ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Ι.Κ.Α. – Ε.Τ.Α.Μ. – Σύνταξη γήρατος – Καθορισμός του χρόνου έναρξης καταβολής της σύνταξης λόγω γήρατος – Σύμβαση εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου -Αυτοδίκαιη λύση της υπαλληλικής της σχέσης με ν.π. στις 31-12-2020- Υποβολή της αίτησης απονομής κύριας σύνταξης λόγω γήρατος στις 4-11-2021 – Η καταβολή της σύνταξης αρχίζει από την πρώτη ημέρα του επόμενου μήνα κατά τον οποίον το πρόσωπο κατέθεσε την αίτηση συνταξιοδότησης – Δεν ασκεί νομική επιρροή ο χρόνος της αυτοδίκαιης αποχώρησης από την υπηρεσία – Οι λόγοι αδυναμίας που η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι την εμπόδισαν να υποβάλει την αίτηση συνταξιοδότησης σε προγενέστερο χρονικό σημείο από εκείνο κατά το οποίο τελικά την υπέβαλε προβάλλονται αλυσιτελώς – Η άσκηση του συνταξιοδοτικού δικαιώματος δεν υπόκειται σε αποσβεστική προθεσμία – Αδυναμία αναλογικής εφαρμογής των διατάξεων περί αναστολής της παραγραφής εκ λόγων ανωτέρας βίας – Απορρίπτει την προσφυγή.
ΤΟ
ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
ΤΜΗΜΑ Θ’ ΤΡΙΜΕΛΕΣ
Σ υ ν ε δ ρ ί α σ ε δημόσια στο ακροατήριό του, στις 16 Μαΐου 2025, με δικαστές τις: Κωνσταντία Αλατζογιάννη, Πρόεδρο Πρωτοδικών Δ.Δ., Μυρτώ Αρβανίτη και Θωμαή Ηλία (εισηγήτρια), Πρωτοδίκες Δ.Δ., και γραμματέα την Αμαλία Σκιά, δικαστική υπάλληλο,
γ ι α να δικάσει την προσφυγή με χρονολογία ηλεκτρονικής κατάθεσης 16 Δεκεμβρίου 2024 (ΠΡ…/2024) και Εθνικό Αριθμό Υπόθεσης …,
τ η ς …, κατοίκου Θεσσαλονίκης (οδός … …), η οποία παραστάθηκε μετά της πληρεξούσιας δικηγόρου Νεκταρία-Ελευθερία Αγγελάκη.
κ α τ ά του νομικού προσώπου δημοσίου δικαίου με την επωνυμία «Ηλεκτρονικός Εθνικός Φορέας Κοινωνικής Ασφάλισης» (e-Ε.Φ.Κ.Α.), που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νομίμως από τον Διοικητή του, για το οποίο παραστάθηκε ο πληρεξούσιος δικηγόρος Στέλιο Λεμονίδη, με την κατατεθείσα στις 13.05.2025 δήλωσή του, σύμφωνα με το άρθρο 133 παρ.1 του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας που κυρώθηκε με το άρθρο πρώτο του ν. 2717/1999 (Α’ 97).
Κατά τη συζήτηση ο διάδικος που εμφανίσθηκε και παραστάθηκε στο ακροατήριο ανέπτυξε τους ισχυρισμούς του και ζήτησε όσα αναφέρονται στα πρακτικά.
Μετά τη δημόσια συνεδρίαση, το Δικαστήριο συνήλθε σε διάσκεψη και
Α φ ο ύ μ ε λ έ τ η σ ε τ α σ χ ε τ ι κ ά έ γ γ ρ α φ α.
Σ κ έ φ θ η κ ε σ ύ μ φ ω ν α μ ε τ ο ν Ν ό μ ο
1. Ε π ε ι δ ή, για την άσκηση της κρινόμενης προσφυγής καταβλήθηκε το νόμιμο παράβολο, ποσού είκοσι πέντε (25) ευρώ (σχ. το με κωδικό αριθμό πληρωμής … ηλεκτρονικό παράβολο και το συνημμένο από 21-5-2025 ηλεκτρονικό αποδεικτικό πληρωμής e-παραβόλου της Εθνικής Τράπεζας), κατόπιν τήρησης της διαδικασίας του άρθρου 139A του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας, όπως ισχύει.
2. Ε π ε ι δ ή, με την προσφυγή αυτή επιδιώκεται, παραδεκτώς, η ακύρωση, άλλως η τροποποίηση της …/Συν….η/12-9-2024 απόφασης της Διοικητικής Επιτροπής (Δ.Ε.) της Διεύθυνσης Ασφάλισης και Β’ Απονομής Διεθνών Συντάξεων Βορείου Ελλάδος του καθ’ ου η υπό κρίση προσφυγή Φορέα. Με την προσβαλλομένη απορρίφθηκε ένσταση της προσφεύγουσας κατά της …/20-9-2022 απόφασης του Διευθυντή της Τοπικής Διεύθυνσης Α’ Θεσσαλονίκης του καθ’ ου Φορέα, κατά το μέρος αυτής με το οποίο, αφενός καθορίσθηκε ως χρόνος έναρξης καταβολής της, χορηγηθείσας σ’ αυτήν σύνταξης λόγω γήρατος, η 1η-12-2021, ήτοι η πρώτη του επόμενου μήνα κατά τον οποίον είχε υποβάλει την …/2021/…/4-11-2021 αίτηση συνταξιοδότησής της, και όχι η 1η-1-2021, ήτοι η πρώτη του επόμενου μήνα κατά τον οποίον αυτή είχε αποχωρήσει αυτοδικαίως από την υπηρεσία (31-12-2020), όταν και λύθηκε η υπαλληλική της σχέση με το … (…), στο οποίο αυτή υπηρετούσε με σύμβαση εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου, αφετέρου προσδιορίστηκε ο χρόνος ασφάλισής της στην Ελλάδα σε 7.854 ημέρες για το χρονικό διάστημα από 1-9-1989 έως και 31-12-2020.
3. Ε π ε ι δ ή, στο άρθρο 20 του ν.3801/2009 «Ρυθμίσεις θεμάτων προσωπικού με σύμβαση εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου και άλλες διατάξεις οργάνωσης και λειτουργίας της Δημόσιας Διοίκησης» (Α’ 163) ορίζεται ότι: «1. Η διάταξη της παρ.5 του άρθρου 21 του ν.2738/1999 αντικαθίσταται ως ακολούθως: “5.α. Το προσωπικό με σύμβαση εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου του Δημοσίου, των Ν.Π.Δ.Δ. και των Ο.Τ.Α. πρώτου και δεύτερου βαθμού, καθώς και οι μόνιμοι υπάλληλοι των ίδιων φορέων, που κατά τη μονιμοποίησή του διατήρησε το ασφαλιστικό καθεστώς του Ι.Κ.Α., απολύεται αυτοδικαίως από την υπηρεσία την 1η του επόμενου από την έκδοση της πράξης συνταξιοδότησης μήνα, εκτός εάν στο μεταξύ συμπληρώνει το όριο ηλικίας για την αυτοδίκαιη απόλυση όπως κάθε φορά προβλέπεται, οπότε και αποχωρεί την ημερομηνία αυτή. β. Οι ασφαλιστικοί οργανισμοί κύριας ασφάλισης κοινοποιούν υποχρεωτικά την πράξη συνταξιοδότησης στον τελευταίο εργοδότη του συνταξιοδοτούμενου, όταν αυτός είναι το Δημόσιο, Ν.Π.Δ.Δ. ή Ο.Τ.Α. πρώτου και δεύτερου βαθμού.” 2. … 3. Κατά το διάστημα που μεσολαβεί από την υποβολή της αίτησης συνταξιοδότησης ως την 1η του επόμενου από την έκδοση της πράξης συνταξιοδότησης μήνα στο ανωτέρω προσωπικό καταβάλλονται διαζευκτικά και ύστερα από επιλογή του οι αντίστοιχες αποδοχές ή η σύνταξή του.».
4. Ε π ε ι δ ή, ακολούθως, με τη διάταξη της παραγράφου 1 του άρθρου 51 του ν.4387/2016 (Α’ 85) συνεστήθη νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου, ως νέος φορέας κύριας ασφάλισης, με την επωνυμία Ενιαίος Φορέας Κοινωνικής Ασφάλισης (Ε.Φ.Κ.Α.) [και, ήδη, όπως έχει μετονομασθεί δυνάμει του άρθρου 1 παρ.1 του ν.4670/2020 (Α’ 43), e-Ε.Φ.Κ.Α.], και ορίστηκε η 1η-1-2017, ως ημερομηνία έναρξης λειτουργίας αυτού. Από την ίδια ημερομηνία, στον νέο αυτόν φορέα εντάχθηκαν αυτοδικαίως όλοι οι υφιστάμενοι φορείς κύριας ασφάλισης, των οποίων ο e-Ε.Φ.Κ.Α. καθίσταται οιονεί καθολικός διάδοχος, μεταξύ δε αυτών περιλαμβάνονται και οι Κλάδοι, Τομείς και Ειδικοί Λογαριασμοί του Ι.Κ.Α.–Ε.Τ.Α.Μ., οι οποίοι, κατά τα ειδικότερα οριζόμενα στην περ. Α’ της παραγράφου 1 του άρθρου 53 του πιο πάνω νόμου, εντάχθηκαν στον κλάδο κύριας ασφάλισης και λοιπών παροχών του e-Ε.Φ.Κ.Α.. Περαιτέρω, στο άρθρο 55 του ν.4387/2016, υπό τον τίτλο «Ασφαλιστέα πρόσωπα», ορίζεται ότι: «1. Στην ασφάλιση του Ε.Φ.Κ.Α. υπάγονται υποχρεωτικά: α. Οι μέχρι την ένταξη ασφαλισμένοι … των εντασσόμενων φορέων, τομέων, κλάδων και λογαριασμών … . … 2. Οι ασφαλισμένοι των ανωτέρω εντασσόμενων φορέων, κλάδων, τομέων και λογαριασμών, καθώς και του Δημοσίου, εξακολουθούν να διέπονται από τις διατάξεις της νομοθεσίας αυτών, όπως ισχύουν, εκτός όσων ειδικά ορίζει με τις διατάξεις του ο παρών νόμος.».
5. Ε π ε ι δ ή, στο πλαίσιο των ενιαίων κανόνων που θέτει ο προαναφερόμενος ν.4387/2016 για το σύνολο των ασφαλισμένων και συνταξιούχων όλων των φορέων που εντάχθηκαν στον e-Ε.Φ.Κ.Α., στους οποίους κανόνες συμπεριλαμβάνεται και ο κοινός τρόπος υπολογισμού της κύριας σύνταξης, κρίθηκε σκόπιμη η καθιέρωση ενιαίας ρύθμισης και της έναρξης του δικαιώματος κύριας σύνταξης (βλ. και αιτιολογική έκθεση του κατωτέρω ν.4554/2018). Ειδικότερα, στο άρθρο 1 του ν.4554/2018 «Ασφαλιστικές και συνταξιοδοτικές ρυθμίσεις … και άλλες διατάξεις» (Α’ 130), που τιτλοφορείται «Έναρξη και λήξη του δικαιώματος σύνταξης από τον ΕΦΚΑ», ορίζεται ότι: «1. Για την άσκηση του δικαιώματος σύνταξης λόγω γήρατος … από τους ασφαλισμένους των ενταχθέντων στον ΕΦΚΑ φορέων … απαιτείται η υποβολή αίτησης συνταξιοδότησης στον ΕΦΚΑ. 2. α) Το δικαίωμα σύνταξης γήρατος αρχίζει από την πρώτη του επόμενου της υποβολής της αίτησης συνταξιοδότησης μήνα, υπό την προϋπόθεση ότι κατά την ημερομηνία αυτή πληρούνται όλες οι νόμιμες προϋποθέσεις συνταξιοδότησης, σε αντίθετη δε περίπτωση, από την πρώτη ημέρα του μήνα που έπεται εκείνου κατά τον οποίο πληρούνται όλες οι νόμιμες προϋποθέσεις. Τα δικαιολογητικά που απαιτούνται κατά περίπτωση για τη συνταξιοδότηση λόγω γήρατος υποβάλλονται μέχρι την τελευταία ημέρα του έκτου (6ου) μήνα που έπεται του μήνα υποβολής της αίτησης συνταξιοδότησης. Αν από τα υποβαλλόμενα δικαιολογητικά προκύπτει ότι οι απαραίτητες για τη συνταξιοδότηση προϋποθέσεις, όπως αυτές προσδιορίζονται για κάθε κατηγορία ασφαλισμένων του ΕΦΚΑ, πραγματοποιήθηκαν σε επόμενο ημερολογιακό της αίτησης συνταξιοδότησης μήνα, ως χρόνος έναρξης του δικαιώματος σύνταξης ορίζεται η πρώτη του επόμενου της συμπλήρωσης των απαραίτητων προϋποθέσεων μήνα. Αν παρέλθει άπρακτη η προθεσμία των έξι (6) μηνών για την υποβολή των απαιτούμενων δικαιολογητικών με υπαιτιότητα του ασφαλισμένου, η αίτηση συνταξιοδότησης λόγω γήρατος απορρίπτεται και εκδίδεται σχετική απόφαση. β) Για τα πρόσωπα για τα οποία απαιτείται από την κείμενη νομοθεσία η λύση της υπαλληλικής σχέσης … προκειμένου να συνταξιοδοτηθούν λόγω γήρατος, η προϋπόθεση αυτή εξακολουθεί να ισχύει. 3. … 4. … 5. Από την έναρξη ισχύος του παρόντος καταργείται κάθε άλλη αντίθετη ειδική ή γενική διάταξη. …». Στη συνέχεια, με το άρθρο 261 του ν.4798/2021 (Α’ 68/24-4-2021), το οποίο ίσχυε κατά τον κρίσιμο χρόνο υποβολής της ένδικης αίτησης συνταξιοδότησης, η περ. α’ της παραγράφου 2 του άρθρου 1 του ν.4554/2018 τροποποιήθηκε ως προς την ημέρα υποβολής των δικαιολογητικών και την ημέρα έναρξης του δικαιώματος σύνταξης και διαμορφώθηκε ως εξής: «α) Το δικαίωμα σύνταξης γήρατος αρχίζει από την πρώτη του επόμενου της υποβολής της αίτησης συνταξιοδότησης μήνα, υπό την προϋπόθεση ότι κατά την ημερομηνία αυτή πληρούνται όλες οι νόμιμες προϋποθέσεις συνταξιοδότησης, σε αντίθετη δε περίπτωση, από την πρώτη ημέρα του μήνα που έπεται εκείνου κατά τον οποίο πληρούνται όλες οι νόμιμες προϋποθέσεις. Τα δικαιολογητικά που απαιτούνται, κατά περίπτωση, για τη συνταξιοδότηση λόγω γήρατος υποβάλλονται μέχρι την τελευταία ημέρα του πρώτου (1ου) μήνα που έπεται του μήνα υποβολής της αίτησης συνταξιοδότησης. Αν από τα υποβαλλόμενα δικαιολογητικά προκύπτει ότι οι απαραίτητες για τη συνταξιοδότηση προϋποθέσεις, όπως αυτές προσδιορίζονται για κάθε κατηγορία ασφαλισμένων του e-ΕΦΚΑ, πραγματοποιήθηκαν σε επόμενο ημερολογιακό της αίτησης συνταξιοδότησης μήνα, ως χρόνος έναρξης του δικαιώματος σύνταξης ορίζεται η πρώτη του επόμενου της συμπλήρωσης των απαραίτητων προϋποθέσεων μήνα. Αν παρέλθει άπρακτη η προθεσμία του δεύτερου και τρίτου εδαφίου για την υποβολή των απαιτούμενων δικαιολογητικών με υπαιτιότητα του ασφαλισμένου, η αίτηση συνταξιοδότησης λόγω γήρατος απορρίπτεται και εκδίδεται σχετική απόφαση.».
6. Ε π ε ι δ ή, με την ανωτέρω διάταξη του άρθρου 1 του ν.4554/2018 αντιμετωπίσθηκε με ενιαίο τρόπο για όλους τους ασφαλισμένους των ενταχθέντων στον e-Ε.Φ.Κ.Α. φορέων κύριας ασφάλισης η έναρξη καταβολής της κύριας σύνταξης, η οποία, μέχρι την έναρξη ισχύος του ν.4554/2018 καθοριζόταν από τις καταστατικές διατάξεις κάθε ενταχθέντος στον e-Ε.Φ.Κ.Α. φορέα, με αποτέλεσμα να υπάρχει διαφορετική έναρξη καταβολής της κύριας σύνταξης ανά ενταχθέντα τομέα, κλάδο ή ταμείο. Όπως, άλλωστε, αναφέρεται στην αιτιολογική έκθεση του ν.4554/2018, το ισχύον νομοθετικό πλαίσιο µε τις πολλές και διαφορετικές ημερομηνίες έναρξης του δικαιώματος σύνταξης δεν δικαιολογείται μετά την ένταξη όλων των φορέων στον e-Ε.Φ.Κ.Α., γιατί, αφενός µεν η έναρξη καταβολής της σύνταξης δεν αντιμετωπίζεται µε ενιαίο τρόπο για όλους τους ασφαλισμένους, αφετέρου δε δημιουργούνται διοικητικές δυσλειτουργίες κατά τη διαδικασία έκδοσης των συνταξιοδοτικών αποφάσεων. Έτσι, και προκειμένου για την άσκηση του δικαιώματος κύριας σύνταξης λόγω γήρατος, ήτοι για την έναρξη των οικονομικών αποτελεσμάτων του δικαιώματος για συνταξιοδότηση, δηλαδή την έναρξη καταβολής των περιοδικών παροχών που αντιστοιχούν σε αυτό (πρβλ. ΣτΕ 420/2016), ορίζεται, ρητώς, ως προϋπόθεση, η υποβολή από τον ενδιαφερόμενο έγγραφης αίτησης συνταξιοδότησης στον e-Ε.Φ.Κ.Α. (πρβλ. ΣτΕ 1652/2015 σκ.6, 1479/2014 σκ.5, 1535/2011 7μ. σκ.8 κ.α.), υπό την προϋπόθεση ότι, κατά την ημερομηνία αυτή, πληρούνται όλες οι νόμιμες προϋποθέσεις συνταξιοδότησης, σε αντίθετη, δε, περίπτωση, από την πρώτη ημέρα του μήνα που έπεται εκείνου κατά τον οποίο πληρούνται οι εν λόγω προϋποθέσεις. Συνεπώς, από τον χρόνο υποβολής της αίτησης για συνταξιοδότηση εξαρτάται ο χρόνος έναρξης καταβολής της σύνταξης, ο οποίος διαφέρει από τον χρόνο γένεσης του συνταξιοδοτικού δικαιώματος (πρβλ. ΣτΕ 2650/2011 σκ.4, 1974/2006 7μ.). Εξάλλου, σύμφωνα με τα προβλεπόμενα στην περίπτωση β’ της παραγράφου 2 του άρθρου 1 του ν.4554/2018, για τα πρόσωπα, για τα οποία απαιτείται, από την κείμενη νομοθεσία, μεταξύ άλλων, η λύση της υπαλληλικής σχέσης, η προϋπόθεση αυτή εξακολουθεί να ισχύει προκειμένου αυτά να συνταξιοδοτηθούν λόγω γήρατος. Επομένως, η αίτηση συνταξιοδότησης από τα πρόσωπα αυτά μπορεί να κατατεθεί στον e-Ε.Φ.Κ.Α. μετά τη λύση της υπαλληλικής τους σχέσης, οπότε ακολουθούν πλέον τον γενικό κανόνα του άρθρου αυτού, περί έναρξης καταβολής της σύνταξης λόγω γήρατος από την πρώτη ημέρα του επόμενου μήνα κατάθεσης της αίτησης συνταξιοδότησης, χωρίς να ασκεί επιρροή το χρονικό σημείο κατά το οποίο έπαυσε η μισθοδοσία τους και αποχώρησαν αυτά από την Υπηρεσία (πρβλ. ΣτΕ 2650/2011 σκ.4). Τέλος, ο χρόνος υποβολής της αίτησης για συνταξιοδότηση λαμβάνεται πάντοτε υπόψη για την έναρξη καταβολής της σύνταξης, έστω και αν ο ασφαλισμένος δεν μπορούσε λόγω ανωτέρας βίας να υποβάλει την αίτηση σε προγενέστερο χρονικό σημείο κατά το οποίο συνέτρεχαν στο πρόσωπό του οι προϋποθέσεις συνταξιοδότησης. Και τούτο, διότι, η άσκηση του συνταξιοδοτικού δικαιώματος δεν υπόκειται σε αποσβεστική προθεσμία, ώστε να μπορούν να εφαρμοσθούν αναλόγως οι διατάξεις περί αναστολής της παραγραφής εκ λόγων ανωτέρας βίας (ΣτΕ 2773/2009 σκ.5, 1974/2006 7μ.).
7. Ε π ε ι δ ή, στην προκειμένη περίπτωση, από τα στοιχεία του φακέλου της δικογραφίας προκύπτουν τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: Η προσφεύγουσα, που γεννήθηκε στις 15-7-1953, υπηρετούσε, με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου, στο …, με την ειδικότητα ΠΕ Δασκάλων Ξένων Γλωσσών, μέχρι και τις 31-12-2020, οπότε και απολύθηκε αυτοδικαιώς από την υπηρεσία, λόγω συμπλήρωσης του 67ου έτους της ηλικίας της. Κατόπιν ενημέρωσης της προσφεύγουσας, με το …/9-12-2020 έγγραφο της Γενικής Διεύθυνσης Διοικητικών Υπηρεσιών του …, για την επικείμενη αυτή αυτοδίκαιη απόλυσή της, η τελευταία υπέβαλε, μέσω της πλατφόρμας ηλεκτρονικών υπηρεσιών συνταξιούχων του e-Ε.Φ.Κ.Α., το …/28-12-2020 ηλεκτρονικό μήνυμα εξυπηρέτησης, με το οποίο ζήτησε να κλείσει ραντεβού σε Υπηρεσία του e-Ε.Φ.Κ.Α., προκειμένου να γίνουν κάποιες διορθώσεις στο επώνυμό της, να προσκομίσει συμπληρωματικά δικαιολογητικά και να ενημερωθεί για τη δυνατότητα «συμπλήρωσης 35ετίας και άλλα σχετικά θέματα». Σε απάντηση στο ανωτέρω αίτημα, ο καθ’ ου Φορέας ενημέρωσε την προσφεύγουσα, αφενός μεν ότι για οποιαδήποτε διόρθωση ατομικών στοιχείων θα έπρεπε αυτή να επικοινωνήσει με την Υπηρεσία Μητρώου του e-Ε.Φ.Κ.Α. της περιοχής της, αφετέρου δε ότι για τη χορήγηση σύνταξης λόγω γήρατος θα έπρεπε να «υποβάλει αίτηση για σύνταξη γήρατος ηλεκτρονικώς στον e-ΕΦ.Κ.Α./ηλεκτρονικές υπηρεσίες για συνταξιούχους/για σύνταξη γήρατος» και «να αποστείλει ταχυδρομικώς όλα τα δικαιολογητικά που αναφέρονται με εκτυπωμένη την αίτηση και το πρωτόκολλό της στη διεύθυνση Αριστοτέλους 15-17 ΤΚ 54624 Τμήμα Συντάξεων 1ος όροφος». Στη συνέχεια, η προσφεύγουσα υπέβαλε, μέσω της ίδιας ως άνω πλατφόρμας, το …/30-12-2020 ηλεκτρονικό μήνυμα εξυπηρέτησης, με το οποίο ζήτησε να ενημερωθεί αν χρειαζόταν να κλείσει ραντεβού ή όχι σε Υπηρεσία του e-Ε.Φ.Κ.Α., σε απάντηση δε στο αίτημα αυτό, ο καθ’ ου Φορέας ενημέρωσε την προσφεύγουσα ότι η διαδικασία συνταξιοδότησης γίνεται πλέον μόνο ηλεκτρονικώς και ότι η προσφεύγουσα θα έπρεπε να υποβάλει οποιαδήποτε ερώτηση για τη θεμελίωση συνταξιοδοτικού δικαιώματος στην πλατφόρμα, καθόσον δεν εξυπηρετούνταν την εποχή εκείνη ραντεβού λόγω των μέτρων για την αντιμετώπιση της πανδημίας COVID-19. Επιπλέον, την ενημέρωσε ότι, αφού αυτή είχε συμπληρώσει το 67ο έτος της ηλικίας της και είχε πάνω από 4.500 ημέρες εργασίας, μπορούσε να δικαιωθεί πλήρους σύνταξης λόγω γήρατος. Ακολούθως, η προσφεύγουσα υπέβαλε, μέσω της πλατφόρμας ηλεκτρονικών υπηρεσιών συνταξιούχων του e-Ε.Φ.Κ.Α., και το …/26-5-2021 ηλεκτρονικό μήνυμα εξυπηρέτησης, στο οποίο ανέφερε τα εξής: «Σύμφωνα με το συνημμένο έγγραφο του … (…) ολοκλήρωσα την υπηρεσία μου στο παραπάνω Ίδρυμα λόγω ηλικίας και καλούμαι να προβώ στις απαραίτητες ενέργειες προκειμένου να συνταξιοδοτηθώ. Πριν υποβάλω την αίτηση συνταξιοδότησης στο ΙΚΑ-ΕΦΚΑ Θεσσαλονίκης, διαπίστωσα ότι η γραφή του ονόματός μου στους διάφορους δημόσιους φορείς είναι διαφορετική. Το γεγονός αυτό μπορεί να δημιουργήσει κάποια προβλήματα κατά τη διαδικασία συνταξιοδότησής μου, με κίνδυνο να συμπεριληφθεί όλος ο χρόνος εργασίας και υπηρεσίας μου στους διάφορους εργοδότες. Στο ΙΚΑ π.χ. αναγράφομαι ως …. Στο … αναγράφομαι ως …. Στον ΕΦΚΑ αναγράφομαι ως …. Στο Taxisnet αναγράφομαι ως …. Μετά από επικοινωνία με το υποκατάστημά σας, με ενημερώσατε ότι για να γίνει ο απαραίτητος έλεγχος απαιτείται να σας προσκομίσω ληξιαρχική πράξη γέννησης. Για τον λόγο αυτό σας υποβάλω τη ληξιαρχική πράξη γέννησης μεταφρασμένη και επικυρωμένη και παρακαλώ για τις ενέργειές σας, ώστε να γίνουν οι απαραίτητες διορθώσεις, προκειμένου στη συνέχεια να υποβάλω την αίτηση συνταξιοδότησής μου στον ΕΦΚΑ Θεσσαλονίκης.». Στις 4-11-2021, η προσφεύγουσα υπέβαλε, τελικώς, την …/2021/…/4-11-2021 αίτησή της ενώπιον του Περιφερειακού Υποκαταστήματος Μισθωτών Θεσσαλονίκης του καθ’ ου Φορέα, με την οποία ζήτησε να της απονεμηθεί κύρια σύνταξη γήρατος. Με την αίτηση αυτή, η προσφεύγουσα δήλωσε, μεταξύ άλλων, ότι η μηχανογραφημένη ασφαλιστική της ιστορία δεν ήταν πλήρης και, προς τούτο, συμπλήρωσε, ως χρόνο ασφάλισης με την ιδιότητα του μισθωτού που δεν είχε αποτυπωθεί σε αυτή, για την απασχόλησή της στο ….: α) 13 ημέρες ασφάλισης για το χρονικό διάστημα από 15-12-1995 έως και 31-12-1995, β) 25 ημέρες ασφάλισης για το χρονικό διάστημα από 1-12-1996 έως και 31-12-1996, γ) 300 ημέρες ασφάλισης για το χρονικό διάστημα από 1-1-1997 έως και 31-12-1997 και δ) 25 ημέρες ασφάλισης για το χρονικό διάστημα από 1-12-2019 έως και 31-12-2019, ενώ, επιπλέον, δήλωσε ότι είχε απασχοληθεί και στο εξωτερικό, έχοντας χρόνο ασφάλισης και στον γαλλικό ασφαλιστικό φορέα, για τα χρονικά διαστήματα από 1-2-1980 έως και 1-9-1986, από 18-3-1994 έως και 24-4-1994, από 2-5-1994 έως και 30-7-1994, από 9-8-1994 έως και 20-11-1994 και από 6-12-1994 έως και 10-12-1994. Κατόπιν τούτου, με την …/20-9-2022 απόφαση του Διευθυντή της Τοπικής Διεύθυνσης Α’ Θεσσαλονίκης του καθ’ ου Φορέα έγινε δεκτή η παραπάνω αίτηση χορήγησης σύνταξης της προσφεύγουσας, καθόσον κρίθηκε ότι αυτή θεμελίωνε, κατά τα προβλεπόμενα στην περ. α’ της παραγράφου 1 του άρθρου 52 του Κανονισμού (ΕΚ) 883/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 29ης Απριλίου 2004 για τον συντονισμό των συστημάτων κοινωνικής ασφάλειας (L 166), αυτοτελές δικαίωμα πλήρους συνταξιοδότησης με μόνο τον ελληνικό χρόνο ασφάλισης, ο οποίος προσδιορίσθηκε σε 7.854 ημέρες κατά το χρονικό διάστημα από 1-9-1989 έως και 31-12-2020, το δε ποσό της καταβλητέας σύνταξης προσδιορίσθηκε σε 760,20 ευρώ, ενώ ορίσθηκε ως ημερομηνία έναρξης καταβολής της σύνταξης αυτής η 1η-12-2021, ήτοι η πρώτη του επόμενου μήνα κατά τον οποίον η προσφεύγουσα είχε υποβάλει την σχετική αίτησή της (…/2021/…/4-11-2021). Εξάλλου, στην απόφαση αυτή τέθηκε και επιφύλαξη εκ μέρους του καθ’ ου για τον επανυπολογισμό του ποσού της σύνταξης σύμφωνα με τις διατάξεις του προαναφερόμενου Κανονισμού 883/2004, δοθέντος ότι ο γαλλικός ασφαλιστικός φορέας δεν είχε γνωστοποιήσει τον χρόνο ασφάλισης της προσφεύγουσας. Κατά της απόφασης αυτής, όσον αφορά τον προσδιορισμό του χρόνου έναρξης καταβολής της σύνταξης και τον υπολογισμό του συνολικού χρόνου ασφάλισης, η προσφεύγουσα, άσκησε, ενώπιον της Δ.Ε. της Διεύθυνσης Ασφάλισης και Β’ Απονομής Διεθνών Συντάξεων Βορείου Ελλάδος του καθ’ ου Φορέα, την …/24-4-2023 ένστασή της. Με την ένσταση αυτή, η ενιστάμενη προέβαλε, κατά πρώτον, ότι η καθυστέρηση στην υποβολή της αίτησης για συνταξιοδότηση δεν οφειλόταν σε δική της βούληση, αλλά, αντιθέτως, αποκλειστικώς σε αντικειμενικούς λόγους και δυσκολίες (διόρθωση ονόματος, ληξιαρχική πράξη γέννησης από Γαλλία, επίσημη μετάφραση και επικύρωση, covid, δυσκολίες επικοινωνίας με τις Υπηρεσίες, δυσκολίες στην ηλεκτρονική υποβολή), οι οποίες δεν της επέτρεψαν να την υποβάλει νωρίτερα, αμέσως μετά την αυτοδίκαιη απόλυσή της. Για τον λόγο αυτόν, ζήτησε να καθορισθεί, ως ημερομηνία έναρξης της καταβολής της σύνταξής της λόγω γήρατος, η 1η-1-2021, ήτοι η πρώτη του επόμενου μήνα κατά τον οποίον αυτή είχε αποχωρήσει αυτοδικαίως από την υπηρεσία (31-12-2020). Κατά δεύτερον, η ενιστάμενη υποστήριξε ότι εσφαλμένως υπολογίσθηκε ο χρόνος ασφάλισής της σε 7.854 ημέρες, αντί του ορθού 10.435 ημέρες (με αναλογούν ποσού συντάξεως 1.071,74 ευρώ) Με αφορμή τον τελευταίο αυτόν προβαλλόμενο λόγο της ένστασης περί αμφισβήτησης του συνολικού προσδιορισθέντος χρόνου ασφάλισης, με το …/29-6-2023 υπηρεσιακό σημείωμα του Τμήματος Ενστάσεων και Προσφυγών της Διεύθυνσης Ασφάλισης και Β’ Απονομής Διεθνών Συντάξεων Βορείου Ελλάδος ζητήθηκε από την Τοπική Διεύθυνση Α’ Θεσσαλονίκης να προβεί σε επανέλεγχο της ανακεφαλαίωσης των ημερών ασφάλισης της προσφεύγουσας. Συναφώς, εκδόθηκαν, διαδοχικώς, η …/24-1-2024 απόφαση του Διευθυντή της Τοπικής Διεύθυνσης Α’ Θεσσαλονίκης και, κατόπιν της …/19-1-2024 γνωστοποίησης, από τον γαλλικό ασφαλιστικό φορέα, του χρόνου ασφάλισης της προσφεύγουσας σε αυτόν, οι …/13-3-2024 και …/16-5-2024 αποφάσεις της Αναπληρώτριας Προϊσταμένης της Διεύθυνσης Ασφάλισης και Β’ Απονομής Διεθνών Συντάξεων Βορείου Ελλάδος του καθ’ ου Φορέα, με την τελευταία από τις οποίες, και σε συνέχεια των …/8-3-2024 και …/22-4-2024 υπηρεσιακών σημειωμάτων του Τμήματος Ενστάσεων και Προσφυγών της Διεύθυνσης Ασφάλισης και Β’ Απονομής Διεθνών Συντάξεων Βορείου Ελλάδος, ο συνολικός χρόνος ασφάλισης της προσφεύγουσας στην Ελλάδα προσδιορίσθηκε, τελικώς, σε 8.054 ημέρες και ο συνολικός χρόνος ασφάλισης στη Γαλλία για το χρονικό διάστημα από 1-1-1978 έως και 31-12-1997 σε 4.111 ημέρες (ήτοι 4.725 ημέρες ασφάλισης αφαιρουμένων 614 ημερών παράλληλης ασφάλισης και στο Ι.Κ.Α.–Ε.Τ.Α.Μ.), με αποτέλεσμα οι συνολικές ημέρες ασφάλισης, τόσο για τη θεμελίωση συνταξιοδοτικού δικαιώματος όσο και για τον υπολογισμό του ποσού της σύνταξης, να προσδιορισθούν σε 12.165 ημέρες, ενώ το καταβλητέο ποσό της σύνταξής της ορίσθηκε στο συνολικό ποσό των (εθνική σύνταξη/αναλογικό ποσό 336 ευρώ + ανταποδοτική σύνταξη 644,99 ευρώ) 980,99 ευρώ, χορηγήθηκε, δηλαδή, στην προσφεύγουσα, ως συμφερότερη (υψηλότερη) της αυτοτελούς παροχής κατά τα προβλεπόμενα στην παράγραφο 3 του άρθρου 52 του προαναφερόμενου Κανονισμού (ΕΚ) 883/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, η αναλογική παροχή της περ. β’ της παραγράφου 1 του άρθρου 52 του ίδιου Κανονισμού. Κατά τη συνεδρίαση της Επιτροπής την 12η-9-2024, η ενιστάμενη παραστάθηκε μαζί με τη δικηγόρο …, προκειμένου να υποστηρίξει την ένστασή της. Ειδικότερα, προέβαλε ότι εξαιτίας γραφειοκρατικών προβλημάτων που προέκυψαν αναφορικώς με το ονοματεπώνυμό της, το οποίο ήταν δηλωμένο με διαφορετικό τρόπο στις διάφορες Υπηρεσίες του Δημοσίου, αδυνατούσε να προβεί στην υποβολή ηλεκτρονικής αίτησης για τη χορήγηση σύνταξης λόγω γήρατος, εν τέλει, δε, και αφού προσκόμισε τη χορηγηθείσα σε αυτήν από το γαλλικό κράτος ληξιαρχική πράξη γέννησής της, κατάφερε να υποβάλει την εν λόγω ηλεκτρονική αίτηση τον μήνα Νοέμβριο του έτους 2021. Επιπλέον, δήλωσε ότι επ’ ουδενί δεν επέδειξε αδιαφορία, επικαλούμενη ότι συνέτρεξαν στην περίπτωσή της λόγοι ανωτέρας βίας που την εμπόδισαν να καταθέσει την αίτησή της σε προγενέστερο χρόνο, και συγκεκριμένα ότι, κατά το διάστημα της πανδημίας του Covid, της ήταν σχεδόν αδύνατον να επικοινωνήσει με τις δημόσιες ελληνικές και γαλλικές Υπηρεσίες. Προς απόδειξη, δε, των ισχυρισμών της, η προσφεύγουσα επικαλέσθηκε, μεταξύ άλλων, την, αμέσως ανωτέρω μνημονευθείσα, ηλεκτρονική αλληλογραφία που είχε με τον καθ’ ου Φορέα πριν την υποβολή της …/2021/…/4-11-2021 αίτησης συνταξιοδότησής της. Ωστόσο, η ως άνω ένσταση της προσφεύγουσας, όπως αυτή είχε αναπτυχθεί και με το υπόμνημα που κατατέθηκε ενώπιον της Επιτροπής, απορρίφθηκε με την προσβαλλόμενη υπ’ αριθμ. …/Συν….η/12-9-2024 απόφαση της Δ.Ε. της Διεύθυνσης Ασφάλισης και Β’ Απονομής Διεθνών Συντάξεων Βορείου Ελλάδος του καθ’ ου Φορέα. Ειδικότερα, με την απόφαση αυτή κρίθηκε, όσον αφορά τον αμφισβητούμενο με την ένσταση χρόνο έναρξης καταβολής της επίμαχης σύνταξης, ότι η σύνταξη λόγω γήρατος, εφόσον κατά την ημερομηνία υποβολής της αίτησης συνταξιοδότησης πληρούνται όλες οι νόμιμες προϋποθέσεις συνταξιοδότησης, αρχίζει να καταβάλλεται από την πρώτη ημέρα του επόμενου της υποβολής της αίτησης συνταξιοδότησης μήνα, επισημαίνοντας ότι ο γενικός αυτός κανόνας ακολουθείται και στην περίπτωση των προσώπων για τα οποία απαιτείται, σύμφωνα με την κείμενη νομοθεσία, η λύση της υπαλληλικής τους σχέσης. Επιπροσθέτως, με την ίδια απόφαση κρίθηκε ότι, εφόσον η υποβολή της αίτησης συνταξιοδότησης γινόταν, κατά τον κρίσιμο χρόνο, ηλεκτρονικώς και δεν απαιτούνταν η αυτοπρόσωπη παρουσία του ασφαλισμένου στον χώρο των Υπηρεσιών του e-Ε.Φ.Κ.Α., δεν συνέτρεχαν λόγοι ανωτέρας βίας που να εμπόδισαν την ενιστάμενη να υποβάλει την αίτηση περί συνταξιοδότησής της πριν την 4η-11-2021, όταν, μάλιστα, η υπαλληλική της σχέση με το …. είχε λυθεί ήδη από τις 31-12-2020.
8. Ε π ε ι δ ή, ήδη, με την κρινόμενη προσφυγή, η προσφεύγουσα ζητεί την ακύρωση, άλλως την τροποποίηση της υπ’ αριθμ. …/Συν….η/12-9-2024 απόφασης της Διοικητικής Επιτροπής (Δ.Ε.) της Διεύθυνσης Ασφάλισης και Β’ Απονομής Διεθνών Συντάξεων Βορείου Ελλάδος του e-Ε.Φ.Κ.Α., επαναλαμβάνοντας το σύνολο των ανωτέρω ισχυρισμών της που είχε προβάλει και με την ένστασή της. Αντιθέτως, ο καθ’ ου ασφαλιστικός φορέας, με τη με αριθμ. Πρωτ. …/11-4-2025 έκθεση απόψεων της Αναπληρώτριας Προϊσταμένης της Διεύθυνσης Ασφάλισης και Β’ Απονομής Διεθνών Συντάξεων Βορείου Ελλάδος, υπεραμύνεται της νομιμότητας και ορθότητας της προσβαλλόμενης απόφασης, ζητεί δε την απόρριψη της προσφυγής ως αβάσιμης.
9. Ε π ε ι δ ή, με τα δεδομένα αυτά και σύμφωνα με τις διατάξεις που παρατίθενται και ερμηνεύονται στις σκέψεις της μείζονας και λαμβάνοντας, ειδικότερα, υπόψη ότι η προσφεύγουσα, μετά την αυτοδίκαιη λύση της υπαλληλικής της σχέσης με το … στις 31-12-2020, στο οποίο αυτή υπηρετούσε με σύμβαση εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου, υπέβαλε, το πρώτον, στις 4-11-2021, την …/2021/…/2021 αίτηση απονομής κύριας σύνταξης λόγω γήρατος, το Δικαστήριο κρίνει ότι η καταβολή της σύνταξης σε αυτήν πρέπει να αρχίσει, κατά την παράγραφο 2 του άρθρου 1 του ν.4554/2018, από την πρώτη ημέρα του επόμενου μήνα κατά τον οποίον αυτή κατέθεσε την ανωτέρω αίτηση συνταξιοδότησής της, χωρίς να ασκεί νομική επιρροή, παρά τα όσα περί του αντιθέτου αυτή υποστηρίζει, ο χρόνος της αυτοδίκαιης αποχώρησής της από την υπηρεσία. Εξάλλου, οι λόγοι αδυναμίας που η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι την εμπόδισαν να υποβάλει την ανωτέρω αίτηση συνταξιοδότησης σε προγενέστερο χρονικό σημείο από εκείνο κατά το οποίο την τελικά υπέβαλε αυτήν, ανεξαρτήτως του αν όντως συνιστούν λόγους ανωτέρας βίας, προβάλλονται, σύμφωνα με όσα έγιναν ερμηνευτικώς δεκτά στην ίδια σκέψη της παρούσας, αλυσιτελώς. Και τούτο, διότι, η άσκηση του συνταξιοδοτικού δικαιώματος δεν υπόκειται σε αποσβεστική προθεσμία, ώστε να μπορούν να εφαρμοσθούν αναλόγως οι διατάξεις περί αναστολής της παραγραφής εκ λόγων ανωτέρας βίας (ΣτΕ 2773/2009). Συνεπώς, νομίμως, με την …/20-9-2022 απόφαση του Διευθυντή της Τοπικής Διεύθυνσης Α’ Θεσσαλονίκης ορίσθηκε, ως ημερομηνία έναρξης καταβολής της σύνταξης της προσφεύγουσας, η 1η-12-2021, ήτοι η πρώτη του επόμενου μήνα κατά τον οποίον η προσφεύγουσα υπέβαλε την …/2021/…/4-11-2021 αίτηση συνταξιοδότησής της και επομένως, η Δ.Ε. της Διεύθυνσης Ασφάλισης και Β’ Απονομής Διεθνών Συντάξεων Βορείου Ελλάδος, που με την προσβαλλόμενη απόφασή της, έκρινε το ίδιο, απορρίπτοντας την ένσταση της προσφεύγουσας κατά της προαναφερόμενης απόφασης, ορθώς εκτίμησε, κατά το κεφάλαιο αυτό, τα πραγματικά περιστατικά και εφάρμοσε τον νόμο.
10. Ε π ε ι δ ή, τέλος, η προσφεύγουσα, επαναφέροντας τον σχετικό λόγο ακύρωσης που προέβαλε με την ένστασή της ενώπιον της Δ.Ε. κατά της …/20-9-2022 απόφασης του Διευθυντή της Τοπικής Διεύθυνσης Α’ Θεσσαλονίκης, υποστηρίζει ότι εσφαλμένως υπολογίσθηκε ο χρόνος ασφάλισής της σε 7.854 ημέρες, αντί του ορθού σε 10.435 ημέρες. Ο λόγος, όμως, αυτός προβάλλεται άνευ εννόμου συμφέροντος διότι, ήδη πριν τον χρόνο έκδοσης της προσβαλλόμενης απόφασης της Τοπικής Διοικητικής Επιτροπής και επ’ αφορμή της ενστάσεώς της, με την …/16-5-2024 απόφαση της Αναπληρώτριας Προϊσταμένης της Διεύθυνσης Ασφάλισης και Β’ Απονομής Διεθνών Συντάξεων Βορείου Ελλάδος του καθ’ ου Φορέα, επαναπροσδιορίστηκε ο συνολικός χρόνος ασφάλισης της προσφεύγουσας στην Ελλάδα και τη Γαλλία, τόσο για τη θεμελίωση συνταξιοδοτικού δικαιώματος όσο και για υπολογισμό του ποσού της σύνταξης, σε 12.165 ημέρες. Περαιτέρω, δε, όσον αφορά τον ισχυρισμό της ότι για χρόνο ασφάλισης 10.435 ημερών εργασίας θα έπρεπε να της καταβληθεί σύνταξη ύψους 1.071,74 ευρώ (το οποίο υπερβαίνει το ποσό των 980,99 ευρώ που επαναπροσδιορίστηκε με την προαναφερθείσα τροποποιητική απόφαση), είναι απορριπτέος ως αορίστως προβαλλόμενος, καθόσον αυτή δεν προσάπτει κάποια συγκεκριμένη πλημμέλεια όσον αφορά τον τρόπο υπολογισμού της καταβληθείσας σε αυτήν κύριας σύνταξης γήρατος.
11. Ε π ε ι δ ή, κατ’ ακολουθία των ανωτέρω, και μη προβαλλομένου κάποιου άλλου λόγου ακύρωσης της προσβαλλομένης, η κρινόμενη προσφυγή πρέπει να απορριφθεί και το καταβληθέν παράβολο να καταπέσει υπέρ του Δημοσίου (άρθρο 277 παρ.9 εδ. α’ του Κ.Δ.Δ.). Τέλος, δεν διαλαμβάνεται διάταξη για τυχόν δικαστικά έξοδα του καθ’ ου η προσφυγή λόγω μη υποβολής σχετικού αιτήματος (άρθρο 275 παρ. 4, 7 εδ. α΄ του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας).
Δ Ι Α Τ Α Υ Τ Α
Απορρίπτει την προσφυγή.
Διατάσσει την κατάπτωση του καταβληθέντος παραβόλου υπέρ του Δημοσίου.
Η διάσκεψη του δικαστηρίου έγινε στη Θεσσαλονίκη, στις 23 Οκτωβρίου 2025, με την αναγραφόμενη στην αρχή της παρούσας σύνθεση, αντί δε της Πρόεδρου Πρωτοδικών ΔΔ Κωνσταντίας Αλατζογιάννη, η οποία προήχθη σε Εφέτη ΔΔ και τοποθετήθηκε στο Διοικητικό Εφετείο Αθηνών, υπογράφει η αρχαιότερη της σύνθεσης δικαστής Μυρτώ Αρβανίτη, Πρωτοδίκη Δ.Δ., σύμφωνα με το άρθρο 194 παρ.3 του Κ.Δ.Δ..
Η ΑΡΧΑΙΟΤΕΡΗ ΔΙΚΑΣΤΗΣ
ΜΥΡΤΩ ΑΡΒΑΝΙΤΗ
Η απόφαση δημοσιεύθηκε στον ίδιο τόπο, στις 31 Μαρτίου 2026, σε έκτακτη δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριο του Δικαστηρίου αυτού, με τη συμμετοχή στη σύνθεση της Προέδρου Πρωτοδικών ΔΔ Σοφίας Παπαθανασίου λόγω της ως άνω υπηρεσιακής μεταβολής.
Η ΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΕΙΣΗΓΗΤΡΙΑ
ΣΟΦΙΑ ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΘΩΜΑΗ ΗΛΙΑ
Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ
ΑΜΑΛΙΑ ΣΚΙΑ
ΠΗΓΗ adjustice.gr
