ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Αγωγή αποζημίωσης-Πρόκληση υλικών ζημιών στο όχημα του ενάγοντος, κατόπιν σύγκρουσης με σκύλο, εντός των διοικητικών ορίων της τοπικής αρμοδιότητας του εναγόμενου Δήμου-Ο ενάγων, ο οποίος φέρει το βάρος απόδειξης, δεν απέδειξε τις ειδικότερες συνθήκες και τα αίτια πρόκλησης του επίδικου ατυχήματος-Η τεθείσα, στο δελτίο οδικού τροχαίου ατυχήματος υλικών ζημιών, αναφορά περί σύγκρουσης του οχήματος με σκύλο αποτελεί απλή καταγραφή της σχετικής δήλωσης του ίδιου του ενάγοντος προς το αστυνομικό όργανο-Δεν προκύπτει η αναφορά του τροχαίου ατυχήματος στην αρμόδια Υπηρεσία του εναγόμενου Δήμου, κατ΄άρθρο 24 παρ. 3 του ν. 4830/2021-Δεν προκύπτει η ύπαρξη τραυματισμένου ή νεκρού ζώου στο οδόστρωμα-Δεν αρκεί η ένορκη κατάθεση μάρτυρα που τελούσε σε προσωπική σχέση με τον ενάγοντα-Απορρίπτει την αγωγή.
ΤΟ
ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
ΤΜΗΜΑ Θ΄ ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ
Σ υ ν ε δ ρ ί α σ ε δημόσια στο ακροατήριό του, στις 23 Σεπτεμβρίου 2024, με δικαστή τη Μυρτώ Αρβανίτη, Πρωτοδίκη Δ.Δ., και γραμματέα την Αμαλία Σκιά, δικαστική υπάλληλο,
γ ι α να δικάσει την αγωγή με αριθμό και χρονολογία κατάθεσης ΑΓ…18.7.2023 [Εθνικός Αριθμός Υπόθεσης (Ε.Α.Υ.) …],
τ ο υ … του …, κατοίκου …. Αττικής (όπως ο ανωτέρω τόπος κατοικίας διορθώθηκε με το από 12.4.2024 υπόμνημα) επί της οδού … αρ. .., για τον οποίο παρέστη, δυνάμει της κατατεθείσας στις 20.9.2024 δήλωσης του άρθρου 133 παρ. 2 του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας, ο πληρεξούσιος δικηγόρος του Γεώργιος Ι. Δαρούδης (Α.Μ.Δ.Σ. Θεσ/νίκης 10248),
κ α τ ά του Δήμου Βόλβης Ν. Θεσσαλονίκης, που εδρεύει στον Σταυρό και εκπροσωπείται νομίμως από τον Δήμαρχό του, για τον οποίο παρέστη ο πληρεξούσιος δικηγόρος Θεόδωρος Α. Τσανακτσίδης (Α.Μ.Δ.Σ. Θεσ/νίκης 5476).
Κατά τη συζήτηση, ο πληρεξούσιος δικηγόρος του εναγόμενου Δήμου ανέπτυξε τους ισχυρισμούς του και ζήτησε όσα αναφέρονται στα πρακτικά.
Αφού μελέτησε τα σχετικά έγγραφα.
Σκέφθηκε κατά το Νόμο.
Η κρίση του είναι η εξής:
1. Επειδή, με την κρινόμενη αγωγή ο ενάγων ζητεί, κατόπιν της παραδεκτής -κατ’ άρθρο 75 παρ. 3 (εδ. β΄) του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας (κυρωθέντος με το άρθρο πρώτο του ν. 2717/1999, Α΄ 97)- μετατροπής του αιτήματός του από καταψηφιστικό σε αναγνωριστικό διά του νομίμως κατατεθέντος στις 12.4.2024 υπομνήματος, να αναγνωρισθεί η υποχρέωση του εναγόμενου Δήμου να του καταβάλει, αφενός μεν, α) το συνολικό ποσό των 4.382,80 ευρώ, ως αποζημίωση, κατ’ άρθρα 105 και 106 του Εισ.Ν.Α.Κ., προς αποκατάσταση της περιουσιακής ζημίας που, κατά τους ισχυρισμούς του, υπέστη από τη σύγκρουση, στις 25.8.2020, του με αρ. κυκλοφορίας … ιδιωτικής χρήσης επιβατικού αυτοκινήτου, ιδιοκτησίας του, με διερχόμενο επί της Εγνατίας Οδού (στο ύψος του 359ου χλμ. αυτής) αδέσποτο σκύλο, η οποία οφείλεται, κατά τους αγωγικούς ισχυρισμούς, στην παράλειψη των αρμόδιων οργάνων του εναγομένου να μεριμνήσουν για την περισυλλογή του εν λόγω (φερόμενου ως αδέσποτου) ζώου από την ως άνω περιοχή ευθύνης τους, αφετέρου δε, β) το ποσό των 800,00 ευρώ, ως χρηματική ικανοποίηση, κατ’ άρθρα 105 και 106 του Εισ.Ν.Α.Κ. και 932 του Α.Κ., για την ηθική βλάβη που, κατά τους ισχυρισμούς του, υπέστη από την ίδια ως άνω αιτία. Τα ανωτέρω δε ποσά (συνολικού ύψους 5.182,80 ευρώ) ζητεί να του καταβληθούν νομιμοτόκως, από την ημερομηνία επίδοσης της υπό κρίση αγωγής του προς τον εναγόμενο (31.7.2023) και μέχρι την ολοσχερή εξόφληση, κηρυσσομένης της εκδοθησόμενης απόφασης ως προσωρινώς εκτελεστής.
2. Επειδή, στο άρθρο 105 του Εισαγωγικού Νόμου του Αστικού Κώδικα (Εισ.Ν.Α.Κ., π.δ/μα 456/1984 – Α΄ 164) ορίζεται ότι: «Για παράνομες πράξεις ή παραλείψεις των οργάνων του Δημοσίου κατά την άσκηση της δημόσιας εξουσίας που τους έχει ανατεθεί, το Δημόσιο ενέχεται σε αποζημίωση, εκτός αν η πράξη ή η παράλειψη έγινε κατά παράβαση διάταξης, που υπάρχει για χάρη του γενικού συμφέροντος. …» και στο άρθρο 106 του ίδιου Νόμου ότι οι διατάξεις, μεταξύ άλλων, του προηγούμενου άρθρου «εφαρμόζονται και για την ευθύνη των δήμων, των κοινοτήτων ή των άλλων νομικών προσώπων δημοσίου δικαίου από πράξεις ή παραλείψεις των οργάνων που βρίσκονται στην υπηρεσία τους». Περαιτέρω, στο άρθρο 932 του Αστικού Κώδικα (Α.Κ.) ορίζεται ότι: «Σε περίπτωση αδικοπραξίας, ανεξάρτητα από την αποζημίωση για την περιουσιακή ζημία, το δικαστήριο μπορεί να επιδικάσει εύλογη κατά την κρίση του χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης. Αυτό ισχύει ιδίως για εκείνον που έπαθε προσβολή της υγείας, της τιμής ή της αγνείας του ή στερήθηκε την ελευθερία του. …». Κατά την έννοια των διατάξεων αυτών, για να στοιχειοθετηθεί ευθύνη του Δημοσίου ή Οργανισμού Τοπικής Αυτοδιοίκησης (Ο.Τ.Α.) ή νομικού προσώπου δημοσίου δικαίου (ν.π.δ.δ.) προς αποζημίωση απαιτείται να συντρέχουν σωρευτικώς (βλ. ΣτΕ 1648/2024 σκ. 10, 842/2019 σκ. 3, 2668/2015 σκ. 4, 1613/2016 σκ. 6, 1826/2014 σκ. 4, 1828/2010 σκ. 5 κ.ά.) οι εξής προϋποθέσεις: 1) παράνομη πράξη ή παράλειψη ή υλική ενέργεια ή παράλειψη υλικής ενεργείας οργάνων του Δημοσίου ή Ο.Τ.Α. ή ν.π.δ.δ. κατά την άσκηση της ανατεθειμένης σε αυτά δημόσιας εξουσίας, 2) επίκληση και απόδειξη της επέλευσης συγκεκριμένης ζημίας και 3) αιτιώδης σύνδεσμος μεταξύ της παράνομης πράξης ή παράλειψης ή υλικής ενέργειας ή παράλειψης υλικής ενέργειας και της επελθούσας ζημίας (βλ. ΣτΕ 2125/2022 σκ. 7 κ.ά.), χωρίς να απαιτείται και η διαπίστωση πταίσματος του οργάνου (βλ. ΣτΕ 1651/2024, 1525/2023, 370/2023, 2125/2022, 1951/2020, 1210/2019, 15/2018, 3292/2017, 2776/2016, 877/2013 7μ., κ.ά.). Αιτιώδης σύνδεσμος υπάρχει όταν, κατά τα διδάγματα της κοινής πείρας, η φερόμενη ως ζημιογόνος πράξη ή παράλειψη ή υλική ενέργεια ή παράλειψη υλικής ενέργειας είναι επαρκώς ικανή (πρόσφορη) και μπορεί αντικειμενικώς, κατά τη συνήθη και κανονική πορεία των πραγμάτων και χωρίς τη μεσολάβηση άλλου περιστατικού, ενόψει δε και των ειδικών συνθηκών της συγκεκριμένης περίπτωσης, να επιφέρει τη συγκεκριμένη ζημία και την επέφερε στη συγκεκριμένη περίπτωση (βλ. ΣτΕ 1648/2024, 1525/2023, 2125/2022, 1774/2020 κ.ά.). Η ευθύνη αυτή καλύπτει τόσο τη θετική ζημία, όσο και το διαφυγόν κέρδος, καθώς και τη χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης, δεδομένου ότι πρόκειται για μορφή αδικοπραξίας (ΣτΕ 675/2021, 1253/2017, 1717/2016, 602, 1476/2006 κ.ά.), η οποία προσδιορίζεται κατ’ εύλογη κρίση του Δικαστηρίου, αφού πρώτα εκτιμήσει τα πραγματικά περιστατικά, που θέτουν υπόψη του οι διάδικοι και με βάση τους κανόνες της κοινής πείρας και λογικής (ΣτΕ 675/2021, 1774/2020, 76/2018, 2091/2017, 596/2017, 1717/2016, 710/2016, 572/2013 κ.ά.).
3. Επειδή, με το άρθρο πρώτο του ν. 2017/1992 (Α΄ 31) κυρώθηκε η Ευρωπαϊκή Σύμβαση για την προστασία των ζώων συντροφιάς, η οποία καταρτίστηκε από το Συμβούλιο της Ευρώπης στο Στρασβούργο και υπογράφηκε από την Ελλάδα την 13η.11.1987. Η Σύμβαση αυτή, η οποία τέθηκε σε ισχύ ως προς την Ελλάδα την 1η.11.1992, συμφώνως προς το άρθρο 18 παρ. 2 αυτής (βλ. ανακοίνωση του Υπουργείου Εξωτερικών της 18ης.5.1992 περί θέσης σε ισχύ της εν λόγω Σύμβασης, Α΄ 90/2.6.1992) και έχει, κατά το άρθρο 28 παρ. 1 του Συντάγματος, αυξημένη τυπική ισχύ έναντι των διατάξεων των κοινών νόμων, αναφέρει στο προοίμιό της, μεταξύ άλλων, τους «κινδύνους που συνεπάγεται ο ζωικός υπερπληθυσμός για την υγιεινή, την υγεία και την ασφάλεια του ανθρώπου και των άλλων ζώων». Περαιτέρω, στο άρθρο 1 της εν λόγω Σύμβασης [με τίτλο “Ορισμοί”] ορίζεται ότι: «1. Με τον όρο ζώο συντροφιάς, εννοούμε κάθε ζώο, που συντηρείται ή προορίζεται να συντηρηθεί από τον άνθρωπο, κυρίως μέσα στο σπίτι του, για ευχαρίστησή του και σαν σύντροφός του. 2. … 3. … 4. Με τον όρο καταφύγιο για ζώα, εννοούμε μη κερδοσκοπικές εγκαταστάσεις όπου μπορούν να συντηρούνται, σε σημαντικό αριθμό, ζώα συντροφιάς. Εφόσον το επιτρέπει η εθνική νομοθεσία ή και τα διοικητικά μέτρα, μια τέτοια εγκατάσταση μπορεί να δεχθεί αδέσποτα ζώα. 5. Με τον όρο, αδέσποτο ζώο, εννοούμε κάθε ζώο συντροφιάς το οποίο, είτε δεν έχει σπίτι, είτε βρίσκεται εκτός των ορίων του σπιτιού του ιδιοκτήτη του ή του φύλακά του και δεν βρίσκεται υπό την άμεση επίβλεψη ή έλεγχο κανενός ιδιοκτήτη ή φύλακα. 6. …», στην παράγραφο 1 του άρθρου 2 [με τίτλο “Πεδίο εφαρμογής και εφαρμογή”] ότι: «Κάθε μέρος υποχρεούται να λάβει τα απαραίτητα μέτρα για να αποκτήσουν ισχύ οι διατάξεις αυτής της Σύμβασης, όσον αφορά: α) … . β) Ενδεχομένως, τα αδέσποτα ζώα.» και στο άρθρο 12 αυτής [με τίτλο “Μείωση του αριθμού των αδέσποτων ζώων”] ότι: «Όταν το ένα μέρος κρίνει ότι ο αριθμός των αδέσποτων ζώων αποτελεί για αυτούς πρόβλημα πρέπει να ληφθούν τα αναγκαία νομοθετικά και/ή διοικητικά μέτρα με μεθόδους, που δεν προξενούν πόνους, μήτε οδύνες, μήτε αναπόφευκτες αγωνίες. α) Τέτοια μέτρα πρέπει να εφαρμόζονται μόνο: αα) αν τέτοια ζώα πρέπει να συλλαμβάνονται και αυτό να γίνεται με όσο το δυνατόν ελάχιστους ηθικούς και φυσικούς πόνους λαμβανομένης υπόψη της φύσης του ζώου, ββ) αν τα ζώα που συλλαμβάνονται φυλακίζονται ή θανατώνονται, και αυτό να γίνεται σύμφωνα με τις αρχές, που τίθενται στην παρούσα Σύμβαση. β) […]».
4. Επειδή, περαιτέρω, στο άρθρο 75 του κυρωθέντος με το άρθρο πρώτο του ν. 3463/2006 (Α΄ 114) «Κώδικα Δήμων και Κοινοτήτων», όπως ίσχυε κατά τον κρίσιμο εν προκειμένω χρόνο (ήτοι μετά τη συμπλήρωσή του με το άρθρο 94 του ν. 3852/2010, Α΄ 87), ορίζεται ότι: «Ι. Οι δημοτικές … αρχές διευθύνουν και ρυθμίζουν όλες τις τοπικές υποθέσεις, σύμφωνα με τις αρχές της επικουρικότητας και της εγγύτητας, με στόχο την προστασία, την ανάπτυξη και τη συνεχή βελτίωση των συμφερόντων και της ποιότητας ζωής της τοπικής κοινωνίας. Οι αρμοδιότητες των Δήμων … αφορούν, κυρίως, τους τομείς: α) […] γ) Ποιότητας Ζωής και Εύρυθμης Λειτουργίας των Πόλεων και των Οικισμών, στον οποίο περιλαμβάνεται, ιδίως: 1. […] 10. Η μέριμνα και η λήψη μέτρων για την προστασία της δημόσιας υγείας, όπως … η περισυλλογή και εν γένει η μέριμνα για τα αδέσποτα ζώα και η δημιουργία καταφυγίων, σύμφωνα με την κείμενη νομοθεσία. 11. […] 28. Η περισυλλογή αδέσποτων σκύλων, καθώς και η ίδρυση ή βελτίωση εγκαταστάσεων καταφυγίων αδέσποτων σκύλων. 29. […]».
5. Επειδή, εξάλλου, ο -ισχύων κατά τον κρίσιμο εν προκειμένω χρόνο- ν. 4830/2021 [«Νέο πλαίσιο για την ευζωία των ζώων συντροφιάς – Πρόγραμμα “AΡΓΟΣ” και λοιπές διατάξεις», Α΄ 169/18.9.2021] ορίζει, στο άρθρο 1, ότι: «Σκοπός του παρόντος είναι η προστασία των ζώων συντροφιάς και η εξασφάλιση της ευζωίας τους, η ενίσχυση της υπεύθυνης ιδιοκτησίας των ζώων συντροφιάς, η θέσπιση σαφούς και συνεκτικού κανονιστικού πλαισίου για τη διαχείριση των αδέσποτων ζώων συντροφιάς και στρατηγικής για τη δραστική μείωση του αριθμού τους μέσω προγραμμάτων υιοθεσίας, με απαρέγκλιτη τήρηση των κανόνων ευζωίας των ζώων.», στο άρθρο 2 ότι: «Για τους σκοπούς του παρόντος νοούνται: 1. … 2. … 3. “Ζώο συντροφιάς”: κάθε ζώο που συντηρείται ή προορίζεται να συντηρηθεί από τον άνθρωπο κυρίως μέσα στην οικία του, για λόγους ζωοφιλίας ή αναφέρεται στον κατάλογο του Παραρτήματος Ι του Κανονισμού (ΕΕ) 2016/429 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 9ης Μαρτίου 2016 σχετικά με τις μεταδοτικές νόσους των ζώων και για την τροποποίηση και την κατάργηση ορισμένων πράξεων στον τομέα της υγείας των ζώων (L 84). Αν άρθρα του παρόντος αφορούν συγκεκριμένα ζώα συντροφιάς, όπως σκύλους και γάτες, τότε αυτά αναφέρονται ρητώς. Ζώα συντροφιάς είναι και οι σκύλοι βοήθειας, οι σκύλοι εργασίας, καθώς και τα ζώα θεραπείας. … 4. “Δεσποζόμενο ζώο συντροφιάς”: το ζώο συντροφιάς που έχει ιδιοκτήτη. … 5. “Αδέσποτο ζώο συντροφιάς”: το ζώο συντροφιάς που δεν έχει ιδιοκτήτη. 6. […]», στην παράγραφο 2 του άρθρου 3 ότι: «Αρμόδιες αρχές για τη φροντίδα, την περισυλλογή και τη διαχείριση των αδέσποτων ζώων συντροφιάς είναι οι δήμοι, εντός των διοικητικών ορίων των οποίων εντοπίζονται τα αδέσποτα ζώα, σύμφωνα με το άρθρο 10. Οι δήμοι έχουν τις ακόλουθες αρμοδιότητες: […]», στην παράγραφο 2 του άρθρου 9, όπως αυτή ίσχυε κατά τον κρίσιμο εν προκειμένω χρόνο -ήτοι πριν την προσθήκη τέταρτου εδαφίου με το άρθρο 47 [με τίτλο “Ανεύθυνο των Δήμων από πρόκληση τροχαίου ατυχήματος από αδέσποτο ζώο συντροφιάς …”] του ν. 5143/2024 [Α΄ 161, με έναρξη ισχύος από τη δημοσίευση του εν λόγω νόμου στην Ε.τ.Κ. (11.10.2024), κατ’ άρθρο 70 παρ. 1 αυτού]-, ότι: «Ο ιδιοκτήτης ή ο ανάδοχος ζώου συντροφιάς ευθύνεται για οποιαδήποτε βλάβη ή ζημιά προκαλείται από το ζώο, σύμφωνα με το άρθρο 924 του Αστικού Κώδικα (π.δ. 456/1984, Α΄ 164). Για τα αδέσποτα ζώα συντροφιάς, τα οποία δεν φιλοξενούνται σε ανάδοχο, η αντίστοιχη ευθύνη βαρύνει το πρόσωπο, τα στοιχεία του οποίου έχουν καταχωρηθεί στο ΕΜΖΣ [Εθνικό Μητρώο Ζώων Συντροφιάς] για το συγκεκριμένο ζώο (δήμος ή φιλοζωικό σωματείο ή φιλοζωική οργάνωση μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα ή ιδιώτης που διαθέτουν καταφύγιο), εφόσον αυτοί δεν έχουν συμμορφωθεί με τις υποχρεώσεις τους από τον παρόντα νόμο και ιδίως, αν δεν έχουν στειρώσει τα ζώα αυτά, εκτός εάν καταβληθεί αστική αποζημίωση για την προκληθείσα βλάβη ή ζημία από άλλον φορέα, όπως ασφαλιστική εταιρεία. Για τα αδέσποτα ζώα συντροφιάς που δεν έχουν σημανθεί, η ευθύνη βαρύνει τον δήμο στα όρια του οποίου προκλήθηκε η βλάβη ή η ζημία.», στο άρθρο 10 ότι: «1. Οι δήμοι υποχρεούνται να διαθέτουν ολοκληρωμένο επιχειρησιακό πρόγραμμα διαχείρισης των αδέσποτων ζώων, σύμφωνα με την παρ. 2 του άρθρου 3, το οποίο περιλαμβάνει κατ’ ελάχιστον σε δωδεκάμηνη βάση: (α) την περισυλλογή, (β) την παροχή κτηνιατρικής περίθαλψης, (γ) την ηλεκτρονική σήμανση και την καταγραφή στο ΕΜΖΣ, (δ) τη στείρωση, (ε) την εύρεση αναδόχου και (στ) την υιοθεσία τους. … . Επιπλέον, οι δήμοι υποχρεούνται … να υλοποιούν προγράμματα πρόληψης δημιουργίας νέων αδέσποτων ζώων. 2. … 3. Κάθε δήμος ή συνεργαζόμενοι δήμοι ή σύνδεσμοι δήμων ιδρύουν και λειτουργούν δημοτικά ή διαδημοτικά κτηνιατρεία, καταφύγια και αποτεφρωτήρια ζώων συντροφιάς σε ιδιόκτητους ή μισθωμένους ή παραχωρούμενους από το Δημόσιο, την περιφέρεια ή από ιδιώτες χώρους. Κάθε δήμος υποχρεούται να λαμβάνει κάθε αναγκαίο μέτρο για την αντιμετώπιση, με κατάλληλο τρόπο, των αναγκών φιλοξενίας, προσωρινής διαμονής, περίθαλψης και εν γένει φροντίδας των αδέσποτων ζώων συντροφιάς, […] 4. Για την υλοποίηση του προγράμματος διαχείρισης αδέσποτων ζώων, οι δήμοι οφείλουν να διασφαλίζουν, καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους, την αποτελεσματική παροχή των αναγκαίων κτηνιατρικών υπηρεσιών από κατάλληλα φυσικά ή νομικά πρόσωπα είτε με προσφυγή στις διαδικασίες ανάθεσης του ν. 4412/2016 (Α΄ 147) είτε με σύναψη συμβάσεων μίσθωσης έργου του άρθρου 6 του ν. 2527/1997 (Α΄ 206). Με τις ίδιες διαδικασίες, οι δήμοι μπορούν να συμβάλλονται με φυσικά ή νομικά πρόσωπα για την παροχή υπηρεσιών σταυλίτη, καθώς και για την παροχή υπηρεσιών καθαριότητας και φύλαξης για τα καταφύγια που λειτουργούν. … 5. Η διαχείριση αδέσποτων ζώων συντροφιάς από τους δήμους υλοποιείται ως εξής: (α) Τα αδέσποτα ζώα συντροφιάς περισυλλέγονται από άτομα κατάλληλα εκπαιδευμένα και έμπειρα στην αιχμαλωσία ζώων συντροφιάς. … (β) Τα ζώα που περισυλλέγονται επειδή περιφέρονται σε δημόσιους χώρους ελέγχονται για ηλεκτρονική σήμανση. (βα) Αν δεν έχουν σήμανση θεωρούνται αυτόματα αδέσποτα και: (βαα) […] (βαε) Αν δεν υπάρχουν διαθέσιμες θέσεις σε καταφύγια, το ζώο επιστρέφεται στο οικείο περιβάλλον του και στις περιοχές που ορίζονται με την απόφαση της παρ. 5 του άρθρου 45, με την προϋπόθεση, ότι είναι στειρωμένο. Ζώο που βρίσκεται σε καταφύγιο και δεν υιοθετείται μετά από διάστημα τρίμηνης συνεχούς παραμονής σε αυτό και ανάρτηση στην Πανελλήνια Πλατφόρμα Υιοθεσίας Αδέσποτων Ζώων Συντροφιάς, δύναται να επιστρέφεται στο οικείο περιβάλλον και στις περιοχές που ορίζονται με την απόφαση της παρ. 5 του άρθρου 45, μετά από απόφαση της επιτροπής της παρ. 8, με την προϋπόθεση, ότι είναι στειρωμένο. Δεν επιτρέπεται επαναφορά των αδέσποτων ζώων περιμετρικά από … αυτοκινητόδρομους ταχείας κυκλοφορίας, … (ββ) Αν έχουν σήμανση, από την οποία προκύπτει ότι είναι ήδη καταχωρημένα στον δήμο ως αδέσποτα, τότε ενημερώνονται τα στοιχεία παρακολούθησης του ζώου. Εφόσον το ζώο δεν παρουσιάζει κλινικά προβλήματα, ελευθερώνεται στο ίδιο σημείο, εκτός αν προκύπτουν οι περιορισμοί της υποπερ. (βαε), οπότε μεταφέρεται σε άλλη κατάλληλη περιοχή. (βγ) Αν έχουν σήμανση από την οποία προκύπτει ότι είναι δεσποζόμενα, τότε ελέγχεται αν το ζώο έχει δηλωθεί ως απολεσθέν. Σε καταφατική περίπτωση, ενημερώνεται ο ιδιοκτήτης για να το παραλάβει. Αν δεν υπάρχει δήλωση απώλειας, διερευνάται εάν συντρέχει περίπτωση εγκατάλειψης και ενημερώνεται η Ελληνική Αστυνομία. (γ) Την ευθύνη για τη φροντίδα των επανεντασσόμενων αδέσποτων ζώων έχουν οι δήμοι, … (δ) Το συνεργείο περισυλλογής αδέσποτων ζώων συντροφιάς του οικείου δήμου μεριμνά και για την ενεργητική διαχείριση των καταγεγραμμένων αδέσποτων που ζουν εκτός καταφυγίου, όπως ενδεικτικά για τη μεταφορά τους με σκοπό την ετήσια κτηνιατρική εξέταση και τον αντιλυσσικό εμβολιασμό, την παρέμβαση σε περίπτωση δημιουργίας επιθετικής αγέλης αδέσποτων, τη χορήγηση φαρμάκων και την επικαιροποίηση της καταγραφής τους. 6. … 7. … 8. Σε κάθε δήμο συγκροτείται, με απόφαση του δημάρχου, πενταμελής Επιτροπή Παρακολούθησης του επιχειρησιακού προγράμματος διαχείρισης αδέσποτων ζώων συντροφιάς και πρόληψης δημιουργίας νέων αδέσποτων ζώων. […]», και στην παράγραφο 3 του άρθρου 24 ότι: «Σε περίπτωση τραυματισμού ζώου σε τροχαίο ατύχημα, ο υπαίτιος της πράξης αυτής υποχρεούται να ειδοποιήσει άμεσα τον οικείο δήμο ή την Ελληνική Αστυνομία, προκειμένου να παρασχεθεί στο τραυματισμένο ζώο η απαραίτητη κτηνιατρική φροντίδα από τις αρμόδιες υπηρεσίες του οικείου δήμου.».
6. Επειδή, τέλος, στην παράγραφο 1 του άρθρου 144 του προμνησθέντος Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας (Κ.Δ.Δ.) ορίζεται ότι: «Αντικείμενο απόδειξης είναι αμφισβητούμενα πραγματικά γεγονότα, τα οποία ασκούν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης» και στην παράγραφο 1 του άρθρου 145 αυτού ότι: «Κάθε διάδικος υποχρεούται να αποδείξει τα πραγματικά γεγονότα που επικαλείται για να στηρίξει τους ισχυρισμούς του, εκτός αν ο νόμος που διέπει τη σχέση ορίζει διαφορετικά. Οι διάδικοι έχουν δικαίωμα να ανταποδείξουν.». Από τις διατάξεις αυτές προκύπτει ότι ο διάδικος φέρει το δικονομικό βάρος να αποδείξει τα πραγματικά περιστατικά στα οποία στηρίζονται οι ισχυρισμοί του, διαφορετικά αυτοί απορρίπτονται ως αναπόδεικτοι (βλ. ΣτΕ 1081/2023 σκ. 12 in fine, 1218/2012 σκ. 7, 1988/2008 σκ. 5, 3324/2008 σκ. 5, πρβλ. ΣτΕ 465/2004 σκ. 5, κ.ά.). Στην περίπτωση, δε, του ένδικου βοηθήματος της αγωγής αποζημίωσης, ο ενάγων φέρει το βάρος απόδειξης των πραγματικών περιστατικών που συγκροτούν την ιστορική βάση της αγωγής του (βλ. ΣτΕ 2749/2022, βλ. επίσης Δ.Εφ.Πατρών 251/2024 σκ. 12, Δ.Εφ.Πειρ. 677/2023 σκ. 10, Δ.Εφ.Αθ. 3019/2021 σκ. 5, Δ.Εφ.Ιωαν. 150/2020 σκ. 19 κ.ά.), της ζημίας του (βλ. ΣτΕ 220/2007 σκ. 2), καθώς και του αιτιώδους συνδέσμου (πρβλ. ό.π. ΣτΕ 465/2004 σκ. 7) μεταξύ του ζημιογόνου γεγονότος και της συγκεκριμένης ζημίας του.
7. Επειδή, με την υπό κρίση αγωγή, όπως αυτή αναπτύσσεται με τα νομίμως κατατεθέντα στις 12.4.2024 και 26.9.2024 υπομνήματα, ο ενάγων ιστορεί ότι, την 25η Αυγούστου 2020 και περί ώρα 21.00΄ μ.μ. περίπου, οδηγούσε το με αριθμό κυκλοφορίας …. ιδιωτικής χρήσης επιβατικό (Ι.Χ.Ε.) αυτοκίνητο ιδιοκτησίας του [εργοστασίου κατασκευής “…”, τύπου “…”, … χρώματος και με κυλινδρισμό κινητήρα … cc], επί της Εγνατίας Οδού, με κατεύθυνση από Καβάλα προς Θεσσαλονίκη, κινούμενος κανονικά στη δεξιά λωρίδα κυκλοφορίας του ρεύματος πορείας του και με ταχύτητα που δεν υπερέβαινε, κατά τους ισχυρισμούς του, τα 80 χιλιόμετρα (χλμ.) ανά ώρα. Διατείνεται, δε, ότι τη στιγμή που βρισκόταν στο 359ο χλμ. της Εγνατίας Οδού, ήτοι εντός των διοικητικών ορίων της τοπικής αρμοδιότητας του εναγόμενου Δήμου, εισήλθε όλως αιφνιδίως στο οδόστρωμα (από παρόδιο αγρό) ένας αδέσποτος σκύλος «σκούρου τριχώματος», ο οποίος επιχείρησε να διασχίσει κάθετα την εν λόγω οδό, από τα δεξιά προς τα αριστερά ως προς την πορεία του ανωτέρω οχήματος, και παρεμβλήθηκε στην πορεία του τελευταίου [“σε πολύ μικρή απόσταση μπροστά από αυτό”], ενώ, παρά το γεγονός της εκ μέρους του άμεσης τροχοπέδησης και ταυτόχρονης πραγματοποίησης υποχρεωτικού αποφευκτικού ελιγμού προς τα αριστερά, προς αποφυγή της σύγκρουσης με το ανωτέρω διερχόμενο ζώο, τελικά δεν αποφεύχθηκε η σύγκρουση του τελευταίου με το εμπρόσθιο δεξιό τμήμα του αυτοκινήτου του. Σύμφωνα πάντα με τα ιστορούμενα στην αγωγή, εξαιτίας του ανωτέρω αποφευκτικού ελιγμού, το αυτοκίνητο του ενάγοντος συγκρούσθηκε με το εμπρόσθιο αριστερό τμήμα του στα μεταλλικά κιγκλιδώματα (μπάρες), που υπήρχαν στο μέσον της παραπάνω οδού, με αποτέλεσμα την πρόκληση σοβαρών υλικών ζημιών σε ολόκληρο το εμπρόσθιο τμήμα αυτού, που συνίστανται, κυρίως, σε «στρέβλωση – παραμόρφωση του εμπρόσθιου προφυλακτήρα, των εμπρόσθιων φτερών, της μετώπης, του εμπρόσθιου καπό, των ψυγείων νερού και a/c, της τραβέρσας, της εμπρόσθιας αριστερής μπουκάλας, του εμπρόσθιου αριστερού αμορτισέρ και ημίμπαρου, της κρεμαγιέρας, θραύση των εμπρόσθιων φανών κ.ά.». Εξάλλου, κατά τους ισχυρισμούς του ενάγοντος, το επίδικο ατύχημα οφείλεται αποκλειστικά στην παράνομη παράλειψη των αρμόδιων οργάνων του εναγόμενου Δήμου να μεριμνήσουν για την περισυλλογή των αδέσποτων ζώων από το ανωτέρω σημείο της Εγνατίας Οδού (όπου και αυτά σύχναζαν κατά τον κρίσιμο εν προκειμένω χρόνο), στο πλαίσιο της λήψης μέτρων για την ασφάλεια της οδικής κυκλοφορίας, κατά παράβαση των υποχρεώσεών τους που απορρέουν από τις προπαρατεθείσες στις σκέψεις 4 και 5 της παρούσας διατάξεις. Όπως δε αναφέρεται στο προμνησθέν από 26.9.2024 υπόμνημα του ενάγοντος (που κατατέθηκε προς αντίκρουση του από 25.9.2024 υπομνήματος του εναγομένου), το «νεκρό σώμα του ζώου περισυνέλεξαν υπάλληλοι της αναδόχου εταιρίας για τη συντήρηση της Εγνατίας Οδού», ήτοι υπάλληλοι της ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία «…» και το διακριτικό τίτλο (δ.τ.) «…», ενώ το γεγονός ότι ο ανωτέρω σκύλος ήταν πράγματι αδέσποτος αποδεικνύεται, κατά τα υποστηριζόμενα, εκ του ότι ουδείς εμφανίσθηκε στο σημείο του ατυχήματος για να το αναζητήσει, αυτό δεν έφερε κολάρο και «τα χαρακτηριστικά του ζώου αντιστοιχούσαν σε εικόνα αδέσποτου σκύλου». Για τους λόγους δε αυτούς, ο ενάγων ζητεί, κατ’ επίκληση των άρθρων 105-106 του Εισ.Ν.Α.Κ., να αναγνωρισθεί η υποχρέωση του εναγομένου να του καταβάλει το συνολικό ποσό των 4.382,80 ευρώ, ως αποζημίωση, για την αποκατάσταση της περιουσιακής ζημίας (θετικής), που υπέστη από την προαναφερθείσα παράλειψη, το οποίο αναλύεται στα εξής επιμέρους κονδύλια: α) 3.682,80 ευρώ, το οποίο αντιστοιχεί στο συνολικό ποσό που θα απαιτηθεί να καταβάλει για την αποκατάσταση των υλικών ζημιών του αυτοκινήτου του -αναλυόμενο ειδικότερα, αφενός μεν, σε 1.953,00 ευρώ (συμπεριλαμβανομένου Φ.Π.Α. 24%, ύψους 378,00 ευρώ) για την αγορά ανταλλακτικών, αφετέρου δε, σε 1.729,80 ευρώ (συμπεριλαμβανομένου Φ.Π.Α. 24%, ύψους 334,80 ευρώ) για αμοιβές εργατοτεχνιτών (φανοποιού, ηλεκτρολόγου, μηχανικού, βαφέα και τεχνίτη για την ευθυγράμμιση του οχήματος)- και β) 700,00 ευρώ για τη μείωση της εμπορικής αξίας του επίμαχου αυτοκινήτου του, το οποίο κυκλοφόρησε για πρώτη φορά στις 30.4.2008, ήταν σε άριστη κατάσταση και η αξία του, πριν από το επίμαχο ατύχημα, ανερχόταν, κατά τους ισχυρισμούς του, σε 7.000,00 ευρώ, ενώ, συνεπεία του ατυχήματος, η αξία του θα παραμείνει μειωμένη κατά το ανωτέρω ποσό «όσο επιμελής κι αν θα είναι η αποκατάσταση των υλικών ζημιών του», καθώς τυχόν μελλοντικοί υποψήφιοι αγοραστές πάντα διατηρούν επιφυλάξεις ως προς την αγορά οχημάτων που έχουν υποστεί συγκρούσεις, λόγω του κινδύνου μεταγενέστερης εμφάνισης μη εμφανών ελαττωμάτων. Τέλος, ο ενάγων ζητεί, κατ’ επίκληση των άρθρων 105-106 του Εισ.Ν.Α.Κ. και 932 του Α.Κ., να αναγνωρισθεί η υποχρέωση του εναγομένου να του καταβάλει το ποσό των 800,00 ευρώ, ως χρηματική ικανοποίηση για την ηθική βλάβη που, κατά τους ισχυρισμούς του, υπέστη από την ίδια ως άνω αιτία, συνιστάμενη ειδικότερα στην απειλή που βίωσε για τη ζωή του, τη στενοχώρια του μπροστά στη θέα του τρακαρισμένου οχήματός του, στη στέρηση της χρήσης του τελευταίου για μεγάλο χρονικό διάστημα και στην ταλαιπωρία του από την εμπλοκή του στη διαδικασία συλλογής προσφορών για την επισκευή του. Όλα δε τα ανωτέρω επιμέρους ποσά (συνολικού ύψους 5.182,80 ευρώ) ζητεί να του καταβληθούν νομιμοτόκως, από την ημερομηνία επίδοσης της υπό κρίση αγωγής του προς τον εναγόμενο Δήμο -η οποία έλαβε χώρα στις 31.7.2023 (βλ. σχετ. την προσκομιζόμενη εκ μέρους του …/31.7.2023 έκθεση επίδοσης του Δικαστικού Επιμελητή του Εφετείου Θεσσαλονίκης, με έδρα στο Πρωτοδικείο Θεσ/νίκης, Αθανασίου Κ. Γαλιλαία)- και μέχρι την ολοσχερή εξόφληση, κηρυσσομένης της εκδοθησόμενης απόφασης ως προσωρινώς εκτελεστής. Προς απόδειξη δε των ισχυρισμών του, ο ενάγων επικαλείται και προσκομίζει (σε απλά φωτοαντίγραφα), μεταξύ άλλων, τα εξής: α) το από 25.8.2020 «δελτίο οδικού τροχαίου ατυχήματος υλικών ζημιών», που συντάχθηκε από Αρχιφύλακα του Τμήματος Τροχαίας …, στο οποίο αναγράφονται, μεταξύ άλλων, τα εξής: «1. ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΕΠΙΛΗΦΘΕΝΤΟΣ: ΑΡΧ/ΚΑΣ [δυσανάγνωστο αρχικό γράμμα]… 2. ΤΟΠΟΣ ΑΤΥΧΗΜΑΤΟΣ: ΔΗΜΟΣ ΒΟΛΒΗΣ, ΑΣΤ. ΤΜΗΜΑ: ΛΑΓΚΑΔΑ, ΟΔΟΣ: ΕΓΝΑΤΙΑ ΟΔΟΣ, Η – 359,6. 3. ΧΡΟΝΟΣ ΑΤΥΧΗΜΑΤΟΣ: ΗΜ/ΝΙΑ: 25-8-20, ΩΡΑ: 21:00, ΧΡΟΝΟΣ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗΣ ΑΣΤ/ΚΟΥ: – ΩΡΑ: 21:10, ΧΡΟΝΟΣ ΜΕΤΑΒΑΣΗΣ ΑΣΤ/ΚΟΥ: – ΩΡΑ: 21:30 4. ΕΙΔΟΣ ΑΤΥΧΗΜΑΤΟΣ: ΣΥΓΚΡΟΥΣΗ ΜΕ ΣΚΥΛΟ ΚΑΙ ΕΚΤΡΟΠΗ ΚΑΙ ΠΡΟΣΚΡΟΥΣΗ ΣΕ ΜΠΑΡΕΣ 5. ΑΡΙΘ. ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ – ΕΙΔΟΣ: …. Ι.Χ.Ε. 6. ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ … 7. […] 11. ΣΥΓΚΡΟΥΣΘΕΙΣΕΣ ΕΠΙΦΑΝΕΙΕΣ ΟΧΗΜΑΤΩΝ: ΕΜΠΡΟΣΘΙΟ ΜΕΡΟΣ. 12. ΠΡΟΚΛΗΘΕΙΣΕΣ ΦΘΟΡΕΣ ΣΕ ΟΧ/ΤΑ – ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΡΙΤΩΝ – ΔΗΜΟΣΙΟΥ – ΕΝΗΜ/ΣΗ 3 ΟΡΘΟΣΤΑΤΕΣ, 5 ΦΥΛΛΑ ΜΠΑΡΕΣ, 13. […] 14. ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΕΙΣ ΟΧΗΜΑΤΩΝ: (α) Ο Α΄ οδηγός δήλωσε ότι εκινείτο στην οδό ΕΓΝΑΤΙΑ ΟΔΟ με κατεύθυνση από ΚΑΒΑΛΑ προς ΘΕΣ/ΝΙΚΗ […] 17. ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ: [κενό/καμία παρατήρηση]. ΥΠΟΓΡΑΦΕΣ […]», β) την υπ’ αρ. φακέλου …/26.8.2020 «δήλωση ατυχήματος» προς την ασφαλιστική ανώνυμη εταιρία με την επωνυμία «….», με την οποία ο ενάγων δήλωσε [στο πεδίο “Περιγραφή Συνθηκών”] ότι «Καθώς ήμουν κινούμενος στην Εθνική Οδό Καβάλας – Θεσσαλονίκης, καθώς έβρεχε και ήταν βράδυ, προσέκρουσα με έναν σκύλο εν μέσω οδού και στην εθνική οδό είναι υποχρεωμένοι να μην έχουν ζώα μέσα σε αυτήν, διότι θεωρείται δρόμος ταχείας κυκλοφορίας και είναι περιφραγμένη σε όλα τα σημεία», επί του σώματος δε της εν λόγω δήλωσης έχει τεθεί πρόχειρο σχεδιάγραμμα του ατυχήματος, ενώ αυτή συνοδεύεται από δώδεκα (12) έγχρωμες φωτογραφίες που φέρεται να απεικονίζουν το επίμαχο με αριθ. κυκλ…. Ι.Χ.Ε. αυτοκίνητο, με υλικές ζημίες στο εμπρόσθιο τμήμα αυτού, γ) την υπ’ αρ. πρωτ. ΔΣΘ_…__2024/10.4.2024 ένορκη βεβαίωση (ένορκη μαρτυρική κατάθεση), ενώπιον της δικηγόρου Κωνσταντίνας Σάκκου (Α.Μ.Δ.Σ. Θεσ/νίκης 13044), του μάρτυρα … του … (εκπαιδευτικού) -η οποία ελήφθη νομοτύπως κατ’ άρθρο 185 του Κ.Δ.Δ., όπως τροποποιήθηκε με το άρθρο 15 του ν. 5095/2024 (Α΄ 40/15.3.2024) [βλ. σχετ. την προσκομιζόμενη …/28.3.2024 έκθεση του Δικαστικού Επιμελητή του Εφετείου Θεσσαλονίκης Γεωργίου Κ. Τσιόκα περί επίδοσης στον εναγόμενο Δήμο της από 27.3.2024 εξώδικης κλήσης – γνωστοποίησης περί εξέτασης του παραπάνω μάρτυρα]-, με την οποία ο ανωτέρω, γνωστός του ενάγοντος και φερόμενος ως συνοδηγός του (κατά την ημέρα και ώρα του ένδικου ατυχήματος), επιβεβαίωσε, ως αυτόπτης μάρτυρας, τα προεκτεθέντα πραγματικά περιστατικά που συγκροτούν την ιστορική βάση της υπό κρίση αγωγής, δ) εκτυπώσεις δύο (2) έγχρωμων φωτογραφιών, που ελήφθησαν μέσω κινητού τηλεφώνου την 25η.8.2020 και περί ώρα 22:22΄ μ.μ., στις οποίες φέρεται να απεικονίζεται ο τόπος του επίμαχου ατυχήματος και το αυτοκίνητο του ενάγοντος (με υλικές ζημίες στο εμπρόσθιο τμήμα του), καθώς και την εκδοθείσα στο όνομα του ιδίου …/4.2.2019 άδεια κυκλοφορίας του εν λόγω αυτοκινήτου, και ε) την …/2023 απόφαση του Ειρηνοδικείου Θεσσαλονίκης (τακτική διαδικασία), με την οποία απορρίφθηκε, ως αβάσιμη, η με Γ.Α.Κ. …/16.4.2021 (και Ε.Α.Κ. …/16.4.2021) αγωγή του ενάγοντος, που ασκήθηκε κατά της ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία «…» και της προαναφερθείσας ανώνυμης εταιρίας με το δ.τ. «…», με την αιτιολογία ότι δεν αποδείχθηκε ότι οι υπάλληλοι της τελευταίας εταιρίας, αναδόχου της πρώτης [“κυρίας του έργου”], παρέλειψαν να μεριμνήσουν για την επιμελή συντήρηση, επαρκή φύλαξη και καλή λειτουργία του ως άνω τμήματος της Εγνατίας Οδού, όπου συνέβη το ένδικο ατύχημα. Αντιθέτως, ο εναγόμενος Δήμος, με την …/10.9.2024 έκθεση απόψεων και το νομίμως κατατεθέν στις 25.9.2024 υπόμνημα, ζητεί την απόρριψη της υπό κρίση αγωγής, ως αβάσιμης, υποστηρίζοντας, μεταξύ άλλων, ότι ο ενάγων δεν προσκόμισε κανένα στοιχείο προς απόδειξη του ισχυρισμού του ότι πράγματι υπήρχε, στο σημείο του ένδικου ατυχήματος, σκύλος και δη αδέσποτος, ενώ, εν πάση περιπτώσει, ο ίδιος δεν ειδοποίησε άμεσα την αρμόδια Υπηρεσία του εν λόγω Δήμου, ως είχε υποχρέωση κατ’ άρθρο 24 παρ. 3 του ν. 4830/2021, προκειμένου να διαπιστωθεί εάν το εν λόγω ζώο, ήταν δεσποζόμενο ή αδέσποτο, εάν έφερε «τσιπ» και εάν αυτό είχε τραυματισθεί κατά το χρόνο του ένδικου τροχαίου ατυχήματος, ώστε να του παρασχεθεί η απαραίτητη κτηνιατρική φροντίδα.
8. Επειδή, με τα δεδομένα αυτά, λαμβάνεται καταρχάς υπόψη ότι το προμνησθέν από 25.8.2020 δελτίο οδικού τροχαίου ατυχήματος υλικών ζημιών, μη συνεπικουρούμενο από άλλα δημόσια έγγραφα (όπως έκθεση αυτοψίας και σχεδιάγραμμα της Τροχαίας) ή αποδεικτικά στοιχεία [όπως, ενδεικτικώς, καταθέσεις των υπαλλήλων της “…”, οι οποίοι, όπως διατείνεται ο ενάγων, “περισυνέλεξαν το νεκρό σώμα του ζώου”], δεν συνιστά επαρκή απόδειξη σχετικά με τις συνθήκες και τα αίτια πρόκλησης του επίμαχου ατυχήματος, καθόσον η επ’ αυτού τεθείσα αναφορά περί σύγκρουσης του με αριθμό κυκλοφορίας … Ι.Χ.Ε. αυτοκινήτου, ιδιοκτησίας του ενάγοντος, με «σκύλο» (χωρίς, μάλιστα, να αναφέρεται αν το ζώο αυτό ήταν ή όχι αδέσποτο) αποτελεί απλή καταγραφή της σχετικής δήλωσης του ίδιου του ενάγοντος προς το αστυνομικό όργανο, ενώ, επιπλέον, δεν προκύπτει η καταγραφή του εν λόγω οδικού τροχαίου ατυχήματος από την αρμόδια Υπηρεσία του εναγόμενου Δήμου, την οποία ο ενάγων όφειλε να ειδοποιήσει άμεσα, σύμφωνα με το άρθρο 24 παρ. 3 του ν. 4830/2021, σε περίπτωση που όντως υπήρχε τραυματισμένο ζώο, πλην όμως δεν το έπραξε. Εξάλλου, στο ίδιο ως άνω δελτίο δεν καταγράφεται από τον επιληφθέντα Αρχιφύλακα η ύπαρξη θανατωθέντος ή τραυματισθέντος σκύλου επί του οδοστρώματος ή οποιοδήποτε άλλο στοιχείο εκ του οποίου να προκύπτει ότι οι ζημίες στο εμπρόσθιο τμήμα του ως άνω οχήματος προκλήθηκαν από τη σύγκρουση αυτού με σκύλο. Επιπλέον, ακόμη και αν ήθελε γίνει δεκτό ότι οι προαναφερθείσες φωτογραφίες, που ελήφθησαν μέσω κινητού τηλεφώνου, απεικονίζουν το επίμαχο όχημα του ενάγοντος αμέσως μετά το ένδικο τροχαίο ατύχημα, δεν προκύπτει, πάντως, από αυτές ότι οι απεικονιζόμενες φθορές και ζημίες στο εν λόγω αυτοκίνητο προκλήθηκαν πράγματι από σύγκρουση με σκύλο, προεχόντως, διότι δεν απεικονίζονται σε αυτές ίχνη τραυματισθέντος ζώου (λ.χ. κηλίδες αίματος) στο όχημα ή κατά μήκος του οδοστρώματος. Συναφώς, παρότι, κατά τα ιστορούμενα στο δικόγραφο της αγωγής, το προαναφερόμενο όχημα του ενάγοντος προσέκρουσε σφοδρότατα, με το εμπρόσθιο τμήμα του, με αδέσποτο σκύλο, ουδέν αποδεικτικό στοιχείο προσκομίζεται σχετικά με την τύχη -και, συνεπώς, με την ύπαρξη- του φερόμενου ως αδέσποτου σκύλου, που, κατά τους ισχυρισμούς του, προκάλεσε τις μνησθείσες ζημίες στο εν λόγω όχημα, μη αρκούσης, προς απόδειξη των ανωτέρω, της εκ μέρους του υποβληθείσας …./26.8.2020 δήλωσης ατυχήματος προς την ασφαλιστική του εταιρία «…». Τέλος, όσα κατατέθηκαν στην ελευθέρως εκτιμώμενη από 10.4.2024 ένορκη βεβαίωση του …, ήτοι του μοναδικού φερόμενου ως αυτόπτη μάρτυρα του επίδικου ατυχήματος, δεν κρίνονται εν γένει πειστικά, καθόσον δεν συνεπικουρούνται από έτερα αποδεικτικά στοιχεία, ενώ, επιπροσθέτως, προέρχονται από πρόσωπο που τελούσε σε προσωπική σχέση με τον ενάγοντα (πρβλ. Δ.Εφ.Λάρισας 236/2025 σκ. 11). Λαμβανομένων, δε, υπόψη όλων των ανωτέρω, το Δικαστήριο κρίνει ότι ο ενάγων -καίτοι, κατά τα εκτεθέντα στην 6η σκέψη της παρούσας, έφερε το δικονομικό βάρος να αποδείξει τα πραγματικά περιστατικά στα οποία στηρίζονται οι ισχυρισμοί του- δεν απέδειξε την ιστορική βάση της αγωγής του και, συγκεκριμένα, ότι το με αρ. κυκλοφορίας … Ι.Χ.Ε. αυτοκίνητό του υπέστη τις ζημίες που αυτός επικαλείται, συνεπεία της σύγκρουσης αυτού με διερχόμενο επί της Εγνατίας Οδού (στο ύψος του 359ου χλμ.) σκύλο και, μάλιστα, αδέσποτο, υπό τις ειδικότερες συνθήκες που ο ίδιος περιγράφει, πολλώ δε μάλλον δεν αποδεικνύει ότι τα αρμόδια όργανα του εναγόμενου Δήμου παρέλειψαν να προβούν, κατά την εκτέλεση των καθηκόντων τους, στις απαιτούμενες ενέργειες περισυλλογής και διαχείρισης των αδέσποτων ζώων συντροφιάς, που βρίσκονταν εντός των ορίων της διοικητικής του περιφέρειας, προκειμένου να αποφευχθεί το συγκεκριμένο ατύχημα. Για το λόγο δε αυτό, δεν στοιχειοθετείται ευθύνη του εναγομένου προς αποζημίωση και καταβολή χρηματικής ικανοποίησης, κατά τα άρθρα 105-106 Εισ.Ν.Α.Κ. και 932 του Α.Κ., απορριπτομένης της υπό κρίση αγωγής ως ουσία αβάσιμης.
9. Επειδή, κατ’ ακολουθίαν των ανωτέρω, η υπό κρίση αγωγή πρέπει να απορριφθεί, ως αβάσιμη, απαλλασσομένου, ωστόσο, κατ’ εκτίμηση των περιστάσεων, του ηττηθέντος ενάγοντος από τα δικαστικά έξοδα του εναγόμενου Δήμου, ο οποίος υπέβαλε σχετικό αίτημα (άρθρο 275 παρ. 1 εδάφιο τελευταίο του Κ.Δ.Δ.).
ΔΙΑ ΤΑΥΤΑ
Απορρίπτει την αγωγή.
Απαλλάσσει τον ενάγοντα από τα δικαστικά έξοδα του εναγόμενου Δήμου.
Η απόφαση δημοσιεύθηκε στη Θεσσαλονίκη, στις 22-5-2025, σε έκτακτη δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριο του Δικαστηρίου αυτού.
Η ΔΙΚΑΣΤΗΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ
Μυρτώ Αρβανίτη Αμαλία Σκιά
