ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Τέλος επιτηδεύματος (άρθρ. 31 ν. 3986/2011) – Προσφυγή – Εξαιρούνται από την υποχρέωση καταβολής του τέλους όσοι ασκούν ελεύθερο επάγγελμα για διάστημα μικρότερο των πέντε ετών από την πρώτη έναρξη εργασιών – Ως πρώτη έναρξη εργασιών λαμβάνεται η ημεροχρονολογία κατά την οποία ο επιτηδευματίας προέβη σε έναρξη εργασιών και το αντίστοιχο τέλος επιτηδεύματος επιβάλλεται μετά τη συμπλήρωση της πενταετίας, κατ’ αναλογία των μηνών που εντός του έτους ο επιτηδευματίας υπερέβαινε την πενταετία – Μη νομίμως η φορολογική αρχή επέβαλε το ένδικο τέλος για ολόκληρο το φορολογικό έτος 2022 και όχι για τους μήνες Σεπτέμβριο, Οκτώβριο, Νοέμβριο και Δεκέμβριο, κατά τους οποίους μόνο ο προσφεύγων υπερέβαινε την πενταετία από την πρώτη έναρξη εργασιών – Δέχεται την προσφυγή.
ΤΟ
ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
ΤΜΗΜΑ ΙΒ΄
ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ
Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του στις 24 Σεπτεμβρίου 2025, με δικαστή τη Βασιλική Τζουβάρα, Πρωτοδίκη Δ.Δ. και γραμματέα την Όλγα Χατζηνικολαΐδου, δικαστική υπάλληλο,
γ ι α να δικάσει την προσφυγή με αριθμό καταχώρησης και ημερομηνία κατάθεσης ΠΡ…/10-1-2024,
τ ο υ … του …, κατοίκου Θεσσαλονίκης (οδός … αρ. …), για τον οποίο παραστάθηκε η πληρεξούσια δικηγόρος του Ευαγγελία Μηντζιώρη, με την κατατεθείσα την 19-9-2025 δήλωση του άρθρου 133 παρ. 2 του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας (Κ.Δ.Δ., ν. 2717/1999, Α΄ 97),
κ α τ ά του Ελληνικού Δημοσίου, όπως εκπροσωπείται από τον Διοικητή της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων (Α.Α.Δ.Ε.) και, εν προκειμένω, από τον Προϊστάμενο της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (Δ.Ε.Δ.) της ίδιας Αρχής, ο οποίος δεν παραστάθηκε.
Μετά τη δημόσια συνεδρίαση το Δικαστήριο, αφού μελέτησε τα στοιχεία της δικογραφίας, σκέφθηκε κατά τον νόμο.
Η κρίση του είναι η εξής:
1. Επειδή, με την προσφυγή αυτή, για την άσκηση της οποίας καταβλήθηκε το νόμιμο παράβολο, ποσού 4,33 ευρώ (σχετ. το με κωδικό πληρωμής … ηλεκτρονικό παράβολο, σε συνδυασμό με το …/…/…/10-1-2024 σημείωμα υπολογισμού παραβόλου της Προϊσταμένης της Δ.Ο.Υ. Δ΄ Θεσσαλονίκης), ζητείται, παραδεκτώς, η ακύρωση, άλλως η τροποποίηση, της …/8-12-2023 απόφασης του Προϊσταμένου της Δ.Ε.Δ. της Α.Α.Δ.Ε., με την οποία απορρίφθηκε η …/3-9-2023 ενδικοφανής προσφυγή που άσκησε ο προσφεύγων κατά της με αριθμό ειδοποίησης …/31-8-2023 πράξης διοικητικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος, φορολογικού έτους 2022, του Προϊσταμένου της Δ.Ο.Υ. … Θεσσαλονίκης και, ειδικότερα, κατά το μέρος αυτής, με το οποίο επιβλήθηκε στον προσφεύγοντα τέλος επιτηδεύματος ποσού 650 ευρώ, αντί του νομίμου, κατά τον προσφεύγοντα, ποσού των 216,66 ευρώ.
2. Επειδή, το Δικαστήριο νομίμως προχώρησε στη συζήτηση της υπόθεσης παρά την απουσία του καθ’ ου, το οποίο κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα για να παραστεί στο ακροατήριο (βλ. το από 24-6-2025 αποδεικτικό επίδοσης της οικείας κλήσης του Επιμελητή Δικαστηρίων …).
3. Επειδή, στο άρθρο 31 του ν. 3986/2011 «Επείγοντα Μέτρα Εφαρμογής Μεσοπρόθεσμου Πλαισίου Δημοσιονομικής Στρατηγικής 2012 – 2015» (Α΄ 152), όπως ίσχυε κατά τον κρίσιμο χρόνο, ήτοι μετά την τροποποίηση και τη συμπλήρωσή του με τα άρθρα 10 παρ. 4 του ν. 4110/2013 (Α΄ 17) και 42 του ν. 4024/2011 (Α΄ 226), ορίζονταν τα εξής: «1. Οι επιτηδευματίες και οι ασκούντες ελευθέριο επάγγελμα, εφόσον τηρούν βιβλία Β΄ ή Γ΄ κατηγορίας του Κ.Β.Σ., υποχρεούνται σε καταβολή ετήσιου τέλους επιτηδεύματος, το οποίο ορίζεται ως εξής: α) … γ) Για ατομικές εμπορικές επιχειρήσεις και ελεύθερους επαγγελματίες, σε εξακόσια πενήντα (650) ευρώ ετησίως. … 2. Σε περίπτωση διακοπής της δραστηριότητας μέσα στη χρήση, το τέλος επιτηδεύματος περιορίζεται ανάλογα με τους μήνες λειτουργίας της επιχείρησης ή της άσκησης του επαγγέλματος. Χρονικό διάστημα μεγαλύτερο των 15 ημερών λογίζεται ως μήνας. 3. Εξαιρούνται από τις υποχρεώσεις καταβολής του τέλους, εκτός εάν πρόκειται για τουριστικούς τόπους, οι εμπορικές επιχειρήσεις και ελεύθεροι επαγγελματίες που ασκούν τη δραστηριότητα τους σε χωριά με πληθυσμό έως πεντακόσιους (500) κατοίκους και σε νησιά κάτω από τρεις χιλιάδες εκατό (3.100) κατοίκους. Επίσης εξαιρούνται ατομικές εμπορικές επιχειρήσεις και η ατομική άσκηση ελευθέριου επαγγέλματος, εφόσον δεν έχουν παρέλθει πέντε (5) έτη από την πρώτη έναρξη εργασιών, καθώς και οι περιπτώσεις ατομικών επιχειρήσεων εφόσον για τον επιτηδευματία υπολείπονται τρία (3) έτη από το έτος της συνταξιοδότησης του …».
4. Επειδή, με τις προπαρατεθείσες διατάξεις του άρθρου 31 του ν. 3986/2011 επιβλήθηκε ετήσια επί του εισοδήματος φορολογική επιβάρυνση (τέλος επιτηδεύματος), οριζόμενη σε πάγιο, κατά κατηγορία υποχρέων, ποσό, στους επιτηδευματίες και στους ασκούντες ελεύθερο επάγγελμα, που τηρούν βιβλία Β΄ και Γ΄ κατηγορίας του ΚΒΣ. Η επιβάρυνση αυτή, η οποία επιβάλλεται ανεξαρτήτως του αν οι υπόχρεοι βαρύνονται με φόρο εισοδήματος μικρότερο ή μεγαλύτερο του παγίως οριζόμενου τέλους, θεσπίσθηκε αφενός μεν προς αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής των ελεύθερων επαγγελματιών και των ασκούντων ατομική επιχείρηση, αφετέρου δε προς ενίσχυση των δημοσίων εσόδων στο πλαίσιο εξυπηρέτησης των γενικών δημοσιονομικών αναγκών της χώρας (βλ. αιτιολογική έκθεση του ν. 3986/2011 και ΣτΕ Ολομέλεια 148/2024, 2527-2530/2013 και 2563-2566/2015). Αντικείμενο, εξάλλου, της επίμαχης φορολογικής επιβάρυνσης είναι το ελάχιστο εισόδημα, πραγματικό ή τεκμαρτό, το οποίο αποκτά όποιος ασκεί εμπορική ή επαγγελματική δραστηριότητα, υπό τις ειδικότερες προϋποθέσεις του νόμου. Θεσπίζοντας το επίδικο τέλος ως φόρο επί του εισοδήματος, ο νομοθέτης στηρίχθηκε στην παραδοχή ότι η άσκηση επιχειρηματικής ή επαγγελματικής δραστηριότητας, υπό συγκεκριμένες συνθήκες που περιγράφονται στον νόμο, αποφέρει ένα ελάχιστο ποσό ετήσιου εισοδήματος, στο οποίο αντιστοιχεί, ως ελάχιστη φορολογική επιβάρυνση, το προβλεπόμενο πάγιο ποσό φόρου. Καθιερώνεται, κατ’ αυτόν τον τρόπο, τεκμήριο φοροδοτικής ικανότητας, το οποίο στηρίζεται σε κριτήρια άμεσα συναρτώμενα με ορισμένα δεδομένα της επαγγελματικής δραστηριότητας των υπόχρεων, προβλεπόμενα στον νόμο (πληθυσμός και χαρακτήρας του τόπου άσκησης της δραστηριότητας, έτη άσκησης δραστηριότητας κ.ά.) (βλ. ΣτΕ 89/2019, 7μ.).
5. Επειδή, με την παράγραφο 3 του άρθρου 31 του ν. 3968/2011 εξαιρούνται από την εφαρμογή του, κατά τα ανωτέρω, τεκμηρίου φοροδοτικής ικανότητας και, κατ’ επέκταση, από την υποχρέωση καταβολής του τέλους επιτηδεύματος συγκεκριμένες κατηγορίες φορολογουμένων, οι οποίοι, κατά την εκτίμηση του νομοθέτη, είναι οικονομικά ασθενέστεροι και, κατά συνέπεια, μειωμένης φοροδοτικής ικανότητας, λόγω των συνθηκών υπό τις οποίες δραστηριοποιούνται επαγγελματικά. Μεταξύ των κατηγοριών αυτών περιλαμβάνονται και όσοι ασκούν ελεύθερο επάγγελμα για διάστημα μικρότερο των πέντε ετών «από την πρώτη έναρξη εργασιών», ρύθμιση, με την οποία ο νομοθέτης λαμβάνει μέριμνα για την ομαλή ένταξη των νέων ελεύθερων επαγγελματιών στην αγορά εργασίας, αποδεχόμενος ότι τα πρόσωπα αυτά έχουν μειωμένη φοροδοτική ικανότητα, λόγω των περιορισμένων εσόδων τους και των αυξημένων δαπανών που απαιτούνται για την οργάνωση του επαγγέλματός τους κατά «τα πρώτα πέντε έτη άσκησης της επαγγελματικής δραστηριότητάς τους» (βλ. αιτιολογική έκθεση του ν. 3986/2011). Εκλαμβάνει, κατ’ αυτόν τον τρόπο, ο νομοθέτης ότι οι ελεύθεροι επαγγελματίες, κατά τα πρώτα έτη της δραστηριότητάς τους, δεν αποκομίζουν κατ’ έτος από την άσκηση του επαγγέλματός τους το ελάχιστο εισόδημα που αντιστοιχεί στο, κατά τα ανωτέρω, πάγιο ποσό φόρου. Ενόψει, εξάλλου, του σκοπού, στον οποίο αποβλέπουν, κατά τα ανωτέρω, οι σχετικές διατάξεις, ως πρώτη έναρξη εργασιών, από την οποία άρχεται κατά νόμον η πενταετής περίοδος απαλλαγής από το τέλος επιτηδεύματος, νοείται η έναρξη που πραγματοποιείται στο αυτό ή συναφές ελεύθερο επάγγελμα, ήτοι, σε επάγγελμα στεγαζόμενο υπό τον αυτό κωδικό στο υποσύστημα Μητρώου του Ολοκληρωμένου Πληροφοριακού Συστήματος Φορολογίας (Taxisnet). Προϋπόθεση, ως εκ τούτου, για την επιβολή τέλους επιτηδεύματος στους ελεύθερους επαγγελματίες είναι η εκ μέρους τους άσκηση της αυτής κατ’ αντικείμενο επαγγελματικής δραστηριότητας επί πενταετία από της οικείας ενάρξεως εργασιών (βλ. ΣτΕ 89/2019, 7μ.). Κατά τη στενή δε γραμματική ερμηνεία των ανωτέρω διατάξεων, ως «πρώτη έναρξη εργασιών», από την οποία εκκινούν τα πρώτα πέντε έτη άσκησης της επαγγελματικής δραστηριότητας, λαμβάνεται η ημεροχρονολογία κατά την οποία ο επιτηδευματίας προέβη σε έναρξη εργασιών και το αντίστοιχο τέλος επιτηδεύματος επιβάλλεται μετά τη συμπλήρωση της πενταετίας, κατ’ αναλογία των μηνών που εντός του έτους ο επιτηδευματίας υπερέβαινε την πενταετία. Υπέρ της ερμηνευτικής αυτής εκδοχής συνηγορεί και η πρόβλεψη του άρθρου 31 παρ. 2 εδαφ. β΄ του ν. 3986/2011 περί αναλογικού περιορισμού του τέλους επιτηδεύματος σε περίπτωση διακοπής της δραστηριότητας για ορισμένο χρονικό διάστημα εντός της οικείας χρήσεως (πρβλ. και ΣτΕ Ολομέλεια 2527-2531/2013, με τις οποίες κρίθηκε ότι η ρύθμιση του άρθρου 31 παρ. 2 εδάφ. β΄ του ν. 3986/2011 καταλαμβάνει όλες τις περιπτώσεις που, για λόγους ανωτέρας βίας, προσηκόντως αποδεικνυόμενους από τους υπόχρεους προς καταβολή του φόρου, προκύπτει ότι αυτοί δεν άσκησαν εν τοις πράγμασιν επαγγελματική δραστηριότητα). Αντίθετη, μάλιστα, ερμηνευτική εκδοχή, ήτοι επιβολή του εν λόγω τέλους για όλο το έτος εντός του οποίου συμπληρώνεται η πενταετία, εκτός του ότι θα παραβίαζε το γράμμα του νόμου, θα είχε ως αποτέλεσμα να τίθενται σε αδικαιολόγητα δυσμενή μεταχείριση, εν συγκρίσει με τους λοιπούς νέους επιτηδευματίες που έκαναν έναρξη εργασιών στην αρχή τους έτους, οι επιτηδευματίες που έκαναν έναρξη στο τέλος αυτού.
6. Επειδή, στην προκείμενη περίπτωση, από τα στοιχεία του φακέλου της δικογραφίας προκύπτουν τα εξής: Ο προσφεύγων προέβη την 4-9-2013 σε έναρξη εργασιών, με κύρια δραστηριότητα “άλλες ποικίλες υπηρεσίες υποστήριξης προς τις επιχειρήσεις Π.Δ.Κ.Α.” και δευτερεύουσα δραστηριότητα, μεταξύ άλλων, “υπηρεσίες παροχής συμβουλών σε ασφαλιστικά και συνταξιοδοτικά θέματα (ΚΑΔ66221007)” (βλ. την από 5-9-2023 επανεκτύπωση βεβαίωσης έναρξης εργασιών φυσικού προσώπου επιτηδευματία της Δ.Ο.Υ. … Θεσσαλονίκης). Ακολούθως, την 12-9-2017 ο προσφεύγων υπέβαλε δήλωση διακοπής εργασιών (βλ. την από 5-9-2023 επανεκτύπωση βεβαίωσης διακοπής εργασιών φυσικού προσώπου επιτηδευματία της Δ.Ο.Υ. … Θεσσαλονίκης) και την 1-9-2021 προέβη σε επανέναρξη εργασιών με δευτερεύουσα δραστηριότητα, μεταξύ άλλων, “υπηρεσίες παροχής συμβουλών σε ασφαλιστικά και συνταξιοδοτικά θέματα (ΚΑΔ66221007)” (βλ. την από 5-9-2023 επανεκτύπωση βεβαίωσης έναρξης εργασιών φυσικού προσώπου επιτηδευματία της Δ.Ο.Υ. … Θεσσαλονίκης). Μετά την υποβολή της δήλωσης φορολογίας εισοδήματός του για το φορολογικό έτος 2022 εκδόθηκε η επίδικη πράξη διοικητικού προσδιορισμού φόρου, με την οποία του επιβλήθηκε τέλος επιτηδεύματος ποσού 650 ευρώ για το έτος αυτό. Κατά της ανωτέρω πράξης και, ειδικότερα, κατά το μέρος που με αυτήν επιβλήθηκε σε βάρος του προσφεύγοντος τέλος επιτηδεύματος ποσού 433,33 ευρώ, ο προσφεύγων άσκησε την …/3-9-2023 ενδικοφανή προσφυγή, με την οποία προέβαλε ότι, σύμφωνα με την παρ. 3 του άρθρου 31 του ν. 3986/2011, μη νομίμως του επιβλήθηκε τέλος επιτηδεύματος για το χρονικό διάστημα πριν από τη συμπλήρωση πενταετίας από την πρώτη έναρξη εργασιών, μη συνυπολογιζόμενου του χρόνου διακοπής των εργασιών του επιτηδεύματος. Συνεπώς, κατά τους ισχυρισμούς του, δεδομένου ότι η πενταετία από την πρώτη έναρξη εργασιών του στην ίδια κατ’ αντικείμενο δραστηριότητα συμπληρώθηκε την 3-9-2022, έπρεπε να επιβαρυνθεί με το τέλος επιτηδεύματος μόνο για τους μήνες Σεπτέμβριο, Οκτώβριο, Νοέμβριο και Δεκέμβριο του έτους 2022, ήτοι να του επιβληθεί μόνο το ποσό των 216,66 ευρώ ως τέλος επιτηδεύματος. Η ως άνω ενδικοφανής προσφυγή απορρίφθηκε με την προσβαλλόμενη …/8-12-2023 απόφαση του Προϊσταμένου της Δ.Ε.Δ. της Α.Α.Δ.Ε., με την αιτιολογία ότι ναι μεν το χρονικό διάστημα των πέντε ετών από την πρώτη έναρξη της δραστηριότητας “υπηρεσίες παροχής συμβουλών σε ασφαλιστικά και συνταξιοδοτικά θέματα (ΚΑΔ66221007)” παρήλθε την 22-8-2022, μη συμπεριλαμβανομένου του χρονικού διαστήματος από τη διακοπή έως την επανέναρξη των εργασιών του προσφεύγοντος στην ως άνω δραστηριότητα, πλην ορθώς του επιβλήθηκε τέλος επιτηδεύματος, για το φορολογικό έτος 2022, ποσού 650 ευρώ, διότι δεν επήλθε διακοπή της δραστηριότητάς του εντός του επίμαχου φορολογικού έτους, ώστε να τύχει εφαρμογής η διάταξη του άρθρου 31 παρ. 2 του ν. 3986/2011 περί αναλογικού περιορισμού του τέλους επιτηδεύματος.
7. Επειδή, με την υπό κρίση προσφυγή ο προσφεύγων επαναλαμβάνει τον προβληθέντα με την ενδικοφανή προσφυγή ισχυρισμό του και αμφισβητεί τη νομιμότητα της σε βάρος του επιβολής του επίδικου φορολογικού βάρους, κατά το ποσό των 433,33 ευρώ, ισχυριζόμενος ότι η πενταετία από την πρώτη έναρξη εργασιών του στην ως άνω δραστηριότητα συμπληρώθηκε την 22-8-2022, όπως έγινε δεκτό και με την προσβαλλόμενη απόφαση, συνεπώς, έπρεπε να επιβαρυνθεί με το τέλος επιτηδεύματος μόνο για τους τέσσερις μήνες του έτους 2022 και όχι για ολόκληρο το έτος. Αντίθετα, το καθ’ ου με την ΔΕΔ ΥΠΕΠΝΥ (ΘΕΣΣ) … ΕΞ 2025 ΕΜΠ/1-9-2025 έκθεση απόψεων της Προϊσταμένης του Τμήματος Β4-Νομικής Υποστήριξης της Δ.Ε.Δ., υπεραμύνεται της νομιμότητας της προσβαλλόμενης απόφασης και ζητεί την απόρριψη της προσφυγής.
8. Επειδή, με τα δεδομένα αυτά και σύμφωνα με τις προαναφερθείσες διατάξεις και την ερμηνεία αυτών, το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη ότι κατά την έννοια του νόμου (31 παρ. 3 ν. 3986/2011) ως «πρώτη έναρξη εργασιών», από την οποία εκκινούν τα πρώτα πέντε έτη άσκησης της επαγγελματικής δραστηριότητας, λαμβάνεται η ημεροχρονολογία, κατά την οποία ο επιτηδευματίας προέβη σε έναρξη εργασιών και το αντίστοιχο τέλος επιτηδεύματος επιβάλλεται μετά τη συμπλήρωση της πενταετίας, κατ’ αναλογία των μηνών που εντός του έτους ο επιτηδευματίας υπερβαίνει την πενταετία. Δεδομένου δε ότι, εν προκειμένω, η πενταετία από την πρώτη έναρξη εργασιών (στην ίδια δραστηριότητα) συμπληρώθηκε για τον προσφεύγοντα την 23-8-2022 (από 4-9-2013 έως 12-9-2017= 4 έτη και 8 ημέρες και από 1-9-2021 έως 23-8-2022=357 ημέρες), το Δικαστήριο κρίνει ότι μη νομίμως η φορολογική αρχή προέβη στην επιβολή του, κατ’ άρθρο 31 του ν. 3986/2011, τέλους επιτηδεύματος για ολόκληρο το φορολογικό έτος 2022 και όχι για τους μήνες Σεπτέμβριο, Οκτώβριο, Νοέμβριο και Δεκέμβριο, κατά τους οποίους ο προσφεύγων υπερέβαινε την πενταετία από την πρώτη έναρξη εργασιών. Συνεπώς, η Δ.Ε.Δ. που δέχθηκε τα αντίθετα, απορρίπτοντας την ενδικοφανή προσφυγή του προσφεύγοντος, εσφαλμένα ερμήνευσε και εφάρμοσε τον νόμο και, ως εκ τούτου, η προσβαλλόμενη απόφασή της πρέπει να ακυρωθεί. Περαιτέρω, το Δικαστήριο κρίνει ότι πρέπει να τροποποιηθεί η πράξη διοικητικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος του προσφεύγοντος, φορολογικού έτους 2022, ώστε να περιορισθεί το επιβληθέν τέλος επιτηδεύματος στο ποσό των 216,66 ευρώ (ήτοι 650 ευρώ επιβληθέν τέλος για όλο το έτος δια δώδεκα μήνες = 54,16 ευρώ ανά μήνα, επί 4 μήνες = 216,66 ευρώ).
9. Επειδή, κατ’ ακολουθίαν των ανωτέρω, η προσφυγή πρέπει να γίνει δεκτή, να ακυρωθεί η …/8-12-2023 απόφαση του Προϊσταμένου της Δ.Ε.Δ. της Α.Α.Δ.Ε., με την οποία απορρίφθηκε η …/3-9-2023 ενδικοφανής προσφυγή του προσφεύγοντος κατά της πράξη διοικητικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος του προσφεύγοντος, φορολογικού έτους 2022, ειδικότερα, κατά το μέρος που με αυτήν επιβλήθηκε σε βάρος του προσφεύγοντος τέλος επιτηδεύματος ποσού 650 ευρώ και να τροποποιηθεί η τελευταία πράξη, ώστε να περιορισθεί το επιβληθέν τέλος επιτηδεύματος στο ποσό των 216,66 ευρώ. Τέλος, πρέπει να αποδοθεί στον προσφεύγοντα το καταβληθέν παράβολο (άρθρο 277 παρ. 9 εδ. α΄ του Κ.Δ.Δ.), ενώ, κατ’ εκτίμηση των περιστάσεων, να απαλλαγεί το καθ’ ου από τα δικαστικά έξοδα του προσφεύγοντος (άρθρο 275 παρ. 1 εδ. τελ. του Κ.Δ.Δ.).
Δ Ι Α Τ Α Υ Τ Α
Δέχεται την προσφυγή.
Ακυρώνει την …/8-12-2023 απόφαση του Προϊσταμένου της Δ.Ε.Δ. της Α.Α.Δ.Ε., με την οποία απορρίφθηκε η …/3-9-2023 ενδικοφανής προσφυγή του προσφεύγοντος κατά της με αριθμό ειδοποίησης …/31-8-2023 πράξης διοικητικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος, φορολογικού έτους 2022, του Προϊσταμένου της Δ.Ο.Υ. … Θεσσαλονίκης, ειδικότερα, κατά το μέρος που με αυτήν επιβλήθηκε σε βάρος του προσφεύγοντος τέλος επιτηδεύματος ποσού 650 ευρώ.
Τροποποιεί την ανωτέρω πράξη διοικητικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος του προσφεύγοντος, φορολογικού έτους 2022, περιοριζομένου του επιβληθέντος με την πράξη αυτή τέλους επιτηδεύματος στο ποσό των 216,66 ευρώ.
Διατάσσει την απόδοση του καταβληθέντος παραβόλου στον προσφεύγοντα.
Απαλλάσσει το καθ’ ου από τα δικαστικά έξοδα του προσφεύγοντος.
Κρίθηκε, αποφασίστηκε και δημοσιεύτηκε στη Θεσσαλονίκη την 9-12-2025 σε έκτακτη δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριο του Δικαστηρίου αυτού.
Η Δικαστής Η Γραμματέας
