Προσφυγή με την οποία ζητείται η ακύρωση εγγράφου του Προϊσταμένου
Διεύθυνσης Εισφορών Μισθωτών του e-ΕΦΚΑ, εκδοθέντος κατόπιν υποβολής αίτησης
της προσφεύγουσας για αναδρομική μετάπτωση των οφειλών της στη ρύθμιση του ν.
4321/2015, στο οποίο (έγγραφο) αναφέρεται ότι δεν μεταπτώθηκε αυτοδίκαια στη
ρύθμιση του ως άνω νόμου, διότι το ποσό της ανεξόφλητης κύριας οφειλής της ήταν
κάτω των 15.000€ – Διατάξεις άρθρων 48 του ν. 3943/2011 (Α΄ 66), 59 του ν.
4264/2014 (Α΄ 118), 34 του ν. 4756/2020 (Α΄ 235), 28 του ν. 4321/2015 (Α΄ 32). Το
προσβαλλόμενο έγγραφο με το οποίο, ανεξαρτήτως της διατύπωσής του,
εκδηλώνεται απόρριψη της αίτησης της προσφεύγουσας, επιφέροντας, ούτω, σε
αυτήν δυσμενείς έννομες συνέπειες, έχει εκτελεστό χαρακτήρα, συνεπώς παραδεκτώς
προσβάλλεται. Εν προκειμένω, η προσφεύγουσα είχε υπαχθεί από το 2011 στον
προσωρινό διακανονισμό του άρθρου 48 του ν. 3943/2011 για οφειλές προς τον τέως
ΟΑΕΕ και τηρούσε κανονικά τις προβλεπόμενες δόσεις. Μετά τη λήξη του
διακανονισμού, ζήτησε την αναδρομική αυτοδίκαιη μετάπτωσή της στη ρύθμιση του
άρθρου 28 παρ. 9 ν. 4321/2015, υποστηρίζοντας ότι κατά την 21η.3.2015 (ημερομηνία
δημοσίευσης του ν. 4321/2015) η οφειλή της υπερέβαινε τις 15.000€. Ο e-ΕΦΚΑ
απέρριψε το αίτημα κρίνοντας ότι το σχετικό όριο αφορά την ανεξόφλητη κύρια
οφειλή, η οποία ήταν κατώτερη των 15.000€. Με την προσφυγή της, η προσφεύγουσα
ζητεί την ακύρωση του προσβαλλόμενου εγγράφου του e-ΕΦΚΑ, υποστηρίζοντας ότι
για την αυτοδίκαιη μετάπτωση στη ρύθμιση του ν. 4321/2015 πρέπει να λαμβάνεται
υπόψη η συνολική και όχι αποκλειστικά η κύρια οφειλή. Κρίση του Δικαστηρίου ότι
από τις διατάξεις των παρ. 5 και 9 του άρθρου 28 του ν. 4321/2015 συνάγεται ότι
οφειλέτες που έχουν υπαχθεί στον προσωρινό διακανονισμό του άρθρου 48 του ν.
3943/2011 και τηρούν τους όρους αυτού κατά την 21.3.2015 και εφόσον το υπόλοιπο
ύψος της συνολικής οφειλής τους (κύριας οφειλής, προσαυξήσεων και εκπτώσεων)
είναι άνω των 15.000€, εντάσσονται αυτοδίκαια, ήτοι χωρίς την υποβολή νέας
αίτησης, για το υπόλοιπο της οφειλής, στη ρύθμιση του ν. 4321/2015 σε 100 δόσεις,
το σύνολο δε της οφειλής που υπάγεται στην εν λόγω ρύθμιση κεφαλαιοποιείται.
Περαιτέρω, λαμβάνοντας υπόψη ότι: α) η προσφεύγουσα υπήχθη με απόφαση του
Προϊσταμένου της Γενικής Διεύθυνσης του τέως ΟΑΕΕ στον προσωρινό διακανονισμό
του ν. 3943/2011 για οφειλές της συνολικού ύψους 21.920,54€ (κύριες εισφορές
πλέον προσαυξήσεων), β) στις 21.3.2015, τηρούσε τους όρους του ανωτέρω
διακανονισμού καταβάλλοντας τις διμηνιαίες δόσεις των 150€, γ) το ποσό της
κεφαλαιοποιημένης οφειλής της ανήλθε σε 19.991,48€, κατόπιν έκπτωσης ποσού
1.929,06€ από το ως άνω αρχικώς οφειλόμενο ποσό και δ) έως το 1ο δίμηνο του 2015
είχε καταβάλει 20 διμηνιαίες δόσεις των 150€ εκάστη, ήτοι συνολικό ποσό 3.000€,
και, επομένως, το υπόλοιπο της συνολικής οφειλής της ανερχόταν σε 16.991,48€, ήτοι
σε ποσό ανώτερο των 15.000€, το Δικαστήριο κρίνει ότι η προσφεύγουσα υπαγόταν
αυτοδίκαια στη ρύθμιση του άρθρου 28 παρ. 9 του ν. 4321/2015, καθώς το υπόλοιπο
ύψος της συνολικής οφειλής της ανερχόταν σε ποσό ανώτερο των 15.000€. Επομένως,
η προσβαλλόμενη απόφαση εκδόθηκε κατ’ εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή του
νόμου και πρέπει να ακυρωθεί – Δέχεται την προσφυγή και ακυρώνει την απόφαση.
Απο το Διμηνιαίο Δελτίο Νομολογίας των Τακτικών Διοικητικών Δικαστηρίων
