Δικαστής: Βασίλειος Βουδούρης, Πρωτοδίκης Δ.Δ.
Ανακοπή κατά ατομικής ειδοποίησης καταβολής – υπερημερίας ληξιπρόθεσμων οφειλών του Προϊσταμένου του Κ.Ε.ΜΕ.ΕΠ., με την οποία γνωστοποιήθηκε στην ανακόπτουσα πίνακας οφειλών εταιρείας υπό την ιδιότητα της κληρονόμου μέλους του νομικού προσώπου– στην ατομική ειδοποίηση καταβολής οφειλής υπερημερίας του άρθρου 47 παρ. 1 του ν. 4174/2013 (για τις οφειλές για τις οποίες αποκτάται εκτελεστός τίτλος από την 1η.1.2014 και εφεξής) εάν πρόκειται για κληρονόμο πρέπει να εξειδικεύεται και το οφειλόμενο ποσό, αναλόγως της κληρονομικής του μερίδας.
…. υπό την ισχύ του προγενεστέρου του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας νομοθετικού καθεστώτος (άρθρα 2 παρ. 2, 4 παρ. 1, 5 παρ. 1 και 7 του Κ.Ε.Δ.Ε., ως ίσχυαν), προβλεπόταν, ως όρος νομιμότητας για τη λήψη μέτρων αναγκαστικής εκτέλεσης σε βάρος οφειλέτη του Δημοσίου, η ταμειακή (εν στενή εννοία) βεβαίωση του χρέους, ήτοι η καταχώρισή του στο οικείο βιβλίο εισπρακτέων εσόδων, διενεργούμενη μετά την άπρακτη παρέλευση της προθεσμίας ασκήσεως προσφυγής κατά του νόμιμου τίτλου ή την απόρριψη της ασκηθείσας κατ’ αυτού προσφυγής. Η διαδικασία αυτή αντικαταστάθηκε με τις διατάξεις του Κ.Φ.Δ., που εφαρμόζονται αποκλειστικώς για την είσπραξη των δημοσίων εσόδων που προέρχονται από φορολογικές οφειλές. Από τις διατάξεις αυτές του Κ.Φ.Δ. προκύπτει ότι η προβλεπόμενη σε αυτές πράξη καταχώρισης του τίτλου της φορολογικής οφειλής στα βιβλία της Φορολογικής Διοίκησης δεν ταυτίζεται, κατά τη νομική της φύση, με την ταμειακή (εν στενή εννοία) βεβαίωση της οφειλής προς το Δημόσιο, η οποία προβλεπόταν από τις προαναφερθείσες διατάξεις του Κ.Ε.Δ.Ε., όπως αυτές ίσχυαν προ της ενάρξεως της ισχύος του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας, αλλά, αποτελούσα, σε αντίθεση με εκείνη, εσωτερική απλώς διοικητική διαδικασία, μη παράγουσα για τον διοικούμενο έννομες συνέπειες, δεν φέρει εκτελεστό χαρακτήρα. Συνεπώς, η έκδοση της προβλεπόμενης από τη διάταξη του άρθρου 47 του Κώδικα Φορολογικής Δικονομίας ατομικής ειδοποίησης, επαγόμενη, κατά τα προεκτεθέντα, την επέλευση σοβαρών εννόμων συνεπειών σε βάρος του υπόχρεου φορολογικής οφειλής, αποτελεί τη μόνη εκτελεστή πράξη, η οποία εκδίδεται κατά το στάδιο που προηγείται της διαδικασίας της αναγκαστικής εκτέλεσης προκειμένου να εισπραχθεί η οφειλή και, κατ’ ακολουθίαν, παραδεκτώς ασκείται κατ’ αυτής η προβλεπόμενη από τη διάταξη του άρθρου 217 παρ. 1 του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας ανακοπή. Οι διατάξεις αυτές του άρθρου 47 του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας εφαρμόζονται για τις φορολογικές οφειλές που διέπονται από τον εν λόγω Κώδικα, για τις οποίες αποκτάται εκτελεστός τίτλος από την 1.1.2014 και εφεξής (βλ. άρθρο 72 παρ. 13 Κ.Φ.Δ.). Επιπλέον, δεν υπάγονται στο πεδίο εφαρμογής του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας οι οφειλές που προέρχονται από δικαστικά έξοδα, ποινικές αποφάσεις, έξοδα διοικητικής εκτέλεσης και τα τέλη κυκλοφορίας των αυτοκινήτων οχημάτων κάθε κατηγορίας (Δ.Εφ.Αθ. 2118, 4815/2018), διότι αφενός μεν δεν αναφέρονται στο Παράρτημα του εν λόγω Κώδικα, αφετέρου δε για τη βεβαίωση και είσπραξή τους δεν εφαρμόζονται ανάλογα οι αντίστοιχες διατάξεις των φορολογιών των περιπτώσεων α΄ και β΄ του ως άνω άρθρου 2, ήτοι εκείνες του φόρου εισοδήματος ή του φόρου προστιθέμενης αξίας (Φ.Π.Α.), αλλά οι σχετικές διατάξεις του Κ.Ε.Δ.Ε.. Περαιτέρω, κατά την έννοια των ανωτέρω διατάξεων, επί προσώπων τρίτων προς χρέη, επ’ ονόματι των οποίων, δηλαδή, δεν έχει διενεργηθεί ταμειακή βεβαίωση, η ιδιότητα του οφειλέτη αποκτάται μόνον από και με την περιέλευση της ατομικής ειδοποιήσεως. Η ατομική ειδοποίηση του άρθρου 4 παρ. 1 του Κ.Ε.Δ.Ε. (για τις οφειλές για τις οποίες αποκτάται εκτελεστός τίτλος έως την 1η.1.2014) και η ατομική ειδοποίηση καταβολής οφειλής υπερημερίας του άρθρου 47 παρ. 1 του ν. 4174/2013 (για τις οφειλές για τις οποίες αποκτάται εκτελεστός τίτλος από την 1η.1.2014 και εφεξής), αποσκοπεί στο να πληροφορηθούν τα εν λόγω πρόσωπα την ύπαρξη του χρέους, το είδος και την προέλευσή του, αλλά και το οικονομικό έτος στο οποίο αυτό ανάγεται. Εκτός των στοιχείων αυτών, στην ατομική ειδοποίηση πρέπει να εξειδικεύεται και η ιδιότητα υπό την οποία ο τρίτος καθίσταται οφειλέτης του επίμαχου χρέους, δηλαδή να εξειδικεύεται εάν αυτό αποτελεί ατομική οφειλή, ή προέρχεται από τη συμμετοχή του προσώπου σε εταιρεία, ειδικά δε εάν πρόκειται για κληρονόμο πρέπει να εξειδικεύεται και το οφειλόμενο ποσό, αναλόγως της κληρονομικής του μερίδα.
