ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Ακυρωτικές διαφορές. Αίτηση ακύρωσης πολίτη τρίτης χώρας κατά απορριπτικής απόφασης της Διοίκησης επί αιτήσεως χορήγησης άδειας διαμονής για εξαιρετικούς λόγους βάσει του άρθρου 14 του ν. 4251/2014, όπως ίσχυαν, ως γονέα ανήλικου ημεδαπού, αλλά και του διοικητικού μέτρου της επιστροφής εντός ρητής προθεσμίας οικειοθελούς αναχώρησής του από την Ελλάδα. Κατά την έννοια της ανωτέρω διάταξης, η ιδιότητα του γονέα ανήλικου ημεδαπού, ως προϋπόθεση για τη χορήγηση της εν λόγω άδειας, δύναται να αποδοθεί σε εκείνους μόνο τους πολίτες τρίτης χώρας, στο πρόσωπο των οποίων υφίσταται, κατά νόμο, σχέση ανιόντος προς κατιόντα με τον ανήλικο Έλληνα πολίτη, αποκλειομένης κατά τούτο της θεμελίωσης δικαιώματος για την απόκτηση τίτλου διαμονής της συγκεκριμένης κατηγορίας υπέρ πολιτών τρίτης χώρας που συνδέονται με τον ανήλικο ημεδαπό με σχέση εξ αγχιστείας συγγένειας, σε ευθεία γραμμή και κατά τον ίδιο βαθμό. Η απόρριψη του αιτήματος του νυν αιτούντος, ως συζύγου πολίτη τρίτης χώρας που είχε αποκτήσει δύο ανήλικα τέκνα από τον πρώτο της γάμο με Έλληνα πολίτη και ο οποίος δεν είχε προσκομίσει ενώπιον της Διοίκησης, εντός της ταχθείσας προθεσμίας, συμπληρωματικά στοιχεία, καθώς και η συνακόλουθη λήψη του μέτρου της επιστροφής δεν βρίσκουν έρεισμα στα άρθρα 19 και 41 παρ. 1 του ν. 4251/2014, ούτε παραβιάζουν τα άρθρα 5 παρ. 1, 9 παρ. 1 εδ. β’ και 21 παρ. 1 του Συντάγματος και 8 της Ε.Σ.Δ.Α. ή τις σχετικές διατάξεις της Διεθνούς Σύμβασης για τα δικαιώματα του παιδιού. Απορρίπτει αίτηση ακύρωσης.
Αριθμος Απόφασης ΑΔ38/2025
ΤΟ
ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΠΑΤΡΩΝ
ΤΜΗΜΑ 3ο ΤΡΙΜΕΛΕΣ
ΑΚΥΡΩΤΙΚΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
σ υ ν ε δ ρ ί α σ ε δημόσια στο ακροατήριό του, στις 21 Νοεμβρίου 2024, με την εξής σύνθεση: Δήμητρα Γκότση, Πρόεδρος Πρωτοδικών Δ.Δ., Δημήτριος Χονδρός, Παναγιώτα Τζουβέκα, Πρωτοδίκες Δ.Δ., και γραμματέα τη Νεκταρία Καράμπελα, δικαστική υπάλληλο,
γ ι α να δικάσει την από 10.7.2023 αίτηση ακύρωσης (αριθ. πράξ. κατάθ. ΑΚΥ15/10.7.2023):
τ ο υ […] του […], πολίτη […], κατοίκου […], ο οποίος παραστάθηκε μετά της πληρεξούσιας δικηγόρου […],
κ α τ ά του Υπουργού Μετανάστευσης και Ασύλου, ο οποίος παραστάθηκε με την εξουσιοδοτημένη υπάλληλο της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Πελοποννήσου, Δυτικής Ελλάδας και Ιονίου […].
Με την αίτηση αυτή ο αιτών επιδιώκει να ακυρωθεί η υπ’ αριθ. πρωτ. […] απόφαση του Γραμματέα της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Πελοποννήσου, Δυτικής Ελλάδας και Ιονίου.
Η εκδίκαση άρχισε με την ανάγνωση της έκθεσης του εισηγητή, Πρωτοδίκη Δ.Δ. Δημήτριου Χονδρού.
Κατόπιν το Δικαστήριο άκουσε την πληρεξούσια του αιτούντος, η οποία ανέπτυξε και προφορικά τους προβαλλόμενους λόγους ακύρωσης και ζήτησε να γίνει δεκτή η αίτηση, καθώς και την αντιπρόσωπο του Υπουργού, η οποία ζήτησε την απόρριψή της.
Μετά τη συνεδρίαση το Δικαστήριο συνήλθε σε διάσκεψη και
Αφού μελέτησε τα σχετικά έγγραφα
Σκέφθηκε κατά το νόμο
1. Επειδή, με την κρινόμενη αίτηση, η οποία επαναφέρεται προς συζήτηση μετά την έκδοση της υπ’ αριθ. ΑΔ15/2024 προδικαστικής απόφασης του παρόντος Τμήματος του Δικαστηρίου, για την άσκηση δε της οποίας έχει καταβληθεί το νόμιμο παράβολο [βλ. το με κωδικό … έντυπο ηλεκτρονικού παραβόλου (e-παράβολο), μετά του από … αποδεικτικού εξόφλησης διά τραπεζικής πληρωμής], ο αιτών, πολίτης […], ζητά την ακύρωση της υπ’ αριθ. πρωτ. […] απόφασης του Γραμματέα της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Πελοποννήσου, Δυτικής Ελλάδας και Ιονίου, με την οποία απορρίφθηκε αίτηση αυτού για χορήγηση άδειας διαμονής για εξαιρετικούς λόγους, κατ’ επίκληση των διατάξεων του άρθρου 19 του ν. 4251/2014, όπως ίσχυαν, ως γονέας ανήλικου ημεδαπού, και του επιβλήθηκε μέτρο επιστροφής με οικειοθελή αναχώρηση από τη Χώρα εντός προθεσμίας 25 ημερών.
2. Επειδή, το Σύνταγμα ορίζει, στο άρθρο 9 παρ. 1 εδάφ. β’, ότι: «Η ιδιωτική και οικογενειακή ζωή του ατόμου είναι απαραβίαστη», στο άρθρο 21 παρ. 1, όπως η παρ. αυτή ισχύει μετά τη θέση σε ισχύ του ψηφίσματος της 25ης Νοεμβρίου 2019 της Θ’ Αναθεωρητικής Βουλής (ΦΕΚ Α’ 211), ότι: «1. Η οικογένεια, ως θεμέλιο της συντήρησης και προαγωγής του Έθνους, καθώς και ο γάμος, η μητρότητα και η παιδική ηλικία τελούν υπό την προστασία του Κράτους. … », ενώ, στο άρθρο 25 παρ. 1, ότι: «Τα δικαιώματα του ανθρώπου ως ατόμου και ως μέλους του κοινωνικού συνόλου … τελούν υπό την εγγύηση του Κράτους. Όλα τα κρατικά όργανα υποχρεούνται να διασφαλίζουν την ανεμπόδιστη και αποτελεσματική άσκησή τους. … Οι κάθε είδους περιορισμοί που μπορούν κατά το Σύνταγμα να επιβληθούν στα δικαιώματα αυτά πρέπει να προβλέπονται είτε απευθείας από το Σύνταγμα είτε από το νόμο, εφόσον υπάρχει επιφύλαξη υπέρ αυτού και να σέβονται την αρχή της αναλογικότητας». Εξάλλου, η Ευρωπαϊκή Σύμβαση για την προάσπιση των δικαιωμάτων του ανθρώπου και των θεμελιωδών ελευθεριών, η οποία κυρώθηκε με το άρθρο πρώτο του ν.δ/τος 53/1974 (ΦΕΚ Α’ 256, Ε.Σ.Δ.Α., απόδοση στη δημοτική γλώσσα με το άρθρο πρώτο του π.δ/τος 76/2022, ΦΕΚ Α’ 205), προβλέπει, στο άρθρο 8 («Δικαίωμα σεβασμού της ιδιωτικής και οικογενειακής ζωής»), ότι: «1. Κάθε πρόσωπο έχει δικαίωμα στον σεβασμό της ιδιωτικής και οικογενειακής ζωής του, … 2. Δεν επιτρέπεται παρέμβαση δημόσιας αρχής στην άσκηση αυτού του δικαιώματος, εκτός εάν η εν λόγω παρέμβαση προβλέπεται από τον νόμο και αποτελεί μέτρο, το οποίο σε μια δημοκρατική κοινωνία, είναι αναγκαίο για την εθνική ασφάλεια, τη δημόσια ασφάλεια, την οικονομική ευημερία της χώρας, την προάσπιση της τάξης και την πρόληψη ποινικών παραβάσεων, την προστασία της υγείας ή της ηθικής, ή την προστασία των δικαιωμάτων και ελευθεριών τρίτων».
3. Επειδή, περαιτέρω, ο ν. 4251/2014 «Κώδικας Μετανάστευσης και Κοινωνικής Ένταξης και λοιπές διατάξεις» (ΦΕΚ Α’ 80) ορίζει, στο άρθρο 1, ότι: «1. Για την εφαρμογή των διατάξεων του Κώδικα αυτού: α) … λβ) Συντηρών: Ο πολίτης τρίτης χώρας που διαμένει νόμιμα στην Ελλάδα και υποβάλλει αίτηση οικογενειακής επανένωσης, προκειμένου να επιτραπεί η είσοδος και η διαμονή στα μέλη της οικογένειάς του στην Ελλάδα, όπως αυτά προσδιορίζονται στον παρόντα Κώδικα. λγ) Μέλη οικογένειας πολίτη τρίτης χώρας: α. Ο έτερος των συζύγων, εφόσον έχει συμπληρώσει το 18ο έτος της ηλικίας του, καθώς και τα κάτω των 18 ετών άγαμα, κοινά τέκνα τους, συμπεριλαμβανομένων και εκείνων που έχουν νομίμως υιοθετηθεί στην Ελλάδα με δικαστική απόφαση ή με αλλοδαπή δικαστική απόφαση που είναι αυτοδικαίως εκτελεστή ή έχει κηρυχθεί εκτελεστή ή έχει αναγνωρισθεί το δεδικασμένο της στην Ελλάδα. β. Τα λοιπά, κάτω των 18 ετών, άγαμα τέκνα του συντηρούντος ή του ετέρου των συζύγων, συμπεριλαμβανομένων των τέκνων που έχουν, κατά τα ανωτέρω, υιοθετηθεί, εφόσον η άσκηση της επιμέλειας έχει νομίμως ανατεθεί για μεν τα τέκνα του συντηρούντος σε αυτό, για δε τα τέκνα του ετέρου συζύγου στον σύζυγο αυτόν, λδ) … λε) [όπως το στοιχ. αυτό αντικαταστάθηκε με το άρθρο 31 παρ. 1 του ν. 4540/2018 (ΦΕΚ Α’ 9)] Μέλος οικογένειας Έλληνα πολίτη: α. ο/η σύζυγος, β. ο/η σύντροφος με τον/την οποίο/α ο/η Έλληνας πολίτης έχει συνάψει σύμφωνο συμβίωσης εφόσον τούτο καταρτίστηκε στην Ελλάδα ή ενώπιον ελληνικής προξενικής αρχής, γ. ανεξαρτήτως ιθαγένειας: οι κατιόντες, συγγενείς εξ αίματος σε ευθεία γραμμή, των συζύγων ή των συντρόφων, οι οποίοι είναι κάτω των 21 ετών ή ανεξαρτήτως ηλικίας, εφόσον είναι συντηρούμενοι, καθώς και εκείνοι του/της συζύγου ή του/της συντρόφου, όπως ορίζεται στην περίπτωση β κατά την ανωτέρω διάκριση, ως προς την ηλικία, καθώς και τα τέκνα που έχουν υιοθετηθεί, επίσης κατά την ανωτέρω διάκριση, δ. ανεξαρτήτως ιθαγένειας, οι συντηρούμενοι απευθείας ανιόντες, καθώς και εκείνοι του/της συζύγου ή του/της συντρόφου, όπως ορίζεται στην περίπτωση β1, ε. κάθε άλλο μέλος της οικογένειας Έλληνα πολίτη ή του ετέρου των συζύγων ή συντρόφων, ανεξαρτήτως ιθαγένειας, το οποίο δεν εμπίπτει στα αναφερόμενα στις ανωτέρω περιπτώσεις πρόσωπα, εφόσον το μέλος τούτο συντηρείται από Έλληνα πολίτη ή τον έτερο των συζύγων ή των συντρόφων και σοβαροί λόγοι υγείας καθιστούν απολύτως αναγκαία την προσωπική φροντίδα του εν λόγω μέλους της οικογένειας από τον Έλληνα πολίτη. λστ) … » και, στο άρθρο 19, όπως αυτό ίσχυε μετά την αντικατάσταση των παρ. 1 έως 5 αυτού με το άρθρο 31 παρ. 4 του ν. 4540/2018, ότι: «1. Ο Συντονιστής της Αποκεντρωμένης Διοίκησης, μπορεί κατ’ εξαίρεση να χορηγεί άδεια διαμονής διάρκειας τριών (3) ετών, σε πολίτες τρίτων χωρών που διαμένουν στην Ελλάδα. Η άδεια διαμονής μπορεί να ανανεώνεται για έναν από τους λοιπούς λόγους του παρόντος Κώδικα. Αίτημα χορήγησης άδειας διαμονής έχει δικαίωμα να καταθέσει ο πολίτης τρίτης χώρας, εφόσον αποδεικνύει με έγγραφα βέβαιης χρονολογίας το πραγματικό γεγονός της διαμονής του στη χώρα για επτά (7) τουλάχιστον συνεχή έτη, πριν την υποβολή αίτησης ή είναι γονέας ανήλικου ημεδαπού και προσκομίζει στοιχεία που τεκμηριώνουν τη γονική σχέση με το/τα τέκνο/α. 2. Με απόφαση του Υπουργού Μεταναστευτικής Πολιτικής, καθορίζονται τα έγγραφα βέβαιης χρονολογίας που αποδεικνύουν την επταετή συνεχή παραμονή του αιτούντος στη χώρα, τα στοιχεία που τεκμηριώνουν τη γονική σχέση, καθώς και κάθε άλλη λεπτομέρεια για την εφαρμογή του παρόντος άρθρου. 3. … 4. Προϋπόθεση για την υποβολή αιτήσεων του παρόντος άρθρου είναι: α) Η κατοχή διαβατηρίου, … β) Η καταβολή παραβόλου ….γ) Η μη συνδρομή στο πρόσωπο των αιτούντων λόγων που τους καθιστούν επικίνδυνους για την δημόσια τάξη και ασφάλεια. … 5. …», ενώ, σύμφωνα με το άρθρο 136 παρ. 1 του ίδιου νόμου: «Με κοινή απόφαση των Υπουργών Εξωτερικών και Εσωτερικών καθορίζονται … τα δικαιολογητικά που απαιτούνται για την έκδοση των αντίστοιχων αδειών διαμονής».
4. Επειδή, κατ’ εξουσιοδότηση της ως άνω διάταξης του άρθρου 19 παρ. 2 του ν. 4251/2014, εκδόθηκε η υπ’ αριθμόν οικ.18951/22.6.2018 απόφαση του Υφυπουργού Μεταναστευτικής Πολιτικής «Καθορισμός εγγράφων βέβαιης χρονολογίας που αποδεικνύουν την επταετή συνεχή διαμονή στη Χώρα πολίτη τρίτης χώρας που αιτείται τη χορήγηση άδειας διαμονής για εξαιρετικούς λόγους, καθώς και των στοιχείων που τεκμηριώνουν τη γονική σχέση πολίτη τρίτης χώρας με τον ανήλικο ημεδαπό, σύμφωνα με το άρθρο 19 του ν. 4251/2014, όπως αντικαταστάθηκε με την παρ. 4 του άρθρου 31 του ν. 4540/2018 (91 Α)» (ΦΕΚ Β’ 2487), με την οποία ορίσθηκε ότι: «Α. … Β. Στο πλαίσιο εξέτασης αιτήσεων για χορήγηση άδειας διαμονής, βάσει των διατάξεων των παρ. 1 έως 5 του άρθρου 19 του ν. 4251/2014, όπως αντικαταστάθηκε με την παρ. 4 του άρθρου 31 του ν. 4540/2018, σε γονείς ανήλικων ημεδαπών που προσκομίζουν στοιχεία που τεκμηριώνουν τη γονική σχέση με το τέκνο, εφόσον υφίστανται θεμελιωμένες υπόνοιες κατάχρησης, που υποδηλώνουν ότι η αναγνώριση του τέκνου έχει τελεστεί με κύριο σκοπό την καταστρατήγηση του Κώδικα Μετανάστευσης και Κοινωνικής Ένταξης, η αρμόδια υπηρεσία, δύναται να ζητά την προσκόμιση εγγράφων που αποδεικνύουν την συγγενική σχέση, όπως ληξιαρχική πράξη γάμου ή συμφώνου συμβίωσης, ή συμβίωση των γονέων του τέκνου ή άσκηση της επιμέλειας αυτού. Εάν δεν είναι δυνατή η εξαγωγή ασφαλούς κρίσης, ο πολίτης τρίτης χώρας, δύναται να προσκομίσει τεστ δεσοξυριβονουκλεϊκού οξέος, (Deoxyribonucleik Acid – DNA) του τέκνου και των γονέων του από δημόσιο ή πιστοποιημένο ιδιωτικό εργαστήριο». Συναφώς, με την, εκδοθείσα κατ’ εξουσιοδότηση του ως άνω άρθρου 136 παρ. 1 του ν. 4251/2014, υπ’ αριθμόν 31399/18.9.2018 κοινή απόφαση των Υπουργών Εξωτερικών και Μεταναστευτικής Πολιτικής «Τροποποίηση της 30825/4.6.2014 (1528 Β) κοινής υπουργικής απόφασης “Καθορισμός απαιτούμενων δικαιολογητικών για τη χορήγηση εθνικών θεωρήσεων εισόδου και για τη χορήγηση και ανανέωση τίτλου διαμονής σύμφωνα με τις διατάξεις του ν. 4251/2014” όπως ισχύει» (ΦΕΚ Β’ 4366) προστέθηκε, μεταξύ άλλων, στο Κεφάλαιο Γ’ του άρθρου 1 της ως άνω 30825/4.6.2014 Κ.Υ.Α. η περίπτωση Γ1.5, η οποία ορίζει ότι: «Χορήγηση άδειας διαμονής για εξαιρετικούς λόγους (άρθρο 19) Α. … Β. Σε γονέα ανήλικου ημεδαπού τέκνου: • Επικυρωμένο αντίγραφο ισχύοντος διαβατηρίου ή ταξιδιωτικού εγγράφου αναγνωρισμένου από την χώρα μας, με εξαίρεση τους πολίτες τρίτων χωρών αντικειμενικά στερούμενων διαβατηρίου, οι οποίοι αντί του διαβατηρίου ή του ταξιδιωτικού εγγράφου θα υποβάλλουν υπεύθυνη δήλωση, στην οποία θα αναφέρονται οι ιδιαίτερες συνθήκες ή καταστάσεις για την υφιστάμενη προσωρινή ή μόνιμη αντικειμενική αδυναμία κατοχής του και σχετικά έγγραφα που το αποδεικνύουν. • Παράβολο, με τη μορφή ηλεκτρονικού παραβόλου, ύψους τριακοσίων (300) ευρώ. • Τέλος κόστους εκτύπωσης άδειας διαμονής με τη μορφή αυτοτελούς εγγράφου, ύψους 16 ευρώ. • Πιστοποιητικό οικογενειακής κατάστασης του ημεδαπού τέκνου από το οποίο να προκύπτουν η ιθαγένειά του και τα πλήρη στοιχεία των γονέων του • Φωτ/φο ταυτότητας του Έλληνα/Ελληνίδας γονέα του τέκνου • Συμβολαιογραφικό έγγραφο αναγνώρισης του τέκνου, όπου απαιτείται. • Λοιπά στοιχεία, όπου απαιτείται, που αποδεικνύουν τη συγγενική σχέση, όπως αυτά ορίζονται στο Κεφάλαιο Β της αριθμ. 18951/2018 (Β’ 2487) απόφασης του Υφυπουργού Μεταναστευτικής Πολιτικής».
5. Επειδή, κατά την έννοια της κρίσιμης εν προκειμένω διάταξης του άρθρου 19 του ν. 4251/2014, η οποία εξάλλου, ως εντασσόμενη σε ρύθμιση χορήγησης τίτλου διαμονής σε πολίτη τρίτης χώρας με την υπαγωγή αυτού σε εξαιρετικό καθεστώς, πρέπει να ερμηνεύεται στενά ως προς τις σχετικώς τασσόμενες προϋποθέσεις (ΣτΕ 316/2024, 7/2023, πρβλ. ΣτΕ 2245/2022), η ιδιότητα του γονέα ανήλικου ημεδαπού, ως προϋπόθεση για τη χορήγηση άδειας για εξαιρετικούς λόγους, δύναται να αποδοθεί σε εκείνους μόνο τους αλλοδαπούς ως άνω πολίτες, στο πρόσωπο των οποίων υφίσταται, κατά νόμο, σχέση ανιόντος προς κατιόντα με τον ανήλικο Έλληνα πολίτη, αποκλειομένης κατά τούτο της θεμελίωσης δικαιώματος για την απόκτηση τίτλου διαμονής της παρούσας κατηγορίας υπέρ πολιτών τρίτης χώρας που συνδέονται με τον ανήλικο ημεδαπό με σχέση εξ αγχιστείας συγγένειας, σε ευθεία γραμμή και κατά τον ίδιο βαθμό, ήτοι ως σύζυγοι του γονέα του ανηλίκου. Κατά τη ρύθμιση δε της παρούσας ειδικότερης περίπτωσης χορήγησης άδειας διαμονής για εξαιρετικούς λόγους του άρθρου 19 του ν. 4251/2014, με τις διατάξεις του οποίου εξάλλου σκοπείται η καθιέρωση πάγιας διαδικασίας για την κατά περίπτωση νομιμοποίηση της διαμονής ή επαναφοράς στη νομιμότητα πολιτών τρίτων χωρών που διαμένουν χωρίς νόμιμο τίτλο στη Χώρα και διατηρούν ισχυρούς δεσμούς σε αυτή, ο νομοθέτης θεμιτώς απέβλεψε, στο πλαίσιο προστασίας των δικαιολογημένων συμφερόντων του αλλοδαπού πολίτη καθώς και του βέλτιστου συμφέροντος του ανήλικου τέκνου, στην κατά τα ανωτέρω γονεϊκή ιδιότητα του αιτούντος άδεια πολίτη τρίτης χώρας, προτάσσοντας ευλόγως την ουσιαστική διασφάλιση της δέσμης δικαιωμάτων και υποχρεώσεων που απορρέουν από την κτήση της γονικής μέριμνας του ανηλίκου, κατά τους ειδικότερους ορισμούς των άρθρων των οικείων Κεφαλαίων του Αστικού Κώδικα (π.δ. 456/1984, ΦΕΚ Α’ 164, Α.Κ. – βλ. ιδίως άρθρα 1485, 1486 εδάφ. β’, 1487 εδάφ. β’, 1489, 1490 εδάφ. β’ περ. 4, 1491 και 1505 επόμ.). Εξάλλου, κατά τα παγίως κριθέντα, σε αντίθεση με τους «εγκατεστημένους μετανάστες», προκειμένου περί αλλοδαπών, οι οποίοι έχουν εισέλθει ή διαμένουν παράνομα στο έδαφος ενός κράτους, κατ’ αρχήν μόνο σε όλως εξαιρετικές περιστάσεις μπορεί η άρνηση χορήγησης άδειας διαμονής να αντίκειται στο άρθρο 8 της Ε.Σ.Δ.Α. (βλ. ΣτΕ 316/2024, ΕΔΔΑ, απόφαση της 28.7.2020, Pormes κατά Ολλανδίας, αριθμός προσφυγής 25402/14, σκέψη 57, απόφαση της 17.4.2018, Guliyev και Sheina κατά Ρωσίας, αριθμός προσφυγής 29790/14, σκέψη 49, Τμήμα Ευρείας Σύνθεσης, απόφαση της 3.10.2014, Jeunesse κατά Ολλανδίας, αριθμός προσφυγής 12738/10, σκέψεις 100 – 109, ΣτΕ 715/2012 με παραπομπές στην παλαιότερη σχετική νομολογία του ΕΔΔΑ).
6. Επειδή, εξάλλου, ο ως άνω ν. 4251/2014 ορίζει, περαιτέρω, στο άρθρο 24, ότι: «1. Η άδεια διαμονής δε χορηγείται …, εφόσον: α. Δεν πληρούνται ή δεν πληρούνται πλέον, οι προϋποθέσεις του Κώδικα αυτού. β. …. γ. Ο αιτών δεν ανταποκριθεί εντός διαστήματος δύο μηνών, σε έγγραφη κλήση για οποιοδήποτε ζήτημα αφορά τη διαδικασία έκδοσης της άδειας διαμονής. 2. Εφόσον … απορρίπτεται αίτημα χορήγησης … άδειας διαμονής, οι αρμόδιες κατά περίπτωση υπηρεσίες εκδίδουν απόφαση επιστροφής σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 16-41 του ν. 3907/2011». Συναφώς, ο εν λόγω ν. 3907/2011 (ΦΕΚ Α’ 7) – με τον οποίο, μεταξύ άλλων, εναρμονίστηκε η ελληνική νομοθεσία προς τις διατάξεις της Οδηγίας 2008/115/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 16ης Δεκεμβρίου 2008, σχετικά με τους κοινούς κανόνες και διαδικασίες στα κράτη – μέλη για την επιστροφή των παρανόμως διαμενόντων υπηκόων τρίτων χωρών (L 348/98/24.12.2008) –, ορίζει, στο άρθρο 21, ότι: «1. Σε περίπτωση απόρριψης αιτήματος χορήγησης … τίτλου διαμονής, … η αρμόδια αρχή εκδίδει απόφαση επιστροφής του υπηκόου τρίτης χώρας. Η απόφαση επιστροφής αποτελεί αναπόσπαστο τμήμα της απόφασης απόρριψης του αιτήματος διαμονής … », στο δε άρθρο 41, όπως οι διατάξεις αυτού αντικαταστάθηκαν και τροποποιήθηκαν με την παρ. 6 του άρθρου 10 του ν. 4332/2015 (ΦΕΚ Α’ 76), ότι: «1. Απαγορεύεται η επιστροφή αλλοδαπού εφόσον: α) Είναι ανήλικος που παρακολουθεί Ελληνικό σχολείο οποιασδήποτε βαθμίδας της εκπαίδευσης ή οι γονείς ή τα πρόσωπα που έχουν την επιμέλειά του διαμένουν νόμιμα στην Ελλάδα. β. Είναι γονέας ημεδαπού ανηλίκου και έχει την επιμέλεια ή έχει υποχρέωση διατροφής, την οποία εκπληρώνει. γ. Έχει υπερβεί το 80ό έτος της ηλικίας του. δ. Του έχει χορηγηθεί καθεστώς διεθνούς προστασίας ή έχει ζητήσει την παροχή τέτοιου καθεστώτος και το αίτημ[ά] του δεν έχει κριθεί οριστικά, υπό την επιφύλαξη των άρθρων 32 και 33 της Σύμβασης της Γενεύης του 1951. ε. Είναι ανήλικος στον οποίο έχουν επιβληθεί αναμορφωτικά μέτρα με απόφαση του Δικαστηρίου Ανηλίκων. στ. Διαπιστώνεται η ομογενειακή του ιδιότητα. ζ. Είναι θύμα ή ουσιώδης μάρτυρας εγκληματικών πράξεων, οι οποίες προβλέπονται στο άρθρο 10 του Ν. 4285/2014 και στα άρθρα 1 και 2 του Ν. 927/1979 (Α΄ 139) και προσέρχεται προς υποβολή καταγγελίας ή αναφορά του περιστατικού στις αρμόδιες αστυνομικές αρχές, μέχρι την έκδοση της προβλεπόμενης από την περίπτωση β` της παρ. 1 του άρθρου 19Α του Ν. 4251/2014, πράξης του αρμόδιου εισαγγελέα. Στην απαγόρευση της επιστροφής περιλαμβάνονται και οι έγκυες γυναίκες κατά τη διάρκεια της κύησης και για έξι μήνες μετά τον τοκετό. η) [όπως η περ. αυτή προστέθηκε με το άρθρο 4 παρ. 5 του ν. 4531/2018 (ΦΕΚ Α’ 62)] είναι θύμα ενδοοικογενειακής βίας κατά τις διατάξεις του ν. 3500/2006 και προσέρχεται προς υποβολή καταγγελίας ή αναφορά του περιστατικού στις αρμόδιες αστυνομικές αρχές. 2. Δεν απαγορεύεται η επιστροφή στις περιπτώσεις β΄, γ΄, στ΄ και ζ΄ της προηγούμενης παραγράφου, όταν ο αλλοδαπός είναι επικίνδυνος για τη δημόσια τάξη ή την εθνική ασφάλεια ή τη δημόσια υγεία. 3. … 4. … ».
7. Επειδή, με την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας (ΑΔ15/2024) μη οριστική απόφαση, το Δικαστήριο, αφού διαπίστωσε ότι στο φάκελο της δικογραφίας δεν περιλαμβάνονταν η […] αίτηση του ήδη αιτούντος προς τη Διεύθυνση Αλλοδαπών και Μετανάστευσης της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Πελοποννήσου, Δυτικής Ελλάδας και Ιονίου, με την οποία υποβλήθηκε το ένδικο αίτημα χορήγησης άδειας διαμονής για εξαιρετικούς λόγους, καθώς και τα συνημμένα στην αίτηση αυτή δικαιολογητικά, ούτε το […] έγγραφο της ίδιας ως άνω υπηρεσίας, με το οποίο φέρεται να κλήθηκε ο αιτών να υποβάλει συμπληρωματικά στοιχεία που αναφέρονται στην οικ. 31399/18 Κ.Υ.Α., και κατόπιν αυτού τα έγγραφα που προσκόμισε ο αιτών, προκειμένου να υπαχθεί στη συγκεκριμένη κατηγορία άδειας διαμονής, όπως τα ως άνω διαλαμβανόμενα μνημονεύονται στο σώμα της προσβαλλόμενης απόφασης. Ήχθη δε υπό τα δεδομένα αυτά στην κρίση ότι δεν είναι δυνατόν να εξετασθεί, πλην άλλου, εάν συνεκτιμήθηκαν από τη Διοίκηση οι επικαλούμενες από τον αιτούντα εξαιρετικές περιστάσεις που άπτονται της οικογενειακής του ζωής και ιδίως του συμφέροντος, αφενός του ανήλικου τέκνου αυτού, […], και αφετέρου των ανήλικων τέκνων της συζύγου του, […] και […], ανέβαλε την έκδοση οριστικής απόφασης και υποχρέωσε τη Διοίκηση να προσκομίσει, εντός της ταχθείσας προς τούτο προθεσμίας, τα ανωτέρω στοιχεία, και συγκεκριμένα να διαβιβάσει στο Δικαστήριο τα εξής: α) την αρχική […] αίτηση που υπέβαλε ο αιτών με τα συνημμένα σε αυτήν δικαιολογητικά, β) την […] από […] κλήση της Διεύθυνσης Αλλοδαπών και Μετανάστευσης της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Πελοποννήσου, Δυτικής Ελλάδας και Ιονίου, καθώς και όλα τα έγγραφα που προσκόμισε ο αιτών ανταποκρινόμενος στην ανωτέρω κλήση. Σε εκτέλεση δε όσων διετάχθησαν, η Διοίκηση κατέθεσε στο Δικαστήριο το υπ’ αριθ. πρωτ. […] έγγραφο της Διεύθυνσης Αλλοδαπών και Μετανάστευσης (Τμήμα Ελέγχου) της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Πελοποννήσου, Δυτικής Ελλάδας και Ιονίου, συνοδευόμενο από παλαιότερη έκθεση απόψεων επί της αίτησης και συμπληρωματικά του διοικητικού φακέλου στοιχεία.
8. Επειδή, στην προκείμενη περίπτωση, από τα στοιχεία του φακέλου της δικογραφίας, όπως αυτά συμπληρώθηκαν, κατά τα εκτιθέμενα αμέσως ανωτέρω, σε εκτέλεση της προδικαστικής απόφασης του Δικαστηρίου, προκύπτουν τα ακόλουθα: Ο αιτών, πολίτης […], γεννηθείς στις […], κάτοχος του υπ’ αριθ. […] διαβατηρίου, εκδοθέντος από τις αρχές της […], με ημερομηνία λήξης στις […], υπέβαλε την υπ’ αριθ. πρωτ. […] αίτηση προς τη Διεύθυνση Αλλοδαπών και Μετανάστευσης της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Πελοποννήσου, Δυτικής Ελλάδας και Ιονίου, με την οποία ζήτησε να του χορηγηθεί άδεια διαμονής για εξαιρετικούς λόγους ως γονέας ανήλικου ημεδαπού τέκνου, δυνάμει των διατάξεων του άρθρου 19 του ν. 4251/2014. Με την αίτηση αυτή – πέραν του αντιγράφου του ισχύοντος ως άνω διαβατηρίου του, του αναλογούντος (ηλεκτρονικού) παραβόλου και της έγγραφης εξουσιοδότησης για την κατάθεση της αίτησης – ο αιτών, μεταξύ άλλων, συνυπέβαλε: α) το, συνταχθέν στην […] γλώσσα, υπ’ αριθ. […] οικογενειακό πιστοποιητικό του Ληξιαρχείου Δήμου […], συνοδευόμενο από σφραγίδα Apostille, β) φωτοαντίγραφο της υπ’ αριθ. […] κάρτας δελτίου μόνιμης διαμονής, ως μέλους οικογένειας Έλληνα πολίτη, της […], εκδοθέντος στην […] στις […], και δεκαετούς ισχύος, και γ) φωτοαντίγραφο του δελτίου αστυνομικής ταυτότητας του […] του […] και της […]. Κατόπιν τούτου, απεστάλη στον αιτούντα το υπ’ αριθ. πρωτ. […] έγγραφο του Τμήματος Αδειών Διαμονής […] της πιο πάνω Διεύθυνσης, με το οποίο κλήθηκε αυτός, προκειμένου να ολοκληρωθεί η διαδικασία εξέτασης της επίμαχης αίτησης χορήγησης άδειας διαμονής, να υποβάλει ηλεκτρονικώς τα απαριθμούμενα στο έγγραφο συμπληρωματικά δικαιολογητικά, και συγκεκριμένα: α) αστυνομικό δελτίο ταυτότητας του Έλληνα (ανήλικου ημεδαπού), β) συμβολαιογραφικό έγγραφο αναγνώρισης του τέκνου (ανήλικου ημεδαπού), γ) λοιπά στοιχεία που αποδεικνύουν τη συγγενική σχέση, όπως αυτά ορίζονται στο Κεφάλαιο Β’ της υπ’ αριθ. οικ.18951/22.6.2018 απόφασης του Υφυπουργού Μεταναστευτικής Πολιτικής (ληξιαρχική πράξη γέννησης, πιστοποιητικό οικογενειακής κατάστασης ανήλικου ημεδαπού κ.λπ.), δ) τεστ δεσοξυριβονουκλεϊκού οξέος (Deoxyribonucleik Acid – DNA) από δημόσιο ή πιστοποιημένο ιδιωτικό εργαστήριο ταυτοποίησης πατρότητας – συγγένειας, ε) τέλος κόστους της κάρτας αυτοτελούς εγγράφου και στ) αποδεικτικά στοιχεία κατοικίας στην Π.Ε. […]. Σε συνέχεια δε του εν λόγω εγγράφου δεν κατατέθηκαν από τον αιτούντα συμπληρωματικά έγγραφα στοιχεία. Με τα δεδομένα αυτά, εκδόθηκε η υπ’ αριθ. πρωτ. […] απόφαση του Γραμματέα της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Πελοποννήσου, Δυτικής Ελλάδας και Ιονίου, υπογραφόμενη με εντολή του από την αναπληρώτρια Προϊσταμένη της Διεύθυνσης Αλλοδαπών και Μετανάστευσης, με την οποία απορρίφθηκε το αίτημα χορήγησης άδειας διαμονής. Τούτο δε, με την αιτιολογία ότι αυτό είχε κατατεθεί καταχρηστικά, καθότι ο αιτών δεν διέθετε κανένα έγγραφο, από τα προβλεπόμενα στην υπ’ αριθ. 31399/18.9.2018 Κ.Υ.Α., που να τεκμηριώνει την υπαγωγή του στην αιτούμενη κατηγορία άδειας διαμονής, ως γονέας ανήλικου ημεδαπού, με δεδομένο εξάλλου ότι δεν είχε προσκομίσει, εντός της προθεσμίας που του τάχθηκε με την προαναφερόμενη έγγραφη πρόσκληση, συμπληρωματικά στοιχεία αφορώντα στην έκδοση της άδειας διαμονής του. Με την ίδια πράξη επιβλήθηκε στον ανωτέρω το μέτρο της επιστροφής, με χορήγηση προθεσμίας 25 ημερών για την οικειοθελή αναχώρηση από τη Χώρα.
9. Επειδή, με την υπό κρίση αίτηση, το περιεχόμενο της οποίας αναπτύσσεται με το από 26.3.2024 νομίμως κατατεθέν υπόμνημα, ο αιτών ζητά την ακύρωση της ανωτέρω απορριπτικής απόφασης του Γραμματέα της Αποκεντρωμένης Διοίκησης, προβάλλοντας κατ’ αρχάς ότι η εν λόγω απόφαση στερείται παντελώς της απαιτούμενης σαφούς, ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας. Και τούτο, διότι δεν προσδιορίζει ακριβώς το λόγο και την παράβαση του νόμου που επέφερε την απόρριψη του αιτήματος χορήγησης άδειας διαμονής, η περιλαμβανόμενη δε σε αυτή αναφορά περί καταχρηστικής κατάθεσης του ένδικου αιτήματος, εφόσον ο ίδιος δεν διέθετε κανένα έγγραφο από τα κατά νόμο προβλεπόμενα προκειμένου να υπαχθεί στην αιτούμενη κατηγορία άδειας διαμονής (εξαιρετικοί λόγοι – γονέας ανήλικου ημεδαπού), παρίσταται αόριστη και γενική και δεν επαρκεί για την πλήρωση της προϋπόθεσης του νόμου. Ισχυρίζεται δε συναφώς ότι η αιτιολογία της προσβαλλόμενης απόφασης είναι εσφαλμένη και αβάσιμη, καθώς δεν αναφέρει βάσει ποιων άρθρων απορρίπτεται η αίτησή του. Περαιτέρω, ο αιτών προβάλλει ότι η ανωτέρω απόφαση δεν ερμήνευσε ορθά τις διατάξεις του νόμου και δεν έλαβε υπ’ όψιν την ιδιαίτερη νομική σχέση που τον συνδέει με τα ελληνικής υπηκοότητας τέκνα της συζύγου του […]. Συναφώς εκθέτει ότι στις […] τέλεσε πολιτικό γάμο με την ανωτέρω, πολίτη […], έχοντας ήδη αποκτήσει με αυτή ένα άρρεν τέκνο (…), γεννηθέν στην Ελλάδα στις […], το οποίο αναγνώρισε στις […] με συμβολαιογραφική πράξη εκούσιας αναγνώρισης τέκνου, η σύζυγός του δε είχε ήδη αποκτήσει, από τον πρώτο της γάμο με τον Έλληνα πολίτη […], ο οποίος λύθηκε το έτος […] με απόφαση του Πρωτοδικείου […], δύο τέκνα (…), ηλικίας […] και […] ετών, αντίστοιχα, κατά το χρόνο σύνταξης του δικογράφου της υπό κρίση αίτησης. Εν όψει τούτων, ισχυρίζεται ότι λόγω της στενής οικογενειακής σχέσης που υφίσταται μεταξύ του ιδίου και της νόμιμης συζύγου του […], της σχέσης του κοινού τους τέκνου […] με τα ελληνόπαιδα ανήλικα τέκνα της ανωτέρω συζύγου, που είναι ετεροθαλή αδέλφια, καθώς και της, σε ευθεία γραμμή και πρώτου βαθμού, συγγενικής σχέσης εξ αγχιστείας που έχει δημιουργήσει, σύμφωνα με το άρθρο 1462 του Α.Κ., με τα πιο πάνω ελληνικής ιθαγένειας τέκνα της συζύγου του, αυτός αποτελεί μέλος οικογένειας Έλληνα πολίτη ως πατριός των τελευταίων. Υποστηρίζει δε ότι κατά τις εφαρμοστέες εν προκειμένω διατάξεις δικαίωμα απόκτησης άδειας διαμονής για εξαιρετικούς λόγους δεν θεμελιώνεται μόνο για τους εξ αίματος συγγενείς, περίπτωση που αποτελεί απλώς το συνήθως συμβαίνον, αλλά και για τους εξ αγχιστείας συγγενείς της δικής του περίπτωσης. Προς απόδειξη των ισχυρισμών του, ο αιτών επικαλείται και προσκομίζει, μεταξύ άλλων, σε αντίγραφα: α) το από […] πιστοποιητικό οικογενειακής κατάστασης, εκδοθέν από το Ληξιαρχείο του Δήμου […] και μεταφρασμένο στην ελληνική γλώσσα, β) το από […] πιστοποιητικό γάμου, εκδοθέν από το Ληξιαρχείο του Δήμου […] και μεταφρασμένο στην ελληνική γλώσσα, σύμφωνα με το οποίο μεταξύ αυτού και της […] τελέσθηκε γάμος στις […], γ) το από […] απόσπασμα ληξιαρχικής πράξης γέννησης του Ληξιαρχείου […], σύμφωνα με το οποίο ο ανωτέρω […], υιός της […], γεννήθηκε στις […] στην […], παρά πόδαν του οποίου μνημονεύεται γενόμενη μεταβολή της σχετικής ληξιαρχικής εγγραφής λόγω εκούσιας αναγνώρισης του πιο πάνω τέκνου από τον αιτούντα με την υπ’ αριθ. […] συμβολαιογραφική πράξη, δ) την εν λόγω (…) πράξη εκούσιας αναγνώρισης τέκνου της συμβολαιογράφου […], ε) το από […] πιστοποιητικό οικογενειακής κατάστασης του Δήμου […], από το οποίο προκύπτει ότι ο […] και η […], με ημερομηνία γέννησης στις […] και τις […], είναι τέκνα της […] και του […], ελληνικής ιθαγένειας, και στ) το υπ’ αριθ. […] Δελτίο Αστυνομικής Ταυτότητας του ανωτέρω […].
10. Επειδή, κατά τα συναγόμενα από το περιεχόμενο της προσβαλλόμενης απόφασης, στο προοίμιο εξάλλου της οποίας γίνεται επίκληση των διατάξεων των άρθρων 19 παρ. 1 και 24 του ν. 4251/2014, καθώς και των συναφών προβλέψεων των υπ’ αριθ. 30825/4.6.2014 και οικ.18951/22.6.2018 υπουργικών αποφάσεων ως νόμιμου ερείσματος έκδοσής της, αιτιολογική βάση της απόφασης – η οποία νομίμως συμπληρώνεται από τα στοιχεία του φακέλου και δη από το περιεχόμενο της προπαρατιθέμενης […] έγγραφης πρόσκλησης για υποβολή συμπληρωματικών δικαιολογητικών (ΣτΕ 1075/2021, 1737/2017, 1954/2012, πρβλ. ΣτΕ 1791/2024, 2599, 2642/2022, 854, 2769/2020, 1085/2018 κ.ά.) – αποτέλεσε η αδυναμία τεκμηρίωσης εκ μέρους του αιτούντος της ύπαρξης γονικής σχέσης με ανήλικο ημεδαπό τέκνο, διά της κατάθεσης των προσηκόντων έγγραφων στοιχείων από τα μνημονευόμενα στις πιο πάνω κανονιστικές πράξεις, και, ως εκ τούτου, η μη πλήρωση της, προβλεπόμενης στο άρθρο 19 του ν. 4251/2014, σχετικής νόμιμης προϋπόθεσης για τη θεμελίωση δικαιώματος χορήγησης άδειας διαμονής για εξαιρετικούς λόγους. Περαιτέρω, εν όψει όσων έγιναν ερμηνευτικώς δεκτά ανωτέρω στη σκέψη 5, ο ισχυρισμός του αιτούντος ότι η αιτιολογία απόρριψης του ένδικου αιτήματος παρίστατο μη νόμιμη, καθώς οι επίμαχες διατάξεις της παρ. 1 του άρθρου 19 του ν. 4251/2014 καθιερώνουν δικαίωμα απόκτησης άδειας διαμονής όχι μόνο στο γονέα ανήλικου ημεδαπού, εξ αίματος συγγενή αυτού, αλλά και στον εξ αγχιστείας συγγενή του τέκνου κατ’ ευθεία γραμμή και στον ίδιο βαθμό, ήτοι στον πατριό του, περίπτωση που συντρέχει και στο πρόσωπο του ιδίου, που συνδέεται με ιδιαίτερη νομική σχέση με τον ελληνικής ιθαγένειας υιό της συζύγου του […], με αποτέλεσμα να αποτελεί μέλος της (ευρύτερης) οικογένειας του τελευταίου, προβάλλεται αβασίμως. Τούτο δε, διότι κατά την έννοια των ανωτέρω διατάξεων – με τις οποίες, κατόπιν της αντικατάστασής τους με το άρθρο 31 παρ. 4 του ν. 4540/2018, προβλέφθηκε η ένδικη επιμέρους περίπτωση χορήγησης άδειας διαμονής για εξαιρετικούς λόγους στο γονέα ανήλικου ημεδαπού – η αναγνώριση της ιδιότητας αυτής, ως προϋπόθεση για τη χορήγηση άδειας διαμονής, επιφυλάσσεται μόνο σε εκείνους τους πολίτες τρίτης χώρας που έχουν κατά νόμο σχέση ανιόντος προς κατιόντα με τον ανήλικο Έλληνα πολίτη, αποκλειομένης ούτως της θεμελίωσης δικαιώματος για την απόκτηση τίτλου διαμονής της παρούσας κατηγορίας υπέρ εκείνων που συνδέονται με τον ανήλικο ημεδαπό με σχέση εξ αγχιστείας συγγένειας, σε ευθεία γραμμή και κατά τον ίδιο βαθμό, ήτοι ως σύζυγοι του γονέα του ανηλίκου. Βάσει τούτων, η απόρριψη της ένδικης αίτησης χορήγησης άδειας διαμονής αιτιολογείται, από την παρούσα άποψη, νομίμως. Τούτο δε, ανεξαρτήτως εάν η προσβαλλόμενη απόφαση ευρίσκει πρόσθετο αιτιολογικό έρεισμα, κατά τους ορισμούς της περ. γ’ της παρ. 1 του άρθρου 24 του ν. 4251/2014, και στην παράλειψη ανταπόκρισης του αιτούντος στην πιο πάνω έγγραφη κλήση της Διεύθυνσης Αλλοδαπών και Μετανάστευσης, και δη καθ’ ο μέρος με το τελευταίο έγγραφο ζητήθηκε από αυτόν η εκ νέου υποβολή αντιγράφου του δελτίου αστυνομικής ταυτότητας του πιο πάνω ανήλικου ημεδαπού, καθώς το συνυποβληθέν αρχικώς δελτίο, σε μορφή ηλεκτρονικού αρχείου (εκτύπωση του οποίου διαβιβάσθηκε στο Δικαστήριο από τη διοικητική αρχή), παρουσιάζει πολύ πτωχή ποιότητα και είναι ιδιαιτέρως δυσανάγνωστο, σε βαθμό που γεννά ανασφάλεια αναφορικά με την ταυτότητα του απεικονιζόμενου σε αυτό προσώπου.
11. Επειδή, εξάλλου, εν όψει της κατά τα ανωτέρω αιτιολογίας της απόρριψης του ένδικου αιτήματος χορήγησης άδειας διαμονής – η οποία εχώρησε, κατά δεσμία εξουσία, για το λόγο ότι ο αιτών δεν απέδειξε την ύπαρξη γονικής σχέσης με ανήλικο ημεδαπό τέκνο, ήτοι ελλείψει συνδρομής, κατά τις ανωτέρω διατάξεις, νόμιμης εξ αντικειμένου προϋπόθεσης για την απονομή της ζητηθείσης αδείας διαμονής για εξαιρετικούς λόγους – και με δεδομένο ότι αναπόσπαστο τμήμα της προσβαλλόμενης απόφασης είναι, κατά τη ρητή διατύπωση του άρθρου 21 παρ.1 του ν. 3907/2011, η απόφαση επιστροφής, οι περί παράβασης των αρχών της χρηστής διοίκησης και της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης του διοικουμένου λόγοι ακύρωσης παρίστανται απορριπτέοι ως νόμω αβάσιμοι (ΣτΕ 1969/2023, 3685, 3755, 4148, 4542/2012, πρβλ. ΣτΕ 3298/2013, 5028, 3312/2012, 4028/2011 7μ.).
12. Επειδή, περαιτέρω, ο αιτών προβάλλει ότι η προσβαλλόμενη απόφαση είναι αντίθετη προς την αρχή της αναλογικότητας και θίγει το συνταγματικώς κατοχυρωμένο δικαίωμά του στην προστασία της ιδιωτικής και οικογενειακής του ζωής, συμφώνως προς τα άρθρα 5 παρ. 1, 9 παρ. 1 και 21 παρ. 1 του Συντάγματος, καθόσον η απόρριψη του αιτήματός του και η εξαναγκασμένη αποχώρησή του από τη Χώρα σε εκτέλεση του επιβληθέντος μέτρου επιστροφής θα έχει ως συνέπεια την ανατροπή των ισχυρών, σταθερών και μόνιμων οικογενειακών, επαγγελματικών και κοινωνικών δεσμών που έχει αναπτύξει στην Ελλάδα, καθώς και την εν γένει οικονομική και προσωπική του εξόντωση. Επ’ αυτού εκθέτει α) ότι από το έτος […], οπότε εισήλθε στη Χώρα, διαμένει με τη σύζυγό του, πλέον, […], το ανήλικο κοινό τους τέκνο […], και τα δύο ανήλικα, ελληνικής υπηκοότητας, τέκνα της τελευταίας από τον πρώτο της γάμο, σε οικία επί της οδού […] αριθ. […] στην […], β) ότι όλο το εν λόγω χρονικό διάστημα της συμβίωσής του με την ανωτέρω έχει αγκαλιάσει και μεγαλώνει και τα τέκνα αυτής ως μέλη της δικής του οικογένειας, γ) ότι από της εισόδου του στην Ελλάδα έχει αναλάβει βιοποριστική απασχόληση, και συγκεκριμένα κατά το τελευταίο χρονικό διάστημα εργάζεται σε ατομική επιχείρηση κατασκευής στεγών και ξύλινων πατωμάτων στην […] έναντι μηνιαίου μισθού ποσού […] ευρώ, δ) ότι με το μισθό αυτόν συντηρεί, καλύπτοντος άπαντα τα έξοδα (διατροφής, ένδυσης και υπόδησης, εκπαίδευσης κ.λπ.), τη σύζυγο και το σύνολο των ανήλικων τέκνων, με δεδομένο ότι ο Έλληνας πατέρας των δύο τέκνων της συζύγου του, στην οποία έχει ανατεθεί δικαστικώς η επιμέλειά τους μετά το διαζύγιό τους το έτος […], δεν είναι συνεπής στην καταβολή της οφειλόμενης από μέρους του διατροφής, και ε) ότι η σύζυγός του αδυνατεί να καλύψει τα οικογενειακά έξοδα λόγω της περιστασιακής της εργασίας, που οφείλεται στην μικρή ηλικία του κοινού τους τέκνου, […], καθώς και στο σοβαρό πρόβλημα υγείας που αυτό αντιμετωπίζει, καθώς έχει διαγνωσθεί πάσχον από […]. Προσθέτει δε συναφώς ότι τα τέκνα της συζύγου του, […] και […], είναι εξαιρετικοί μαθητές και έχουν αυξημένες εκπαιδευτικές ανάγκες, αφορώσες στην κάλυψη των δαπανών φροντιστηρίων για τις σχολικές τους υποχρεώσεις και τη λήψη πτυχίων ξένων γλωσσών. Περαιτέρω, διατείνεται ότι στο ενδεχόμενο υποχρεωτικής επιστροφής του στη χώρα καταγωγής του, με την οποία ωστόσο έχει διακόψει κάθε δεσμό εδώ και χρόνια, θα του είναι πολύ δύσκολο να προσαρμοστεί στη ζωή εκεί και θα αναγκασθεί να ξεκινήσει την αναζήτηση εργασίας εκ του μηδενός με αμφίβολα αποτελέσματα, αφού σε κάθε περίπτωση θα είναι αδύνατον να έχει στην […] τις ίδιες αποδοχές που λαμβάνει στην Ελλάδα, με αποτέλεσμα να διατρέξουν κίνδυνο κυρίως τα τέκνα του, καθώς ο ίδιος καλύπτει τα έξοδα διατροφής αυτών και της συζύγου του. Υπογραμμίζει, τέλος, ότι η εκτέλεση της προσβαλλόμενης απόφασης θα οδηγήσει ουσιαστικά στη διάλυση της οικογένειάς του, καθώς θα βρεθούν σε δύο διαφορετικές χώρες με μεγάλη χιλιομετρική απόσταση μεταξύ τους. Βάσει δε των προδιαληφθέντων, ο αιτών υποστηρίζει ότι η προσβαλλόμενη απόφαση προσκρούει και προς τις διατάξεις του άρθρου 8 της Ε.Σ.Δ.Α.. Προς τεκμηρίωση των ανωτέρω ο αιτών επικαλείται και προσκομίζει, μεταξύ άλλων, σε αντίγραφα: α) την υπ’ αριθ. […] κάρτα δελτίου διαμονής, ως μέλους οικογένειας πολίτη της Ένωσης, της […], διάρκειας ισχύος έως τις […], β) τη βεβαίωση δηλωθείσας περιουσιακής κατάστασης (την …) της ανωτέρω, από την οποία προκύπτει ότι αυτή έχει την πλήρη κυριότητα ενός διαμερίσματος επιφάνειας […] τ.μ., μίας αποθήκης επιφάνειας […] τ.μ. και μίας θέσης στάθμευσης, ευρισκόμενων σε οικοδομή, έτους κατασκευής […], κείμενης επί της οδού […] αριθ. […] στην […], γ) τις υπ’ αριθ. […] και […] κάρτες αδειών διαμονής, ως μέλους οικογένειας πολίτη τρίτης χώρας (άρθρων 72 και 80 του ν. 4251/2014), του ανηλίκου […], με ημερομηνία έκδοσης των αδειών στις […] και […], διάρκειας ισχύος έως τις […], δ) την από […] γνωμάτευση παροχών Ε.Κ.Π.Υ. του Ε.Ο.Π.Υ.Υ., εκδοθείσα ηλεκτρονικώς από την ιδιώτη παιδοψυχίατρο […], ετήσιας διάρκειας ισχύος (έως τις …), σύμφωνα με την οποία ο […] διαγνώσθηκε να πάσχει από […], παραγγέλθηκε δε η πραγματοποίηση συνεδριών […] και […], ε) τη, με ημερομηνία σύνταξης […], χειρόγραφη βεβαίωση του […] (μη φέρουσα θεώρηση γνησίου υπογραφής), στην οποία αναφέρεται ότι ο αιτών εργάζεται στην ατομική επιχείρησή του στην […] (…) επί […] μήνες και ο μισθός του ανέρχεται στα […] ευρώ το μήνα περίπου, στ) την υπ’ αριθ. […] απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου […] (εκούσια δικαιοδοσία) περί κήρυξης της λύσης του γάμου μεταξύ της […] (τότε …) και του […], σύμφωνα με την οποία η επιμέλεια των ανήλικων τέκνων ανατέθηκε στη μητέρα αυτών, με την οποία θα κατοικούν επί της οδού […] αριθ. […] στην […], και ζ) το από […] ιδιωτικό συμφωνητικό μεταξύ του […] και της […] (τότε …) για τη ρύθμιση επιμέλειας, επικοινωνίας και διατροφής των τέκνων τους.
13. Επειδή, από τον ερμηνευτικό συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 21 παρ. 1 και 41 του ν. 3907/2011, όπως αυτές ισχύουν, συνάγεται ότι ο νομοθέτης προέβλεψε κατά τη λήψη του μέτρου της επιστροφής, και προς αποφυγή κοινωνικής σκληρότητας, πρώτον, τις περιπτώσεις (α’, δ’, ε’ και η’ της παρ. 1 του άρθρου 41) κατά τις οποίες η Διοίκηση, παρά τη συνδρομή λόγου επιστροφής, οφείλει να απόσχει από τη λήψη του μέτρου, και δεύτερον, τις περιπτώσεις (β’, γ’, στ’ και ζ’ της παρ. 1 του άρθρου 41) κατά τις οποίες η Διοίκηση, βάσει της παρ. 2 του ίδιου άρθρου 41, θα πρέπει να προβαίνει, κατ’ εφαρμογή της αρχής της αναλογικότητας, σε στάθμιση της βλάβης που προκαλείται στην οικογενειακή κατάσταση του αλλοδαπού (όταν είναι γονέας ημεδαπού ανηλίκου και έχει την επιμέλεια ή έχει υποχρέωση διατροφής, την οποία εκπληρώνει) ή στην προσωπική του κατάσταση (όταν έχει υπερβεί το 80ο έτος της ηλικίας του, διαπιστώνεται η ομογενειακή του ιδιότητα, ή είναι θύμα ή ουσιώδης μάρτυρας των μνημονευόμενων εγκληματικών πράξεων που τελούνται με ρατσιστικά κ.λπ. κίνητρα), με τους λόγους δημοσίου συμφέροντος που καθιστούν αναγκαία, κατά τη Διοίκηση, την άμεση αναχώρησή του από τη Χώρα. Εφόσον από την εν λόγω στάθμιση προκύπτει, κατά την αιτιολογημένη κρίση της Διοίκησης, ότι ο αλλοδαπός είναι επικίνδυνος για τη δημόσια τάξη ή την εθνική ασφάλεια, ή τη δημόσια υγεία, επιτρέπεται η έκδοση πράξης επιστροφής και στην περίπτωση που αυτός είναι γονέας ημεδαπού τέκνου ή έχει υπερβεί το 80ο έτος της ηλικίας του ή διαθέτει ομογενειακή ιδιότητα ή είναι θύμα ή ουσιώδης μάρτυρας των αναφερόμενων στην περ. ζ’ εγκληματικών πράξεων (ΣτΕ 561/2019, πρβλ. ΣτΕ 2031/2019, 1248/2015, 990/2013, 4028/2011 7μ.). Βάσει των ανωτέρω, και με δεδομένο ότι ούτε ο αιτών επικαλείται, ούτε προκύπτει από την εκτίμηση των στοιχείων του φακέλου ότι συντρέχει στο πρόσωπο αυτού κάποια από τις περιπτώσεις της παρ. 1 του άρθρου 41 του ν. 4251/2014, που αποκλείουν, με μόνη τη συνδρομή τους ή κατόπιν αιτιολογημένης στάθμισης, την επιβολή μέτρου επιστροφής, και ιδίως εκείνη της ύπαρξης σχέσης γονέα προς τέκνο με ανήλικο ημεδαπό κατά την περ. β’ της παραγράφου, ο εκτιθέμενος ανωτέρω λόγος ακύρωσης περί αντίθεσης της προσβαλλόμενης απόφασης προς την αρχή της αναλογικότητας, και περί προσβολής του δικαιώματος του αιτούντος στην προστασία της οικογενειακής και ιδιωτικής του ζωής κατά παράβαση των μνημονευόμενων συνταγματικών διατάξεων, είναι απορριπτέος ως νόμω αβάσιμος. Τέλος, δεδομένου ότι ούτε από τα στοιχεία του φακέλου προκύπτει, ούτε και ο ίδιος ο αιτών ισχυρίζεται ότι τα παρατιθέμενα στις σκέψεις 9 και 12 έγγραφα στοιχεία – τα οποία προσκομίσθηκαν, μεταξύ άλλων, και προς το σκοπό τεκμηρίωσης των προεκτιθέμενων ισχυρισμών του ανωτέρω περί συνδρομής στο πρόσωπό του ισχυρών και σταθερών οικογενειακών και εν γένει βιοτικών δεσμών στη Χώρα, η ανατροπή των οποίων συνεπεία της προσβαλλόμενης απόφασης προσκρούει στο άρθρο 8 της Ε.Σ.Δ.Α., καθώς και προς τις μνημονευόμενες διατάξεις της Διεθνούς Σύμβασης για τα δικαιώματα του παιδιού, που κυρώθηκε με το άρθρο πρώτο του ν. 2101/1992 (ΦΕΚ Α’ 192) – είχαν τεθεί υπ’ όψιν της Διοίκησης κατά την έκδοση της απόφασης αυτής, ο σχετικός λόγος ακύρωσης περί αντίθεσης της προσβαλλομένης προς τις προαναφερόμενες υπερνομοθετικής ισχύος διατάξεις είναι απορριπτέος ως αβάσιμος (ΣτΕ 1771/2016, 4595/2015, 3755, 4148/2012, πρβλ. ΣτΕ 1969/2023). Και τούτο, δεδομένου ότι οι εν θέματι ισχυρισμοί (ύπαρξη κοινού τέκνου με τη σύζυγο …, καθεστώς διαμονής και κατάσταση υγείας αυτού, συμβίωση με τους ανωτέρω και τα ελληνικής ιθαγένειας τέκνα της συζύγου σε κοινή οικία στην …, διάστημα διαμονής στην Ελλάδα, βιοποριστική απασχόληση και εισοδηματική ικανότητα του αιτούντος) δεν ευρίσκουν θεμελίωση σε μόνα τα αποδεικτικά έγγραφα που ο ανωτέρω μεταφόρτωσε ηλεκτρονικώς με την υποβολή της ένδικης αίτησης χορήγησης άδειας διαμονής (οικογενειακό πιστοποιητικό των αλβανικών αρχών στερούμενο μετάφρασης, κάρτα δελτίου διαμονής της … και φωτοαντίγραφο του δελτίου αστυνομικής ταυτότητας του …).
14. Επειδή, κατ’ ακολουθίαν των ανωτέρω, η κρινόμενη αίτηση πρέπει να απορριφθεί, το δε καταβληθέν παράβολο πρέπει να καταπέσει υπέρ του Ελληνικού Δημοσίου [βλ. άρθρο 36 παρ. 4 εδάφ. β’ του π.δ/τος 18/1989 (ΦΕΚ Α’ 8), όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 21 του ν. 4274/2014 (ΦΕΚ Α’ 147)], ενώ δεν συντρέχει λόγος επιδίκασης δικαστικής δαπάνης ελλείψει υποβολής σχετικού αιτήματος εκ μέρους του καθ’ ου [βλ. άρθρο 275 παρ. 7 εδάφ. α’ του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας (ν. 2717/1999, ΦΕΚ Α’ 97), σε συνδυασμό με το άρθρο 4 παρ. 1 περ. στ’ του ν. 702/1977 (ΦΕΚ Α’ 268), όπως η περ. αυτή προστέθηκε με το άρθρο 50 του ν. 3659/2008 (ΦΕΚ Α’ 77)].
ΔΙΑ ΤΑΥΤΑ
Απορρίπτει την αίτηση ακύρωσης.
Διατάσσει την κατάπτωση του παραβόλου.
Η διάσκεψη του Δικαστηρίου έγινε εξ αποστάσεως, με τη χρήση υπηρεσιακών τεχνολογικών μέσων, στις 3 Δεκεμβρίου 2025.
Η ΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΕΙΣΗΓΗΤΗΣ
[παραλείπεται η υπογραφή του
στο παρόν πρωτότυπο
λόγω μετάθεσης]
ΔΗΜΗΤΡΑ ΓΚΟΤΣΗ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΧΟΝΔΡΟΣ
Η απόφαση εκδόθηκε στην Πάτρα, στις 8 Δεκεμβρίου 2025, με τη συμμετοχή στη σύνθεση της Χριστιάνας Πλώτα, Πρωτοδίκη Δ.Δ., λόγω μετάθεσης του Δημήτριου Χονδρού, Πρωτοδίκη Δ.Δ., στο Διοικητικό Πρωτοδικείο Αθηνών.
Η ΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ
ΔΗΜΗΤΡΑ ΓΚΟΤΣΗ ΝΕΚΤΑΡΙΑ ΚΑΡΑΜΠΕΛΑ
