Το δικαστήριο απέρριψε το αίτημα γονέων που ζητούσαν άδεια να πληρώσουν μέρος των τραπεζικών χρεών με σκοπό να σώσουν τα ακίνητα της κληρονομιάς
Το Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών, με την υπ’ αριθμ. 2146/2026 απόφασή του (Διαδικασία Εκούσιας Δικαιοδοσίας), αντιμετώπισε μια περίπλοκη κληρονομική και οικονομική υπόθεση. Στο δικαστήριο προσέφυγαν δύο γονείς, ασκώντας τη γονική μέριμνα της ανήλικης κόρης τους. Το αίτημά τους ήταν να τους δοθεί δικαστική άδεια ώστε να προχωρήσουν σε μια εξωδικαστική συμβιβαστική ρύθμιση χρεών με τις πιστώτριες τράπεζες και εταιρείες διαχείρισης απαιτήσεων, προκειμένου να διαχειριστούν το μεγάλο παθητικό που άφησε πίσω της η αποβιώσασα γιαγιά του παιδιού.
Η ανήλικη είχε αποδεχθεί την κληρονομιά με το «ευεργέτημα της απογραφής». Σύμφωνα με την επίσημη έκθεση απογραφής, η περιουσία της γιαγιάς αποτελούνταν από ενεργητικό συνολικού ύψους 82.000 ευρώ, το οποίο περιλάμβανε δύο καταστήματα, ένα διαμέρισμα και ένα όχημα. Αντίθετα, το παθητικό της κληρονομιάς, δηλαδή τα χρέη προς τους πιστωτές, ήταν δυσανάλογα μεγάλο και άγγιζε τις 541.351,24 ευρώ.
Οι γονείς ζήτησαν να τους επιτραπεί να αποπληρώσουν ένα περιορισμένο ποσοστό των οφειλών αυτών (περίπου 13,13%) σε 180 ισόποσες και άτοκες μηνιαίες δόσεις, χρησιμοποιώντας τα δικά τους προσωπικά εισοδήματα.
Χρέη κληρονομιάς ανηλίκου: Η απόφαση του Πρωτοδικείου
Το δικαστήριο απέρριψε την αίτηση ως νομικά αβάσιμη, εξηγώντας ότι η διαδικασία αυτή δεν προβλέπεται από τη νομοθεσία. Στο σκεπτικό της απόφασης αναφέρεται ότι με την κίνηση αυτή «δεν επιδιώκεται η παροχή άδειας εξωδικαστικής ρύθμισης των οφειλών της ανήλικης κληρονόμου κόρης τους, όπως επικαλούνται οι αιτούντες, αλλά η δικαστική ρύθμιση των οφειλών της κληρονομιάς». Η δικαστής σημείωσε ότι η καταβολή των δόσεων από τα εισοδήματα των γονέων είχε «προφανή σκοπό τη διάσωση των ακινήτων της κληρονομιάς».
Παράλληλα, η απόφαση υπογραμμίζει τις πρόσφατες νομοθετικές αλλαγές, κρίνοντας ότι «δεν υφίσταται πλέον δυνατότητα υποβολής αίτησης ρύθμισης οφειλών κληρονόμου», καθώς οι σχετικές προστατευτικές διατάξεις του παρελθόντος έχουν καταργηθεί. Επιπλέον, το δικαστήριο υπενθύμισε ότι ο κληρονόμος με απογραφή είναι ουσιαστικά «τρίτος» ως προς την κληρονομιαία περιουσία. Ο περιορισμός της ευθύνης του μέχρι το ύψος της περιουσίας που κληρονομεί «δεν συνεπάγεται και περιορισμό των απαιτήσεων των κληρονομικών δανειστών», οι οποίοι διατηρούν ακέραια τα δικαιώματά τους πάνω στα περιουσιακά στοιχεία της κληρονομιάς.
Με βάση αυτό το σκεπτικό, η δική της, προσωπική περιουσία της ανήλικης προστατεύεται πλήρως και δεν κινδυνεύει από τα χρέη της γιαγιάς. Αν οι τράπεζες στραφούν δικαστικά εναντίον της, εκείνη μπορεί να προβάλλει «την ένσταση μη ύπαρξης ή ανεπάρκειας του ενεργητικού της κληρονομιάς», περιορίζοντας την ευθύνη της αποκλειστικά στα κληρονομηθέντα ακίνητα. Καθώς δεν υπήρχε νόμιμο δικαίωμα για τη συγκεκριμένη ρύθμιση με σκοπό τη διάσωση των ακινήτων αυτών, η αίτηση των γονέων απορρίφθηκε.
