Το Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών έκρινε ότι η διαταγή πληρωμής είχε εκδοθεί χωρίς τις νόμιμες προϋποθέσεις, καθώς η απαίτηση από δάνειο περιορίστηκε με αόριστο τρόπο από το συνολικό ποσό των 94.017,91 ευρώ στο ποσό των 50.000 ευρώ.
Σημαντική απόφαση για τις υποθέσεις ανακοπών κατά διαταγών πληρωμής και πράξεων αναγκαστικής εκτέλεσης εξέδωσε το Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών, με την υπ’ αριθ. 1603/2026 απόφασή του.
Το Δικαστήριο έκανε δεκτή ανακοπή οφειλέτη και ακύρωσε τόσο τη διαταγή πληρωμής που είχε εκδοθεί σε βάρος του όσο και την επιταγή προς πληρωμή και την έκθεση αναγκαστικής κατάσχεσης ακίνητης περιουσίας που είχαν ακολουθήσει.
Η υπόθεση αφορούσε απαίτηση από σύμβαση τοκοχρεωλυτικού δανείου, η οποία είχε μεταβιβαστεί σε εταιρεία ειδικού σκοπού στο πλαίσιο τιτλοποίησης και τελούσε υπό διαχείριση εταιρείας διαχείρισης απαιτήσεων. Με βάση τη διαταγή πληρωμής, ο ανακόπτων είχε υποχρεωθεί να καταβάλει ποσό 50.000 ευρώ, εντόκως με το συμβατικό επιτόκιο υπερημερίας και με ανά εξάμηνο ανατοκισμό των τόκων.
Ωστόσο, όπως προέκυψε από την αίτηση για την έκδοση της διαταγής πληρωμής, το ποσό αυτό αποτελούσε μέρος συνολικής απαίτησης ύψους 94.017,91 ευρώ. Η συνολική απαίτηση αναλυόταν σε περισσότερα κονδύλια: ποσό 61.565,16 ευρώ ως λογιστικό υπόλοιπο του δανειακού λογαριασμού, ποσό 31.278,64 ευρώ για τόκους έως τις 31 Οκτωβρίου 2024 και ποσό 1.174,11 ευρώ για μη λογιστικοποιημένους τόκους υπερημερίας.
Το κρίσιμο ζήτημα ήταν ότι η αιτούσα εταιρεία περιόρισε την απαίτησή της στο ποσό των 50.000 ευρώ, χωρίς όμως να εξειδικεύσει σε ποια επιμέρους κονδύλια αντιστοιχούσε ο περιορισμός αυτός. Δεν διευκρινίστηκε δηλαδή αν το ποσό αφορούσε κεφάλαιο, τόκους, τόκους υπερημερίας ή αναλογικό μέρος όλων των κονδυλίων.
Το Δικαστήριο έκρινε ότι, όταν μια απαίτηση αποτελείται από περισσότερα κονδύλια, όπως κεφάλαιο, συμβατικούς τόκους, τόκους υπερημερίας και έξοδα, ο περιορισμός του ποσού για το οποίο ζητείται διαταγή πληρωμής είναι παραδεκτός μόνο εφόσον αποσαφηνίζεται σε ποια κονδύλια αφορά. Εναλλακτικά, θα πρέπει να αναφέρεται ότι ο περιορισμός γίνεται αναλογικά επί του συνόλου της απαίτησης, ώστε να μειώνονται αντίστοιχα όλα τα επιμέρους κονδύλια.
Σύμφωνα με την απόφαση, η διευκρίνιση αυτή είναι απαραίτητη τόσο για να μπορεί ο οφειλέτης να αμυνθεί αποτελεσματικά όσο και για να μπορεί το Δικαστήριο να ελέγξει τη βασιμότητα των λόγων ανακοπής. Παράλληλα, είναι αναγκαία ώστε η διαταγή πληρωμής να μπορεί να λειτουργήσει ως εκτελεστός τίτλος, από τον οποίο πρέπει να προκύπτει με σαφήνεια η απαίτηση κατά ποσότητα και ποιότητα.
Το Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών απέρριψε την αντίληψη ότι η δικονομική ευχέρεια του δανειστή να ζητήσει διαταγή πληρωμής για μέρος μόνο της απαίτησης τον απαλλάσσει από την υποχρέωση συγκεκριμένου προσδιορισμού. Όπως σημειώνεται, η δυνατότητα περιορισμού της απαίτησης δεν αίρει την ανάγκη να προσδιορίζεται το είδος και το ύψος των επιμέρους κονδυλίων για τα οποία ζητείται η έκδοση εκτελεστού τίτλου.
Με βάση τα παραπάνω, το Δικαστήριο έκρινε ότι η διαταγή πληρωμής εκδόθηκε χωρίς να συντρέχουν οι νόμιμες προϋποθέσεις και είναι άκυρη λόγω διαδικαστικού απαραδέκτου, ανεξάρτητα από το ζήτημα της ύπαρξης ή μη της απαίτησης.
Κατόπιν της ακύρωσης της διαταγής πληρωμής, το Δικαστήριο έκρινε ότι δεν υφίσταται πλέον εκτελεστός τίτλος που να στηρίζει τη διαδικασία αναγκαστικής εκτέλεσης. Για τον λόγο αυτό ακυρώθηκαν επίσης η επιταγή προς πληρωμή και η έκθεση αναγκαστικής κατάσχεσης ακίνητης περιουσίας, με την οποία είχε επιβληθεί κατάσχεση σε ακίνητα του ανακόπτοντος για ποσό 51.321,34 ευρώ.
ΠΗΓΗ :daily.nb.org
