Τμήμα 1ο Τριμελές-Μεταβατική έδρα Σάμου
Αγωγή με την οποία ζητείται α) αποκατάσταση της ζημίας (διαφυγόντα κέρδη)
που υπέστησαν οι ενάγοντες κατά τα έτη 2013 έως 2017, λόγω της παράνομης
κατάληψης και μετατροπής τμήματος ακινήτου ιδιοκτησίας τους σε δημοτική οδό,
από όργανα του Δήμου Ανατολικής Σάμου και β) χρηματική ικανοποίηση για ηθική
βλάβη από την ίδια αιτία – Διατάξεις των άρθρων 105 και 106 του ΕισΝΑΚ (π.δ.
456/1984, Α΄164), 932 του ΑΚ και του ν. 2717/1999 (Α΄97) (ΚΔΔ). Από τον συνδυασμό
των διατάξεων των άρθρων 128 παρ. 1 και 4, 129 παρ. 1, 2 και 4, 144, 145 παρ. 1, 146,
149 παρ. 1 και 2 και 151 του ΚΔΔ, ερμηνευομένων υπό το πρίσμα του άρθρου 20 παρ.
1 του Συντάγματος και των άρθρων 94 παρ. 1 και 95 παρ. 3 του Συντάγματος,
συνάγεται ότι σε περίπτωση που, παρά την αναβολή της εκδίκασης της υπόθεσης για
να προσκομιστεί ο διοικητικός φάκελος, η Διοίκηση εξακολουθεί να μην αποστέλλει
τον διοικητικό φάκελο της υπόθεσης, το Δικαστήριο μπορεί, κατ’ εφαρμογή του
άρθρου 129 παρ. 4 του ΚΔΔ, να προχωρήσει στην κατ’ ουσίαν εκδίκαση της αγόμενης
ενώπιόν του διαφοράς, χρησιμοποιώντας για τον σχηματισμό της δικανικής του
πεποίθησης, ως προς την αλήθεια των ισχυρισμών των διαδίκων, τα προσκομιζόμενα
από τον ιδιώτη διάδικο στοιχεία, στα οποία μπορεί, εξίσου, να στηρίζεται η απόδειξη.
Κατάληψη τμήματος ακινήτου των εναγόντων από όργανα του εναγομένου, χωρίς να
έχει προηγηθεί διαδικασία αναγκαστικής απαλλοτρίωσης, προκειμένου ο Δήμος να
συνδέσει λεωφόρο με δημοτικό ακίνητο, το οποίο ήδη χρησιμοποιούνταν από αυτόν
ως χώρος στάθμευσης. Με τελεσίδικη απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου
Σάμου, υποχρεώθηκε ο Δήμος να αποδώσει το τμήμα αυτό του ακινήτου στους
ενάγοντες. Εν συνεχεία, με απόφαση του Διοικητικού Εφετείου Πειραιά
προσδιορίστηκε το τεκμαρτό εισόδημα από ακίνητα λόγω ιδιοχρησιμοποίησης ή
δωρεάν παραχώρησης σε ποσοστό 3% επί της αντικειμενικής αξίας του ακινήτου,
σύμφωνα με τα οριζόμενα στο άρθρο 39 παρ. 2 του ν. 4172/2013 και αναγνωρίστηκε
η υποχρέωση του εναγόμενου Δήμου να καταβάλει σε καθέναν από τους ενάγοντες
το συνολικό ποσό των 6.000€, ως αποζημίωση για την αποκατάσταση της ζημίας που
υπέστησαν το έτος 2012 από διαφυγόντα κέρδη. Κρίση ότι η συνεχιζόμενη κατάληψη
και χρήση ως δημοτικής οδού του επίμαχου ακινήτου 600 τ.μ., ιδιοκτησίας των
εναγόντων, εκ μέρους του εναγομένου, κατά το ένδικο χρονικό διάστημα (2013-2017),
χωρίς να έχει τηρηθεί η διαδικασία αναγκαστικής απαλλοτρίωσης, κατά παράβαση
του άρθρου 17 του Συντάγματος, είναι παράνομη και, συνεπώς, στοιχειοθετείται,
σύμφωνα με τα άρθρα 105 και 106 του ΕισΝΑΚ, ευθύνη του εναγομένου
προς αποζημίωση των εναγόντων, οι οποίοι στερήθηκαν την εκμετάλλευση, χρήση και
κάρπωση αυτού. Ως εκ τούτου, πρέπει να αναγνωριστεί η υποχρέωση του
εναγόμενου Δήμου να καταβάλει σε καθέναν από τους ενάγοντες ως αποζημίωση το
ποσό των 15.000€ για διαφυγόντα κέρδη και το ποσό των 6.000€ για την
αποκατάσταση της ηθικής τους βλάβης – Δέχεται εν μέρει την αγωγή
Απο Το Διμηνιαίο Δελτίο Νομολογίας των Τακτικών Διοικητικών Δικαστηρίων ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ 2026
