του Ν.Π.Δ.Δ., χωρίς να απαιτείται και η διαπίστωση πταίσματος του δημόσιου οργάνου. Έννοια αιτιώδους συνδέσμου· απαραίτητη η ύπαρξη αυτού μεταξύ της παράνομης πράξης (ή παράλειψης, ή υλικής ενέργειας, ή παράλειψης υλικής ενέργειας) του δημόσιου οργάνου και της επελθούσας ζημίας. Άρθρο 932 Α.Κ.: Επιδίκαση εύλογης και ανάλογης με τις περιστάσεις της συγκεκριμένης περίπτωσης χρηματικής ικανοποίησης λόγω ηθικής βλάβης, ή ψυχικής οδύνης (επί θανάτωσης προσώπου), κατόπιν εκτίμησης των πραγματικών περιστατικών και με βάση τους κανόνες της κοινής πείρας και λογικής. Σκοπός χρηματικής ικανοποίησης λόγω ψυχικής οδύνης. Έννοια «οικογένειας» κατ’ άρθρο 932 Α.Κ.: Περιλαμβάνονται οι εγγύτεροι και στενώς συνδεόμενοι με τον θανατωθέντα συγγενή που δοκιμάστηκαν ψυχικώς από την απώλειά του, στην ανακούφιση του πόνου των οποίων στοχεύει η εν λόγω διάταξη. Κριτήρια υπολογισμού του ύψους της χρηματικής ικανοποίησης. Το δικαστήριο μπορεί να αποκαταστήσει όχι μόνο την ενεστώσα, αλλά και τη μέλλουσα ηθική βλάβη ή ψυχική οδύνη, όπως μπορεί να αποκαταστήσει τη μέλλουσα περιουσιακή ζημία. Επιδίκαση χρηματικής ικανοποίησης και σε φυσικό πρόσωπο πολύ μικρής ηλικίας. Διατάξεις άρθρων 481 και 482 Α.Κ.: Ο προσδιορισμός του βαθμού του πταίσματος και του μέτρου της μεταξύ των υποχρέων ευθύνης μπορεί να γίνει μόνο στη δίκη επί της αναγωγής αυτού, που κατέβαλε ολόκληρη την αποζημίωση κατά των λοιπών υποχρέων. Κρίση ότι, με βάση τα στοιχεία της δικογραφίας, στη συγκεκριμένη περίπτωση έλαβαν χώρα παράνομες ενέργειες και παραλείψεις του ιατρικού προσωπικού των εφεσίβλητων – εκκαλούντων νοσοκομείων κατά την άσκηση των καθηκόντων τους, οι οποίες συνδέονται αιτιωδώς με το θάνατο του συγγενούς των εκκαλούντων – εφεσίβλητων, όπως νομίμως και ορθώς έκρινε το πρωτοβάθμιο δικαστήριο. Συντρέχουν οι νόμιμες προϋποθέσεις αποζημιωτικής ευθύνης, κατά τα άρθρα 105 – 106 του Εισ.Ν.Α.Κ., απορριπτομένων ως αβασίμων των περί του αντιθέτου ισχυρισμών. Επιδίκαση χρηματικής ικανοποίησης από το Δικαστήριο, λαμβάνοντας υπόψη την ηλικία του θανόντος, τις συνθήκες θανάτου αυτού και το βαθμό συγγένειας των εκκαλούντων – εφεσίβλητων, βάσει των κανόνων της κοινής πείρας και λογικής. Εν μέρει δεκτή η έφεση των εκκαλούντων – εφεσίβλητων συγγενών, μεταρρυθμίζεται ανάλογα η πρωτόδικη απόφαση, σύμφωνα με τα ειδικότερα οριζόμενα στο διατακτικό. Απορρίπτονται οι εφέσεις των νοσοκομείων.
