ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Κοινωνική ασφάλιση- Ο.Α.Ε.Ε.- Απόρριψη ένστασης κατά απόφασης απονομής σύνταξης λόγω γήρατος χωρίς συνυπολογισμό ορισμένου διαστήματος ως συντάξιμου χρόνου- Μη διάνυση από την προσφεύγουσα του προβλεπόμενου κατ’ άρ. 5 π.δ. 116/1988 χρόνου στην ασφάλιση του πρώην Τ.Ε.Β.Ε. προς θεμελίωση δικαιώματος προαιρετικής ασφάλισης- Μη διακοπή της υποχρεωτικής της ασφάλισης στο ως άνω ταμείο κατά το χρόνο υποβολής της αίτησης για προαιρετική συνέχιση της ασφάλισης, λόγω σύνδεσης της διακοπής με την ύπαρξη του ασφαλιστικού δεσμού και όχι με τον χρόνο διακοπής της επαγγελματικής απασχόλησης- Νόμιμη η εφαρμογή της μεταβατικής διάταξης της παρ. 4 του άρ. 18 του π.δ. 258/1005 αντί της παρ. 5, καθότι η τελευταία προϋποθέτει ρητή υπαγωγή στην προαιρετική ασφάλιση του καταργούμενου Τ.Ε.Β.Ε., προκειμένου αυτή να συνεχιστεί υπό το νέο νομοθετικό καθεστώς ( Ο.Α.Ε.Ε.), ενώ για την προσφεύγουσα δεν είχε εκδοθεί τέτοια απόφαση, μη θεωρούμενης ως τέτοιας της αποδοχής συνέχισης καταβολής εκ μέρους της ασφαλιστικών εισφορών- Το διάστημα από 1.1.2007-31.12.2014 δεν μπορεί να συνυπολογιστεί ως συντάξιμος χρόνος ασφάλισης, καθότι στη διάρκεια αυτού η προσφεύγουσα δεν απασχολήθηκε πραγματικά ούτε έφερε κάποια ασφαλιστέα ιδιότητα στο πρόσωπό της, με συνέπεια να μην εφαρμόζονται ούτε οι διατάξεις περί τυπικής ασφάλισης ούτε το άρ. 34 παρ. 3 εδ. β’ του ν. 4387/2016- Απορρίπτει την προσφυγή
ΤΟ
ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
ΤΜΗΜΑ Ι΄
ΤΡΙΜΕΛΕΣ
σ υ ν ε δ ρ ί α σ ε δημόσια στο ακροατήριό του στις 24 Σεπτεμβρίου 2024, με δικαστές τους Αλέξανδρο Κελτιμλίδη, Πρόεδρο Πρωτοδικών Διοικητικών Δικαστηρίων, Μαγδαληνή Κατηρτζόγλου και Δέσποινα Κωνσταντινίδου (Εισηγήτρια), Πρωτοδίκες Διοικητικών Δικαστηρίων και γραμματέα τη Σουλτάνα Λουλούδη, δικαστική υπάλληλο,
για να δικάσει την προσφυγή με αριθμό κατάθεσης ΠΡ2409/28.9.2023 και Ε.Α.Υ. 2023037935
της … του …, κατοίκου Αθηνών (…), η οποία παραστάθηκε με την από 24.9.2024 δήλωση, σύμφωνα με το άρθρο 133 παρ. 2 του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας, της πληρεξούσιας δικηγόρου Ελένης Καλόσακα,
κατά του νομικού προσώπου δημοσίου δικαίου (ν.π.δ.δ.) με την επωνυμία «Ηλεκτρονικός Εθνικός Φορέας Κοινωνικής Ασφάλισης» (e–Ε.Φ.Κ.Α.), που εκπροσωπείται από τον Διοικητή του και παραστάθηκε δια της πληρεξούσιας δικηγόρου Ζηνοβίας Καδηγιαννάκη.
Κατά τη συζήτηση στο ακροατήριο η πληρεξούσια του καθ’ ου ανέπτυξε τους ισχυρισμούς της και ζήτησε όσα αναφέρονται στα πρακτικά.
Μετά τη συνεδρίαση το Δικαστήριο συνήλθε σε διάσκεψη.
Αφού μελέτησε τη δικογραφία
Σκέφθηκε κατά το νόμο
1. Επειδή, με την κρινόμενη προσφυγή, για την άσκηση της οποίας καταβλήθηκε παράβολο ύψους 25 ευρώ (βλ. το με κωδικό πληρωμής … ηλεκτρονικό παράβολο της Γενικής Γραμματείας Πληροφοριακών Συστημάτων το οποίο εμφανίζεται δεσμευμένο), ζητείται η ακύρωση της …/3.5.2023 απόφασης της Διοικητικής Επιτροπής Διεύθυνσης Ασφάλισης και Β΄ Απονομής Διεθνών Συντάξεων Βορείου Ελλάδος του e-Ε.Φ.Κ.Α. με την οποία απορρίφθηκε η …/31.12.2021 ένσταση της προσφεύγουσας κατά της …/19.7.2021 απόφασης του Διευθυντή Β΄ Περιφερειακής Διεύθυνσης Μη Μισθωτών e-Ε.Φ.Κ.Α. Θεσσαλονίκης. Με την απόφαση αυτή απονεμήθηκε στην προσφεύγουσα σύνταξη λόγω γήρατος χωρίς τον συνυπολογισμό ως συντάξιμου χρόνου από τις 1.1.2007 έως τις 31.12.2014 από τον τέως Ο.Α.Ε.Ε.
2. Επειδή, στο άρθρο 5 του π.δ. 116/1988 (Α΄48) «Κανονισμός Παροχών Τ.Ε.Β.Ε.» ορίζεται ότι: «1. Ο ασφαλισμένος του ΤΕΒΕ που έχει πραγματοποιήσει δεκαπέντε έτη στην ασφάλιση αυτού, δικαιούται όταν διακόψει την ασφάλισή του να συνεχίσει προαιρετικά την ασφάλιση με αίτησή του που υποβάλλεται μέσα σε προθεσμία δύο ετών που αρχίζει από την ημέρα διακοπής της υποχρεωτικής ασφάλισης. Ο προηγούμενος χρόνος ασφάλισης σε οποιοδήποτε φορέα ή Κλάδο Κύριας Σύνταξης συνυπολογίζεται για τη συμπλήρωση του χρόνου που απαιτείται για τη συνέχιση της ασφάλισης προαιρετικά εφόσον ο ασφαλισμένος έχει πραγματοποιήσει 10 έτη πραγματικής ασφάλισης στο Ταμείο από τα οποία τα 5 συνεχή πριν από τη διακοπή της υποχρεωτικής ασφάλισης. 2. … 4. Προαιρετική ασφάλιση ή συνέχισή της δεν είναι δυνατή αν ο ενδιαφερόμενος που κάνει την αίτηση είναι υποχρεωτικά ασφαλιστέος ή προαιρετικά ασφαλισμένος σε άλλο Ασφαλιστικό Οργανισμό Κύριας Ασφάλισης ή έγινε συνταξιούχος τέτοιου οργανισμού ή του Δημοσίου. 5. Η προαιρετική ασφάλιση αρχίζει από την πρώτη του επόμενου μήνα από την υποβολή της αίτησης και μπορεί εφόσον ζητηθεί από τον ασφαλισμένο να ανατρέξει μέχρι ένα έτος πριν από την υποβολή της αίτησης. 6. … 8. … Αν καθυστερήσει η καταβολή των εισφορών πέραν των δώδεκα μηνών από το τέλος του μηνός εκείνου στον οποίο ανάγονται, τότε χάνεται το δικαίωμα για τη συνέχιση της προαιρετικής ασφάλισης. …».
3. Επειδή, περαιτέρω, με τον ν. 2676/1999 «Οργανωτική και λειτουργική αναδιάρθρωση των φορέων κοινωνικής ασφάλισης και άλλες διατάξεις» (Α΄ 1) προβλέφθηκε η σύσταση νομικού προσώπου δημοσίου δικαίου με την επωνυμία «Οργανισμός Ασφάλισης Ελευθέρων Επαγγελματιών» (άρθρο 1), στην υποχρεωτική ασφάλιση του οποίου υπάγονται, μεταξύ άλλων, τα πρόσωπα εκείνα τα οποία ασκούν επάγγελμα υπαγόμενο στην ασφάλιση του Τ.Α.Ε. και του Τ.Ε.Β.Ε. (άρθρο 3 παρ. 1), ορίστηκε δε ότι από την έναρξη λειτουργίας του Ο.Α.Ε.Ε. θα μεταφερθούν σε αυτόν, θεωρούμενοι ως ασφαλισμένοι του, όλοι οι ασφαλισμένοι του Τ.Α.Ε. και του Τ.Ε.Β.Ε., η δε έναρξη λειτουργίας του Ο.Α.Ε.Ε. θα συνέπιπτε με την έναρξη ισχύος του Οργανισμού του, ο οποίος θα εκδιδόταν σύμφωνα με την εξουσιοδοτική διάταξη της παρ. 2 του άρθρου 12 του ιδίου νόμου (άρθρο 3 παρ. 2), ενώ από το ίδιο χρονικό σημείο θα επερχόταν κατάργηση των ανωτέρω Ταμείων, του Ο.Α.Ε.Ε. καθισταμένου καθολικού διαδόχου αυτών (άρθρο 4). Κατ’ επίκληση της ανωτέρω εξουσιοδοτικής διάταξης εκδόθηκε ο Οργανισμός του Ο.Α.Ε.Ε. (π.δ. 154/2006, Α΄ 167), ο οποίος τέθηκε σε ισχύ, σύμφωνα με το άρθρο 39 αυτού, από 1.1.2007. Περαιτέρω, κατ’ εξουσιοδότηση των διατάξεων των παραγράφων 1 και 3 του άρθρου 12 του ν. 2676/1999 εκδόθηκε το π.δ. 258/2005 «Καταστατικό του Οργανισμού Ασφάλισης Ελευθέρων Επαγγελματιών (Ο.Α.Ε.Ε.)» (Α΄ 316), που άρχισε να ισχύει, σύμφωνα με το άρθρο 38 αυτού, από την 1.1.2006 και το οποίο ορίζει τα εξής: Στο άρθρο 1 «Πρόσωπα υπαγόμενα στην ασφάλιση» ότι: «1. Στην υποχρεωτική ασφάλιση του Ο.Α.Ε.Ε. υπάγονται όλα τα παρακάτω φυσικά πρόσωπα ηλικίας άνω των 18 ετών, αδιακρίτως φύλου και υπηκοότητας, που ασκούν την δραστηριότητά τους στην Ελλάδα: α) Οι επαγγελματίες και βιοτέχνες, που διατηρούν επαγγελματική και βιοτεχνική στέγη, ως τοιαύτης νοουμένης και της οικίας ή οποιουδήποτε χώρου όπου ασκείται επάγγελμα ή βιοτεχνία. β. Τα ασκούντα εμπορία πρόσωπα, τα οποία κατά νόμο υπάγονται σε Εμπορικό, Βιομηχανικό, Επαγγελματικό ή Βιοτεχνικό Επιμελητήριο ή και τα περιφερειακά τοιαύτα ανεξαρτήτως της επιμελητηριακής τους κατάστασης … 2. …», στο άρθρο 4 ότι: «1. (όπως το πρώτο εδάφιο της παραγράφου αυτής ίσχυε πριν από την αντικατάστασή του από το άρθρο 53 παρ. 2 του ν. 3996/2011, Α΄ 170) Τα παρακάτω πρόσωπα δικαιούνται να συνεχίσουν την ασφάλισή τους προαιρετικά στους δύο κλάδους ασφάλισης του Ο.Α.Ε.Ε., εφόσον δεν είναι ασφαλισμένοι ή συνταξιούχοι άλλου φορέα κύριας ασφάλισης ή του Δημοσίου από ίδιο δικαίωμα: α) οι ασφαλισμένοι του Ο.Α.Ε.Ε. που διέκοψαν την ασφάλισή του σ’ αυτόν από οποιαδήποτε αιτία … Η αίτηση για συνέχιση της ασφάλισης προαιρετικά της περίπτωσης (α) υποβάλλεται εντός ανατρεπτικής προθεσμίας ενός (1) μηνός από τη διακοπή της υποχρεωτικής ασφάλισης και εφόσον δεν υπάρχει ουδεμία οφειλή του ασφαλισμένου προς τον Οργανισμό … 2. … Ασφαλιστικές εισφορές, που αναλογούν στο χρονικό διάστημα από τη διακοπή του επαγγέλματος ή από την υποβολή της αίτησης υπαγωγής στην προαιρετική συνέχιση της ασφάλισης μέχρι την κοινοποίηση της απόφασης στον ενδιαφερόμενο, καταβάλλονται εντός προθεσμίας ενός (1) έτους από την κοινοποίηση της απόφασης, είτε εφάπαξ, είτε τμηματικά … 4. Απώλεια του δικαιώματος συνέχισης της προαιρετικής ασφάλισης επέρχεται, εφόσον ο ενδιαφερόμενος: α) Έχει καθυστερήσει την καταβολή της μηνιαίας ασφαλιστικής εισφοράς περισσότερο από ένα έτος από την ημερομηνία κατά την οποία κατέστη απαιτητή. β) Δεν εξοφλήσει τις εισφορές του εδάφ. β΄ της παρ. 2 του παρόντος άρθρου εντός της τασσόμενης προθεσμίας. 5. …», στο άρθρο 7, με τίτλο «ΤΥΠΙΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΗ», ότι: «Μετά από παρέλευση διετίας από την αυτεπάγγελτα ή πενταετίας από την με αίτηση γενόμενη ασφάλιση προσώπου, ο Οργανισμός δεν δύναται να αμφισβητήσει τη νομιμότητα του διανυθέντος χρόνου, έστω και αν ελλείπουν οι προϋποθέσεις υπαγωγής ή παραμονής στην ασφάλιση, εφ’ όσον ο ασφαλισμένος κατέβαλε τις ασφαλιστικές εισφορές μέχρι το τέλος του επομένου έτους από τότε που αυτές κατέστησαν απαιτητές ή έχει παρέλθει πενταετία από την καθ’ οιονδήποτε τρόπο καταβολή αυτών, δεν διατυπώθηκε έγγραφη αντίρρηση από τον Οργανισμό και ο χρόνος αυτός δεν αμφισβητείται από άλλο ασφαλιστικό οργανισμό. Στις περιπτώσεις αυτές ο χρόνος που διανύθηκε λογίζεται ότι διανύθηκε νόμιμα, για όλες τις συνέπειες. Ο Οργανισμός υποχρεούται να διαγράψει από τα Μητρώα του τον ασφαλισμένο, από τον επόμενο μήνα που περιήλθε σε γνώση του η έλλειψη των προϋποθέσεων υπαγωγής ή παραμονής του στην ασφάλιση. Η διαγραφή δεν δύναται να πραγματοποιηθεί μετά την επέλευση της ασφαλιστικής περίπτωσης. Η εφαρμογή των παραπάνω διατάξεων προϋποθέτει αίτηση του ασφαλισμένου για την αναγνώριση του χρόνου, καλή πίστη εκ μέρους του, ανυπαρξία απατηλής ενέργειας ή συμπεριφοράς, καθώς και πραγματική άσκηση επαγγέλματος.» και στο άρθρο 18 «Μεταβατικές διατάξεις» ότι «… 4. Χρόνος για τον οποίο έχουν καταβληθεί ασφαλιστικές εισφορές στα καταργούμενα Ταμεία Τ.Ε.Β.Ε., Τ.Α.Ε., Τ.Σ.Α., ενώ δεν συνέτρεχαν οι νόμιμες προϋποθέσεις ασφάλισης, λογίζεται ως χρόνος ασφάλισης στον Ο.Α.Ε.Ε. και δεν επιστρέφονται ασφαλιστικές εισφορές, με την προϋπόθεση ότι δεν έχει εκδοθεί απόφαση διαγραφής και δεν υπάρχει ασφάλιση σε άλλο φορέα Κύριας ασφάλισης ή το Δημόσιο. 5. Πρόσωπα που έχουν υπαχθεί στην προαιρετική ασφάλιση των καταργούμενων Ταμείων Τ.Ε.Β.Ε, Τ.Α.Ε., Τ.Σ.Α., λόγω διακοπής του επαγγέλματος, συνεχίζουν αυτήν με τις προϋποθέσεις του άρθρου 4 του παρόντος. 6. …».
4. Επειδή, τέλος, στο άρθρο 34 του ν. 4387/2016 (Α΄85/12.5.2016) «Ενιαίο Σύστημα Κοινωνικής Ασφάλειας-Μεταρρύθμιση ασφαλιστικού-συνταξιοδοτικού συστήματος – Ρυθμίσεις φορολογίας εισοδήματος και τυχερών παιγνίων και άλλες διατάξεις» ορίζεται ότι: «1. Χρόνος ασφάλισης στον Ε.Φ.Κ.Α. για τους ασφαλισμένους του Κεφαλαίου αυτού είναι: … 3. Πρόσωπα που έχουν υπαχθεί καλόπιστα στην ασφάλιση των εντασσόμενων στον Ε.Φ.Κ.Α. φορέων, τομέων, κλάδων και λογαριασμών, ενώ δεν συνέτρεχαν οι νόμιμες προϋποθέσεις, συνεχίζουν την ασφάλισή τους στον Ε.Φ.Κ.Α. για όσο διάστημα διατηρούν την ιδιότητα ή απασχόληση για την οποία υπήχθησαν στην ασφάλιση των εντασσόμενων στον Ε.Φ.Κ.Α. φορέων, τομέων κλάδων και λογαριασμών. Χρόνος για τον οποίο έχουν καταβληθεί ασφαλιστικές εισφορές στους εντασσόμενους στον Ε.Φ.Κ.Α. φορείς, τομείς, κλάδους και λογαριασμούς, ενώ δε συνέτρεχαν οι νόμιμες προϋποθέσεις ασφάλισης, λογίζεται ως χρόνος ασφάλισης στον Ε.Φ.Κ.Α. και οι σχετικές ασφαλιστικές εισφορές δεν επιστρέφονται, εφόσον δεν έχει εκδοθεί απόφαση διαγραφής.» Η εν λόγω διάταξη, αναφέρεται σε χρόνο ασφάλισης για τον οποίο έχουν καλόπιστα καταβληθεί ασφαλιστικές εισφορές στους εντασσόμενους στον Ε.Φ.Κ.Α. φορείς, τομείς, κλάδους και λογαριασμούς, ενώ δεν συνέτρεχαν οι νόμιμες προϋποθέσεις ασφάλισης, ήτοι αφορά ημέρες ασφάλισης που αντιστοιχούν σε πραγματική απασχόληση, όμως ο ασφαλισμένος κατέβαλε εισφορές όχι στον ασφαλιστικό φορέα που κατά νόμο υπαγόταν, αλλά σε άλλον φορέα ασφάλισης.
5. Επειδή, στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από τα στοιχεία του φακέλου, η προσφεύγουσα, η οποία γεννήθηκε το έτος …, υπέβαλε στον Ο.Α.Ε.Ε. την …/24.2.2015 αίτηση για χορήγηση σύνταξης λόγω γήρατος, δηλώνοντας ότι έχει χρόνο ασφάλισης στον ανωτέρω Οργανισμό, στο Ι.Κ.Α.-Ε.Τ.Α.Μ. και σε γερμανικό φορέα ασφάλισης, τον συνυπολογισμό των οποίων ζήτησε με την αίτησή της. Με την …/19.7.2021 απόφαση του Διευθυντή της Περιφερειακής Διεύθυνσης Μη Μισθωτών Θεσσαλονίκης, η οποία εκδόθηκε κατόπιν ανάκλησης εκ μέρους της προσφεύγουσας της ανωτέρω αίτησης και υποβολής της …/23.6.2016 νέας αίτησης για χορήγηση σύνταξης, η οποία θεωρήθηκε πλασματικά υποβληθείσα στις 5.2.2020 (ημερομηνία συμπλήρωσης του 67ου έτους ηλικίας της προσφεύγουσας), της χορηγήθηκε σύνταξη λόγω γήρατος από τον Ο.Α.Ε.Ε., με συνολικό χρόνο ασφάλισης 18 χρόνια 4 μήνες και 1 ημέρα, καθώς και αναλογική παροχή του άρθρου 52 παρ. 1 στοιχείο Β Σημείο ΙΙ του Κανονισμού Ε.Ε. 883/2004 από 1.3.2020. Ειδικότερα, από τον ατομικό της φάκελο προκύπτει ότι η προσφεύγουσα εγγράφηκε στο Τ.Ε.Β.Ε. στις 18.4.1995, με έναρξη ασφάλισης στις 1.5.1995 λόγω συμμετοχής της, με την ιδιότητα της ομόρρυθμης εταίρου στην ομόρρυθμη εταιρία με την επωνυμία « …ΚΑΙ ΣΙΑ ΟΒΕ» (επάγγελμα …). Στις 27.5.1997 η εταιρία αυτή λύθηκε κατόπιν επίδοσης καταγγελίας από τον …, μεταξύ άλλων, στην προσφεύγουσα (σχετ. η …/27.5.1997 έκθεση επίδοσης) και στις 26.2.1998 έγινε διακοπή των εργασιών της στη Δ.Ο.Υ. …, αναδρομικά, με την από 24.2.2015 δήλωση διακοπής (σχετ. η με α/α …/24.2.2015 δήλωση στην ανωτέρω Δ.Ο.Υ.). Η προσφεύγουσα συμμετείχε, επίσης, υπό την ιδιότητα της ομόρρυθμης εταίρου, στην συσταθείσα στις 29.1.1996 (αριθμός σύστασης …/29.1.1996) ομόρρυθμη εταιρία, με την επωνυμία «KAI ΣΙΑ ΟΒΕΕ» (επάγγελμα …), η οποία λύθηκε στις 8.7.1996, με την επίδοση καταγγελίας από τον … και την προσφεύγουσα στον … και την κατάθεση στο Πρωτοδικείο Καστοριάς (…/8.7.1996 έκθεση επίδοσης και …/1996 επικύρωση του καταστατικού στο ως άνω Πρωτοδικείο) και αναδρομική διακοπή εργασιών στη Δ.Ο.Υ. … στις 8.7.1996, με κατάθεση της …/14.8.2013 αναδρομικής δήλωσης διακοπής. Εν τω μεταξύ, στις 8.7.1996 η προσφεύγουσα κατέθεσε ενώπιον του Τ.Ε.Β.Ε. Κ… υπεύθυνη δήλωση στην οποία αναφέρει: «επιθυμώ να παραμείνω στο καθεστώς αυτασφάλισης μου λόγω καταγγελίας της επιχείρησης στην οποία συμμετείχα με την επωνυμία “… ΚΑΙ ΣΙΑ ΟΒΕΕ” στις 8.7.1996», ενώ βρισκόταν ακόμα σε ισχύ η ασφάλισή της στο εν λόγω Ταμείο λόγω της ιδιότητάς της ως ομόρρυθμου μέλους της πρώτης εκ των δύο αναφερθεισών εταιριών « … ΚΑΙ ΣΙΑ ΟΒΕ», για την οποία η ασφαλιστική σχέση διακόπηκε στις 26.2.1998. Επίσης, από τα στοιχεία του ατομικού της φακέλου προκύπτει ότι η προσφεύγουσα υπέβαλε την …/17.10.2006 αίτηση ανακατάταξης από την Η στη Ι κατηγορία, για την οποία εκδόθηκε σχετική θετική απόφαση από τον ασφαλιστικό Οργανισμό, με ισχύ από 1.11.2006 και την …/12.12.2011 αίτηση ανακατάταξης από την Π14 στην Π06 ασφαλιστική κατηγορία, για την οποία εκδόθηκε σχετική θετική απόφαση, με ισχύ από 1.1.2012. Ενόψει της αρχικής αίτησής της για χορήγηση σύνταξης, το αρμόδιο Περιφερειακό Τμήμα Κ… εξέδωσε το …/16.4.2015 πιστοποιητικό προσδιορισμού χρόνου ασφάλισης, σύμφωνα με το οποίο η προσφεύγουσα ασφαλίστηκε στον Ο.Α.Ε.Ε. για 11 χρόνια και 8 μήνες, ήτοι κατά το χρονικό διάστημα από τις 1.5.1995 έως τις 28.2.1998 με το επάγγελμα «…» και κατά το χρονικό διάστημα από τις 1.3.1998 έως τις 31.12.2006, άνευ επαγγέλματος, με βάση τις μεταβατικές διατάξεις του άρθρου 18 του π.δ. 258/2006, ενώ το χρονικό διάστημα από τις 1.1.2007 έως τις 31.12.2014 δεν αναγνωρίστηκε ως χρόνος ασφάλισης και «κακώς πληρωμένος χρόνος». Ακολούθως, όπως προαναφέρθηκε, η προσφεύγουσα ανακάλεσε την ως άνω αίτηση για χορήγηση σύνταξης και υπέβαλε νέα αίτηση, με αριθμό πρωτοκόλλου …/23.6.2016, ζητώντας να αναγνωριστεί και το ανωτέρω χρονικό διάστημα από 1.1.2007 έως 31.12.2014 με τις διατάξεις της παρ. 3 του άρθρου 34 του ν. 4387/2016, ήτοι ως χρόνος ασφάλισης ενώ δεν συνέτρεχαν οι νόμιμες προϋποθέσεις για την καταβολή εισφορών. Παράλληλα, το Ι.Κ.Α.-Ε.Τ.Α.Μ. γνωστοποίησε με την …/8.6.2017 απόφαση Διευθυντή ότι η προσφεύγουσα ασφαλίστηκε στο ανωτέρω Ίδρυμα για 501 ημέρες (1 χρόνο 8 μήνες και 1 ημέρα) κατά το χρονικό διάστημα από τον 2ο/1968 έως τον 5ο/1970 και ο Γερμανικός Ασφαλιστικός Φορέας ότι η προσφεύγουσα ασφαλίστηκε σε αυτόν για 1500 ημέρες (5 χρόνια) κατά το χρονικό διάστημα από τον 9ο/1989 έως τον 8ο/1994. Ακολούθως, το Τμήμα Συντάξεων της Β΄ Περιφερειακής Διεύθυνσης Μη Μισθωτών Θεσσαλονίκης του e-Ε.Φ.Κ.Α. απέστειλε στην προσφεύγουσα την …/12.3.2021 πρόσκληση σε ακρόαση, ενημερώνοντάς την ότι δεν συντρέχουν οι νόμιμες προϋποθέσεις για να της χορηγηθεί σύνταξη λόγω γήρατος βάσει της από 23.6.2016 αίτησής της, διότι αν και είχε συμπληρώσει το 62ο έτος της ηλικίας της κατά την ως άνω ημερομηνία, δεν πληρούσε τη χρονική προϋπόθεση των 40 ετών. Η προσφεύγουσα, με την …/13.4.2021 απάντησή της ζήτησε να αναγνωριστεί ως ασφαλιστικός χρόνος ο χρόνος από 1.1.2007 έως 31.12.2014, είτε αναγνωριζόμενος ως χρόνος υπαγωγής στην προαιρετική ασφάλιση του Οργανισμού, για τον οποίο έχουν καταβληθεί οι ασφαλιστικές εισφορές, δεδομένης της υποβολής της από 8.7.1996 αίτησής της (υπεύθυνης δήλωσης), είτε βάσει του άρθρου 34 παρ. 3 εδάφιο β του ν. 4387/2016, όπως αρχικά ίσχυε, καθώς δεν είχε εκδοθεί απόφαση διαγραφής της προσφεύγουσας από τον Ο.Α.Ε.Ε., ώστε να λάβει σύνταξη βάσει των αντίστοιχων προϋποθέσεων (40 έτη ασφάλισης και 62ο έτος ηλικίας). Άλλως, ζήτησε να της χορηγηθεί σύνταξη λόγω συμπλήρωσης του 67ου έτους της ηλικίας της και με συνολικά 15 έτη ασφάλισης. Κατόπιν τούτων και με συνυπολογισμό του διαδοχικού χρόνου ασφάλισης της προσφεύγουσας στα προαναφερθέντα Ταμεία, της χορηγήθηκε, με την …/19.7.2021 απόφαση του Προϊστάμενου της Β΄ Περιφερειακής Διεύθυνσης Μη Μισθωτών Θεσσαλονίκης του καθ’ ου, σύνταξη ποσού 388,61 ευρώ για συνολικά 18 έτη 4 μήνες και 1 ημέρα ασφάλισης. Κατά της απόφασης αυτής η προσφεύγουσα άσκησε την …/31.12.2021 ένσταση, με την οποία επανέλαβε τους ανωτέρω ισχυρισμούς της. Η Διοικητική Επιτροπή Διεύθυνσης Ασφάλισης και Β΄ Απονομής Διεθνών Συντάξεων Βορείου Ελλάδος του e-Ε.Φ.Κ.Α. με την προσβαλλόμενη απόφασή της απέρριψε ομόφωνα την ασκηθείσα ένσταση, με την αιτιολογία ότι εξακολουθεί να είναι σε ισχύ το …/16.4.2015 πιστοποιητικό προσδιορισμού χρόνου ασφάλισης (Π.Π.Χ.Α.) που είχε εκδοθεί από το Περιφερειακό Τμήμα Κ… του Ο.Α.Ε.Ε. με το οποίο προσδιορίστηκε ο χρόνος ασφάλισής της στον Οργανισμό από 1.5.1995 έως 28.2.1998, λόγω άσκησης επαγγέλματος ως μέλος ομόρρυθμης εταιρίας και από 1.3.1998 έως 31.12.2006 σύμφωνα με τις μεταβατικές διατάξεις του άρθρου 18 του π.δ. 258/2005 (χρόνος για τον οποίο έχουν καταβληθεί ασφαλιστικές εισφορές στα καταργούμενα Ταμεία Τ.Ε.Β.Ε., Τ.Α.Ε., Τ.Σ.Α. ενώ δεν συνέτρεχαν οι νόμιμες προϋποθέσεις ασφάλισης), ενώ δεν μπορεί να προσμετρηθεί σε αυτόν ο χρόνος μετά την 1.1.2007 ως διανυθείς στην προαιρετική ασφάλιση του Ο.Α.Ε.Ε. Τούτο διότι, σύμφωνα με την προσβαλλόμενη απόφαση, η από 8.7.1996 υπεύθυνη δήλωση με την οποία η προσφεύγουσα δήλωσε ότι επιθυμούσε να μείνει σε καθεστώς αυτασφάλισης λόγω καταγγελίας της ομόρρυθμης εταιρίας στην οποία συμμετείχε με την επωνυμία «… ΚΑΙ ΣΙΑ ΟΒΕΕ» στις 8.7.1996, κατατέθηκε πριν από την διακοπή στην αρμόδια Δ.Ο.Υ. των εργασιών της «… ΚΑΙ ΣΙΑ ΟΒΕ» της οποίας επίσης αποτελούσε ομόρρυθμο μέλος και η οποία διενεργήθηκε στις 26.2.1998, οπότε επήλθε η λύση της ασφαλιστικής σχέσης. Εξάλλου, σύμφωνα με τα περαιτέρω αναφερόμενα στην προσβαλλόμενη απόφαση, δεν μπορεί για την προσφεύγουσα να τύχει εφαρμογής η 6/2007 εγκύκλιος του Ο.Α.Ε.Ε. διότι με αυτήν διευθετήθηκαν ζητήματα προαιρετικής ασφάλισης σε περιπτώσεις που δεν είχαν καταβληθεί ασφαλιστικές εισφορές, ενώ ούτε η αρχή της τυπικής ασφάλισης καλείται σε εφαρμογή, ούτε η ρύθμιση του άρθρου 34 παρ. 3 του ν. 4387/2016, διότι και στις δύο αυτές περιπτώσεις απαιτείται πραγματική απασχόληση του ενδιαφερόμενου.
6. Επειδή, ήδη, με την κρινόμενη προσφυγή, όπως οι λόγοι αυτής αναπτύσσονται με το από 27.9.2024 νομοτύπως κατατεθέν υπόμνημα, η προσφεύγουσα ζητεί την ακύρωση της προσβαλλόμενης απόφασης της Διοικητικής Επιτροπής προβάλλοντας ότι μη νομίμως δεν αναγνωρίστηκε ως χρόνος προαιρετικής ασφάλισης το χρονικό διάστημα από τις 1.1.2007 έως τις 31.12.2014, για το οποίο έχει καταβάλει τις αναλογούσες ασφαλιστικές εισφορές, κατ’ εκτέλεση σχετικών ειδοποιητηρίων που λάμβανε από το Ταμείο αδιάλειπτα. Εξάλλου, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς της, είχε υπαχθεί, δυνάμει της από 8.7.1996 αίτησης-υπεύθυνης δήλωσης που υπέβαλε στο καθ’ ου κατόπιν προτροπής υπαλλήλων του, σε καθεστώς προαιρετικής ασφάλισης στο Τ.Ε.Β.Ε. και μετέπειτα Ο.Α.Ε.Ε., στον οποίο παρέμεινε μέχρι και τις 31.12.2014 οπότε έπαυσε η καταβολή ασφαλιστικών εισφορών εκ μέρους της. Η υπαγωγή της στην προαιρετική ασφάλιση ουδέποτε ανακλήθηκε, κατά τα προβαλλόμενα, δημιουργώντας σε αυτήν την εύλογη πεποίθηση της υπαγωγής της στο καθεστώς προαιρετικής ασφάλισης, ενώ πληροί όλες τις προβλεπόμενες στο π.δ. 116/1988 προϋποθέσεις, τις οποίες η Διοίκηση, όπως αναφέρει, εφάρμοσε επιλεκτικά σε συνδυασμό με τις προϋποθέσεις που προβλέπονται στο μεταγενέστερο π.δ. 258/2005. Συγκεκριμένα, υποστηρίζει ότι: α) υπέβαλε αίτηση μετά την ημερομηνία διακοπής του επαγγέλματός της στις 8.7.1996, χρονικό σημείο που θα πρέπει, κατά τους ισχυρισμούς της να ληφθεί υπόψη, όχι ο χρόνος διακοπής εργασιών στη Δ.Ο.Υ., β) δεν ήταν υποχρεωτικά ασφαλιστέα ή προαιρετικά ασφαλισμένη σε άλλο ασφαλιστικό οργανισμό και γ) δεν έχει εκδοθεί απόφαση διαγραφής της από τον Ο.Α.Ε.Ε., ώστε πληροί το σύνολο των προϋποθέσεων του νόμου. Επικουρικά, ζητεί να της αναγνωριστεί χρόνος ασφάλισης δυνάμει του άρθρου 34 παρ. 3 εδάφιο β του ν. 4387/2016.
7. Επειδή, σύμφωνα με το άρθρο 5 του π.δ. 116/1988, που ίσχυε κατά την κατάθεση της από 8.7.1996 υπεύθυνης δήλωσης της προσφεύγουσας, δικαίωμα να υποβάλει αίτηση για συνέχιση, προαιρετικά, της ασφάλισής του έχει ο ασφαλισμένος του Τ.Ε.Β.Ε. που έχει πραγματοποιήσει δεκαπέντε έτη στην ασφάλιση αυτού, μέσα σε προθεσμία δύο ετών που αρχίζει από την ημέρα διακοπής της υποχρεωτικής ασφάλισης. Χρόνος ασφάλισης που έχει διανυθεί σε άλλα ασφαλιστικά Ταμεία δύναται να προσμετρηθεί, εφόσον ο ασφαλισμένος έχει πραγματοποιήσει 10 έτη πραγματικής ασφάλισης στο ανωτέρω Ταμείο από τα οποία τα 5 συνεχή πριν από τη διακοπή της υποχρεωτικής ασφάλισης. Ωστόσο, όπως προκύπτει από το αρμοδίως εκδοθέν …/16.4.2015 πιστοποιητικό προσδιορισμού χρόνου ασφάλισης, στις 8.7.1996, η προσφεύγουσα είχε διανύσει στην ασφάλιση του εν λόγω Ταμείου χρονικό διάστημα μόλις άνω του ενός έτους, ενώ, συνολικά, ασφαλίστηκε στον Ο.Α.Ε.Ε. για 11 χρόνια και 8 μήνες, ήτοι κατά το χρονικό διάστημα από τις 1.5.1995 έως τις 28.2.1998 με το επάγγελμα «…» και κατά το χρονικό διάστημα από τις 1.3.1998 έως τις 31.12.2006, άνευ επαγγέλματος, με βάση τις μεταβατικές διατάξεις του άρθρου 18 του π.δ. 258/2006, ώστε δεν πληρούσε τις χρονικές προϋποθέσεις της εν λόγω διάταξης. Σε κάθε δε περίπτωση, κατά τον χρόνο υποβολής της αίτησης δεν είχε διακοπεί η υποχρεωτική ασφάλισή της στο ανωτέρω Ταμείο, όπως απαιτείται από τη διάταξη του άρθρου 5 του π.δ. 116/1988, ο δε ασφαλιστικός δεσμός διατηρήθηκε μέχρι και τις 28.2.1998, ήτοι για σχεδόν δύο έτη μετά την υποβολή της επίμαχης υπεύθυνης δήλωσης, απορριπτομένου ως αβάσιμου του σχετικού ισχυρισμού της ότι κρίσιμος παρίσταται ο χρόνος διακοπής της επαγγελματικής απασχόλησης. Περαιτέρω, ουδέποτε εκδόθηκε απόφαση για την υπαγωγή της προσφεύγουσας στην προαιρετική ασφάλιση του Τ.Ε.Β.Ε. όπως εσφαλμένα υπολαμβάνει, ούτε άλλωστε δύναται να εκληφθεί ως τέτοια η αποδοχή της συνέχισης καταβολής εκ μέρους της ασφαλιστικών εισφορών, ώστε απορριπτέος παρίσταται ο προβαλλόμενος ισχυρισμός περί ανάκλησης ευμενούς διοικητικής αποφάσεως. Δεδομένης άλλωστε της μη έκδοσης τέτοιας αποφάσεως, δεν ήταν δυνατή η υπαγωγή της προσφεύγουσας στις μεταβατικές διατάξεις της παρ. 5 του άρθρου 18 του π.δ. 258/2005, που προϋποθέτει τη ρητή υπαγωγή στην προαιρετική ασφάλιση του καταργούμενου Τ.Ε.Β.Ε. προκειμένου να συνεχιστεί αυτή και υπό το νέο νομοθετικό καθεστώς, ώστε νομίμως εφαρμόστηκε στην προκειμένη περίπτωση η παρ. 4 του ως άνω άρθρου προκειμένου να αναγνωριστεί η ασφάλιση της προσφεύγουσας από τις 1.3.1998 μέχρι τις 31.12.2006. Τέλος, λαμβάνοντας υπόψη την απουσία πραγματικής απασχόλησης ή ασφαλιστέας ιδιότητας στο πρόσωπο της προσφεύγουσας κατά το χρονικό διάστημα από τις 1.1.2007 έως τις 31.12.2014, δεν δύνανται να εφαρμοστούν ούτε διατάξεις περί τυπικής ασφάλισης, ούτε το άρθρο 34 παρ. 3 εδάφιο β του ν. 4387/2016, κατά το οποίο επίσης απαιτείται η συνδρομή της ως άνω προϋπόθεσης (βλ. ΣτΕ 1916/2024). Επομένως, ορθώς και νομίμως δεν αναγνωρίστηκε ως διανυθέν στην ασφάλιση του Ο.Α.Ε.Ε. το ανωτέρω χρονικό διάστημα με την …/19.7.2021 απόφαση του Διευθυντή Β΄ Περιφερειακής Διεύθυνσης Μη Μισθωτών e-Ε.Φ.Κ.Α. Θεσσαλονίκης και η Διοικητική Επιτροπή που με την προσβαλλόμενη απόφασή της έκρινε ομοίως, αν και με εν μέρει διαφορετική αιτιολογία, είναι ορθή και νόμιμη, απορριπτομένων όλων των περί του αντιθέτου προβαλλόμενων.
8. Επειδή, κατ’ ακολουθία, πρέπει να απορριφθεί η κρινόμενη προσφυγή, να καταπέσει υπέρ του Ελληνικού Δημοσίου το καταβληθέν παράβολο (άρθρο 277 παρ. 9 εδ. α΄ του Κ.Δ.Δ.), αλλά, κατ’ εκτίμηση των περιστάσεων, να απαλλαγεί η προσφεύγουσα από τα δικαστικά έξοδα του καθ’ ου (άρθρο 275 παρ. 1 εδ. τελ. του Κ.Δ.Δ.).
ΔΙΑ ΤΑΥΤΑ
Απορρίπτει την προσφυγή.
Διατάσσει την κατάπτωση του καταβληθέντος από την προσφεύγουσα παραβόλου.
Απαλλάσσει την προσφεύγουσα από τα δικαστικά έξοδα του καθ’ ου.
Η διάσκεψη του Δικαστηρίου έγινε στη Θεσσαλονίκη στις 16-4-2025 και η απόφαση δημοσιεύτηκε στο ακροατήριό του σε έκτακτη δημόσια συνεδρίαση στις 23-4-2025.
Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΕΙΣΗΓΗΤΡΙΑ
Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ
