Τμήμα Τριμελές
Προσφυγή κατά απόφασης του Προϊσταμένου της ΔΕΔ της ΑΑΔΕ, με την οποία
απορρίφθηκε ενδικοφανής προσφυγή κατά οριστικών πράξεων διορθωτικού
προσδιορισμού φόρου εισοδήματος που εκδόθηκαν σε βάρος της προσφεύγουσας
ανώνυμης εταιρείας – Διατάξεις ν. 4174/2013 (Α΄ 170), ν. 2238/1994 (Α΄ 151), ν.
4172/2013 (Α΄ 167) και π.δ/τος 186/1992 (Α΄ 84). Εφόσον η αλλαγή της
επαγγελματικής εγκατάστασης του νομικού προσώπου δεν έχει δηλωθεί στην
αρμόδια ΔΟΥ, νομίμως επιδίδονται έγγραφα στην τελευταία δηλωθείσα διεύθυνση.
Κρίση ότι, εν προκειμένω, νομίμως επιδόθηκε στην προσφεύγουσα ειδική πρόσκληση
οικειοθελούς αποκάλυψης φορολογητέας ύλης παρελθόντων ετών στην τελευταία
δηλωθείσα έδρα της, παρόλο που η προσφεύγουσα εταιρεία είχε ήδη κατά τον χρόνο
εκείνο αποβληθεί από τις κεντρικές κτιριακές εγκαταστάσεις της έδρας της, γεγονός
το οποίο, ωστόσο, δεν είχε περιέλθει σε γνώση της φορολογικής αρχής. Εκ της
παράλειψης της προσφεύγουσας να ανταποκριθεί στην ανωτέρω πρόσκληση της
φορολογικής αρχής, της οποίας αποδεδειγμένα έλαβε γνώση, τεκμαίρεται άρνηση
αυτής να υποστεί φορολογικό έλεγχο, που εξομοιώνεται προς μη τήρηση βιβλίων και
στοιχείων και καθιστά νόμιμη την προσφυγή στον εξωλογιστικό προσδιορισμό των
αποτελεσμάτων της επιχείρησής της. Σε κάθε περίπτωση πάντως, η προσφεύγουσα
δεν προσκόμισε τα βιβλία και στοιχεία της στη φορολογική αρχή μετά τη
θυροκόλληση του σημειώματος με τις διαπιστώσεις του ελέγχου, που έλαβε χώρα στο
έτερο εν λειτουργία ξενοδοχειακό συγκρότημα ιδιοκτησίας της. Μειοψηφία του
εισηγητή, κατά την άποψη του οποίου, τα ελεγκτικά όργανα μπορούσαν ευχερώς και
όφειλαν, πριν από την προσφυγή στον εξωλογιστικό προσδιορισμό, να αναζητήσουν
περαιτέρω τα βιβλία και στοιχεία αυτής, αντί να περιοριστούν στην επίδοση
σημειώματος με τις διαπιστώσεις του ελέγχου στο εν λειτουργία ξενοδοχείο.
Περαιτέρω, η αποδιδόμενη σε βάρος της εν λόγω εταιρείας πλημμέλεια της λήψης
τριών μερικώς εικονικών στοιχείων, ενόψει του ύψους και της βαρύτητάς της, είναι
περιορισμένης έκτασης σε σχέση με τα οικονομικά μεγέθη αυτής, με αποτέλεσμα να
μην δύναται από μόνη της να καταστήσει ανέφικτο το λογιστικό προσδιορισμό των
αποτελεσμάτων της επιχείρησης για την ένδικη χρήση και αδύνατη τη διενέργεια
ελεγκτικών επαληθεύσεων. Συνεπώς, δεν συνιστά νόμιμο λόγο απόρριψης των
βιβλίων και στοιχείων της προσφεύγουσας εταιρείας και προσφυγής σε εξωλογιστικό
προσδιορισμό των οικονομικών αποτελεσμάτων της. Κατά συνέπεια, μη νομίμως
προσαυξήθηκαν με συντελεστή 4% τα ακαθάριστα έσοδα της προσφεύγουσας –
Δέχεται εν μέρει την προσφυγή. Μεταρρυθμίζει την προσβαλλόμενη απόφαση.
Απο Το Διμηνιαίο Δελτίο Νομολογίας των Τακτικών Διοικητικών Δικαστηρίων Δεκέμβριος 2025
