Εισηγητής: Χρήστος Κερασιώτης
Αγωγή κατά του Οργανισμού Λιμένος Ηγουμενίτσας Α.Ε. για αποζημίωση λόγω περιουσιακής ζημίας και χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης, προκληθείσες από παραλείψεις των οργάνων του Οργανισμού αυτού να λάβουν τα αναγκαία μέτρα για να αποτρέψουν την πρόκληση φθορών σε αυτοκίνητό από πλημμύρα που έλαβε χώρα εντός της χερσαίας ζώνης του λιμένα Ηγουμενίτσας και συγκεκριμένα επί της οδού Αγίων Αποστόλων. Κρίθηκε ότι ο Οργανισμός στο πλαίσιο της διοίκησης και διαχείρισης της χερσαίας ζώνης του λιμένα Ηγουμενίτσας υποχρεούται να σχεδιάζει και να εκτελεί έργα τοπικού χαρακτήρα που προστατεύουν τις εγκαταστάσεις του εν λόγω λιμένα, καθώς και τους χρήστες αυτών, μεταξύ άλλων, από πλημμύρες που δύναται να προκληθούν από έντονες βροχοπτώσεις και, συνεπώς, αξιώσεις για αποζημίωση ζημιών και αποκατάσταση ηθικής βλάβης που προκαλούνται από παράνομες πράξεις ή παραλείψεις των οργάνων του Οργανισμού αυτού κατά την άσκηση της ως άνω δημόσιας εξουσίας που της έχει ανατεθεί και δεν συνδέονται με την ιδιωτική διαχείριση της περιουσίας του, ούτε οφείλονται σε προσωπικό πταίσμα οργάνου, που ενήργησε εκτός του κύκλου των υπηρεσιακών του καθηκόντων, συνιστούν διοικητικές διαφορές υπαγόμενες στη δικαιοδοσία των διοικητικών δικαστηρίων. Περαιτέρω, κρίθηκε ότι ο εναγόμενος Οργανισμός υπέχει, καταρχήν, ευθύνη προς αποζημίωση, κατ’ εφαρμογή των άρθρων 105 και 106 του Εισ.Ν.Α.Κ., για την αποκατάσταση της περιουσιακής ζημίας που υπέστη ο ενάγων, η οποία δεν αναιρείται από την ενδεχόμενη συντρέχουσα ευθύνη του Δήμου Ηγουμενίτσας, λόγω παράλειψης συντήρησης και παρακολούθησης της κατάστασης του ρέματος. Επίσης, απορρίφθηκε ένσταση συνυπαιτιότητας, διότι το εκδοθέν για την επίδικη ημερομηνία έκτακτο δελτίο επιδείνωσης καιρού της Ε.Μ.Υ., το οποίο κατά τον εναγόμενο Οργανισμό ο ενάγων μπορούσε και έπρεπε να λάβει υπόψη προκειμένου να αποφύγει τη στάθμευση του οχήματος του εντός της χερσαίας ζώνης του λιμένα, αφορούσε πρόβλεψη επικίνδυνων καιρικών φαινομένων υψηλής, πλην όμως όχι ιδιαιτέρως υψηλής ή εξαιρετικής, επικινδυνότητας. Ως εκ τούτου, μπορούσε μεν να προκαλέσει στους πολίτες ένα επίπεδο σχετικής εγρήγορσης όχι, δεν ήταν όμως τέτοιας έντασης ώστε να καθιστά προβλέψιμη, για τον μέσο συνετό συναλλασσόμενο, την εκδήλωση πλημμυρικού φαινομένου σε κοινόχρηστο δημόσιο χώρο, όπως η οδός Αγίων Αποστόλων εντός της χερσαίας ζώνης του λιμένα και συνεπώς ο ενάγων, επιτρέποντας τη μετάβαση της συντρόφου του με το όχημά του στο ανωτέρω σημείο και τη στάθμευσή του εκεί, δεν επέδειξε αμέλεια ικανή να θεμελιώσει συνυπαιτιότητά του στην επέλευση του ζημιογόνου γεγονότος. Δεν έγινε δεκτή επιμέρους αξίωση του ενάγοντος που αφορά την απομείωση της εμπορικής αξίως του οχήματός του, διότι δεν προσκόμισε στοιχεία από τα οποία να προκύπτει: (α) η αξία κτήσης του οχήματος (όπως τιμολόγιο αγοράς ή επίσημη τιμολόγηση του μοντέλου), (β) η αγοραία αξία του κατά τον χρόνο του ζημιογόνου συμβάντος (π.χ. ασφαλιστήριο συμβόλαιο ή έκθεση πραγματογνωμοσύνης), καθώς και (γ) η κατάστασή του κατά τον κρίσιμο χρόνο (διανυθέντα χιλιόμετρα, ιστορικό συντήρησης, δελτία τεχνικού ελέγχου). Κατά τα λοιπά, η κρινόμενη αγωγή έγινε δεκτή και επιδικάστηκε στον ενάγοντα αποζημίωση ισόποσης της δαπάνης στην οποία υποβλήθηκε για την προμήθεια ανταλλακτικών και για τις εργασίες επισκευής του οχήματός του, καθώς και χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης.
