ΦΠΑ- Συζήτηση μετ’ αναίρεση και εξέταση της υπόθεσης καθ’ ο μέρος αναιρέθηκε –Το Δικαστήριο, δικάζον υπόθεση ΦΠΑ, δεσμεύεται από το δεδικασμένο τελεσίδικης απόφασης που έκρινε επί της εικονικότητας ή μη φορολογικού στοιχείου, βάσει του οποίου διαμορφώθηκαν οι φορολογητέες εκροές ή διενεργήθηκε έκπτωση του Φ.Π.Α. για το ίδιο φορολογικό έτος-Το δικαίωμα έκπτωσης ΦΠΑ δύναται να αποκλειστεί αν η έχουσα το σχετικό βάρος Φορολογική Διοίκηση αποδείξει ότι ο υποκείμενος στον φόρο γνώριζε ή όφειλε να γνωρίζει ότι μετέχει σε πράξη πραγματοποιηθείσα στο πλαίσιο απάτης ΦΠΑ, ανεξαρτήτως της ωφέλειας που αποκομίζει. Απορριπτέος ως αβάσιμος ο περί του αντιθέτου λόγος, καθώς κρίθηκε με τελεσίδικη απόφαση ότι η προσφεύγουσα συμμετείχε σε απάτη για φοροδιαφυγή- Απορριπτέος ο λόγος περί παραβίασης του δικαιώματος προηγούμενης ακρόασης, καθώς πριν την έκθεση ελέγχου επιδόθηκε σημείωμα διαπιστώσεων ελέγχου, με το οποίο η προσφεύγουσα αντέκρουσε προσηκόντως όσα λεπτομερώς αναφέρονταν σε αυτό- Δεν υπάρχει ταυτότητα προσώπων όταν η μία “ποινική” διαδικασία στρέφεται κατά νομικού προσώπου και η άλλη κατά του νόμιμου εκπροσώπου αυτού, μη εφαρμοζόμενης, συνεπώς, της αρχής ne bis in idem και του τεκμηρίου αθωότητας-Η αρχή της αναδρομικής εφαρμογής της ελαφρύτερης διοικητικής κύρωσης συνιστά γενική αρχή του ενωσιακού δικαίου και εφαρμόζεται στις υποθέσεις ΦΠΑ- Προϋποθέσεις εφαρμογής- Δύναται να καμφθεί- Η διάταξη του άρ. 3 παρ. 4 του Ν. 4337/2015, με το οποίο καταργήθηκε το αρ. 55 παρ. 2 Κ.Φ.Δ., απηχεί διαφορετική εκτίμηση του Νομοθέτη ως προς την προσφορότητα και την αναγκαιότητα των προβλεπόμενων από το προγενέστερο νομοθετικό καθεστώς διοικητικών παραβάσεων και κυρώσεων. Ενόψει ότι δεν προκύπτει και κάποιος λόγος απόκλισης από την αρχή αναδρομικής εφαρμογής της ελαφρύτερης διοικητικής κύρωσης, είναι ευνοϊκότερη από το αρ. 7 παρ.8 του Ν. 4337/2015 και του αρ. 79 του Ν. 4472/2017, και εφαρμοστέα εν προκειμένω, κατ αποδοχή του σχετικού λόγου προσφυγής- Δεκτή εν μέρει η προσφυγή.
