Τμήμα 4ο (Τριμελές)
Πρόεδρος: Αναστασία Δασκαγιάννη, Πρόεδρος Πρωτοδικών Δ.Δ.
Εισηγήτρια: Δήμητρα Αμπατζή, Πρωτοδίκης Δ.Δ.
Αίτηση ακύρωσης κατά απόφασης του Συμβουλίου Αρχηγών Γενικών Επιτελείων, με την οποία κρίθηκε ο αιτών ως «διατηρητέος στον αυτό βαθμό» λόγω ελλιπούς αιτιολογίας – Μη νόμιμη θεμελίωση δυσμενούς κρίσης αποκλειστικά σε παρωχημένες εκθέσεις αξιολόγησης (ν. 2439/1996). Δέχεται την αίτηση ακύρωσης και αναπέμπει την υπόθεση στη Διοίκηση για νέα νόμιμη κρίση.
(…) Επειδή, από τις προαναφερόμενες διατάξεις του άρθρου 12 παρ. 3, σε συνδυασμό με εκείνες του άρθρου 16 παρ. 3 και 6 εδ. β΄ του ν. 2439/1996, συνάγεται ότι, κατά τις έκτακτες κρίσεις για προαγωγή στους ανώτατους βαθμούς, έχει χορηγηθεί στα οικεία συμβούλια ευρύτατη διακριτική ευχέρεια να επιλέγουν για προαγωγή τους αξιωματικούς εκείνους οι οποίοι, κατά την προσωπική αντίληψη των μελών του Συμβουλίου και με βάση συγκεκριμένα στοιχεία από τον ατομικό φάκελο του κρινόμενου, που ανάγονται σε όλους τους βαθμούς και ιδιαίτερα στον κατεχόμενο και τον αμέσως προηγούμενο βαθμό (βλ. άρθρο 13 παρ. 7 και 10), συγκεντρώνουν σε εξαίρετο βαθμό (δηλαδή σε βαθμό «εξαίρετος 90 – 100%» στην κλίμακα του ν. 2439/1996), όλα τα ιδιάζοντα προσόντα για την κάλυψη ανώτερης θέσης, διαθέτουν δε επιπλέον ευρεία και ποικίλη διοικητική και επιτελική πείρα και ικανότητα, καθώς και γενικότερη στρατιωτική μόρφωση (πρβλ. Σ.τ.Ε. 377/2013, 1951/2012, 2053/2007, 2896/2006, 3470/2005 κ.α.). Από τις εν λόγω διατάξεις συνάγεται, επίσης, ότι νομίμως μεν λαμβάνονται υπόψη και στοιχεία παρωχημένα, ήτοι στοιχεία που ανάγονται σε χρόνο πέραν της δεκαετίας πριν από την κρίση, όμως, τα εν λόγω παρωχημένα στοιχεία δεν μπορούν, λαμβανόμενα αυτοτελώς, να στηρίξουν καθ’ εαυτά δυσμενή κρίση, όπως η κρίση Σμηνάρχου ως διατηρητέου στον αυτό βαθμό, εκτός εάν είτε συνεκτιμώνται και ενισχύονται με μεταγενέστερα και σχετικώς πιο πρόσφατα στοιχεία, είτε κατά την ειδικώς αιτιολογημένη κρίση του αρμοδίου Συμβουλίου υποδηλώνουν σαφή έλλειψη προσόντων που προβλέπονται από το νόμο και ιδίως των ηθικών και ψυχικών προσόντων, του κύρους, του στρατιωτικού πνεύματος και της πολεμικής δράσης, τα οποία προβλέπονται από τις ανωτέρω διατάξεις των παρ. 10 και 11 του άρθρου 13 του ν. 2439/1996 (πρβλ. Σ.τ.Ε. 147/2020, 4191/2012 7μ., 2424/2010, 993/2005, 1594/2003, 3383/2002 κ.ά.). Περαιτέρω, η κρίση του αξιωματικού ως «διατηρητέου στον αυτό βαθμό» πρέπει να είναι προσηκόντως αιτιολογημένη. Για την αιτιολόγηση αυτή πρέπει, αφενός μεν, από το οικείο πρακτικό να προκύπτει σε ποιο ή σε ποια συγκεκριμένα ουσιαστικά προσόντα υστερεί ο κρινόμενος αξιωματικός και μάλιστα σε σημείο που να επιβάλλεται, κατά την ουσιαστική εκτίμηση του Συμβουλίου, ο χαρακτηρισμός του ως διατηρητέου στον αυτό βαθμό, αφετέρου δε, να μνημονεύονται ρητώς στο πρακτικό αυτό συγκεκριμένα στοιχεία από τον ατομικό φάκελο του αξιωματικού ή γνωστά στα μέλη του συμβουλίου από προσωπική τους αντίληψη, τα οποία, συνδεόμενα προς τα μνημονευθέντα ουσιαστικά προσόντα, επηρεάζουν την εικόνα ολόκληρης της επίδοσης και απόδοσής του και θεμελιώνουν τη δυσμενή γι’ αυτόν κρίση του Συμβουλίου (πρβλ. Σ.τ.Ε. 147/2020, 1526/2017, 3608/2015, 4191/2012 7μ., 2997, 153/2011, 2424, 4337/2010, 867/2009, 643/2006 κ.ά.
Επειδή, στην προκειμένη περίπτωση, από τα στοιχεία της δικογραφίας προκύπτουν τα εξής: Ο αιτών, Σμήναρχος Ιπτάμενος της Πολεμικής Αεροπορίας, κρίθηκε, κατά την έκτακτη κρίση Σμηνάρχων Ιπταμένων για επιλογή προς πλήρωση κενών θέσεων Ταξιάρχων Ιπταμένων, έτους 2024, (…) παμψηφεί ως «διατηρητέος στον αυτό βαθμό», κατ’ εφαρμογή των διατάξεων του άρθρου 16 παρ. 3 και 6 του ν. 2439/1996. Η αιτιολογία της κρίσης αυτής συνίστατο στο ότι ο αιτών θεωρείται μεν κατάλληλος για την ενάσκηση των καθηκόντων του βαθμού του, δεν διέθετε όμως όλα τα ιδιάζοντα ουσιαστικά του προσόντα για την κάλυψη ανώτερης θέσης, σύμφωνα με την παρ. 7β του άρθρου 12 του ν. 2439/1996, ….
(…) Επειδή, η προπαρατεθείσα αιτιολογία της ένδικης δυσμενούς κρίσης, ερειδόμενη αποκλειστικά στη βαθμολόγηση των ουσιαστικών προσόντων του αιτούντος, τα οποία αναφέρονται αποκλειστικά σε εκθέσεις αξιολόγησης, που αφορούν σε χρονικά διαστήματα των ετών 2001, 2002, 2003, 2005 και 2006, παρίσταται μη νόμιμη. Ειδικότερα, οι ανωτέρω εκθέσεις αξιολόγησης, ως αναγόμενες σε χρόνο πολύ πέραν της δεκαετίας από την ένδικη κρίση (2024), συνιστούν στοιχεία παρωχημένα, τα οποία δεν μπορούν να στηρίξουν την κρίση του αιτούντος ως «διατηρητέου στον αυτό βαθμό», εφόσον δεν ενισχύονται από μεταγενέστερα και σχετικώς πιο πρόσφατα δυσμενή στοιχεία, ούτε υποδηλώνουν, κατά την ειδικώς αιτιολογημένη κρίση του Συμβουλίου, σαφή έλλειψη των κατά νόμο απαιτούμενων προσόντων. … Συνεπώς, για τον λόγο αυτό, βασίμως προβαλλόμενο, πρέπει να ακυρωθεί η προσβαλλόμενη απόφαση του Συμβουλίου Αρχηγών Γενικών Επιτελείων (Σ.Α.Γ.Ε.), παρέλκει δε ως αλυσιτελής, η εξέταση των λοιπών προβαλλομένων λόγων ακύρωσης. Ακυρώνει την απόφαση του Σ.Α.Γ.Ε. και αναπέμπει την υπόθεση στη Διοίκηση για νέα νόμιμη κρίση.
